Кіріспе
Линкольнширдегі Гейнсборо қаласында орналасқан Гейнсборо ескі залы беседен астам ғасырлық тарихқа ие және Англиядағы ең жақсы сақталған ортағасырлық поместье үйлерінің бірі. Зал 1460 жылы сэр Томас Берг салған. Бергтер бай, әсем және ықпалды болған. Гейнсборо ескі залы олардың үйі ғана емес, сонымен қатар олардың байлығы мен мәртебесін көрсетуші орын болған. Берг Ньюарк шіркеуіне демеушілік көрсеткен, сондай-ақ Гейнсбородағы Шатыр мен кедейлер үйін құрған. 1470 жылы жер, мәртебе және құрмет мәселесі бойынша туған жанжалдан кейін, сарайға Роберт Уэллс шабуыл жасады, бірақ ол көп зақым көрмеді. 1484 жылы Томас өз залында король Ричард III-ті қабылдады. Генрих VII Томасты барондық дәрежеге көтеруді жоспарлаған, бірақ екінші жарлық шығарылмады, патент те берілмеді. 1510 жылы Томас Бергтің ұлы Эдвард Берг, 2-ші Берг бароны, Лордтар палатасына ешқашан қатыспағандықтан ескі сарайда қамауға алынды. 1528 жылы ол қайтыс болды, ал отбасының басшысы болып үлкен ұлы сэр Томас қалды. Ол 1-ші Берг бароны, де-юре 3-ші болып есептелді. 1529 жылы Томастың ұлы және мұрагері Эдвард кейін Генрих VIII патшаның әйелі болған Кэтрин Паррға үйленді. Жұбайлар 1530 жылға дейін Гейнсборо ескі залында тұрды, содан кейін оларға Линдсидегі Киртонде жеке поместье берілді. Генрих VIII Гейнсбороға екі рет келді: 1509 жылы және 1541 жылы бесінші әйелі королева Кэтрин Говардпен бірге. Королева Гайнсборо мен Линкольнде де ұятты істер жасады деп айыпталды және кейін өлім жазасына кесілді. Кэтрин Парр, осы кезде екі рет жесір қалған (Эдвард Берг 1533 жылы қайтыс болған), Генридің алтыншы әйелі болды. Томас, бесінші Берг лорды мұрагерсіз қайтыс болғаннан кейін, 1596 жылы зал Лондоннан келген саудагер Уильям Хикманға сатылды, ол, әсіресе шығыс жаққа көптеген жақсартулар енгізді. Уильям мен анасы Роза Джон Смит пен сепаратистер қозғалысын қолдады және оларға 1603 жылдан бастап діни еркіндік табу және баптистер қозғалысын құру үшін төменгі елдерге аттанғанға дейін залда жиналып, құдайға сыйындыруға рұқсат берді. Хикман отбасы Гейнсбороның дамуында маңызды рөл атқарды және олардың көптеген мүшелері жергілікті парламент депутаттары болды. Сэр Невилл Хикман Джон Уэслиді 1759 жылы, 1761 және 1764 жылдары бірнеше рет Ұлы залда уағыз айтуға шақырды. 1949 жылдан бастап үйді «Ескі залдағы достар» (FOHA) еріктілер тобы күтіп, ғимаратты сақтап, алғаш рет көпшілікке ашты. Сэр Эдмунд Бэкон 1970 жылы оны елге сыйға тартты. Қазіргі таңда үйді «English Heritage» иелігінде және мұражай ретінде көпшілікке ашық. Ол мұраны қорғау мақсатында I дәрежелі тізімге енгізілген.