Кіріспе
Казино, кейде Казино деп те жазылады, – стандартты 52 картадан тұратын француздық түрдегі колоданы пайдаланатын екі-төрт ойыншыға арналған ағылшын карта ойыны. Бұл ағылшын тілді әлемге тараған жалғыз балық аулау ойыны.
Cassino, sometimes spelt Casino, is an English card game for two to four players using a standard, 52 card, French suited pack. It is the only fishing game to have penetrated the English speaking world.
Тарих
Кассиноның итальяндық шығу тегі бар деп жиі айтылса да, Франко Пратезидің егжей-тегжейлі зерттеулері оның Италияда ойналғаны туралы ешқандай дәлел жоқ екенін және оның итальяндық туыстары Скопа мен Скопоне туралы алғашқы сілтемелер Кассинодан кейін пайда болғандығын көрсетті. "Кассино" орфографиясы 1792 жылдың ең алғашқы ережелерінде қолданылған және ең тұрақты орфография болып табылады, өйткені, шын мәнінде, "Кассино" ретінде ойын алғаш рет 1792 жылы Англияда тіркелді, онда ол сәнді манияға айналған сияқты. Сол кезде сот карталарының сандық мәні болмаған және оларды тек жұптастыруға болған, ал қосымша карталар салу екінші жартысында ғана ағылшын ережелерінде пайда болды. Саналатын карталар – аса және екі арнайы карта, олар "Ұлы Кассино" (10) және "Кішкентай Кассино" (2) деп аталды. Бастапқыда ережелер ағылшын тіліндегідей болды, бірақ 1810 жылы сот карталары, астар және Кассинолар әлдеқайда күшті болған ерекше нұсқа пайда болды. Сот карталарына 11, 12 және 13 мәндері берілді, астар 1 және 14 деп бағалана алатын, Ұлы Кассино 10 немесе 16, ал Кішкентай Кассино 2 немесе 15 деп бағаланды. Кассиноның бұл өңделуі өзінің шыққан елінде де, Атлант мұхитының арғы жағында да байқалмады, тек 1846 жылы леди Сара Николас Германияның кейбір аймақтарында "Кассино ойыны осылай ойналады: Ұлы Кассино он алтыға жетеді. Кішкентай Кассино – он бес. Әрбір астар – он төрт. Патша – он үш. Патшайым – он екі. Жак – он бір" деп қысқаша айтты. Неміс тілінде ережелер кем дегенде 1975 жылға дейін жарияланып келді, бірақ ойын 19 ғасырдың соңына қарай Германия мен Австрияда сөніп қалған сияқты. Алайда, Англияда ойын жойыла бастаған кезде, Америкада Кассино 19 ғасырдың екінші жартысында жаңа мүмкіндік алды, бастапқыда қосымша карталар салу және шақыру сияқты жаңа әрекеттердің арқасында, кейіннен Корольдік Кассино сияқты бірнеше қызықты жаңа нұсқалар пайда болды, онда сот карталарына екі немесе одан да көп картаны ұстап алу үшін неміс Кассиносындағыдай сандық мән берілді, сондай-ақ ең көп журек карталарын жинаған ойыншы ұпай алатын Журек Кассиносы және төрт емес, үш карта берілетін Ромб Кассиносы. Роял Кассино туралы алғаш рет 1894 жылы айтылған, сол кезде Нью-Йорктан Лондонға баратын кемедегі жолаушы дәрігер мен оның әйелімен ойнағанын білеміз, бірақ оның ережелері алғаш рет 1897 жылы ағылшын Фостердің "Толық Хойл" кітабында жарияланды. Ақырында Кассиноны Джин-Рамми басып өтті және кейіннен 1939 жылы Хьюберт Филлипстің ойын жинағында пайда болды. Ол шығыс еуропалық түрлерінде сәл танымал болғанмен, кеңінен таралған жоқ сияқты.
In fact, as "Cassino", the game is first recorded in 1792 in England where it appears to have become something of a fashionable craze, At that stage, the court cards had no numerical value and could only be paired, and there was no building; that did not appear in English rules until the second half of the century. The counting cards were the Aces and two special cards known as the 'Great Cassino' (10) and 'Little Cassino' (2). Initially the rules followed those in English sources, but as early as 1810, a markedly different variant appeared in which the court cards, Aces and Cassinos became far more potent. The courts were given values of 11, 12 and 13 respectively, the Aces could be valued at 14 as well as 1, the Great Cassino at 10 or 16 and the Little Cassino at 2 or 15. This elaboration of the Cassino went unnoticed in its country of origin and across the Atlantic, apart from a fleeting observation in 1846 by Lady Sarah Nicolas in 1846 who recounts that "the game of Cassino is thus played in some parts of Germany: Great Cassino takes sixteen. Little Cassino – fifteen. Every Ace – fourteen. King – thirteen. Queen – twelve. Knave – eleven." Rules continued to be published in German until at least 1975, but the game seems to have waned in Germany and Austria towards the end of the 19th century. However, while the game began to fade away in England, it was in America that Cassino gained its second wind in the second half of the 19th century, initially due to new moves such as building and calling and, later, through several interesting new variants that emerged, including what became Royal Cassino, in which court cards were given a numerical value as in German Cassino such that they could capture two or more cards, and Spade Cassino, in which players scored for the most Spades, and Diamond Cassino, in which three cards are dealt instead of four. Royal Cassino is mentioned as early as 1894 when we learn that a passenger on a line from New York to London played the game with a doctor and his wife but its rules first appear in English Foster's Complete Hoyle of 1897. Cassino was eventually eclipsed by Gin Rummy. and later featured in one of Hubert Phillips' games compendia in 1939. It does not seem to have caught on, although it may have gained more traction in its various eastern European forms.
Үш қолды кассино
Тек ұпай есептелуі басқаша. Барлық ұпайларын қоссаңыз, ең төменгі екі ұпайдың қосындысы ең жоғары ұпайдан алынады. Мысалы, егер A 8 ұпай, B 2 және C 1 ұпай алса, A 8 - (2 + 1) = 5 ойын ұпайы алады; бірақ егер A 5, B 4 және C 2 ұпай алса, A ешқандай ұпай алмайды.
Төрт қолды кассино
Екі командадан, әр командада екі ойыншы болады. Олар орындарды анықтау, карта бөлу және ойынды жеке немесе еселі есептеу үшін Уист ережелерін сақтайды. Олар резеңке ойнайды, яғни үш ойынның ең жақсысын жеңіп алуға тырысады.
Америкалық Казино
1864 жылы Уильям Брисбен Дик, "Трамп" лақабымен, "құрылыс жасау" мүмкіндігін қамтитын алғашқы ережелерді жариялады, осы арқылы ойыншыларға үстелдегі картаның үстіне карта қоюға және олардың жиынтық сомасын жариялап, құрылысты сол сомада бекітуге рұқсат берілді. Алайда, 1867 жылы Дик "шақыру" элементін алғаш рет енгізген, одан да толыққанды ережелер жинағын жариялады. Ережелер "осы қаланың ең жақсы ойыншыларының" сынақтан өткізіп, бекітуіне негізделген зерттеулер нәтижесінде жасалды. Төменде осы ережелердің қысқаша мазмұны келтірілген:
Шолу
Ойынға екі, үш, төрт немесе алты ойыншы қатысады. 52 картадан тұратын колодамен ойналады. Төртеу екі жұптан ойнайды.
Келісіміміз
Ойыншылар келісімге келеді, ал ең төмен картасы бар ойыншы бірінші болып береді. Тең түскен жағдайда карталар қайтадан бөліседі, ал туз карталары ең төмен саналады. Дилер әр ойыншыға жеке-жеке төрттен карта береді, ең үлкен қолы бар ойыншыдан бастап. Төрт карта үстелге дилер карта бөліп жатқанда немесе екі, үш немесе төртеуден жинақтап беріледі. Алғашқы төрт қол картасы ойналғаннан кейін, дилер әрқайсысына жеке-жеке тағы төрттен карта береді, бірақ үстелге ештеңе бермейді, және барлық карталар ойналғанша бұл жалғаса береді.
Нәрселеу
Әр қолдың соңында классикалық ағылшын Кассинодағыдай ұпайлар есептеледі, бірақ ойын 11 ұпайға дейін емес, әр келісім толық ойын болып саналады және ең көп ұпай жинаған ойыншы немесе команда жеңіске жетеді.
Жиырма бір нүктелі Кассино
Жиырма бір нүктелі Кассино алғаш рет Диктің 1880 жылғы «Қазіргі заманғы қалталы Хойл» кітабында жарияланған. Онда ол «Кассино қазір көбінесе белгілі бір мөлшердегі ұпайлар үшін ойналады (әдетте жиырма бір)» дейді. Мақсатты ұпайға бірінші жеткен ойыншы жеңеді және ұпайлар сол мезетте есептеледі. «Жеке келісім» ойынындағыдай, «суип» ұсынысы қабылданбай қойылмайды, ал ұпайлар олар алынған кезде есептеледі. Жеңгенім деп жаңылысқан ойыншы ойында жеңіліске ұшырайды.
Корольдік Казино
Royal Cassino алғаш рет Фостердің "Толық Хойл" (1897) еңбегінде кездеседі, алайда, карталардың жоғары деңгейіндегі карталарға сандық мән беру идеясы 19 ғасырдың басында Австро-Германияда пайда болған. Стандартты американдық Казинодан жалғыз айырмашылығы – енді Жактар 11, Ханымдар 12 және Патшалар 13-ке тең, сондықтан, мысалы, Ханым бір Эйс пен Жакты немесе 7 пен 5-ті жеңіп ала алады. Дэвид Парлетт жазған нұсқада Эйс қалауынша 1 немесе 14 болып саналады.
Кассино
1897 жылы алғаш рет "Кассиноның қызықты түрі" пайда болды, онда қазықтардың әрқайсысы бір ұпайдан алып, тек жосық (J) екі ұпайға бағаланды. Бұл "көп қазықтың" әдеттегі есебін алмастырып, бір қол үшін 24 ұпай берді, таза жеңістер есепке алынбады. Ойын 61 ұпайға дейін ойналады, сондықтан есеп криббидж тақтасында жүргізіледі, барлық ұпайлар тіркеледі, "көп карта" есебінен басқа, ол қорытындыланған кезде жазылады.
Кассиноны сызу
Draw Cassino ойынында, бастапқыда Royal Draw Cassino деп аталған, ойыншылар әр қимыл жасаған сайын бір картаны алмастырып алады, осылайша қолында әрқашан төрт карта болады (ойын соңына дейін), карталар жеке-жеке төрттен берілмейді. Бұл екі ойыншыға арналған ойын.
Табланетка
Табланеттің орыс елінен шыққандығы айтылады. Бұл ойында әр ойыншының алты картасы болады, және жосық картасы бар ойыншы оны үстелдегі барлық карталарды жинау үшін пайдалана алады. Раунд соңында ойыншылар ең көп картаны ұстағандары үшін ұпай алады, ал суретті карталарды ұстаса, қосымша ұпай алады.
cards.