Кіріспе
Барксдейл әуе күштері базасы (Barksdale AFB) – Луизиана штатының Боссиер округінде, солтүстік-батыс Луизианада орналасқан АҚШ әуе күштері базасы. Базаның көп бөлігі Луизиана штатының Боссиер-Сити қаласының шегінде, базаның батыс және солтүстік-батыс жағында жатыр. Барксдейл әуе базасы Боссиер-Ситидің шығысынан кеңірек аумақты алып жатыр және 20-шы қалааралық тас жолының оңтүстік жағасында орналасқан. Барксдейлде 15 000-нан астам әскери қызметші және Әуе күштері резервтік командасының (AFRC) мүшелері қызмет етеді. Барксдейлдегі негізгі бөлімше – 2-ші бомбалаушылық қанат (2 BW), ол АҚШ Әуе күштеріндегі ең көне бомбалаушылық қанат. Ол Әуе күштерінің жаһандық соққы жасау командалығының (AFGSC) 8-ші әуе күштеріне (8 AF) қарасты. Шамамен 44 B-52H Stratofortress бомбалаушы ұшағымен жабдықталған 2 BW икемді, жылдам жауап беретін жаһандық жауынгерлік мүмкіндіктерді қамтамасыз етеді және AFGSC және AFRC-нің барлық Boeing B-52 Stratofortress экипаждарын даярлайды. База 1932 жылы Барксдейл алаңы ретінде құрылды және Бірінші дүниежүзілік соғыстың ұшқышы және сынақшы лейтенант Юджин Хой Барксдейлдің (1896–1926) құрметіне аталды.
Тарих
Барксдейл алаңы 1933 жылғы 2 ақпанда 2-лейтенант Юджин Хой Барксдейлдің (1895–1926) құрметіне аталды. Лейтенант Барксдейл 1918 жылы Ұлыбританияда авиаторлыққа қол жеткізіп, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдық Корольдік әуе корпусында қызмет етті. Барксдейл 1926 жылғы 11 тамызда Огайо штатындағы Дейтон қаласының жанындағы Маккук алаңында Дуглас O-2 бақылау ұшағының айналу қасиеттерін сынау кезінде қаза тапты. Ол тік айналыстан шыға алмады, ал ұшақтан парашютпен секіргенде парашюты қанаттың тіреу сымдарына ілініп, Барксдейлдің өліміне себеп болды. Ол Арлингтон ұлттық зиратында толық әскери салтанатпен жерленді. Әуеайлақтың атауы 1948 жылғы 13 ақпанда Барксдейл әуе күштері базасына өзгертілді, бұл АҚШ Әуе күштері жеке әскери тармақ ретінде құрылған сәтте болды. База құрылысы басталғанда әуе кемелері әлі де қолданыста болғандықтан, Бірінші және Екінші ангарлар оларды орналастыруға жеткілікті үлкен етіп салынды. Бірақ ешқандай әуе кемесі тағайындалмады, алайда әрбір ангар екі Boeing B-52 Stratofortress бомбалаушысын қанат ұштарынан қанат ұштарына дейін орналастыруға жететіндей кең болды, бұл 1965 және 1973 жылдар аралығында Boeing компаниясының Уичита зауыты басқарған Big Belly және Pacer Plank модификациялары үшін өте құнды болды. B-52F бомбалаушыларының жартысы Барксдейлден жөнелтілді, бірақ Вьетнам соғысынан кейін B-52G-мен алмастырылып, қайта оралмады.
Шығу тегі
1924 жылы Шревпорт тұрғындары әскери ұшу алаңын салуға қызығушылық танытты. 1926 жылы Шревпорт тұрғындары Форт-Крокетте орналасқан 3-ші шабуылдық қанаттың 500 пайызға ұлғаятынын және әуеден оқ ату мен бомбалау полигонын қолдау үшін кеміндегі талаптарды білді. Шревпорт аймағындағы нысанды салу үшін үкіметтен міндеттеме алу жөніндегі күш-жігерді жергілікті қоғамдық лидерлер Эндрю Квербс және Джон Д. Юинг басқаратын комитет 1927 жылдан бастап жетекке алды. Мүдделі тараптар арасында көптеген хат алмасулар болды және бастапқы ұсыныс қабылданбады. Дегенмен, 1928 жылдың ақпан айында АҚШ Әуе корпусының капитаны, жас егін шаруасы Харольд Росс Харрис жергілікті аумақта әуеайлаққа қолайлы жер табу үшін ұшуға жалданып алынды. Капитан Харрис әскери әуеайлақ үшін қолайлы жерді таңдады – Босьер қаласының жанындағы мақта шаруашылығының кең аумағы. Қаланың ең бай салық төлеушілерін білдіретін жерді таңдау комитеті Барксдейл алаңының орналасқан жеріне бірауыздан келісті. Азаматтардың делегациясы Вашингтонға барып, Ұрыс министрлігіне ұсынылған жердің артықшылықтарын жеке түрде таныстырды. Бұл делегация оралғаннан кейін, АҚШ Армиясының арнайы комиссиясы Шревпортқа барып, орналасқан жер Әуе корпусының барлық талаптарына сай екенін хабарлады. 1928 жылдың 5 желтоқсанында әуеайлақ салу үшін осы жер таңдалды. Боссиер округіндегі әуеайлақ салынған жер Боссиер қаласының жанындағы жер еді, ол 80 үміткердің ішінде таңдалғаннан кейін Шревпорт қаласымен біріктірілді. Жылжымайтын мүлік 800-ден астам меншік иесінен 1929 жылы Шревпорт сайлаушылары бекіткен муниципалдық облигациялар арқылы сатып алынды. Облигациялардың соңғысы 1959 жылдың 31 желтоқсанында толық өтелді. Сатып алынғаннан кейін Шревпорт келісім бойынша жерді федералды үкіметке сыйға тартты, ал федералды үкімет құрылыс және жабдықтарды орнатудың барлық шығындарын өз мойнына алды. Шревпорт бастапқыда Луизиана штатының Каддо округіндегі Кросс көлінің (Шревпорт, Луизиана) жанындағы жерді ұсынған, бірақ Ұрыс министрлігі бұл жерді нысанды болашақта кеңейту үшін қолайлы емес деп тапты. Әскери орналасқан жер құрылғаннан кейін Боссиер қаласы оңтүстік және шығысқа қарай өсіп, кеңейіп, ақырында базаны қоршаған аумақты қамтыды. Әрине, техникалық тұрғыдан алғанда, Барксдейл әуе базасы Боссиер қаласында да, Шревпортта да емес, барлық әскери базалар сияқты, өз инфрақұрылымы бар дербес қауымдастық. Дегенмен, база суын Шревпорт су жүйесінен алады, ал Шревпорт жүйесі техникалық қызмет көрсету немесе төтенше жағдайлар кезінде судың қосалқы көзі ретінде Боссиер қаласының су жүйесіне қосылады. Барксдейл алаңының құрылысы 1931 жылы басталды, онда ангарлар, ұшу-қону жолақтары және казармалар салынды. 1932 жылдың 7 қарашасында 20-шы ұрыс эскадрильясы және үш ұрыс эскадрильясы Боинг P-12 және Боинг P-26 Peashooter ұшақтарымен жабдықталған күйде келді, алғашқы ұшу операциялары басталды. Әуеайлақ ресми түрде 1933 жылдың 2 ақпанында ашылып, салтанатты түрде пайдалануға берілді. 1930 жылдардың ортасында Барксдейл алаңы 3-ші шабуылдық қанаттың штабы және негізгі базасы болды, ол Curtiss A-12 және Northrop A-17 ұшақтарымен жабдықталған. Бұл әуеайлақты ұшқыштар мен шабуылшы ұшқыштар қару-жарақ және бомбалау дағдыларын жетілдіру үшін пайдаланды. 1936-1937 жылдары қосымша казармалар салынды, ал жеңіл бомбалаушылар ұрыс және шабуыл ұшақтарының орнын басты.
Соғыстан кейінгі жылдар
Барксдейл полигоны 1948 жылдың 13 қаңтарында Барксдейл әуе күштері базасы болып қайта аталды, 1947 жылы АҚШ Әуе күштері жеке қызмет түрі ретінде бекітілді. Соғыстан кейінгі 1940 жылдары Барксдейл 1945 жылдан 1949 жылға дейін Әуе оқу командалығының бас штабы болды. 47-ші бомбалаушылық қанат, жеңіл класс, алғашқыда Дуглас B-26 Invader ұшақтарымен жабдықталды және 1948 жылдың 19 қарашасында Биггс Филдтен Солтүстік Американың B-45 Tornado ұшағына көшу үшін тағайындалды. B-45 – АҚШ Әуе күштерінің алғашқы реактивтік бомбалаушысы және әуеде отын толықтыруға қолданылған алғашқы реактивтік ұшақ. 1948 жылдың желтоқсанында алғашқы B-45A ұшақтары келіп түсті, ал 1950 жылдың наурызына дейін 96 ұшақ қабылданып алынды. B-45 бағдарламасы бойынша бюджеттің қысқартылуына байланысты, әуе күштері 47-ші бомбалаушылық қанатты тоқтатуды және оның B-45 ұшақтары мен қызметкерлерін Жапонияның Йокота әуе базасына ауыстыруды жоспарлады, соның арқасында Қиыр Шығыс әуе күштері 47-ші қанат Барксдейлде алған тәжірибеден пайда көре алатын еді. Дегенмен, ұшақтарды Жапонияға көшірудің құны жоғары болды, себебі B-45 ұшағының қашықтығы Калифорниядан Гавайиге тікелей ұшуға жеткіліксіз болды, сондай-ақ ұшақтарды қосымша жанармай бактерілерімен жабдықтау мүмкін болмады. Барксдейлде B-45 ұшағының алғашқы сынақтары оның толыққанды жұмыс істемейтінін көрсетті, өйткені отты басқару және бомбалау жүйелері тиімсіз болды, ал қолданыстағы ұшақтарда конструкциялық нашарлықтар байқалды. Сонымен қатар, әрбір қозғалтқышты тек 7,5 сағат жұмыс істегеннен кейін тексеру қажет болды. Егер қозғалтқыш жарамды деп табылса, толық жөндеуге дейін тағы да 7,5 сағат қана ұшуға рұқсат етілді. Ұшақтарды шетелге жөнелту және пайдалануға беру мүмкін емес деген шешім қабылданды. Әуе материалдық қамтамасыз ету басқармасы осы мәселелерді шешуге және 47-ші бомбалаушылық қанаттың ұшақтарын пайдалануға дайын етуге шамамен екі жыл жұмсады. 47-ші бомбалаушылық қанат НАТО-ға бекітілді және 1951 жылдың наурыз айында Вирджиния штатындағы Лэнгли әуе базасына, содан кейін Англиядағы RAF Sculthorpe әуе базасына қайта орналастырылды, 1951 жылдың 1 мамырында Ұлыбританияға жетті. 47-ші қанаттың кетуінен кейін Барксдейлде бомбалаушы экипаждарын даярлау тоқтатылды. АҚШ Конгресінің өкілі Джо Ваггоннер Барксдейл базасын ашық ұстау үшін үлкен күш жұмсады. Оның тыраны арқасында Барксдейл елдің басқа жерлеріндегідей базалардың жабылуынан аман қалды.
Қырғи қабақ соғыс
1949 жылы 1 қарашада Барксдейл Стратегиялық әуе қолбасшылығына (SAC) қайта тағайындалып, Екінші әуе күшінің бас штабы орналасты. Барксдейл базасы шамамен жарты ғасыр бойы SAC құрамында болды. Бірақ, қолбасшылықтардың ауысуына қарамастан, Барксдейлдің бастапқы миссиясы оқу базасы ретінде сақталды, онда бөлімдер құрылып, ұйымдастырылып, содан кейін жедел операциялық базаларға жіберілді.
91-стратегиялық барлау бөлімі
Барксдейлдегі алғашқы SAC бөлімі 91-ші стратегиялық барлау қанаты болды. Ол 1 қазанда Макгуайр Әуе базасынан базаға қайта тағайындалды. 91-ші қанаттың миссиясы – әуе суреті мен картографияға баса назар аудара отырып, жаһандық стратегиялық барлауды қамтамасыз ету болды. 91-ші қанатқа көптеген ұшақтар берілді, оның ішінде Boeing RB/TRB 17 Flying Fortress; Boeing RB/TB/TRB 29 Superfortress; Douglas RC 54 Skymaster; Boeing B/RB 50 Superfortress және North American RB 45 Tornado үлгілері кірді. 91-ші қанат бірнеше құрамдас бөлімдерден алынған ұшақтар мен экипаждардың жедел топтарын ұстады, олар Ұлыбритания және Солтүстік Африкадағы аймақтарды қоса алғанда, шетелдегі аймақтарда барлау қолдауын қамтамасыз ету үшін пайдаланылды. Міндеттемелер әдетте үш айға созылатын. 1950 жылы Корея соғысы басталғанда, қанаттан үш ұшақтық топ Джонсон әуе базасына, Жапонияға ұшып, Қиыр Шығыс әуе күштерінің қолбасшысына барлау мүмкіндіктерін жақсартуға көмектесті. 91-ші стратегиялық барлау эскадрильясы соғыс аяқталғанға дейін Жапонияда қалды және Солтүстік Корея мен Жапон теңізі үстінен барлау миссияларын орындады. Сондай-ақ, қанат RB 29 жанармай құю ұшақтарының тобын жіберді және 1951 жылдың шілдесінде Солтүстік Кореяда KB 29P ұшағы RC 45C ұшағына отын құйғанда, жауынгерлік жағдайда алғашқы әуеде отын құю операциясын жүргізді. 1951 жылдың қазанында 376-шы бомбалау қанаты келгеннен кейін 91-ші қанатты қайта тағайындау туралы шешім қабылданды. 1952 жылдың 16 маусымында 91-ші қанат Огайо штатындағы Локборн әуе базасына ауыстырылды.
With the arrival of the 376th Bomb wing in October 1951, the decision was made to reassign the 91st. On 16 June 1952 the 91st was reassigned to Lockbourne AFB, Ohio.
301-ші бомбалаушы қанаты
301-ші бомбалаушылық қанаты 1949 жылдың 7 қарашасында Барксдейлдегі 91-ші SRW-ге қосылды, бұрынғы Смоки-Хилл әуе базасынан, Канзас штатынан келді, онда ол бір жыл бұрын қайта жандандырылған болатын. Екі қанат та біртұтас штаб-пәтерде жұмыс істеді, бірақ әр қанаттың тактикалық операциялары тәуелсіз түрде жалғасты. Бастапқыда B-29 Superfortress ұшақтарымен ұшқаннан кейін, Барксдейлге келген соң 301-ші қанат Superfortress ұшағының KB-29 жанармай құю нұсқасын пайдаланып, әуеде жанармай құю операцияларын жүргізген алғашқы бөлімшелердің бірі болды. 1953 жылы қанат Boeing B-47 Stratojet ұшақтарына ауыстырылды және KB-29 жанармай құю машиналарын жаңартылған Boeing KC-97 Stratofreighter ұшақтарына алмастырды. 301-ші қанаттың міндеті стратегиялық бомбалауға дайындық және әуеде жанармай құю болды. 1953 жылы Англияға, ал 1954 жылы Француз Мароккосына дислокацияланды. 1958 жылдың 15 сәуірінде Огайо штатындағы Локборн әуе базасына қайта орналастырылды, онда ол электрондық қарсы шаралар (ECM) бөліміне айналды және түрлі құпия барлау миссияларын орындады. Базаны әуеден қорғау үшін АҚШ армиясы 1959 жылы Барксдейл қорғаныс аймағын құрды және әуеден қорғану үшін Nike Hercules жер-әуе зымырандарымен жабдықталған нысандар салды. Нысандар Беллвью (Шревпорттың солтүстік-шығысында) (BD 10) және Луизиана штатындағы Стоунволл (BD 50) маңында орналасқан. Бұл бөлімше 562-ші әуе қорғанысы артиллерия полкіне қарасты болуы мүмкін. Олар 1960 жылдың қарашасынан 1966 жылдың наурызына дейін қызмет етті, содан кейін АҚШ-тың әуе қорғанысын күшін азайту аясында таратылды.
376-шы бомбалаушы қанаты
1951 жылы 10 қазанда 376-шы бомбалаушы қанаты Форбс ӘСБ Канзастан Барксдейлге қайта орналастырылды. Бастапқыда ескірген B-29 Superfortress бомбалаушыларымен жабдықталған 514-ші бомбалау эскадрильясы, 1953 жылдың маусым айында Boeing B-47 Stratojet бомбалаушысына жаңарғанға дейін А бомбаларын тастауға дайындық жүргізді, содан кейін А бомбаларын тастау міндеті осы бомбалаушыға жүктелді. 376-шы қанат 1954 жылы ЭҚМ операциялары үшін EB-47 Stratojet ұшақтарын пайдалана бастады, бұл 1953 жылдың қыркүйегінде қанаттың басты міндетіне айналды. 1957 жылдың 1 желтоқсанында қанат Локборн ӘСБ-ға қайта орналастырылды, онда ол 91-ші стратегиялық барлау қанатының құрамын және материалдық-техникалық базасын алмастырып, сіңірді және 376-шы бомбалаушы қанаты (ЭҚМ) деп қайта аталды, EB-47E Stratojet ұшақтарымен ұшуын жалғастырды.
4238-стратегиялық қанаты
1957 және 1958 жылдары 301-ші және 378-ші бомбалық қанаттардың ауысуынан кейін Барксдейл Boeing компаниясының ең жаңа стратегиялық ұшақтарын – Boeing B-52 Stratofortress және Boeing KC-135 Stratotanker ұшақтарын алуға жоспарланған болатын. Барксдейлдің міндеті де SAC оқу базасынан алдыңғы қатардағы операциялық базаға өзгертілді. Ол өзінің жаңа ұшақтары мен міндетін 4238-ші стратегиялық қанат түрінде алды, ол Техас штатындағы Карсвелл Әуе Күштері базасының 7-ші бомбалау қанатынан туындаған болатын. 4238-ші қанат Барксдейлге бекітілген B-52F және KC-135A стратегиялық жанармай құюшы ұшақтарымен жабдықталды. Оның құрамына 436-шы бомбалау эскадрильясы және 913-ші әуелік жанармай құю эскадрильясы кірді. Ол 1958 жылдың 3 мамырында SAC-тің ірі бомбалаушыларын көптеген базаларға тарату жоспарының аясында Барксдейлге тағайындалды, бұл Кеңес Одағының толық флотты күтпеген бірінші соққымен жоюын қиындатуға бағытталған шара еді. 436-шы бомбалау эскадрильясы 15 ұшақтан тұрды. Ұшақтардың жартысы он бес минуттік дайындық күйінде, толық отынмен, қаруланған және жауынгерлік тапсырмаларға дайын тұрды. Қалған ұшақтар бомбалау және әуеде жанармай құю операцияларында оқыту үшін пайдаланылды.
1-ші ұрыс бағалау тобы
1-ші ұрыс бағалау тобы (1961–90) тікелей Стратегиялық әуе командасы штабының Операциялар жөніндегі қолбасшы орынбасарына бағынышты болды, Оффут ӘСБ, Небраска штаты. Бұл топ SAC әуе экипаждарының командалық деңгейдегі стандартизациясын/бағалауын жүргізді, SAC ұшақтарының имитациялық бомбалауының радарлық бағалауын жасады; сондай-ақ Вьетнам соғысы кезінде Оңтүстік-Шығыс Азиядағы бөлімшелермен жерден басқарылатын бомбалауға төтенше жағдайлардағы соғыс қолдауын қамтамасыз етті. 1990 жылы 1CEVG тобының бір бөлігі 99-шы электрондық күрес тобына айналды, ал 1995 жылы 99-шы топ Nellis ӘСБ 98-ші қашықтық қанатының құрамына кірді.
2-ші бомбалаушы қанаты
4238-стратегиялық қанаты 1963 жылдың 1 сәуірінде таратылды. 2-ші ауыр бомбалау қанаты, жабдықтары мен құрамысыз, Хантер әуе базасынан (Джорджия штаты) Барксдейлге қайта орналастырылды, 4238-стратегиялық қанатының B-52 және KC-135 миссиясын өз мойнына алды. Ұшақтар мен экипаждар базада қалды, бірақ қанатқа (және оның бомбалау эскадрильясына) жаңа атаулар берілді: 20-шы бомбалау эскадрильясы және 913-ші әуеге жанармай құю эскадрильясы. 2-ші бомбалау қанаты әртүрлі атаулармен 40 жылдан астам уақыттан бері Барксдейлдегі негізгі бөлім болып табылады. 20-шы эскадрилья B-52F ұшақтарын 1965 жылдың маусым айында Карсвелл әуе базасындағы 7-ші бомбалау қанатына берілгенге дейін пайдаланды. Оның орнына, Флорида штатындағы Эглин әуе базасында таратылған 39-шы бомбалау қанатынан B-52G ұшақтарымен қайта толықталған 62-ші бомбалау эскадрильясы келді. Тағы бір "G" эскадрильясы, 596-шы бомбалау эскадрильясы, 1968 жылдың сәуірінде Мэйн штатындағы Доу әуе базасындағы 397-ші бомбалау қанатынан Барксдейлге қайта орналастырылды. Вьетнам соғысы кезінде 2-ші бомбалау қанаты "Arc Light" және "Young Tiger" операциялары үшін Оңтүстік-Шығыс Азияға жөнелтілді, соның ішінде 1972-73 жылдарғы соғыстың соңында Linebacker I және Linebacker II шабуылдарында B-52G ұшақтары қолданылды. Motorola SST 181 X Band Beacon Transponder Combat Skyspot-тан басқа, B-52G ұшағында жаудың жер-әуе зымырандарынан қорғану үшін ECM құрылғысы орнатылған. Linebacker II операциясының соңғы кезеңдерінде кейбір B-52G ұшақтары ұшу барысында қауіпсіз деп есептелген нысандарға қайта бағытталды. Барлық ұшақтар мен экипаждар 1973 жылдың қаңтар және қазан айларында Барксдейлге оралды.
Вьетнамнан кейінгі кезең
1973–1992 жылдар аралығында Барксдейлде жыл сайынғы Стратегиялық әуе командасының бомбалау және навигация жарысы мен марапаттау симпозиумы өтті. АҚШ-тың әртүрлі аймақтарында апталар бойы бомба тастап, навигациялық жарысқа қатысқаннан кейін, SAC-тің ең үздік бомбалаушы және жанармай құюшы ұшақ экипаждары мұнда жиналды. Олар ұшақтардың ұшуын жетілдіру үшін бірлесіп жұмыс істеді. 1975 жылдың 1 қаңтарында Екінші әуе күштерінің штабы таратылды, оның орнына Сегізінші әуе күштерінің штабы келді. Бұл штаб бұрын бес жыл бойы Гуамдағы Андерсен әуе базасында орналасқан және Вьетнам соғысы үшін стратегиялық операцияларды басқарған. Барксдейлде Сегізінші әуе күштері таратылған Екінші әуе күштерінің операцияларын және қызметкерлерін өз қарамағына алды. 1978 жылы Барксдейлде Сегізінші әуе күштерінің мұражайы ашылды. Мұражай жылдар бойы кеңейді және қазіргі таңда Консолидацияланған B-24 Liberator, Boeing B-29 Superfortress, Boeing B-47 Stratojet, Boeing B-52D және G Stratofortresses, британдық Avro Vulcan B. Mk2, General Dynamics FB-111A, Beechcraft C-45 Expeditor, Douglas C-47 Skytrain, Noorduyn UC-64A Norseman, Boeing KC-97 Stratofreighter, Boeing KC-135 Stratotanker, North American P-51D/F-51D Mustang, Republic F-84F Thunderstreak, Микоян-Гуревич MiG-21F, Lockheed T-33 Shooting Star және Lockheed SR-71 Blackbird сияқты ұшақтардың үлкен коллекциясын қамтиды. Барксдейлдің 32-ші әуелік жанармай құю эскадрильясы 1981 жылдың қарашасында алғашқы McDonnell Douglas KC-10A Extender жанармай құюшы ұшағын алды. 32-ші АРС 1992 жылдың 1 маусымында 458-ші операциялық топқа, ал 1995 жылдың 1 шілдесінде 305-ші операциялық топқа қайта бағындырылды. 71-ші ARS Нью-Джерси штатындағы МакГайр әуе базасындағы 458-ші операциялық топқа қайта бағындырылды. Барксдейлдегі соңғы KC-135 1994 жылдың наурыз айында соңғы рейсінен кейін Сегізінші әуе күштерінің мұражайына қойылды, ал соңғы KC-10 қазан айында МакГайр әуе базасына аттанды. 1982 жылдың сәуірінде және 1990 жылдың желтоқсанында «Колумбия» ғарыш кемесі Кейп-Канавералға қайта оралатын жолда Барксдейлде тоқтады. 2003 жылдың ақпанында «Колумбия» апатынан кейін, апат орнына ең жақын әуе базасы болған Барксдейлдегі ангар, ғарыш кемесінің сынықтарын жинау және каталогтау үшін пайдаланылды. Бұл сынықтар Флоридадағы Кеннеди ғарыш орталығына жіберілді. 2009 жылдың 20 қыркүйегінде әуежай тағы да Кеннеди ғарыш орталығына қайта оралатын «Space Shuttle» үшін жанармай құю станциясы ретінде пайдаланылды. Бұл жолы «Дискавери» Форт-Уорт әскери-әуе базасынан арнайы тасымалдау ұшағымен жеткізілді. Шаттл тасымалдаушы ұшағы мен «Дискавери» Барксдейлде түні бойы қалды.
"Жақсы себеп" операциясы/Шөл қалқаны/Шөл даулы
Барксдейл 1989 жылдың желтоқсанында Панамада демократияны қайта орнату мақсатындағы "Ақтаңгерлік себеп" операциясында, 1990 жылдың тамызында "Шөл қалқаны" операциясында және 1991 жылдың қаңтарында "Шөл дауыл" операциясында маңызды рөл атқарды. "Шөл дауыл" операциясының алғашқы жауынгерлік рейсі Барксдейлден басталды, онда жеті B-52G ұшағы 35 сағаттық миссия орындады – сол кездегі тарихтағы ең ұзақ жауынгерлік рейс, осы миссия барысында Иракқа қарсы әуеден ұшырылған крейсерлік зымырандар атылды. Барксдейлден Испанияның Морон әуе базасына (бұрынғы SAC "Reflex" базасы) дислокацияланған B-52 ұшақтары Парсы шығанағы соғысында АҚШ Әуе күштерінің тастаған бомбаларының 10 пайызын құрады.
Салқын соғыстан кейінгі кезең
Таяу Шығыстан оралғаннан кейін, 2-ші бомбалаушы қанаты, ауыр, 1991 жылдың 1 қыркүйегінде мақсатты қанатты ұйымдастыруды енгізумен бірге 2-ші қанат деп қайта аталды. 1992 жылдың наурыз айында екі B-52, KC-10 және олардың экипаждары Ресейдің Дягилево әуе базасына барғанда база жауынгерлік міндеттерден бейбіт мақсаттарға көшті. 1992 жылдың мамырында Барксдейлге екі ресейлік Ту-95 "Айғыр" бомбалаушысы, Антонов Ан-124 "Кондор" көлігі және 58 ресейлік әскери қызметкер келді. Ресейліктер алты күн бойы Американың бір бөлігін тамашалап, Стратегиялық әуе қолбасшылығының бомбалау және навигация бойынша соңғы сайысының марапаттау симпозиумына қатысты. 1994 жылдың тамызында ресейліктер Ту-95 "Айғыр" және Ил-78 жанармай құюшы ұшағын әкелді. Барксдейл 1994 жылы Украинаның Полтава әуе базасына барған кезде Украинаның Әскери-әуе күштерінің әскери қызметкерлерімен достық байланыс орнатты. 1992 жылдың сәуірінде Барксдейлдің негізгі базасындағы 265 ғимарат Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілді. Шревпорт қақпасынан ұшу-қону жолағына және Боссиер қақпасынан Хобан залына дейінгі аумақ, сондай-ақ көптеген отбасылық үйлер Барксдейл даласының тарихи ауданын құрайды. 1992 жылдың 1 маусымында Барксдейл қолдағы Стратегиялық әуе қолбасшылығынан жаңадан құрылған Әуе шабуылы қолбасшылығына (АҚК) берілді. Барксдейлге бекітілген барлық активті әскери ұшақтарға "LA" АҚК тіркеу кодтары тағайындалды. 1992 жылы жабдықтарды ауыстыру да басталды, 596-шы бомбалаушы эскадрильясы B-52G ұшақтарын зейнеткерлікке шығарып, оларды басқа бұрынғы САК базаларындағы эскадрильялардан алынған B-52H ұшақтарымен алмастырды. 596-шы эскадрилья өзі 1993 жылдың 1 қазанында 96-шы бомбалаушы эскадрильясымен алмастырылғаннан кейін таратылды. 20-шы бомбалаушы эскадрильясы 1992 жылдың 17 желтоқсанында 2-ші қанатқа қайта бекітілді, ол және оның B-52H ұшақтары 7-ші қанаттан Барксдейлге қайта бекітілді, соңғысы Техас штатындағы Карсвелл әуе базасынан көшіп, Роквелл B-1 Лансерге көшу үшін Техас штатындағы Дайс әуе базасына орналасты. 1993 жылдың қазанында 71-ші әуе жанармай құю эскадрильясы мен оның KC-135A/Q ұшақтары Әуе көлігі қолбасшылығына қайта бекітілгендіктен 2-ші қанат 2-ші бомбалау қанаты деп қайта аталды. 1994 жылдың 1 шілдесінде Барксдейлде 11-ші бомбалаушы эскадрильясы құрылғанда үшінші B-52H эскадрильясы қанатқа бекітілді. 11-ші БС-тің міндеті – B-52H үшін формалды оқу орталығы (FTU) болып табылады.
1990 жылдардағы жауынгерлік операциялар
Барксдейл 1996 жылдың қыркүйегінде тағы да назар ошағына айналды, өйткені оның екі B-52 ұшағы Ирактағы жер-әуе зымырандарына орналасқан нысаналар мен әуе қорғанысы радарларына 13 AGM-86C CALCM зымыранын атты. "Шөлдегі соққы" (Desert Strike) операциясы деп аталған бұл миссия, Ирак басшысы Саддам Хусейннің Ирактың солтүстігіндегі күрдтерге жасаған шабуылдарына жауап ретінде жүзеге асырылды және B-52H ұшағының тарихындағы алғашқы жауынгерлік қолданылуы болды. Барксдейлдің B-52 ұшақтары мен қолдау персоналы 80 сағаттың ішінде Гуамдағы Андерсен әуе базасына жетіп, ирактық нысаналарға соққы берді және Гуамға қайтып оралды. Он төрт айдан кейін, 1997 жылдың қараша айында АҚШ президенті Билл Клинтонның бұйрығымен Барксдейлден персонал мен ұшақтар британдық Диего-Гарсия аралына (Үнді мұхиты) жіберілді. Олар Саддам Хусейннің жаңадан туған қаскөйліктері мен қаулыларына жауап ретінде аймақтағы күштермен бірікті. 1998 жылдың маусымына дейін Диего-Гарсияда болған Барксдейл күштері Ирактың болашақ агрессиясына қарсы аймақтың қауіпсіздігін қорғауға және дипломатиялық шешімге қол жеткізілмесе, нақты әскери мақсаттарды орындауға мүмкіндік берді. 1998 жылдың қараша айында Барксдейлдің алты B-52 ұшағы мен персоналы тағы да Диего-Гарсияға жөнелтілді, олар 2-ші әуе экспедициялық тобының құрамына кірді. Ирактың БҰҰ қару инспекторларымен ынтымақтастықтан бас тартуына жауап ретінде жеті бомбалаушы және шамамен 180 адам жөнелтілді. Президент Клинтон Хусейннің БҰҰ талаптарын орындау үшін соңғы сәтте жасаған ұсыныстарынан кейін соққы беруді тоқтатса да, Ирактың ынтымақтастығы нашарлай берді. АҚШ әскери күштері, соның ішінде Барксдейлдің B-52 ұшақтары, 1998 жылдың 17 желтоқсанына қарай Иракқа қарсы ауа шабуылдарын бастады. "Шөл түлкісі" (Desert Fox) операциясы үш күнге созылды және БҰҰ арнайы комиссиясы жүргізген қару-жарақ тексерулеріне қарсы Ирак үкіметінің жасаған кедергілеріне жауап ретінде жүзеге асырылды. 1999 жылдың наурыз айынан маусым айына дейін он B-52 ұшағы мен 2-ші бомбалаушылық қанаттың қызметкерлері сербтердің Косоводан этникалық албандарды қууына тоқтау салуда маңызды рөл атқарды. Ұлыбританиядағы RAF Fairford әуе базасынан 2-ші әуе экспедициялық тобының құрамында жұмыс істейтін Барксдейлдің B-52 ұшақтары 180-нен астам жауынгерлік миссияны орындады және "Allied Force" операциясы кезінде Югославия Федеративтік Республикасының әскери нысаналарына 6600-нан астам қару жіберді.
"Терроризмге қарсы соғыс"
2001 жылғы 11 қыркүйектегі террористік шабуылдардан кейін Барксдейл президент Джордж Бушқа ел астанасына оралғанда қауіпсіз баспана берді. Ұзақ өтпей Ұлттық басқару органы базаны терроризмге қарсы жаһандық соғысқа жетекшілік ету үшін күш-жігерін жұмылдыруға шақырды. Шетелдегі бірнеше базадан операция жүргізіп, Барксдейл авиаторлары мен B-52 ұшақтары, әрекеттегі және резервтегі әскери қызметкерлер, "Enduring Freedom" операциясының алғашқы әуе шабуылдарында маңызды рөл атқарды. Ирак аспанына қайта оралған Барксдейлдің B-52 ұшақтары "Iraqi Freedom" операциясы кезінде елдің оңтүстік жартысындағы әскери нысандарға қарсы 150-ден астам жауынгерлік рейс жасады. 2007 жылдың 30 тамызында Минот әуе базасынан ұшқан B-52, база қызметкерлері мен экипаж білмейтіндей, Барксдейлге алты AGM-86 зымыранын, олардың әрқайсысы W80 ядролық оқ-дәрісімен жабдықталған күйінде жеткізді. Бұл оқиға елде кең пікірталас тудырды. АҚШ Қорғаныс министрі Роберт Гейтс осы жағдайдың нәтижесінде "Әуе күштерінің көптеген генерал-офицерлері мен полковниктері тәртіптік шараларға, командадан шеттеуден бастап сөгіс жазбаларына дейін тартылуы мүмкін екені анықталды" деді және Әуе күштері хатшысы Майкл Уинн мен Әуе күштері штабының бастығы Майкл Мозлидің отставкасын қабылдады. Бұл 2009 жылдың тамызында Барксдейлдегі штаб-пәтерімен құрылған Global Strike Command құрылуына әкелді. 2-ші бомбалаушылық қанат 2010 жылдың 1 ақпанында Әуе күштерінің Global Strike Command құрамына қосылды. 2011 жылдың 1 қаңтарында Әуе күштерінің резервтік командасы 917-ші қанатты таратып, оның B-52 бөлімшелерін қоса алған 307-ші бомбалаушылық қанатты құрды. 917-ші қанаттың A-10 бөлімшелері Барксдейл әуе базасында, жаңадан құрылған 917-ші истребитель тобының құрамында қалды, ал ұйымдық басқару Миссури штатындағы Уайтман әуе базасындағы 442-ші истребитель қанатында. 2013 жылғы Солтүстік Кореяның насиелік суретінде Барксдейл АҚШ-тағы Солтүстік Кореяның ядролық шабуылына ұшырауы мүмкін төрт нысананың бірі екені көрсетілді, сондай-ақ Арлингтондағы Пентагон, Вирджиниядағы Перл-Харбор, АҚШ-тың Индо-Тынық мұхиты командалығының штаб-пәтері және Перл-Харбор шабуылының орны, сонымен қатар Әскери-теңіз күштерінің Тынық мұхиты флотының порты Сан-Диего да көрсетілді. Суретте Солтүстік Корея жетекшісі Ким Чен Ын өзінің бірнеше генералдарымен "жағдай бөлмесінде" кездесіп отырған көрініс бейнеленген, қабырғалары карталармен жабылған, олардың бірі Кореядан АҚШ-қа бағытталған зымырандарды көрсеткен. Барксдейлге бағытталған сызық генерал-лейтенант Ким Рак Гёмнің бас киімімен жасырылған, бірақ ядролық қаруды тарату және Солтүстік Корея сарапшысы Джеффри Льюис оның Барксдейлге баратынын айтты. 2018 жылғы кітабында Льюис Солтүстік Кореяның Барксдейлге де шабуыл жасағанын, себебі президент Джордж Буш 9/11 шабуылдарынан кейін осы жерде паналаған, президентке "қаша аласыз, бірақ жасыра алмайсыз" деген хабарламаны жолдау үшін жасалғанын мәлімдеді. Барксдейл өкілі нақты мәліметтерді бермесе де, АҚШ-тың жауларының "қабілеттеріне қарағанда әлдеқайда нашар екенін" және Әуе күштерінің "осы күшті көрсетуге және оларға осы хабарламаны анық түсіндіруге дайын екенін" айтты.
917-шы қанаты (Әуе күштері резерв командалығы)
917-ші қанат бастапқыда 1963 жылғы 17 қаңтарда Барксдейлде 917-ші әскер тасымалдау тобы ретінде құрылды және 435-ші әскер тасымалдау қанатына бағындырылды. Оның міндеті – Дуглас C-124 Globemaster II ұшақтарымен жабдықталған 78-ші әскер тасымалдау эскадрильясын басқару және қолдау. 1963 жылғы 1 шілдеде топ пен эскадрилья 442-ші әскер тасымалдау қанатына қайта бағындырылды, себебі олардың жаңа басшылығы, Әскери әуе көлігі қызметі (MATS), барлық бес Әуе күштерінің резервтік C-124 тобын бір қанатқа бағындауды қалады. 1965 жылғы 25 наурызда бөлімдер 512-ші әскер тасымалдау қанатына қайта бағындырылды. Әскери күштегі ұқсас өзгерістерді ескере отырып, 917-ші екі рет қайта аталды – алдымен 1965 жылы 917-ші әуе көлігі тобы, содан кейін 1966 жылы 917-ші әскери әуе көлігі тобы. 917-ші әскери әуе көлігі тобы 55 000-нан астам апатсыз ұшу сағаты және жаһандық қолдау миссиялары үшін Әуе күштерінің үздік бөлімі сыйлығымен марапатталды. 1972 жылғы 26 сәуірде бөлім 917-ші арнайы операциялар тобы болып қайта аталды, ал тактикалық әуе қолбасшылығы – негізгі әуе қолбасшылығы болды. Миссиялар өзгерген сайын, 1973 жылғы 1 қазанда бөлім 917-ші тактикалық ұрыс тобы (917 TFG) болып қайта аталды. 78-ші әскер тасымалдау эскадрильясы кейіннен таратылды және оның орнына 47-ші тактикалық ұрыс эскадрильясы құрылды. 1980-жылдардың соңында 917 TFG тобы қанат мәртебесіне көтеріліп, 917-ші тактикалық ұрыс қанаты (917 TFW) деп аталды. 1992 жылғы маусымдағы әуе күштерінің қайта құрылуына байланысты, тактикалық әуе қолбасшылығы Стратегиялық әуе қолбасшылығының барлық элементтерімен (KC-135 және KC-10 ұшақтарын қоспағанда) біріктіріліп, жаңа Әуе шабуылы қолбасшылығы (ACC) құрылды. 917-ші тактикалық ұрыс қанаты Әуе шабуылы қолбасшылығына қосылды және атауынан «тактикалық» деген сөз алынып тасталды. 1993 жылғы 1 қазанда 917-ші ұрыс қанаты (917 FW) тағы бір маңызды өзгеріске ұшырады. 46-шы ұшқыштар оқу эскадрильясы белсенді әскери қызметке көшкен кезде Әуе күштері барлық ұшқыштарды ауыстыру оқуын өз бақылауына алды. Осы күні 917-ші Әуе күштерінің резервіндегі бірінші бөлім болды, ол стратегиялық міндетті алды: қанат құрамына B-52H ұшақтары қосылды және 93-ші бомбалау эскадрильясы құрылды. Қазіргі кезде құрама қанат, 917-ші атауынан «ұрыс» деген сөзді алып тастады және 917-ші қанат (917 WG) аталды. 2005 жылғы BRAC ұсыныстарында Қорғаныс министрлігі Аляскадағы Эйелсон әуе базасын қайта құруды ұсынды. 354-ші ұрыс қанатының A-10 ұшақтарының бір бөлігі (Эйелсон әуе базасында орналасқан) 917-ші қанаттың Барксдейл әуе күштері базасына (үш ұшақ) таратылатын болады. Бұл ұсыныс жасалды, өйткені Эйелсон әскери құндылығы жоғары база болғанымен, оны ұстау қымбатқа түсетін. Тағы бір ұсыным бойынша, Қорғаныс министрлігі Әуе күштерінің резервіндегі ұрыс активтерін Нью-Орлеан әскери-әуе станциясының бірлескен резервтік базасында қайта орналастыруды ұсынды. Ол 926-шы ұрыс қанатының A-10 ұшақтарының алтысын 917-ші қанатқа береді. 2009 жылғы 20 қыркүйекте әуежай Форт-Уорт әскери-әуе станциясының бірлескен резервтік базасынан Кеннеди ғарыш орталығына қайта оралатын ғарыш кемесінің рейсі үшін жанармай құю станциясы ретінде пайдаланылды. Шатл тасымалдаушы ұшағы мен ғарыш шаттлы Дискавери Барксдейлде түні бойы қалды.
Негізгі бірліктер
Барксдейл әуе базасында орналасқан ұшатын және ұшпайтын ерекше бірліктер. GSU белгісі қойылған бірліктер – географиялық жағынан бөлек құрамалар, олар Барксдейлде орналасқан болғамен, басқа жердегі басқа бірлікке бағынады.
Білім
База Боссиер шіркеуінің мектеп округінде орналасқан. Негізгі базадағы жатақханалар Уоллер бастауыш мектебіне, Рушон орта мектебіне және Боссиер жоғары мектебіне бөлінген. Шығыс резервациясы Т. Л. Родс бастауыш мектебіне (балабақша және 1-сынып), Плат бастауыш мектебіне (2-3-сыныптар), Принстон бастауыш мектебіне (4-5-сыныптар), Хаутон орта мектебіне және Хаутон жоғары мектебіне қарастырылған.