Кіріспе
Біріккен Корольдіктегі рок музыкасы – Біріккен Корольдікте туған музыканың алуан түрлерін қамтиды. 1964 жылдан бері, Beatles тобы бастаған АҚШ-қа жасалған "британдық шабуылдан" бастап, британдық рок музыкасы американдық музыканың және әлемдік рок музыкасының дамуына зор ықпал етті. Америкалық рок-н-роллды қайталауға жасалған алғашқы тырастар 1950 жылдардың ортасында Ұлыбританияда болды, бірақ "рок музыкасы" және "рок" терминдері көбінесе 1960 жылдары пайда болған блюз-рок және басқа жанрлардан туындаған музыканы білдіреді. Бұл термин әртүрлі гибридтік түрлерді немесе қосалқы жанрларды сипаттау үшін басқа терминдермен жиі қолданылады және көптеген құрылымдары мен аспаптары ортақ болатын поп музыкасымен салыстырылады. Рок музыкасы көбінесе альбомдық нарыққа бағытталған, инновацияларға, шеберлікке, орындаушылыққа және музыканттардың ән жазу өнеріне ерекше мән береді. Британдық рок өзі жеке жанр бола бермейтіндей алуан түрлі болғанымен, ол халықаралық рок музыкасындағы ең маңызды топтар мен орындаушыларды дүниеге әкелді, сонымен қатар би музыкасы, прогрессивті рок, арт-рок, хард-рок, хеви-метал, панк, пост-панк, жаңа толқын және инди-рок сияқты көптеген ықпалды қосалқы жанрларды бастады немесе дамытты.
British rock describes a wide variety of forms of music made in the United Kingdom. Since around 1964, with the "British Invasion" of the United States spearheaded by the Beatles, British rock music has had a considerable impact on the development of American music and rock music across the world. Initial attempts to emulate American rock and roll took place in Britain in the mid 1950s, but the terms "rock music" and "rock" usually refer to the music derived from the blues rock and other genres that emerged during the 1960s. The term is often used in combination with other terms to describe a variety of hybrids or subgenres, and is often contrasted with pop music, with which it shares many structures and instrumentation. Rock music has tended to be more orientated toward the albums market, putting an emphasis on innovation, virtuosity, performance and song writing by the performers. Although much too diverse to be a genre in itself, British rock has produced many of the most significant groups and performers in rock music internationally, and has initiated or significantly developed many of the most influential subgenres, including beat music, progressive rock, art rock, hard rock, heavy metal, punk, post punk, new wave, and indie rock.
Британдық рок-н-роллдың алғашқы кезеңдері
1950 жылдары Ұлыбритания американдық рок-н-ролл музыкасы мен мәдениетін қабылдауға дайын болды. Ортақ тіл болды, елде әскерлердің орналасуы арқылы американдық мәдениетке толыққанды танысты, және көптеген әлеуметтік өзгерістерді бөлісті, соның ішінде Ұлыбританияда «Тедди Бойз» сияқты ерекше жастар субмәдениеттерінің пайда болуы. Trad jazz танымал болды, ал оның көптеген музыканттары буги-вуги және блюз сияқты американдық стильдердің ықпалына түсті. Лони Донеган бастаған скиффл қозғалысы негізінен американдық халық әндерінің әуесқойлық орындалуларын пайдаланды және көптеген келешек рок-н-ролл, фолк, R&B және бит музыканттарының орындаушылық қызметін бастауға ынталандырды. Сол кезде британдық көрермендер алғаш рет «Blackboard Jungle» (1955) және «Rock Around the Clock» (1955) сияқты фильмдер арқылы американдық рок-н-роллмен таныса бастады. Екі фильмде де Билл Хейли және оның «Comets» тобының «Rock Around the Clock» хиті болды, ол алғаш рет 1955 жылдың басында британдық хит-парадтарға енді – АҚШ-тың поп-хит-парадтарына жеткенге дейін төрт ай бұрын, содан кейін сол жылы және 1956 жылы британдық хит-парадтардың төбесіне шықты және рок-н-роллды жасөспірімдердің тәртіпсіздігімен байланыстыруға көмектесті. Элвис Пресли, Литтл Ричард және Бадди Холли сияқты американдық рок-н-ролл орындаушылары британдық хит-парадтарда маңызды күшке айналды. Британдық музыка индустриясының алғашқы реакциясы американдық жазбалардың көшірмелерін жасауға тырысу болды, олар студиялық музыканттармен жазылды және көбінесе жасөспірімдерге сүйікті әншілермен орындалды. Уи Вилли Харрис және Томми Стил сияқты британдық рок-н-ролл орындаушылары жақын арада пайда болды. Осы кезеңде британдық рок-н-роллдың көп бөлігіне тән немесе толықтай еліктейтін түрі американдық өнімнің басымдығын сақтап қалды. Дегенмен, 1958 жылы Ұлыбритания өзінің алғашқы «нағыз» рок-н-ролл әні мен жұлдызын шығарды, ол кезде Клифф Ричард «Move It» әнімен хит-парадтарда 2-орынға жетті. Британдық импресарио Ларри Парнс жас әншілерді жаңа үрдіске бейімдеп, оларға Билли Фьюри, Марти Уайльд және Винс Игер сияқты тартымды есімдер берді. Сонымен қатар, Джек Гуд өндірген «Six Five Special» және «Oh Boy!» сияқты телешоулар Марти Уайльд пен Адам Фейт сияқты британдық рок-н-ролл орындаушыларының мансабын дамытуға көмектесті. Клифф Ричард және оның қосалқы тобы «The Drifters», олар тез арада өз атауын «The Shadows» деп өзгертті, сол дәуірдегі ең табысты британдық рок-н-ролл тобы болды. Басқа да жетекші орындаушылар Джо Браун және Джонни Кидд & The Pirates, олардың 1960 жылы шыққан «Shakin' All Over» әні рок-н-ролл стандартына айналды. Британ сахналарына шыққан және теледидарда пайда болған алғашқы американдық рок-н-ролл әртісі Чарли Грейси болды, оған 1959 жылдың желтоқсанында Джин Винсент тез арада ілесіп, оның досы Эдди Кокран да турнеге шықты. Продюсер Джо Мик Англияда алғаш рет үлкен рок хиттерін жасады, оның шығармаларының бірі «The Tornados» тобының «Telstar» аспаптық әні болды, ол Ұлыбритания мен АҚШ-та бірінші орынға шықты.
Бит музыкасы
1950 жылдардың соңында Ұлыбританияда Ливерпуль, Манчестер, Бирмингем және Лондон сияқты ірі қалалық орталықтарда скиффл сахнасының төмендеуінен топтардың гүлденген мәдениеті пайда бола бастады. Бұл Ливерпульде ерекше көзге түсті, онда шамамен 350-ге жуық түрлі топтар белсенді болды, олар көбінесе би залдарында, концерт залдарында және клубтарда өнер көрсетті. Бұл «бит-топтар» сол дәуірдегі американдық топтардың, мысалы, Бадди Холли және The Crickets (соның ішінде The Beatles және The Hollies топтары осы топтардың атынан алынған), сондай-ақ The Shadows сияқты бұрынғы британдық топтардың ықпалында болды. 1962 жылдан бастап The Beatles-тың Ұлыбританиядағы ұлттық сәттілігінен кейін, Ливерпульден шыққан бірқатар орындаушылар, соның ішінде Gerry & The Pacemakers, The Searchers және Cilla Black оларды жарнамалар тізіміне қосыла алды. Бирмингемдегі ең табысты «бит-топтардың» арасында The Spencer Davis Group және The Moody Blues болды; The Animals Ньюкаслдан, ал Ван Моррисон қатысқан Them Белфасттан келді. Лондоннан «Тоттенхэм дыбысы» термині негізінен The Dave Clark Five айналасында қалыптасты, бірақ осы дәуірдегі «бит-бумнан» пайда тапқан басқа Лондондық топтарға The Rolling Stones, The Kinks және The Yardbirds кірді. Ұлыбританияда Ливерпульдік емес, сондай-ақ Брайан Эпштейн басқаруындағы емес, алғашқы топ – Манчестерде орналасқан Freddie and the Dreamers, сондай-ақ Herman's Hermits және The Hollies болды. «Бит-қозғалысы» 1964 жылдан кейін американдық поп-чарттарға британдықтардың басып кіруіне жауапты топтардың көпшілігін қамтамасыз етті және поп және рок музыкасындағы маңызды дамулардың үлгісін берді, әсіресе олардың кішкентай топ форматы арқылы – әдетте жетекші гитара, ритм гитарасы, бас гитарасы және барабандар, кейде ритм гитарасын клавиатурамен алмастырып, жетекші әншімен немесе музыканттардың бірі жетекші вокалмен және қалғандары вокалдық үйлесіммен өнер көрсетті.
Британдық блюз бумы
Бит музыкасымен қатар, 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басында британдық блюз өркендеп, американдық R&B-нің дыбыстарын, ал кейіннен Роберт Джонсон, Хаулин Вулф және Мадди Уотерс сияқты блюзшілердің дыбыстарын қайта жаңғыртуға тырысты.
"Британдықтардың шабуылдаулары"
Биттлз тобының өзіне блюз музыкасы, соңғы американдық жанрлар, мысалы, соул және Мотаун сияқты музыкаға қарағанда аз әсер етті. 1960 жылдардың басында Ұлыбританиядағы олардың үлкен табысы, өздерінің ән жазуға және техникалық өндіріс сапасына жаңа және күшті назар аударуымен қатар жүрді, олардың кейбіреулерін басқа британдық бит-топтары да бөлісті. 1964 жылдың 7 ақпанында CBS Evening News бағдарламасы Уолтер Кронкайтпен Бітлздің АҚШ-қа келгені туралы хабарлады, онда тілші: «Бұл жолғы британдық шабуыл «Битлз маниясы» кодосымен жүзеге асырылады» деді. Бірнеше күннен кейін олар «Эд Салливан шоуында» өнер көрсетті. Сол түні теледидар көретін американдықтардың 75 пайызы олардың өнерін тамашалады, осылайша оларды «итеруге» мүмкіндік берді. Келесі екі жыл ішінде Питер және Гордон, The Animals, Манфред Манн, Петула Кларк, Фредди және армандар, Уэйн Фонтана және Mindbenders, Германның Ермиттері, The Rolling Stones, The Troggs және Донован АҚШ-та бірінші орын алған бір немесе бірнеше синглге ие болды. «Шабуылға» қатысқан басқа топтар: The Who, The Kinks және The Dave Clark Five; бұл топтар Ұлыбританияда да сәтті болды, бірақ «Британдық шабуыл» термині АҚШ-та болып жатқан оқиғаларды сипаттау үшін ғана қолданылды. «Британдық басқыншылық» деп аталатын топтар 1960 жылдардың «Контрмәдениет» деп аталатын сәніне, шаш үлгілеріне және мінез-құлқына әсер етті. Атап айтқанда, Битлз тобының «A Hard Day's Night» фильмі және Карнаби-стриттің сәні американдық бұқаралық ақпарат құралдарына Англияны музыка және сән әлемінің орталығы деп жариялауға себеп болды.
Қалқымалы
Freakbeat – британдық жаппай шабуылдың (British Invasion) моды, R&B/поп және психоделия жанрларының арасындағы шала анықталған түр. Бұл терминды ағылшын музыка журналисі Фил Сми енгізді. AllMusic "freakbeat" шала анықталғанын, бірақ көбінесе британдық жаппай шабуыл дәуірінің сирек кездесетін, бірақ күшті әртістерін, мысалы, Creation, The Pretty Things немесе Денни Лэйннің ерте туындыларын сипаттайтынын жазады. Rhino Records компаниясының 2001 жылы шығарған Nuggets II: Original Artyfacts from the British Empire and Beyond, 1964–1969 жинағындағы материалдың көп бөлігі freakbeat жанрына жатады. Басқа топтардың ішінде The Smoke, The Eyes, The Birds, The Action және The Sorrows бар.
Психоделикалық рок
Психоделикалық музыка – психоделикалық мәдениеттен шабыттанған немесе оның ықпалында болған музыка стилі. Ол галлюциногендік препараттардың сананы өзгертетін әсерін қайта жаңғыртуға және күшейтуге тырысады. Бұл стиль ерекше түрде блюз-рок пен прогрессивті фолк музыкасынан өркендеп, Үнді музыкасының рагалары мен ситары сияқты Батыс емес көздерден, сондай-ақ студиялық эффекттерден, ұзақ инструменталды бөлімдерден және сюрреалистік лирикадан нәр алды. Ол 1960 жылдардың ортасында Ұлыбританиядағы The Incredible String Band және Donovan сияқты прогрессивті фолк орындаушыларының арасында, сондай-ақ АҚШ-та пайда болды және тез арада рок пен поп музыкасына енді, Beatles, The Yardbirds, The Moody Blues, Small Faces, The Move, Traffic және Pink Floyd сияқты топтар қабылдады. Психоделикалық рок ертедегі блюз-роктан прогрессивті рок, арт-рок, эксперименталды рок, хард-рок және әрі қарай 1970 жылдары маңызды жанрларға айналған ауыр металға өтуге көмектесті. Шок-рок пионері Артур Браун 1968 жылы "Fire" әнін орындағанда қара және ақ макияж (мәйіт бояуы) және жалыны бар бас киім киді. Ол кейіннен пайда болған экстремалды орындаушыларға елеулі әсер етті.
Жалпыға танымал және әлемдік табыстылық
1970 жылдардың басына таман рок музыкасы көбірек танылып, халықаралық деңгейде кеңірек таралды, көптеген британдық орындаушылар АҚШ және бүкіл әлемде үлкен жетістіктерге жетті. The Beatles мүшелері, Элтон Джон, Дэвид Боуи және Род Стюарт сияқты ең табысты әртістер өздерінің әндерін (немесе кейде басқалар жазған әндерді) сан алуан стильде орындады, онда өнер көрсетудің өзі маңыздырақ бола түсті. Ал, бұрынғы психоделикалық поп-топ The Status Quo өздерінің атынан анықталғыш сөзді алып тастап, богиге негізделген қарапайым стильдегі рок музыкасын ұсыну арқылы ең табысты британдық рок-топтарының біріне айналды; ал Ван Моррисон рок, джаз және блюз стильдерін үйлестіру арқылы халықаралық сыншылардың жоғары бағасын алды. Британдық шабуыл кезінде мансабын бастаған The Rolling Stones, The Who және The Kinks сияқты белгілі британдық топтар да осы кезеңде өзіндік стильдерін дамытып, халықаралық жанкүйерлер қатарын кеңейтті, бірақ оларға жаңа стильдер мен қосалқы түрлердегі жаңа орындаушылар қосылды.
Британдық фольк-рок
Британдық фолк-рок 1960-жылдардың ортасынан соңына дейін Ұлыбританияда Фэрпорт Конвеншн және Пентангл топтары арқылы дамыды, олар американдық фолк-рок элементтеріне және екінші британдық фолк-жандаруға сүйенді. Бұл топтар дәстүрлі ағылшын музыкасын негізге алып, орта ғасырдан 19 ғасырға дейінгі Британ аралдарының балладаларына, әсіресе Чайлд балладаларына көп сіңірді. Fairport Convention тобының 1969 жылғы Liege and Lief альбомы алғашқы табысқа жетті, бірақ 1970-жылдары Pentangle, Steeleye Span және Albion Band сияқты топтар оны қабылдағаннан кейін маңыздырақ атанды. Ол сондай-ақ Ұлыбританиямен тығыз мәдени байланысы бар АҚШ және Канада сияқты әлемнің басқа да аймақтарында ықпалды болды, осыдан Орта ғасырлық фолк-рок субжанры мен фолк-панк және фолк-металл жанрларының пайда болуына себеп болды. Прогрессивті рок-топтары стандартты куплет-припев үлгісінен асып, рок музыкасының техникалық және композициялық шекараларын кеңейтуге тырысты. Олардың әндеріне классикалық музыка, джаз және кейіннен «дүниелік музыка» деп аталған халықаралық музыка элементтері енгізілді. Көптеген топтар аспаптық шығармаларға баса назар берді, ал лирикалық әндер концептуалды, абстрактілі немесе фантастикалық сюжеттерге негізделген. Прогрессивті рок-топтары кейде біртұтас идеяны білдіретін, әдетте эпикалық оқиғаны баяндайтын немесе маңызды тақырыпты қамтитын концептуалды альбомдар шығарды. Көптеген топтар тарап кетті, бірақ Genesis, ELP, Yes және Pink Floyd сияқтылары табысты әлемдік турлармен бірге үздік ондыққа енген альбомдарды жариялады.
Глам рок
Глэм немесе глиттер рок 1970-жылдардың басында, пост-хиппи кезеңінде Ұлыбританияда пайда болды. Ол "аса шектен тыс" киімдермен, макияжбен, шаштараздықпен және платформа табандары бар бутстармен ерекшеленді. Глам-орындаушылардың әсем әндері, костюмдері және көрнекі стильдері – ғылыми фантастика мен ескі фильмдерге ностальгиялық сілтемелердің театрландырылған қоспасындағы жыныстық категориялармен ойнайтын, әзіл-қалжыңға толы стиль болды, бәрі де гитараға негіделген хард-рок дыбысымен үйлесім тапқан. Ол кейіннен танымал болған топтарға тікелей әсер етті.
Қатты тау жыныстары/ауыр металл
Блюз-рок, психоделикалық рок және гараж-роктан бастау алған ауыр металл жанрын құраған топтар қалың, қуатты дыбыс жасады, ол айқын ырғақты бас-жолдарымен, жоғары күшейтілген бұрмалаумен, созылған гитара сололарымен, күшті соққылармен және жалпы үлкен дыбыспен сипатталады. Ауыр металл әндерінің мәтіндері мен орындалу стилі көбінесе фантастика және ғылыми фантастика элементтерін қамтиды, және әдетте еркектік пен мачизммен байланысты. Үш пионерлік ауыр металл тобы – Led Zeppelin, Black Sabbath және Deep Purple – барлығы британдықтар еді. Олар сыншылар тарапынан көп мақтау алмағанмен, олар және келесі буын металл топтары, олардың қатарында британдық Judas Priest, Motörhead және Rainbow-мен қатар американдық, австралиялық және Еуропалық топтар да болды, үлкен көрермендерді және жазбалардың көп сатылуын қамтамасыз етті. Rainbow ауыр металл стилін стадиондық рокқа жеткізді, ал Motörhead панк-рок сезімталдығын және жылдамдыққа көбірек назар аударуды енгізді. 1970-ші жылдардың соңында танымалдылығы төмендегеннен кейін Judas Priest жанрдың көбінесе блюздық ықпалын жойды, әсіресе 1980 жылғы British Steel альбомында, ол британдық ауыр металдың жаңа толқынына (NWOBHM) – Iron Maiden, Vardis, Saxon және Def Leppard – есік ашты, сондай-ақ 1980-ші жылдары танымалдылыққа оралуға мүмкіндік берді. Doom/готикалық металл саласында да британдықтардың зор ықпалы бар, оның пионерлері Paradise Lost, My Dying Bride және Anathema сияқты топтар болды. Grindcore, немесе жай ғана grind, – death metal және хардкор панктың қосындысы, ол қатты бұрмаланған, төмендетілген гитаралармен, жоғары тембрмен, blast beat-термен, көбінесе екі минуттан аспайтын (кейбіреулері секундтарға созылатын) әндермен және өңкейленіп айқайлау мен жоғары үндердегі шығуымен сипатталады. Пионерлердің бірі – британдық Napalm Death тобы 1980-ші жылдары басқа британдық grindcore топтарына, соның ішінде Extreme Noise Terror, Carcass және Sore Throat-қа шабыттандырды. NWOBHM дәуірінен бері ең табысты британдық металл тобы, әдетте, 1991 жылы құрылған және жіктеуге қиын экстремалды металл түрін ұстанған Cradle of Filth еді. "Ретро металл" термині The Darkness сияқты топтарға қолданылды, олардың глам-рок пен ауыр рифтердің қосылысы оларға бірнеше хит-синглдер мен One Way Ticket to Hell and Back (2005) альбомын бес платиналыққа жеткізді, ол Ұлыбритания чарттарында 11-орынға ие болды. Уэльстен шыққан Bullet for My Valentine, Scream Aim Fire (2008) альбомымен металл мен хардкордың қоспасы – металкор – арқылы АҚШ және Ұлыбритания чарттарының топ-5-ке енді.
Пабтағы рок
Паб-рок британдық музыка саласына, әсіресе панк-рокқа ұзақ әсер еткен, қысқа ғана өркендеген бағыт болды. Бұл Дэвид Боуи мен Гэри Глиттердің жылтыр глэм-рогына қарсы реакция ретінде пайда болған, негізгі мәселелерге оралу қозғалысы еді және 1970-ші жылдардың ортасында ең жоғары деңгейге жетті. Паб-рок Лондонның солтүстігіндегі ірі пабтарда қалыптасты. Ол 1971 жылдың мамырында американдық "Eggs over Easy" тобының Кентиш Таундағы "Tally Ho!" пабында өнер көрсетуімен басталды делінеді. 1960-шы және 70-ші жылдардың басында блюз және R&B топтарында ойнаған музыканттар тобы көп ұзамай Бринсли Шварц, Ducks Deluxe және Bees Make Honey сияқты ықпалды топтар құрды. Бринсли Шварц, әлдебір ең ықпалды топ болды, Ұлыбританияда да, АҚШ-та да белгілі бір жетістіктерге қол жеткізді. Паб-роктың екінші толқынына Kilburn and the High Roads, Ace, Johnny Kid & the Pirates, және Chilli Willi and the Red Hot Peppers кірді; одан кейін үшінші және соңғы толқын келді, оған Dr. Feelgood және Sniff 'n' the Tears кірді. Көптеген паб-рок музыканттары жаңа толқын топтарына қосылды, мысалы Грэм Паркердің қосалқы тобы The Rumour, Elvis Costello & the Attractions және тіпті The Clash.
Панк-рок
Панк-рок 1974-1976 жылдар аралығында, бастапқыда АҚШ-та, гараждық рок және қазір протопанк музыкасы деп аталатын басқа да жанрлардың негізінде пайда болды. Алғашқы панк-топ ретінде көбінесе 1976 жылы құрылған Ramones тобы саналады. Бұл бағытты Ұлыбританияда, әсіресе Лондонда, паб-рок өнерінің ықпалымен Sex Pistols, The Clash және The Damned сияқты топтар қабылдады. Олар қарапайым, агрессивті дыбыстар мен мәтіндерді киім-кешек стилімен және түрлі антиавторитарлық идеологиялармен үйлестіре отырып, жаңа музыкалық және мәдени қозғалыстың алғы шебіне шықты. Панк-рок топтары 1970-жылдардағы танымал рок музыкасының шамадан тыс әсерін қабылдамай, жылдам, күшті әуендер жасады. Әдетте бұл әндер қысқа болып, аспаптар саны шектеліп, көбінесе саяси және билікке қарсы мазмұнға ие болды. Онжылдықтың соңына қарай осы топтардың көптегені, ең айқын Police тобы, американдық және әлемдік музыка нарығында өздерінің ықпалын көрсетті.
Пост-панк
Негізгі ағыстағы жаңа толқынның дамуымен қатар, коммерциялық емес, көңіл көншілсіз және субмәдениеттік топтар да болды, олар көбінесе постпанк деп жіктеледі. Жаңа толқын сияқты, олар электрондық музыка, ямайкалық дуб музыкасы (әсіресе бас-гитарада) және американдық фанк сияқты әртүрлі ықпалдарды қамтыды. Ұлыбританиядағы постпанк топтарына The Smiths, Orange Juice, The Psychedelic Furs, Television Personalities, The Fall, Siouxsie and the Banshees, The Lords of the New Church, Joy Division, Killing Joke, Echo & the Bunnymen, Gang of Four, The Cure, Bauhaus, Magazine, Wire, The Jesus and Mary Chain және Tubeway Army кіреді. Постпанк альтернативтік рок және готикалық рок жанрларының қалыптасуында маңызды рөл атқарды.
2 тонна
Two tone немесе 2 tone – 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдардың басындағы британдық танымал музыка жанры, ол панк-рок және жаңа толқын музыкасының элементтерімен дәстүрлі ямайкалық ска, рокстеди және регги музыкасын біріктірген. Атауы 1979 жылы The Specials тобынан Джерри Даммерс құрған 2 Tone Records лейблынан шыққан, ол Тэтчер дәуіріндегі Ұлыбританиядағы нәсілдік шиеленісті басу және азайту ниетін көрсетеді: The Specials, The Selecter және The Beat сияқты көптеген two tone топтарында қара, ақ және аралас нәсілдік құрамы бар мүшелер болған. 1970 жылдардың соңында Англияның Мидлендс аймағындағы Ковентри қаласында пайда болған бұл жанр, 1950 және 1960 жылдары Ямайкада дамыған алғашқы ска музыкасының екінші толқыны болып табылады және панк пен жаңа толқынның музыкалық ерекшеліктерімен толықтырылған.
Халықтық панк
Фолк-панк немесе роуг-фолк – фолк-музыка мен панк-роктың, немесе кейде басқа жанрлардың қосылуы, оны 1980-ші жылдары лондондық The Pogues тобы алғаш рет пайдаланды. Ол 1980-ші жылдары белгілі бір жетістікке жетті және, әсіресе кельт-панк жанры ретінде, Солтүстік Америка мен Австралиядағы кельт диаспорасының аймақтарында, сондай-ақ континенттік Орталық және Шығыс Еуропадағы көптеген топтарда кеңінен қабылданып, таралды. Бұрынғы кельт-рок және электрлік фольклорлық топтардан өзгеше, фолк-панк топтары өз репертуарына салыстырмалы түрде аз дәстүрлі музыканы қосады, бірақ көбінесе өз шығармаларын орындайды, әдетте панк-рок формасын сақтай отырып, мандолина, аккордеон, банджо және әсіресе скрипка сияқты қосымша фольклорлық аспаптарды қолданады. Басқа топтар теңізшілер әндері мен Шығыс Еуропалық цыған музыкасы сияқты кейбір дәстүрлі музыка түрлерін де қабылдады. Ең сәтті орындаушылардың қатарында The Men They Couldn't Hang, New Model Army, Oysterband, The Levellers тобы бар.
Синт-рокс
Көптеген прогрессивті рок-топтары өз дыбыстарына синтезаторларды енгізді, оның ішінде Pink Floyd, Yes және Genesis. 1977 жылы Ultravox мүшесі Уоррен Канн Roland TR 77 барабан автоматтарын сатып алды, ол алғаш рет 1977 жылдың қазан айында шыққан "Hiroshima Mon Amour" синглында пайда болды. Балладалық аранжировка, метроном сияқты перкуссия және ARP Odyssey синтезаторының кеңінен қолданылуы дерлік барлық синтез-поп және рок-топтарының прототипі болды. 1978 жылы The Human League тобының бірінші құрамы "Being Boiled" атты дебюттік синглын шығарды. Содан кейін Tubeway Army сияқты басқалары да осы үрдіске қосылды, бұл Батыс Лондоннан көп танылмаған топ болатын. Олар панк-рок имиджін тастап, 1979 жылдың жазында "Are Friends Electric?" синглымен Ұлыбритания хит-парадтарының төбесіне шықты. Бұл әнші Гари Нуманды жеке карьерасын бастауға итермеледі, сол жылы ол Kraftwerk-тен шабыттанған "The Pleasure Principle" альбомын шығарды және "Cars" синглымен екінші рет хит-парадтарды жеңіп алды. Әсіресе, Жаңа Романтиктердің қолдауы арқасында синтезаторлар 80-жылдардың басындағы поп және рок музыкасына басымдық танытты. Visage's Visage (1980), John Foxx's Metamatic (1980), Gary Numan's Telekon (1980), Ultravox's Vienna (1980), The Human League's Dare (1981) және Depeche Mode's Speak & Spell (1981) сияқты альбомдар 1980-жылдардың ортасында танымалдылығы төмендегенге дейін көптеген негізгі поп және рок-топтарына әсер еткен дыбысты қалыптастырды.
Жаңа романтиктер
Жаңа романтикалық музыка 1970 жылдардың соңында Лондонның түнгі клубтарында, оның ішінде Билли's және The Blitz клубында пайда болды, бұл жаңа толқын музыкалық қозғалысының бір бөлігі болды. Дэвид Боуи мен Roxy Music-тің ықпалымен, ол глэм-рок сән үлгілерін дамытты, ал атауы ерте Романтизм дәуірінің әсем безенділген көйлектерінен шықты. Жаңа романтикалық музыка көбінесе синтезаторларды кеңінен пайдаланды. Visage, Japan және Ultravox пионерлері болды, ал қозғалыспен байланысты ең коммерциялық сәтті топтардың қатарында Adam and the Ants, Culture Club, The Human League, Spandau Ballet және Duran Duran болды. Шамамен 1983 жылға қарай бастапқы қозғалыс тарап, сақталған топтар негізгі карьераны қуу үшін сән элементтерінің көп бөлігінен бас тартты.
Екінші британдық шабуыл
1981 жылы құрылғаннан бері MTV кабельдік музыка арнасы британдық артистердің имиджге мән беруін көрсететін музыкалық клиптерді пропорционалсыз мөлшерде көрсетті. Жартылай онжылдықтан бері музыкалық клиптерді пайдалануға үйренген британдық артистер арнада кеңінен орын алды. The Buggles тобының "Video Killed the Radio Star" музыкалық видеосы MTV-де көрсетілген алғашқы видео болды. 1982 жылдың соңында A Flock of Seagulls тобының "I Ran (So Far Away)" әні Billboard Top Ten тізіміне енді, бұл видеоға өте көп қарыз болған алғашқы табысты ән саналды. 1983 жылы жазба сатудың 30% британдық артистерге тиесілі болды. 18 шілдедегі Top 40 және Top 10 синглдерінің 6-сы британдық әртістердің туындылары еді. Жалпы жазба сату 1982 жылмен салыстырғанда 10%-ға өсті. Newsweek журналы бір санының мұқабасында Eurythmics тобының әншісі Энни Леннокс пен Culture Club тобының әншісі Бой Джорджты бейнеледі, ал Rolling Stone журналы "England Swings" санымен шықты. Музыка және оған байланысты субмәдениет панктарды, скинхедтерді және басқа да наразы жұмысшы жастарын біріктіруді мақсат етті. Бұл қозғалыс, ішінара, панк-рок сахнасының басындағы қатысушылардың көптегені, The Business гитарисі Стив Кенттің сөзімен айтқанда, "ұзақ сөздер қолданатын, өнерлі болуға тырысатын және байланысты жоғалтқан трендтік университет студенттері" екендігіне жауап ретінде пайда болды. Бірінші буын Oi! топтары, мысалы Sham 69 және Cock Sparrer, Oi! термині музыкалық стилін сипаттау үшін ретроспективті түрде қолданылғанға дейін көп жылдар бойы болды. 1980 жылы Sounds журналында жазған рок журналисі Гарри Бушелл бұл қозғалысты Oi! деп атады, бұл атау Cockney Rejects тобының әндерін таныстырған Стинки Тернердің "Oi!" деп айқайлауынан алынған. Бұл сөз британдық сленгте "сәлем" немесе "ә, міне" деген мағынаны білдіреді. Cockney Rejects-тен басқа, жанрдың алғашқы күндерінде Oi! деп нақты белгіленген топтарға Angelic Upstarts, 4 Skins, The Business, Anti Establishment, Blitz, The Blood және Combat 84 кірді. Бұл стильден туындаған, Oi! және хардкор панк топтарының әсерінде дамыған көше панкі де болды. Эстетикалық стильді қалыптастырудағы маңызды топ – Exploited. Иан Гласпердің сөзіне сәйкес, ең танымал үш UK82 тобы – Exploited, Discharge және GBH. Көше панктары көбінесе көптеген Oi! топтарының қалыптастырған жұмысшы класының немесе скинхед имиджінен гөрі әлдеқайда әсем және жарқын көрінеді. Әндердің мәтіні консервативті партияның басшысы Маргарет Тэтчерді, американдық хардкор панк топтары Рональд Рейган әкімшілігін сынағандай, жиі айыптады.
Корст панк және grindcore
1980 жылдардың екінші жартысында Ұлыбритания хардкор топтарының ауыр метал стильдеріне ұқсауы жиі кездесетін құбылысқа айналды. Crust punk – панк-рок пен экстремалды металлдың ықпалымен пайда болған музыка жанры. Бұл жанрды ағылшын топтары Amebix және Antisect қалыптастырды, ал атауы Ньюкасл тобы Hellbastard-тың 1986 жылғы Ripper Crust демо-жазбасынан алынған. Crust punk Ұлыбритания хардкорының одан әрі дамуына ықпал етті, әсіресе grindcore жанрын құруға қосқан үлесі зор. 1987 жылы топ Napalm Death тобынан Мик Харристі қабылдады. Ян Гласпер бұл топты "ертедегі Discharge және Disorder арасындағы тамырлары бар, ашулы, жек көрінішті дыбыс, онда [вокалистер] Дин [Джонс] және Фил [Вэйн] өзінің ерекше дауыс шектерін абсолютті лимиттерге дейін жеткізген" деп сипаттады.
Инди-рок
Инди немесе тәуелсіз рок, әсіресе Америкада альтернативті рок деп жиі аталады, 1980 жылдары постпанк пен жаңа толқыннан туындаған және өз музыкасын бақылау үшін ірі жазба компанияларынан бас тартып, жергілікті ареналарға немесе ұлттық субмәдениеттерге тіреліп, тыңдарман табуға ұмтылған музыкалық ағым. Бірқатар инди-атқарушылар сәттілікке жеткен соң, негізгі ағымға өте алды, олардың ішінде Aztec Camera, Orange Juice және The Smiths сияқты алғашқы инди-топтары, одан кейін The Housemartins және James. Альтернативті рок өзінің басқа формаларын Ұлыбритания 1980 жылдары дамытты. The Jesus and Mary Chain поп-мелодияларын гитара шуының қабырғаларымен қоршады, ал New Order постпанк тобы Joy Division тарағаннан кейін пайда болып, техно және хаус музыкасымен эксперимент жасады, соның нәтижесінде баламалы би стилі қалыптасты. The Mary Chain, Dinosaur Jr және Cocteau Twins тобының арманды поп музыкасы 1980-ші жылдардың соңындағы шугейзинг (shoegazing) қозғалысына ықпал етті.
Готикалық рок
Готик рок, көбінесе "гот" деп қысқартылады, 1970 жылдардың аяғында постпанк ағымынан туындады. Ол көңілді көңілсіз, көбінесе синтезаторлы музыканы, терең ойлы және мұңды мәтіндермен үйлестіреді. Ең танымал ерте готик рок тобына Баухаус ("Bela Lugosi's Dead" әні жиі алғашқы гот жазбасы деп есептеледі), Siouxsie and the Banshees (олар бұл терминді ұсынған болуы мүмкін), The Cure, The Sisters of Mercy және Fields of the Nephilim кіреді. Готик рок кеңірек гот субмәдениетінің пайда болуына себеп болды, оған клубтар, әртүрлі сәндер мен 1980 жылдары танымалдылығы артқан көптеген басылымдар кірді. Олар өзіне-өзі қол жұмсау және сатанизмге байланысты бірнеше моральдық дабылдармен байланысты болғандықтан, жаман даңққа ие болды.
Мадчестер
1980 жылдардың екінші жартысында Манчестерде қалыптасқан тәуелсіз рок сахнасы, The Haçienda түнгі клубы мен Factory Records негізінде дамып, Madchester деп аталды, онжылдықтың соңында ұлттық деңгейде танымал болды. Happy Mondays, Inspiral Carpets және Stone Roses 1989 жылдың соңында хит-парадтарға еніп, сахна 1990 жылдардың басында тәуелсіз рок үшін бұқаралық ақпарат құралдарының назарына шоғырланды. World of Twist, New Fast Automatic Daffodils, The High, Northside, Paris Angels және Intastella сияқты топтар да ұлттық деңгейде танылды. 4AD лейблі арман поп жанрымен ең көп байланысты, алайда Creation, Projekt, Fontana, Bedazzled, Vernon Yard және Slumberland сияқты басқа да лейблдер жанрда маңызды жазбаларды шығарды. Арман поптың дауыстаулы, агрессивті түрі shoegazing деп аталды; осы стильдегі негізгі топтар Lush, Slowdive, My Bloody Valentine, Ride, Chapterhouse, Curve және Levitation болды. Бұл топтар арман поптың атмосфералық ерекшеліктерін сақтап, The Chameleons және Sonic Youth сияқты постпанк әсеріне ұшыраған топтардың қарқындылығын қосты.
Пост-рок
Пост-рок 1991 жылы Talk Talk-тың Laughing Stock және американдық Slint тобының Spiderland альбомдарының жарық көргенімен қалыптасты, олар электроника, джаз және минималистік классикалық музыка сияқты алуан түрлі көздерден шабыттанған тәжірибелік туындылар жасады, көбінесе дәстүрлі ән пішімінен бас тартып, құралдық және амбиент музыканы бағалаған. Бұл термин алғаш рет Bark Psychosis тобы мен олардың Hex (1994) альбомын сипаттау үшін қолданылды, бірақ іле-шала Stereolab, Laika, Disco Inferno және Pram секілді топтар мен Америка және Канададағы басқа да орындаушыларға қатысты қолданыла бастады.
Инди-поп
Бастапқыда 1986 жылғы NME таспасынан кейін 'C86' деп аталған, сондай-ақ "cutie", "shambling bands" және кейінірек "twee pop" деп танымал болған инди-поп, дыңқылдаған гитаралармен, 1960-шы жылдардағы поп-музыкаға деген құштарлықпен және көбінесе нәзік, әдемі әндермен ерекшеленді. Ол панктың DIY қозғалысынан да шабыт алды, сонымен қатар фанзин, лейбл, клубтар мен концерттер желісі өркендеді. Алғашқы топтардың қатарында The Pastels, The Shop Assistants және Primal Scream болды. Кейіннен АҚШ-та, әсіресе K Records сияқты лейблдер айналасында дамыды. Riot Grrrl сияқты жанрлар мен Nirvana, Manic Street Preachers және Belle and Sebastian сияқты әртүрлі топтар оның ықпалын мойындады.
Бритпоп және бритрок
Бритпоп 1990-жылдардың басындағы британдық тәуелсіз музыкалық аренадан туындады және 1960-шы, 1970-ші жылдардағы британдық гитаралық поп музыкасының ықпалындағы топтармен ерекшеленді. Оның ең танымал топтары коммерциялық сәттіліктерін шетелге, әсіресе АҚШ-қа таратуға қабілетті болғанымен, бұл қозғалыс онжылдықтың соңына қарай күйреп қалды. Осы топтардың көпшілігі британдық дәстүрлі рок (немесе британдық дәстүрлі рок) элементтерін американдық ықпалдармен, оның ішінде гранжпен үйлестірді. Radiohead, Placebo және The Verve, Travis, Stereophonics, Feeder, әсіресе Coldplay сияқты пост-бритпоп топтары, олардан бұрынғы көптеген бритпоп топтарына қарағанда әлдеқайда кең халықаралық сәттілікке қол жеткізіп, 1990-жылдардың соңы мен 2000-жылдардың басындағы ең коммерциялық тұрғыдан табысты орындаушылардың қатарына енді.
Гараж рок жандануы және пост-панк жандануы
2000 жылдары британдық инди-рок қайта жанданды. Қазіргі американдық альтернативті рок сияқты, Franz Ferdinand, The Libertines және Bloc Party сияқты көптеген британдық инди-топтар Joy Division, Wire және Gang of Four сияқты пост-панк топтарының ықпалында болды. 2000-шы жылдардағы тағы бір көрнекті тәуелсіз рок-топтары: Editors, The Fratellis, Lostprophets, Razorlight, Keane, Kaiser Chiefs, Muse, Kasabian, The Cribs, The Maccabees, The Kooks және Arctic Monkeys (соңғысы интернеттегі әлеуметтік желілерді пайдалану арқылы алғашқы жанкүйерлер базасын құруда ең табыстысы болды).
Хардкор, пост-хардкор және металкор
1996 жылы Лондонда "London Black Up" бейресми ұжымы төңірегінде хардкор сахнасы қалыптасты, оған Knuckledust, Ninebar және Bun Dem Out сияқты топтар кірді. Бұл сахнадағы топтар көбінесе өз дыбыстарында grime, хип-хоп және металл элементтерін пайдаланды және Камденнің астыртын клубы, Нью-Кросс мейрамханасы және Туфнелл-парктегі "Купол" сияқты орындарда өнер көрсетті. 2000-ші жылдарда Ұлыбританияның пост-хардкор топтарының маңыздылығы артты, олардың ең танымал тобы – Бриджендтен шыққан Funeral for a Friend. Олардың 2003 жылғы дебюттік альбомы "Casually Dressed & Deep in Conversation" Ұлыбритания синглдер тізімінде 12-орынға жетті. 2007 жылдың наурызында Gallows Warner Bros Records компаниясымен келісімшартқа отырды, осылайша ірі лейблмен келісімшарт жасасқан алғашқы британдық хардкор панк тобы атанды. Gallows-тың жетістігі сол кездегі басқа британдық хардкор топтарының, мысалы, Ghost of a Thousand, Heights, Dead Swans және Blackhole-дың танымалдылығын арттырды. 2000 жылдардың соңындағы металкор сахнасын Architects және Bring Me the Horizon басқарды. Bring Me the Horizon-ның алғашқы туындыларының стилі, соның ішінде "Count Your Blessings" дебюттік альбомы, негізінен деткор ретінде сипатталды. Бірақ бірнеше альбомнан кейін топ стилін өзгертіп, электроника, поп және хип-хоп элементтерін металкормен үйлестіре отырып, мелодиялық бағытқа бет бұрды. York қаласынан шыққан Asking Alexandria MySpace металкор сахнасынан шыққан ең табысты топтардың бірі болды.
Жаңа рев
Компьютерлік технологияның және музыкалық бағдарламалық жасақтаманың жетілуі арқасында, тек бір ноутбук компьютерді пайдаланып жоғары сапалы музыка жасау мүмкін болды. Бұл, интернет кеңеюімен қатар, үйде жасалған электрондық музыканың көптеп таралуына және лаптоника сияқты жаңа өнер көрсету формаларының пайда болуына әкелді. Ұлыбританияда инди музыканың американдық денс-панкпен үйлесуі Klaxons тобының жарнамасында "жаңа рейв" деп аталды, ал NME журналы бұл терминді Trash Fashion, New Young Pony Club, Hadouken!, Late of the Pier, Test Icicles және Shitdisco сияқты бірнеше топтарға қолданды.
2020 жылдардың басында
2010 жылдардың ортасы мен аяғы және 2020 жылдардың басында Ұлыбритания мен Ирландиядан постпанк топтарының жаңа толқыны пайда болды. 2019 жылы NME және The Quietus журналдары бұл сахнадағы топтарды "Crank Wave" деп атады, ал 2021 жылы NPR жазушысы Мэтью Перпетуа оларды "Brexit-тен кейінгі жаңа толқын" деп сипаттады. Перпетуа бұл сахнадағы топтарды "постпанк музыкасымен әндейтін, көбінесе сөйлеп әндейтін, кейде пост-рокқа жақын" деп түсіндіреді. Бұл стильге жататын суретшілер: Black Midi, Squid, Black Country, New Road, Dry Cleaning, Shame, Sleaford Mods, Fontaines D. C., The Murder Capital, Idles және Yard Act. 65-ші жылдық Грэмми сыйлықтарында Уайт аралынан шыққан постпанк және инди-поп тобы Wet Leg өздерінің тұңғыш альбомы үшін «Ең жақсы альтернативті музыка альбомы» және «Chaise Longue» әні үшін «Ең жақсы альтернативті музыка орындаушысы» сыйлықтарын жеңіп алды, сондай-ақ «Жылдың ең жақсы жаңа суретшісі» номинациясына ие болды. 2023 жылғы Brit Awards сыйлықтарында олар «Жылдың ең жақсы жаңа суретшісі» және «Ең жақсы британдық топ» атағын жеңіп алды.