Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Тарих және сипаттама
Көпір әлемдегі ең ұзын баскулярлы көпір болады деп күтілді және Штраус, Шерцер және Ралл баскулярлы дизайн патенттерінің иелері арасында бәсеке болды. "Ралл" дизайны бағасының арзандығына байланысты таңдалды. Ральф Моджески бұл құрылысты жобалаған, ол 1913 жылдың 22 сәуірінде 1,6 миллион долларға ашылды. Сол кезде бұл әлемдегі ең ұзын қос жапырақты баскулярлы көпір еді, екі жағы да 3 метр (11 фут) енді тротуарлармен жабдықталған. Көпірдің ашылмалы бөлігі айына шамамен 25 рет ашылады. Көпірдің батыс жағынан виадук салынды, ол Лавджой көшесінен батысқа қарай 14-ші даңғылға дейін созылып, бұрын теміржол аулаларымен жабылып қалған көпірге кіруді қамтамасыз етті. Бұл виадук Лавджой пандусы деп аталды. 1927 жылы Ирвинг көшесіндегі Солтүстік-Батыс 10-шы даңғылдан басталып, жаңа Лавджой виадугының шығыс бөлігіне қосылатын қысқа пандус салынды, бірақ Лавджой виадугының батыс бөлігіндегі (10-шы даңғылдан батысқа қарай) жұмыстардың кешігуіне байланысты 1928 жылдың қазанына дейін ашылмады. 1928 жылдың ортасында 10-шыдан 14-ші даңғылға дейінгі ұзын виадуктың құрылысы басталды және ол 1928 жылдың желтоқсанында ашылды. Көпір бастапқыда жақын орналасқан Steel және Hawthorne көпірлері сияқты қара түсті болған, бірақ 1961 жылы Портленд сәулетшісі Льюис Кратчер олардың әрқайсысының ерекше түсі болуын ұсынды. Бродвей көпірі 1963 жылы "Алтын қақпа" қызылына (халықаралық апельсин деп те аталады) қайта боялды. Көпір 2012 жылдың қараша айында Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Бірақ кем дегенде 1944 жылға дейін қолданыстан шыққан теміржол жолдары алынып тасталған немесе асфальтталып жабылған. 2010 жылы жолдарды қайта орнату жұмыстары басталды. Бродвей көпірін 1937 жылдан 1958 жылға дейін троллейбустар да пайдаланған. Портленд стриткардың A Loop және B Loop бағыттарымен қатар, қазіргі уақытта TriMet автобусының 17-ші бағыты да осы көпірді пайдаланады.
The bridge was anticipated to be the world's longest bascule bridge and there was competition between the Strauss, Scherzer, and Rall bascule design patent holders. The "Rall" was selected based on cost. Ralph Modjeski designed the structure, which opened on April 22, 1913, at a cost of $1.6 million. It was the world's longest double leaf bascule bridge, of any bascule type, at the time. and has a pair of 11 feet (3 m) wide sidewalks. On average, the bridge's draw span is opened about 25 times a month. viaduct was built from the bridge's west deck, extending due west above Lovejoy Street to 14th Avenue, providing access to and from the bridge that had previously been blocked by railroad yards. This viaduct was known as the Lovejoy Ramp. A shorter ramp rising from Northwest 10th Avenue at Irving Street and connecting to the easternmost portion of the new Lovejoy viaduct was built in 1927, but not opened, due to delays to the start of work on the Lovejoy viaduct's western section (west of 10th), and did not open until October 1928. Construction of the long viaduct section from 10th to 14th began in mid 1928, and the viaduct opened in December 1928. The bridge was originally black, in common with the nearby Steel and Hawthorne spans, but Portland architect Lewis Crutcher suggested in 1961 that each have its own distinct color. The Broadway Bridge was repainted "Golden Gate" red (also known as international orange) in 1963. The bridge was added to the National Register of Historic Places in November 2012. but by at least 1944, the abandoned tracks had been removed or paved over. Work to reinstall tracks began in 2010, The Broadway Bridge was also used by trolley buses, from 1937 to 1958. In addition to the Portland Streetcar's A Loop and B Loop lines, one TriMet bus route currently uses the bridge, route 17 Broadway.
Өзгерістер мен жөндеулер
Бұл өте күрделі көпір болғандықтан, оның құрылымы мен механизмдері жиі жөндеуден өтті. 1948 жылы бетон қаптамасының орнына болат тор орнатылды. 1982 жылы 18 000 долларлық сигнал және жаяу жолдары жаңартылып, велосипедпен өту мүмкіндігі жақсартылды. 2000–2001 жылдары жаяу жолдары мен жарықтандыру жаңадан орнатылып, қол жетімділікті арттыру және энергия шығындарын азайту мақсатында жаңартылды. 14-ші авенюге және одан қарай созылатын ұзын виадук – Лавджой пандусы 1999 жылы 12,4 миллион долларлық реконструкцияның бөлігі ретінде алынып тасталды, бұл сол кездегі тасталған теміржол аулаларын дамытуға мүмкіндік берді. Ол 9-шы авенюден басталатын, әлдеқайда қысқа Лавджой пандусы ретінде қайта салынды және 2002 жылдың мамырында ашылды. Реконструкция жұмыстары 2005 жылдың ақпанында аяқталды. 2010 жылдың шілдесінде Портленд трамвай жүйесін кеңейту үшін трамвай инфрақұрылымын қайта орнату мақсатында көпір екі айға барлық көлік қозғалысы үшін жабылды. 4 қыркүйекте көпірдің төрт қатарының екеуі қозғалысқа ашылды. Трамвайға қатысты құрылыс 2011 жылы жоғары кернеулі электр жабдықтарын орнатумен бірге жалғасты. Жаңа трамвай желісі 2012 жылдың қыркүйегінде ашылды және CL желісі (Орталық айналымы) деп аталды. Фильмде ФБР агенті Дженнифер Марш (Диан Лейн) онлайн-сериалдық кісі өлтіруші оның машинасының компьютерін бұзғаннан кейін көпірдің шығыс жағында қалып қояды. Бұл сахна түсірілім орнында да, студиялық дыбыс алаңында да түсірілді. Көпір сондай-ақ 1996 жылғы «Foxfire» фильмінің түсірілім орны болды, ең есімді көрінісі – Легс Садовски (Анжелина Джоли) мен Мэдди Виртц (Хеди Бурресс) жолдарын айырылысуға шешім қабылдаған соңғы сахна.
Because it is such a complicated bridge there have been frequent repairs to its structure and mechanicals. In 1948, the concrete deck was replaced with steel grating. During 1982, bicycle access was improved through an $18,000 signal and sidewalk upgrade. In order to improve access and reduce energy costs, the sidewalks and lighting were replaced in 2000–2001. The Lovejoy Ramp, the long viaduct to and from 14th Avenue, was removed in 1999 as part of a $12.4 million reconstruction, intended to open up the site of the by then abandoned railroad yards for redevelopment. It was rebuilt as a much shorter Lovejoy ramp, from 9th Avenue, which opened in May 2002. The renovation was completed in February 2005. In July 2010, the bridge was closed to all traffic for two months in order to begin re installing streetcar infrastructure, for an expansion of the Portland Streetcar system. Progress was sufficient to reopen two of four lanes of the bridge on September 4. Streetcar related construction continued through 2011, including installation of the overhead power equipment. The new streetcar line opened in September 2012 and was known as the CL Line (Central Loop); In the film, FBI agent Jennifer Marsh (Diane Lane) becomes stranded on the east end of the bridge after an online serial killer hacks into her car's computer. The scene was filmed both on location as well as on a studio sound stage. The bridge is also a setting for the 1996 film Foxfire, its most notable appearance being in the final scene when Legs Sadovsky (Angelina Jolie) and Maddy Wirtz (Hedy Burress) decide to part ways.
Тарихи американдық инженерлік жазбалар сызбалары
АҚШ Ұлттық паркі қызметінің бағдарламасы – «Тарихи американдық инженерлік жазбалар» (HAER) ұйымынан алынған толық суреттер мен сипаттама.
Detailed drawings and description from the Historic American Engineering Record (HAER), a U. S. National Park Service program.