Кіріспе

Американдық кинорежиссер, сценарист және продюсер (1926–2010)

Джона Дж. "Бад" Гринспен (18 қыркүйек 1926 – 25 желтоқсан 2010) – спорт туралы деректі фильмдерімен танымал американдық кинорежиссер, сценарист және продюсер.

Мансап

Гринспен Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Ол жасөспірім шағында тілінің ұштығын жеңіп, Нью-Йорк университетін бітіргеннен кейін спортты хабарлаумен айналысты. 1947 жылы Гринспен 21 жасында сол кезде АҚШ-тағы ең ірі спорттық радиостанция болған Нью-Йорк қаласындағы WMGM радиостанциясының спорт директоры болды. WMGM-нен кеткеннен кейін Гринспен журналдарға мақалалар жаза бастады, сонымен қатар телерекламалар жасады. 1952 жылы ол ауыр атлет Джон Дэвиске арналған «Әлемдегі ең күшті адам» атты 15 минуттық деректі фильм түсірді, бірақ 1964 жылы Джесси Оуэнспен бірге Батыс Берлинге барып, «Джесси Оуэнс Берлинге қайта оралды» фильмін түсіру арқылы кино жасаумен толыққанды айналыса бастады. 1967 жылы ол әйелі Каппи Петраш Гринспенмен бірге Cappy Productions, Inc. кинокомпаниясын құрды (1983 жылы қайтыс болды). Әйелінің қайтысынан кейін Гринспен Cappy Productions компаниясын серігі Нэнси Беффамен бірге басқарды. Одан кейін бірнеше сағаттық туындылар жасалды. Гринспен 1976 жылғы «Олимпиада» фильмі үшін алғашқы Эмми сыйлығын жеңіп алды, ол Олимпиадаға арналған 22 сағаттық деректі фильмдер жиынтығын (ішінде «Джесси Оуэнс Берлинге қайта оралды» фильмі де бар) қамтыды. Бұл серия 80 елде көрсетілді. 1977 жылы ол алтын медаль иегері Уилма Рудольфқа арналған екі сағаттық деректі драма түсірді. «Вилма» фильмінде басты рөлді Сисли Тайсон ойнады, ал Дензел Вашингтон бұл фильмде алғаш рет түсті. 1979 жылы ол бірнеше виньеткалық сериялардың біріншісін іске қосты: CBS телеарнасында көрсетілген «Бұл спорт күні» бағдарламасында өткен жылдардағы қызықты спорт оқиғаларын көрсететін 365 30 секундтық қысқа фильмдер көрсетілді. 1980 жылы осыған ұқсас «Олимпиадалық сәттер», «Олимпиадалық оқиғалар» және «Олимпиадалық виньеткалар» бағдарламалары пайда болды. Гринспен кино саласындағы жұмысынан басқа да медиада жұмыс істеді. Ол PARADE журналының редакторы болды. Ол сондай-ақ бірнеше кітаптың авторы, оның ішінде Олимпиада ойындары туралы бірнеше кітап, «Play It Again, Bud, and We Wuz Robbed» атты спорттық дау-дамайлар туралы кітап жазды. Оның алғашқы альбомы «Great Moments in Sports» алтын дискіге ие болды және оны тағы 18 ауызша айтылатын альбом шығаруға итермеледі.

Марапаттар мен мойындау

Гринспеннің еңбегі көп рет мойындалды. Ол 1995 жылы Америка Режиссерлер Гильдиясынан және 2006 жылы Ұлттық Телевизиялық Өнер және Ғылым Академиясынан Жылдық Спорттық Эмми сыйлығын алды. 1996 жылы ол "ерекше және лайықты қоғамдық қызметі" үшін Джордж Фостер Пибоди сыйлығымен марапатталды, бұл индустриядағы ең беделді сыйлықтардың бірі ретінде танылды. Гринспен 1985 жылы Олимпиада орденімен марапатталды, сол кезде Халықаралық Олимпиада Комитетінің президенті Хуан Антонио Самаранч: "Гринспен мырза Олимпиада фильмдерінің көрнекті продюсері, жазушысы және режиссері деп есептеледі; одан да маңыздысы, ол Олимпиада отбасының адал досы" деді. 2004 жылы Гринспен "Ерекше үлес қосқан" ретінде АҚШ Олимпиада Даңқы залына енгізілді. Оның "Олимпиада рухы" атты бейне және музыкалық туындысы Швейцарияның Лозанна қаласындағы Олимпиада мұражайында тұрақты түрде көрсетіледі. 1994 жылы Гринспен Халықаралық еврей спортшыларының Даңқы залына енгізілді. 2006 жылы ол Халықаралық жүзу Даңқы залынан Аль Шоенфилд атындағы медиа сыйлығын алды. Бад Гринспен атындағы көше, Лидкомб, Сидней Олимпиадасының медиа орталығы орналасқан жердегі тұрғын үй кешенінде орналасқан.

Өлім

Гринспен 2010 жылы Рождество күні Нью-Йорк қаласында 84 жасында Паркинсон ауруынан көз жұмды.