Кіріспе

Бразилия президенті 1969-1974 жылдары Эмилио Гаррастасу Медичи (eˈmilju ɡɐʁastaˈzu ˈmɛd(ʒi)si; 4 желтоқсан 1905 – 9 қазан 1985) – бразилиялық әскери қайраткер және саясаткер, 1969-1974 жылдары Бразилия президенті қызметін атқарды. Оның авторитарлық үкімшілігі Бразилияның әскери режимінің ең жоғалған нүктесі болды.

Ерте өмір

Медичи Рио-Гранде-ду-Сул штатының Баге қаласында дүниеге келген. Әкесінің жағынан, ол Уругвайға барып, содан кейін Бразилияға көшіп келген итальяндық иммигранттардың немересі болған. Анасының тегі басктарға жетеледі. 1920 жылдары ол Порту-Алегредегі әскери мектепке түсіп, кейін армияға қабылданды, онда ол 1961 жылы генерал шеніне дейін тұрақты түрде өрледі. 1950 жылдары ол резервтік күштердің командирі қызметін атқарды, ал 1957 жылдан 1960 жылға дейін Артур да Коста-э-Силваның штаб бастығы болып тағайындалды. Әскери төңкерістен кейін Медичи 1964-1966 жылдары АҚШ-та Бразилияның әскери атташесі болды. 1967 жылы Медичи Бразилияның Ұлттық барлау қызметінің бастығы болып тағайындалды.

Төрағалық (1969-1974)

1969 жылы ол Үшінші армияның қолбасшысы болды және 1969 жылғы Бразилия әскери хунтасы тарапынан Бразилия президенті лауазымына тағайындалды, инсульт болған Коста-э-Сильвадан кейін оның орнына келді. Президент Ұлттық конгресс тарапынан сайланатын болғандықтан, Коста-э-Сильва оны таратып жібергеннен кейін, оны қайта шақыру қажет болды. Медичи – жалғыз кандидат болды, алайда заң шығарушы органның басым бөлігі әскерилерді қолдайтын Ұлттық жаңарту альянсы партиясы (ARENA) құрамында болғандықтан, оның сайлануы кез келген жағдайда алдын ала белгілі болған еді. Заң шығарушы орган оны 313 дауысқа қарсы 0 дауыспен, 56 адам қалыс қалғанда сайлады. Медичи 1969 жылғы 30 қазанда ант берді және 1974 жылғы 15 наурыздағы өкілеттігінің аяқталуына дейін қызмет етті.

Ішкі саясат

Медичи 1967 жылғы Конституция бойынша билік жүргізді, ол бірнеше ай бұрынғыдан да авторитарлық болу үшін өзгертілген еді. Бұл Конституция, 5-нөмірлі Институционалдық акт (AI 5, үкіметке баспасөзді цензуралау және азаматтық құқықтарды шектеу үшін кең өкілеттіктер берді) бірге, әскери биліктің екі онжылдық билігі кезіндегі ең ауыр адам құқықтары бұзушылықтарының заңдық негізін құрады. Ол азаптауды және баспасөзді қатаң цензуралауды кеңінен пайдаланды. "Плейбой", "Пентхаус" және "Луи" ерлер журналдарының, сондай-ақ Батыс Германияның "Шпигель" жаңалықтар журналының импортына тыйым салынды, себебі олар "әдеп-сана мен лайықты мінез-құлыққа" қарсы келді. Оның режимі саяси қарсыластарын бақылап, олардың көптегені азапталды және із-түзсіз жоғалып кетті. Ол және оның ізашары Коста-и-Силва әскерилердің ең қатал авторитарлық фракциясын білдірді, бұл фракция Бразилияның күшін арттыру үшін қажет деп санарлық уақытқа дейін билікте қалуға дайын болды. Медичи халықтық аумақтарды құрды.

Экономикалық саясат

Бұл қатал репрессия экономиканың тез өсу кезеңіне тап келді. Медичидің өкімет ету мерзімінде Бразилия президенттерінің арасында ең жоғары экономикалық өсім тіркелді. «Бразилиялық керемет» оның либералды министрлерінің бірлескен еңбегімен жасалды, жоспарлау және қаржы министрліктері Роберто Кампос пен Дельфим Неттодан бұрын, және ел 1970 жылғы футболдан әлем чемпионатында жеңіске жетті. 1971 жылы Медичи бірінші ұлттық даму жоспарын ұсынды, мақсаты экономикалық өсу қарқынын, әсіресе шалғай Солтүстік-Шығыс және Амазонка бассейнінде арттыру болды. «Бразилиялық керемет» кезеңінде экономика жылдық 10% деңгейінде өсті, ал инфляция әскери режим орнатылғанға дейінгі үкіметтердегідей биік деңгейде болмады. Ірі құрылыс жобалары жүзеге асырылды, оның ішінде Транс-Амазония тас жолы, Итайпу тоғаны және Рио-Нитерой көпірі. Алайда, экономикалық өсімнің пайдасы көбінесе бай топтарға тиді. 1970 жылдың соңына қарай ресми ең төменгі жалақы айына 40 АҚШ долларына дейін төмендеді, ал осы жалақыға байланысты Бразилия жұмыс күшінің үштен бірінен астамы Юсселино Кубичек басқарған кезеңмен салыстырғанда 1960 жылғы деңгейге қарағанда сатып алу қабілетінің шамамен 50% -ын жоғалтты.

Шығыс қуаты

1970 жылдың қарашасында федералдық, штаттық және қалалық сайлаулар өтті. Орынның көп бөлігін ARENA кандидаттары жеңіп алды. 1974 жылы оның таңдауымен Ернесто Гейзель басшылыққа келді, бірақ кейбір консерваторлар оның кандидатурасын бұзуға тырысты. 8 қазан революциялық қозғалысы басылып, Арагуая партизан соғысында жеңіс одны. 1980 жылдары Сан-Паулу католик викариаты және протестант пасторлары Медици билігінде азаптаулардың қолданылуын толық көрсететін мыңдаған құпия құжаттарды алды. Бұл ақпараттар азаптаудың кеңінен қолданылғанын білмеген қарапайым бразилиялықтарды дүрліктірді.