Кіріспе

Неміс анатомы (1826–1903)

Карл Гэггенбаур (21 тамыз 1826 – 14 маусым 1903) – салыстырмалы анатомия эволюция теориясын қолдауға маңызды дәлелдер ұсынатынын көрсеткен неміс анатомы және профессоры. Оның (1859; Фрэнсис Джеффри Беллдің "Салыстырмалы анатомия элементтері" ағылшын тіліне аудармасы, 1878) еңбегі сол кездегі эволюциялық морфологияның стандартты оқулығы болды, түрлі жануарлардың құрылымдық ұқсастықтары олардың эволюциялық тарихы туралы мәлімет береді дегенді баса көрсетті.

Өмір

Карл Гэггенбаур 1826 жылы Баварияның Вюрцбург қаласында дүниеге келді және 1845 жылы Вюрцбург университетінің студенті болды. 1851 жылы бітіргеннен кейін ол біраз уақыт Италия мен Сицилияда саяхаттап, 1854 жылы Вюрцбургке приват-доцент ретінде оралды. 1855 жылы ол Йена университетінде анатомияның төтенше профессоры болып тағайындалды, ал 1858 жылы – қалыпты профессор болды. 1865 жылдан кейін оның бұрынғы студенті және әріптесі Эрнст Геккель зоология профессоры болды. 1873 жылы Гэггенбаур Гейдельбергке тағайындалды, онда 1901 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін анатомия профессоры және Анатомия институтының директоры қызметін атқарды. 1877 жылы ол Лондон Линнеев қоғамының шетелдік құрметті мүшесі болып сайланды. Омыртқалы және омыртқасыз жануарлардың құрылымы мен дамуына қатысты еңбегі мен философиялық зерттеулері үшін ол сол кездегі ең көрнекті салыстырмалы анатомистердің бірі ретінде құрметке ие болды. Гэггенбаур 1896 жылы Америка өнер және ғылым академиясының шетелдік құрметті мүшесі болып сайланды. 1903 жылдың 14 маусымында Гейдельбергте қайтыс болды. (Ағылшын тілінен Фрэнсис Джеффри Белл аударған, «Салыстырмалы анатомия элементтері», 1878 ж., Е. Рей Ланкестер толықтыруларымен). Гэггенбаур салыстырмалы эмбриологияның ұрпақтарды зерттеудегі маңыздылығын мойындағанмен, гомологияларды зерттеудің негізі ретінде салыстырмалы анатомияның жоғары құндылығына баса назар аударды, яғни әртүрлі жануарлардағы сәйкес келетін бөліктер арасындағы қатынастарды, мысалы, адамның қолы, жылқының алдыңғы аяғы және құстың қанаты. Ол 1871 жылы бас сүйегінің омыртқалардан пайда болғандығы туралы теорияны жоққа шығаруда Хаксли ұсынған дәлелдерді толықтыруда ерекше үлес қосты: бұл теорияны Гёте мен Окен тәуелсіз түрде тұжырымдаған, ал Оуэн қолдаған болатын. Хаксли бас сүйегінің қаңқалы бөліктерден тұратынын көрсетті; ал Гэггенбаур ең төменгі (көкті) балықтарда, бастапқы омыртқалардың іздері күтілуі мүмкін болған жерде, бас сүйегі сегменттелмеген, көкті ми қорапшасы екенін және жоғары сатыдағы формаларда бас сүйегінің омыртқалық табиғаты сақталмайтынын көрсетті, себебі көптеген сүйектер, әсіресе бас сүйегінің жоғарғы бөлігіндегілер, теріде пайда болады. 1858 жылы дәрігер Эрнст Геккель Йенада Гэггенбаурдың басшылығымен оқыды, зоология ғылымы бойынша докторлық дәрежесін алды (медициналық білімінен кейін) және сол институттың профессоры болды. Эрнст Геккель Чарльз Дарвиннің идеяларын қолдағанда Гэггенбаурдың идеяларын дамытты. 1861 жылы ол «Ueber den Bau und die Entwickelung der Wirbelthier Eier mit partielleer Dotterbildung» («Барлық омыртқалы жануарлардың жұмыртқасы бір жасушалы екендігіне дәлел», Arch. Anat. Phys., 1861.8: 461–529) атты еңбегін жариялады, бұл эмбриологиядағы маңызды дәлелдеме болды. Гэггенбаур Альберт фон Кёлликер, Рудольф Вирхов, Генрих Мюллер және Франц Лейдиктің (1821–1908) студенті ретінде оқып, олардан тәжірибе алды. М. Сагемель, Н. Горонович, Х. К. Корнинг, К. Рёзе және С. Паулли оның шәкірттері болды. Гэггенбаурдың онтогенез бен филогенезді біріктіретін салыстырмалы морфологиядағы зерттеу бағдарламасы эволюциялық даму биологиясы (эво-дево) саласындағы қарқынды дамуда осы күнгі күшке енді.

Басқа басылымдар

Карл Гэггенбаурдың басқа да жариялымдары: "Адам анатомиясының оқулығы" (Лейпциг, 1883, жаңа басылымы 1903), "Эпиглоттис" (1892) және "Омыртқасыздармен байланыста омыртқалылардың салыстырмалы анатомиясы" (Лейпциг, 2 томдық, 1898–1901). 1875 жылы ол "Морфологиялық жылнама" ("Morphologisches Jahrbuch") журналын құрды және көп жылдар бойы оны редакциялады. 1901 жылы ол "Басып өткен мен ізденген" ("Erlebtes und Erstrebtes") атты қысқаша өмірбаян жариялады (неміс тілінде "тәжірибелеу және ұмтылу").