Кіріспе

Mooney M20 – бұл Mooney International Corporation компаниясы өндірген, поршенді қозғалтқышты, төрт орындық, винтті, жалпы авиациялық ұшақтар отбасысы. Олардың барлығы төмен орналасқан қанаттарымен және үш дөңгелекті шассисімен ерекшеленеді. M20 – Аль Мунидің жасаған 20-шы ұшағы және оның ең табысты моделі. Бұл серия соңғы 60 жыл ішінде көптеген түрлерімен шығарылды, 1955 жылғы ағаш қанатты M20 және M20A модельдерінен бастап. Компанияны сатып алғаннан кейін қытай капиталының құйылғаннан соң, M20 өндірісі 2014 жылдың ақпанында қайта жаңғырды. Осы уақыттан бері компания тағы екі M20 моделін ұсынды.

Даму

Ал Муни бірнеше уақыт бойы төрт орындық M20 ұшағының алдын ала жобасын жасап келді, ал бір орындық M 18 Mite 1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдардың басында өндірісте болды. 1953 жылдың басында компания Уичитодан (Канзас штаты) Керрвиллге (Техас штаты) көшіп, Mite өндірісінің аяқталуы белгілі болған кезде, M20-ні әзірлеу үдеді. M20-нің алғашқы рейсі 1953 жылдың 3 қыркүйегінде жасалды, ал ол 1955 жылдың 24 тамызында сертификатталды. 1955 жылы компания 10 M20 ұшағын сатты. Іске қосылу шығындарына байланысты, олар әр ұшақтан шамамен 3000 долларға зиян шекті. 1956 жылы 51 ұшақ тапсырылды, ал 1957 жылы барлығы 105 ұшақ сатылды. Ұшақ Lycoming O 320 қозғалтқышымен жоғары жылдамдыққа қол жеткізе алатындықтан назар аударды. Жылдамдық пен тиімділіктің үйлесімі ерекше болды. 1958 жылы M20A үлкен Lycoming O 360 A1A қозғалтқышымен ұсынысқа қосылды, ал 1959 жылы бұл модель ғана ұсынылды, сол жылы барлығы 231 дана сатылды. Бұл компанияның алғашқы рет пайда тапқан жылы болды. M20A өндірісі 1960 жылға дейін жалғасты, осы жылы 166 дана жеткізілді. Бұл қанаттары мен құйрықтары ағаштан жасалған соңғы Mooney ұшақтары болды. Модельдің тарихында судың әсерінен ағаш құйрықтарының ұшу кезінде сынған бірнеше жағдай тіркелді, бұл шіруге әкелді. Осының салдарынан, көптеген құйрықтар Mooney Service Bulletin M20 170A және FAA ұшуға жарамдылық туралы 86 19 10 директивасымен сәйкес, толығымен металлдан жасалған нұсқаларымен ауыстырылды. Металлдың шаршауы болмағандықтан, ағаш қанаттың қызмет ету мерзімі шексіз деп есептеледі және кейбір ұшқыштар турбуленттік жағдайда оның тегіс ұшуды қамтамасыз ететініне сенімді.

1960 жылдар

1960 жылдың қаңтар айында Муни компаниясы Ральф Хармонды Сент-Луистегі Макдоннелл компаниясын тастап, инженерлік жұмыстарды басқаруға көндірді. Ол M20 ұшағындағы ағашты алюминиймен ауыстыруды талап етті, ал толығымен металдан жасалған M20B 1960 жылдың соңында, ол келгеннен кейін бір жыл ішінде аяқталды. 1961 жылы компания 222 M20B ұшағын сатты. Келесі жылы M20C ұшағы шығарылды және 336 дана сатылды. Mark 21 деп белгіленген, кейін Ranger аталған M20C, M20B-ге қарағанда бірнеше жақсартуларға ие болды, оның ішінде басқару беттерінің үлкен бұрылуы, жақсырақ қозғалтқыш салқындауы үшін капоттың ашылу саңылауларын азайту, Ханлон мен Уилсон әзірлеген түтін шығару жүйесімен жақсырақ газ шығару, жаңа аккумуляторға қол жеткізу есігі, қуаттырақ қону шамдары, жеңіл еден, артқан жалпы салмақ, азайтылған бос салмақ, жаңа приборлар панелінің орналасуы және 33 градусқа дейін артқан жапсырма бұрышы. 1964 жылы M20E Super 21 ұшағы енгізілді. Ол M20C негізінде жасалған, бірақ Lycoming компаниясының жанармаймен жұмыс істейтін қуатты қозғалтқышымен жабдықталған. Компания сол жылы 366 M20E ұшағын сатты. 1965 жылы M20 ұшағына жаңа мүмкіндік қосылды. Ол "позитивті басқару" деп аталды және Бриттайн Индустриз компаниясы жасаған бір осьті автопилот болды. Автопилот ұшақтың қанаттарын тегіс ұстап тұрды, егер басқару дөңгелегіндегі батырманы басқанда бұрылулар мен қисайтулар жасалмаса. Бұл мүмкіндік кейбір ұшқыштарға ұнады, ал кейбіреулеріне ұнамады, сондықтан даулы болды. M20 ұшақтарының өндірісі мен сатылымы артуын жалғастырды. 1966 жылы барлығы 760 дана жеткізілді, оның ішінде 280 M20C Mark 21 және 473 M20E Super 21 ұшағы болды. Жаңа модель, M20F Executive 21, кабина ұзындығының артуына байланысты аяқтарға артық орын ұсынды, сонымен қатар үшінші фюзеляж терезесіне мүмкіндік берді. 1968 жылы M20G Statesman ұшағы шығарылды, ол M20F-тің аз қуатты қозғалтқышымен жабдықталған нұсқасы болды. Оның M20C-ге қарағанда үлкен корпусы болды, бірақ қозғалтқышы бірдей болғандықтан, ол баяу болды. M20F сияқты сәтті болмады және 1968 жылдан 1970 жылға дейін тек үш жыл ғана өндірілді, жалпы өндіріс саны 189 дананы құрады. Сатудың жоғары деңгейіне қарамастан, Муни компаниясының ақшасы жетіспеді. Компания 1969 жылдың басында 7-тарау бойынша банкротқа түсті және American Electronics Laboratories, содан кейін Butler Aviation International компанияларына сатылды. Сол жылы сатылымдар өткен жылғы көрсеткіштердің жартысынан да аз болды, бірақ M20E Chaparral ұшағының жаңа нұсқасы электрмен басқарылатын жапсырмалармен және қону шассисімен шығарылды. Butler Aviation да қиын жағдайдағы Aerostar компаниясын сатып алып, екеуін де құтқару үшін Мунимен біріктірді. 1970 жылы Муни атауы, сондай-ақ M20 белгілемесі де алынып тасталды, ұшақтар Aerostar деп аталды.

1970 жылдар

Батлер авиациясы 1971 жылдың басында Муни зауытын жапты және ол екі жылдан астам уақыт жабық тұрды. 1973 жылдың қазан айында Муниді Republic Steel компаниясы сатып алды. Republic Steel компаниясының бас директоры Роберт Камминг көп жылдар бойы Mooney M20F Executive ұшағына ие болған және оны жиі ұшып, Mooney M20 өндірісін қайта жаңғыртуды қалаған. Бұл 1974 жылдың қаңтарында M20F Executive моделінің қайтадан ұсынылуымен басталды. Рой ЛоПрести, бұрын Grumman American компаниясының инженерлік вице-президенті болып тағайындалды. Оның инженерлік тобының күш-жігері арқасында M20 жылдамдығын арттыру мақсатында түрлі жақсартулар жасалды және 1976 жылдың шілдесінде M20J моделі ұсынылды. Ол сондай-ақ Mooney 201 деп аталды, өйткені ол өзінің қозғалтқышымен қабілетті болды. 201 үлкен сұранысқа ие болды, ал сол жылдың соңында турбожүктегішті нұсқасы жасалды. Келесі жылы, 1977 жылы, үш модель ұсынылды: M20C Ranger, M20F Executive және M20J 201. 1979 жылы M20C моделінің өндірісі тоқтатылып, қысқа корпусты M20 өндірісі аяқталды. Сол жылы, 1979 жылы, компанияның алғашқы турбожүктегішті M20 моделі – M20K 231 шығарылды, оның ең жоғары жылдамдығы болды. Бұл модель бұрынғы 201 моделінің негізінде жасалды және одан әрі жақсартылған. Онда кеңейтілген қанат және алты цилиндрлі Continental қозғалтқышы орнатылған, ал жанармай бакінің сыйымдылығы арттырылып, жеткізілді. Осы жылы барлығы 439 ұшақ тапсырылды – 1960 жылдардың ең табысты жылдарына қарағанда азырақ болғанымен, бұл тапсырыстар пайдалы табыс әкелді. Осы кезден бастап 1986 жылға дейін M20J және турбожүктегішті M20K модельдері ғана ұсынылды.

1980 жылдар

Жалпы авиация өндірісі 1982 жылдан бастап айтарлықтай төмендеді. Муни де басқа өндірушілермен бірге қиындыққа тап болды және уақытша штаттан шығару арқылы штатты қысқартуға мәжбүр болды. Төмендеуге қарамастан, дамыту жұмыстары жалғасты. 201 және 231 модельдері жақсартылды, оның ішінде кабинадағы шу деңгейі едәуір төмендетілді. 1982 жылы 218 дана, ал 1983 жылы 154 ұшақ жеткізілді. АҚШ Әуе күштері Cessna T 41 оқу ұшағының жаңасына іздестіру жариялады, ал Муни дереу 231 моделі негізінде әскери оқу ұшағын жасауға кірісті. Компания төмендеумен күресіп жатқанда, Republic Steel компаниясын Ling Temco Vought корпорациясы сатып алды және Муниден бас тартты. Компанияның иелігіне Lake Aircraft компаниясының Арман Ривар мен Париждегі Муни дилері Александр Кувелер ие болды. Сату көлемі азайды, 1984 жылы 143, ал 1985 жылы 99 дана сатылды. Келесі жаңа модель, M20K 252, 1986 жылдың басында пайда болды. Ол 231 моделін алмастырды және бірдей қозғалтқышпен жоғары жылдамдыққа қол жеткізді. Қосымша жабдықты қуаттандыру және суық ауа райында іске қосуды жақсарту үшін жаңа 28 вольт электр жүйесі орнатылды. 231 моделіндегі Continental TSIO 360 GB қозғалтқышына ыстық ауа райында қалыпты температурада жұмыс істеу үшін арнайы ұшқыш даярлығы және өзгертілген ұшу және көтерілу процедуралары қажет болды. Осы себепті 252 моделі интеркулерлі TSIO 360 MB қозғалтқышымен жабдықталды. Жақсартулардың барлығы 201 ұшақ фюзеляжіна көшірілді және 1987 жылы жаңа 205 моделі шығарылды. Фюзеляж алға қарай созылып, алғашқы ұзын корпусты M20 моделін құрады. Бұл ұшақтағы жаңалықтың бірі – газ, қоспа және винт басқару элементтерін бір қуат басқару органымен алмастыру болды; қоспа және винт айналу жылдамдығы осы бір ғана басқару органының орнатуына байланысты автоматты түрде реттелді. Mooney PFM ұзаққа созылмады, 1988 және 1989 жылдары барлығы 41 дана өндірілді. Көптеген M20L модельдері енді бұл ерекше қозғалтқышты қолданбайды, өйткені 2005 жылы зауыттық қолдау тоқтатылды. 1989 жылдың ақпанында келесі M20 моделі шығарылды: M20M TLS (Turbocharged Lycoming Sabre). Аты айтқандай, ол 2,575 айналымда қуат беретін турбокомпрессорлы Lycoming алты цилиндрлі қозғалтқышымен және үш пернелі винтімен жабдықталған. Ол 1060 миль (1706 км) қашықтықта сағаттық жылдамдықпен және минутына 2380 фут (725 м) көтерілу жылдамдығымен ұшуға қабілетті болды. Бірінші жылы TLS жеткізілген 143 ұшақтың 30-ын құрады, ал 1990 жылы бұл көрсеткіш 61 данаға дейін өсті. 1989 жылы Муни M20J моделі негізінде оқу ұшағын шығарды. Beech, Cessna және Piper компаниялары 1980 жылдары оқу ұшақтарын шығаруды тоқтатқан, ал 201AT осы олқылықты толтыру үшін жасалды. 1989 жылдан 1992 жылға дейін 20 дана жеткізілді.

1990 жылдар

Келесі Mooney M20 моделі M20J 201 болды, сондай-ақ MSE деп те белгіленді, ол 1990 жылы шығарылды (бірақ 1991 жылға дейін аз ғана саны жеткізілді). Бұл турбокомпрессорсыз модель болды, ол TLS-тің көптеген мүмкіндіктерін қамтыды. 1991 жылдың басында Mooney компаниясы өздерінің Enhanced Flight Screener Trainer моделін жалпы жұртшылыққа ұсынуға шешім қабылдады, себебі Әуе күштері өз оқу ұшағына қатысты шешім қабылдауды кешіктіріп отырды. Ол Lycoming O 540 қозғалтқышымен жабдықталмақ және аэробатикаға лайықты болуы тиіс еді. Дегенмен, ол көпшіліктің қызығушылығын тудырмады. TLS 1995 жылға дейін өндірісте болды, ал MSE де 1994 жылы M20R Ovation модельімен ауыстырылғанға дейін өндірілді. Тағы да Mooney екі модель ұсынды: біреуі жоғары жылдамдыққа (TLS), екіншісі – жоғары тиімділікке арналған. Lycoming AEIO 540 қозғалтқышымен жабдықталған, негізгі M20 дизайнының кабинасы бар M20T Predator, Mooney компаниясының USAF Enhanced Flight Screener конкурсына қатысушысы болды. 1991 жылы салынған прототип жолбарыс жолақты бояумен әсемделген. N20XT тіркелген жалғыз прототип «Эксперименталды – Нарық зерттеуі» санатында сынақтан өтті және 2013 жылы, тіркеу мерзімі 2013 жылдың 30 қарашасында аяқталса да, әлі де Mooney Aircraft компаниясына тиесілі болды. Enhanced Flight Screener бағдарламасы бойынша конкурс 1992 жылы өтті, онда Mooney EFS орнына Slingsby T67 Firefly ұшағы таңдалды. Сату көлемі азайды, 1993 жылы бар болғаны 64 дана сатылды. Сан-Антониодағы орналасқан жері сатылып, барлық операциялар Керрвиллге қайтарылды. Дегенмен, M20-нің әзірленуі жалғасты, және 1994 жылы M20R Ovation моделі шығарылды. Ол әдеттегі атмосфералық MSE және турбонадталған TLS арасындағы қажеттілікті қанағаттандыру үшін жасалған және Continental IO 550 қозғалтқышымен жабдықталған. 1995 жылы өндірілген 91 Mooney ұшағының 54-і Ovation болды. Бұл модель 1994 жылы Flying журналының «Жылдың бір қозғалтқышты ұшағы» деп танылды. 1999 жылы шыққан M20S Eagle Continental IO 550 G қозғалтқышымен жабдықталған. 2001 жылы оның жаңа нұсқасы – Eagle 2 пайда болды. Бұл модельде стандартты былғары интерьер сияқты жақсартулар болды. Eagle 2 де M20R-дің бастапқы нұсқаларында қолданылған 3 пернелі пропеллерді пайдаланды және 1994 жылдан 1999 жылға дейін өндірілді.

2000 жылдар

M20TN Acclaim 2006 жылы шығарылды, екі турбокомпрессор және екі интеркулермен жабдықталған Continental TSIO 550 G турбонормальдандырылған қозғалтқышымен қуаттандырылды. Acclaim компанияның өнімдер тізімінде Mooney M20M Bravo-ны ығыстырды. Mooney 2008 жылдың маусым айында 60 қызметкерді жұмыстан босатып, өндірісті азайтты, нашар экономикалық жағдай мен отын бағасының жоғары болуы сатуға кедерілгі келтірді деп мәлімдеді. Кейіннен, сол жылдың қараша айында, өндіріс толығымен тоқтатылды.

2010 жылдар

2010 жылдың соңында тағы көп қызметкерлер жұмыстан босатылды. Мақсат – 2011 жылдың басында 10-нан кем қызметкер болуы, ал олар компания жаңа инвестициялар іздеп жүрген кезде, қолданыстағы ұшақ иелеріне запчасти мен қолдау көрсету еді. Кейін сол жылы M10T және M10J модельдері жарияланды, екеуі де Continental дизельдік қозғалтқыштарымен жабдықталды. 2016 жылы екі жаңа модель шықты: M20U Ovation Ultra және M20V Acclaim Ultra. M20U M20R негізінде жасалған және оның алғашқы ұшуы 2016 жылдың 4 маусымында өтті. Бұл пилот жағынан есігі бар алғашқы M20 болды. Сондай-ақ, ол дәстүрлі алюминий қаптамасын алмастырған композиттік алдыңғы фюзеляжға ие болды. M20TN Acclaim-нен дамытылған M20V-де де осы мүмкіндіктер болды. Компания 2019 жылдың 12 қарашасында барлық қызметкерлерін жұмыстан босатып, қызметін тоқтатты. Компания 2019 жылдың 2 желтоқсанында қайта ашылып, қызметкерлері жұмысқа қайта оралды.

Дизайн

Бұрынғы модельдерді қоспағанда, қанаттары мен құйрықтары ағаштан жасалған, M20 ұшақтары толығымен металдан жасалған. Олардың барлығы төмен қанатты ұшақтар, ал қанаттың қабығы алюминийден жасалған. Жарқыраған жапсырмалар (flap) қанаттың артқы жиегінің 70% -ын жабады. Ертедегі модельдерде жапсырмаларды кеңейту үшін гидравликалық қол сорғысы қолданылады, ал кейінгі модельдерде электрмен жұмыс істейтін жапсырмалар бар. Алдыңғы фюзеляждың алюминиймен қапталған болат түтікшелі кабина құрылымы бар; фюзеляждың артқы бөлігі жартылай монокок конструкциясынан жасалған. Ұшақтың көп жерінде ауа кедергісін азайту үшін тегіс бекітілген бұрандалар (rivets) қолданылады. Mooney M20 ұшағының қону шанағы жылумен өңделген хром-молибден болаттан жасалған. Негізгі қону шанағы негізгі қанаттың тіректеріне, ал мұрындық шанағы құбырлы болат қаңқаға бекітіледі. Резеңке дисктері шок сіңірушілердің қызметін атқарады. M20D Master-дан басқа барлық модельдерде қысылатын қону шанағы болған; осы модельдерде мұрындық дөңгелегі артқа қарай, ал негізгі дөңгелектер ішке қарай қысылады. Алғашқы модельдерде қону шанағын көтеру және түсіру үшін қолмен басқарылатын рычаг жүйесі қолданылады. Қолмен басқарылатын қону шанағы "Джонсон таяқшасы" (Johnson Bar) деп аталатын рычагты, газ тұтқасының астынан айналдырып, еденге түсіріп, едендегі бекіткішке бекіту арқылы көтеріледі. Қону шанағын түсіру үшін сол әрекеттерді кері ретпен орындау қажет. Ал Муни жас кезінде теміржол саласында жұмыс істей бастады, сондықтан ұшақтың бөлігін сипаттау үшін бу локомотивінен алынған термин қолданылды. Mooney M20 ұшағы орташа қанат кеңдігіне ие, 1,5 градусқа дейін бұрылатын және 5,5 градусқа дейін көлбеу қанаттары бар. Кейінгі модельдерде қанаттың тұрақтандыру сипаттамаларын жақсарту үшін қанаттың алдыңғы жиегіне ұзынша жолақтар орнатылды. Барлық M20 ұшақтары отынды екі бөлек "ылғалды қанатты" бактерде сақтайды, олар әр қанаттың ішкі бөлігінде орналасқан. Отын бактан инжекторларға немесе карбюраторға қозғалтқышпен басқарылатын сорғы арқылы беріледі, сонымен қатар электрлік күшейткіш сорғы да қолданылады.

Пайдалану тарихы

2017 жылдың тамызында АҚШ Федералдық авиация басқармасында 6748 Mooney M20 ұшағы, Канаданың Көлік басқармасында 342 және Ұлыбританияның Азаматтық авиация басқармасында 33 ұшақ тіркелді. 2018 жылдың шілдесіне қарай Австралияның CASA-да 154 M20 ұшағы тіркелген. 2017 жылдың маусым және шілде айларында ұшқыш Брайан Ллойд өзінің Mooney M20K 231 ұшағымен әлемді айналып ұшты, бұл Амелия Эрхарттың 80 жыл бұрын, 1937 жылы жасаған әлемді айналу әрекетін еске түсірді. Ллойд Эрхарттың бағытына ұқсас бағытты ұшқан.

Нұсқалар

FAA деректері бойынша, А. Чернек және Ларри Болл атымен сертификатталған. Қозғалтқыштың түрі Сындар саны Түрбожұмыс істей ме? Ең жоғары ұшу салмағы (MTOW) Өндіріс жылдары Өндірілген саны M20 1955 жылдың 24 тамызы Lycoming O 320 4 жоқ 2450 фунт (1111 кг) 1955–1958 200 M20A 1958 жылдың 13 ақпаны Lycoming O 360 4 жоқ 2450 фунт (1111 кг) 1958–1960 499 M20B 1960 жылдың 14 желтоқсаны Lycoming O 360 4 жоқ 2450 фунт (1111 кг) 1961 222 M20C Ranger 1961 жылдың 20 қазаны Lycoming O 360 4 жоқ 2575 фунт (1168 кг) 1962–1978 2422 M20D Master 1962 жылдың 15 қазаны Lycoming O 360 4 жоқ 2500 фунт (1134 кг) 1963–1966 161 M20E Super 21 / Chaparral 1963 жылдың 4 қыркүйегі Lycoming IO 360 4 жоқ 2575 фунт (1168 кг) 1964–1975 1478 M20F Executive 21 1966 жылдың 25 шілдесі Lycoming IO 360 4 жоқ 2740 фунт (1243 кг) 1966–1977 1112 M20G Statesman 1967 жылдың 13 қарашасы Lycoming O 360 4 жоқ 2525 фунт (1145 кг) 1968–1970 189 M20J 201 1976 жылдың 27 қыркүйегі Lycoming IO 360 4 жоқ 2740 фунт (1243 кг) 1977–1987 1634 M20K 231 1978 жылдың 16 қарашасы Continental TSIO 360 GB немесе LB 6 иә 2900 фунт (1315 кг) 1979–1985 888 M20K 252TSE 1986 Continental TSIO 360 MB 6 иә 2900 фунт (1315 кг) 1986–1990 222 M20K Encore 1997 Continental TSIO 360 SB 220 ат күші (164 кВт) 6 иә 3130 фунт (1420 кг) 1997 1998 27 M20L PFM 1988 жылдың 25 ақпаны Porsche PFM 3200 6 жоқ 2900 фунт (1315 кг) 1988–1990 41 M20M TLS / M20M Bravo 1989 жылдың 28 маусымы Lycoming TIO 540 6 иә 3368 фунт (1528 кг) 1989–2006 314 M20R Ovation / Ovation 2 1994 жылдың 30 маусымы Continental IO 550 G 6 жоқ 3368 фунт (1528 кг) 1994–2001 266 M20S Eagle / Eagle 2 1999 жылдың 7 наурызы Continental IO 550 G 6 жоқ 3200 фунт (1451 кг) 1999–2003 67 M20TN Acclaim 2006 жылдың 22 желтоқсаны Continental TSIO 550 G 6 иә 3368 фунт (1528 кг) 2006–2008 M20U Ovation Ultra 2017 жылдың 18 наурызы Continental IO 550 G 6 жоқ 3368 фунт (1528 кг) 2017– M20V Acclaim Ultra 2017 жылдың 28 наурызы Continental TSIO 550 G 6 иә 3368 фунт (1528 кг) 2017–

Өзгерістер

Mooney ұшақтарының жоғары өнімділігі таза аэродинамикалық корпусқа, кішкентай кабиналық қимаға және жылдар бойында соқтығысуды азайтуға жасалған жақсартуларға байланысты. Осы жақсартулардың көптегені – ұшақ корпусына кейіннен орнатылатын (STC) қосымша сертификатталған модификациялар, оларды ұшақтарды жаңартумен айналысатын компаниялар жасаған. Осы модификациялардың кейбіреулері зауыттық өндірістегі модельдерге енгізілді.

305-ші зымыран

1990 жылы Вашингтон штатының Спокан қаласындағы Rocket Engineering Corp. компаниясы M20K 231 моделін стандартты турбожүктегішті Continental TSIO 360 қозғалтқышы мен екі пернелі винтті турбожүктегішті Continental TSIO 520 NB және McCauley үш пернелі винтімен алмастыра отырып, жаңартудан өткізді. Бұл қозғалтқыш пен винттің үйлесімі бұрын екі қозғалтқышты Cessna 340 және Cessna 414 ұшақтарында сынақтан өткен. Rocket 305 деп сатылатын бұл нұсқа 228 теңіз шақырымы жылдамдық және 1600 фут/минут көтерілу жылдамдығын қамтамасыз етті. Бұл көрсеткіштерді айтарлықтай арттырды, бірақ жанармай шығыны жоғарылады. 305 Rocket STC сертификаттауға 2,5 жыл кетті, оның ішінде 1000 сағат ұшу сынақтары жүргізілді. Ұшақ FAA ұшу сынақтарының барлық талаптарын орындады, соның ішінде айналу, дірілдеу, жүктеме, салқындату және шу сынақтарына қанағаттандырды. STC 231 және 252 M20K нұсқаларын қамтыды. 231 және 252 ұшақтарының ең жоғары сертификатталған биіктігі тиісінше 24 000 фут (7300 м) және 28 000 фут (8500 м) болса, Rocket 305 ұшағының инженерлік мақсаты – 31 000 фут (9500 м) биіктікке сертификатталу болды. FAA талаптарына сәйкестікті көрсетудегі қиындықтар және бұл қысымсыз ұшақтағы қосымша оттегі жүйелерін өзгерту қажеттігіне байланысты STC бойынша биіктікті ұлғайтудан бас тартылды. Дегенмен, ұшақ 24 000 фут (7300 м) биіктігінен жоғары шамамен 1000 фут/минут жылдамдықпен көтеріле алады. Rocket Engineering компаниясы ұшақты жаңартуды тоқтатты. Қазіргі кезде Mooney Acclaim өндіріс үлгісі жоғары жылдамдықтарды қамтамасыз етеді. Rocket ұшақтары қолданылған нарықта жаңа Acclaim-нен үш есе арзанға сатылатындықтан, олар шағын нарық сегментінде танымал.

Көрмеге қойылған ұшақтар

Mooney Super M20E – Австралиялық әйел ұшқыш Робин Миллер есімімен ең тығыз байланысты ұшақ. Ол Австралия бойынша полиомиелит вакцинасын тарату жұмысы үшін "Қантты құс әйел" атымен танымал.

Сипаттамалар

Бұл 2016 жылғы M20 Acclaim Ultra техникалық сипаттамалары.