Британ әскери қолбасшысы Вильям Генри Клинтонның өмірі мен қызметі

Кіріспе

Британдық әскери шенеунік

Генерал сэр Уильям Генри Клинтон (23 желтоқсан 1769 – 15 ақпан 1846) француз революциялық және Наполеон соғыстары, сондай-ақ Бірінші Мигель соғысы кезінде британдық генерал болды. Ол адмирал Джордж Клинтонның немересі және генерал-лейтенант сэр Генри Клинтонның үлкен ағасы еді.

Әскери мансап

1769 жылы генерал сэр Генри Клинтонның ұлы ретінде дүниеге келген Клинтон 1784 жылы британ армиясына 7-ші жеңіл атқыштар полкіндегі корнет рөлінде қадам басқан. Йорк герцогының басшылығымен Клинтон 1793 жылы Фландрия және Төмен елдердегі науқандарға 1-гвардияның капитаны ретінде қатысып, келесі жылы подполковник шеніне көтерілді. 1794 жылдан 1796 жылға дейін Шығыс Ретфорд округінің парламент мүшесі (депутат) болған ол, герцогтың жеке хатшысы болу үшін парламенттен кетті. 1799 жылы Клинтон Ресей әскерлеріне дипломатиялық миссиямен Италияға сапар шекті, содан кейін сол жылдың соңында Голландия экспедициясына қатысу үшін оралды. 1801 жылы полковник шеніне өрлеген ол Мадейраны басып алуға қатысты. Одан кейін 1801 жылдың шілдесінен 1802 жылдың наурызына дейін Мадейраның губернаторы болып тағайындалды, ал 1803 жылы әскери хатшы, 1804 жылы Ирландияда генерал-квартирмейстер болып қызмет етті. 1806 жылы ол Боробридж округінен парламентке қайта оралды және 1818 жылға дейін осы мандатты сақтап қалды. 1807 жылы Швецияға дипломатиялық миссиядан кейін Клинтон келесі жылы генерал-майор атанды. 1812 жылы Клинтон Жерорта теңізінде дивизия басшысы ретінде қызмет етті, Италиядағы Сицилия аралындағы Мессина қаласында 12 000 британдық және испандық әскерге қолбасшылық етті. 1812-1813 жылдардағы Пиреней соғысы кезінде Тарагонадағы тәуелсіз армияның 1-дивизиясына басшылық етті. 1813 жылдың 13 сәуірінде Касталла шайқасында көзге түсті. 1813 жылдың маусым айында Клинтон Шығыс Испаниядағы британдық күштердің бас қолбасшысы болып тағайындалды және 1814 жылдың сәуіріне дейін осы қызметте болды, бірақ соғыстың қалған бөлігінде көп қимыл жасамады. Генерал-лейтенант шеніне көтерілгеннен кейін Клинтон 1815 жылы Бат орденінің рыцары атанды. 1814 жылы оған 55-ші (Вестморленд) жаяу әскер полкінің полковниктік шені берілді және ол өмірінің соңына дейін осы лауазымды сақтап қалды. Парламент мүшесі ретіндегі қызметіне оралғаннан кейін, ол Бірінші Мигелист соғысы кезінде шамамен 5000 сарбаздан тұратын дивизияға басшылық етті, 1826 жылдың желтоқсанынан 1828 жылдың сәуіріне дейін португалдық күштерді қолдауға тырысты. Толық генерал шеніне ие болған Клинтон 1842 жылдан бастап Челси ауруханасының губернаторы болып қызмет етті және 1846 жылдың 15 ақпанында Ройстон, Хертс маңындағы Кокенхатчта қайтыс болды. Барквей, Хертс қаласындағы Сент-Мария Магдалина шіркеуінде Клинтонға арналған ескерткіш тақта орнатылған.

Born to General Sir Henry Clinton in 1769, Clinton entered the British Army in 1784 as a cornet in the 7th Light Dragoons. Under the Duke of York, Clinton took part in the Flanders and Low Countries campaigns as a captain in the 1st Guards in 1793, winning promotion to Lieutenant Colonel the following year. Serving as a Member of Parliament (MP) for East Retford from 1794 to 1796, he left Parliament to become aide de camp to the Duke. In 1799, Clinton travelled to Italy on a diplomatic mission to Russian forces, before returning to take part in the Dutch expedition later that year. In 1801, he was promoted to the rank of colonel and participated in the capture of Madeira. He was then appointed governor of Madeira from July 1801 until March 1802, before becoming Military Secretary in 1803 and Quartermaster General in Ireland in 1804. He returned to Parliament in 1806 as MP for Boroughbridge, a seat he held until 1818. After another diplomatic mission to Sweden in 1807, Clinton became a major general the following year. During 1812, Clinton served in the Mediterranean leading a division at Messina on the Italian island of Sicily, where he commanded a force of 12,000 British and Spanish troops. He commanded the 1st Division of the independent Army on the Tarragona, during the Peninsular War between 1812 and 1813, Clinton won distinction during the Battle of Castalla on 13 April 1813. In June 1813, Clinton became commander in chief of the British Forces in eastern Spain serving until April 1814, however he would see little action for the remainder of the war. After promotion to Lieutenant General, Clinton was knighted Order of the Bath in 1815. In 1814 he was given the Colonelcy of the 55th (Westmorland) Regiment of Foot, a position he held until his death. Returning to his post as a member of Parliament, he would command a division consisting of around 5,000 soldiers during the First Miguelist War where he attempted to support Portuguese forces from December 1826 until April 1828. Promoted a full general, Clinton resigned from Parliament serving as governor of Chelsea Hospital from 1842 until his death on 15 February 1846 on Cockenhatch, near Royston, Herts. There is a memorial plaque to Clinton in St. Mary Magdalene Church, Barkway, Herts.

Жеке

Клинтон леди Доротея Луиза Холройдқа үйленді және екі ұлы болды, екеуі де Ұлыбритания армиясында қызмет етті.