Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тілдік ауытқу
Барбаризм – тілдегі қалыпты емес сөз, тіркес немесе айтылу, әсіресе морфологиялық қателік ретінде қарастырылады, ал солецизм – синтаксистік қателік. Бұл атау бастапқыда ежелгі грек немесе латын тілдерін басқа тілдермен қосыстыруға қолданылған, бірақ кейін классикалық зерттеулердегі сәйкессіз сөздер мен тіркестерді, сондай-ақ жалпы, өңделмеген немесе мәдениетсіз деп саналатын кез келген тілді көрсету үшін қолданылатын болды. Бұл термин көбінесе жазба тіліне қатысты қолданылады. Қазіргі лингвистикада арнайы мағынасы болмайтындықтан, бұл терминді заманауи сипаттамалық ғалымдар сирек қолданады.
Linguistic deviation
A barbarism is a nonstandard word, expression or pronunciation in a language, particularly one regarded as an error in morphology, while a solecism is an error in syntax. The label was originally applied to mixing Ancient Greek or Latin with other languages, but expanded to indicate any inappropriate words or expressions in classical studies and eventually to any language considered unpolished or rude. The term is used mainly for the written language. With no accepted technical meaning in modern linguistics, the term is little used by contemporary descriptive scientists.
Классикалық
Барбаризм сөзін гректер бастапқыда өз тілінде қолданылатын шетел тілдерінен алынған сөздер үшін пайдаланған, және ол "варвар" сөзімен байланысты. Латын тіліндегі алғашқы грамматик, барбаролексис терминін қолданған – біздің заманымыздың 3-ші ғасырындағы Мариус Плотий Сацердос. Комниан бұл терминді анықтаған. 4-ші ғасырда Харизий грек сөздерін латын тілінде барбаризм деп санаудан мүлдем шығарды. Раия Вайнионың сөзінше, "егер латын немесе грек сөзі басқа тілден алынған элементтермен бұзылса, онда ол барбаролексия, яғни сөзді жазудың варварлық жолы болып есептеледі".
The word barbarism (Greek: βαρβαρισμός) was originally used by the Greeks for foreign terms used in their language and is related to the word "barbarian". The first Latin grammarian to use the word barbarolexis was Marius Plotius Sacerdos in the 3rd century AD. Cominianus provides a definition. Charisius, in the 4th century, clearly excluded Greek words from being considered barbarisms in Latin. According to Raija Vainio, "if a word—either a Latin or a Greek one—was corrupted by an element from another language, this was a barbarolexis, a barbarous way of writing the word."
Ағылшынша
Ағылшын тілінде сөздің тиісті емес қолданылуын сипаттау үшін ең алғашқы пайдалану 16 ғасырда басқа тілдерді латын немесе грек тілдерімен қосуға қатысты, әсіресе классикалық мәтіндерді қарастырғанда. Көп тілден алынған жұрнақтарды біріктіретін гибрид сөздер кейде варварлық деп айыпталған. Сондықтан "Метрополитан энциклопедиясының" авторлары француз тіліндегі "linguistique" ("тіл білімі") сөзін "қалыпты варварлықтан да артық" деп сынады, себебі латын сөзі "lingua" мұнда бір ғана емес, екі грек жұрнағымен қосылған. Мұндай араластыру қазіргі ағылшын тілінде "көптеп және бей-жай түрде" кездеседі. Француз тілінде сөйлеу сәнді ғана емес, сонымен қатар, жақсы тәрбиеленген адамның мәртебесін көрсететін белгіге айналды. Бұл туралы Лев Толстойдың "Соғыс және бейбітшілік" романында айқын мысал бар. Жоғары қоғамның өкілдері француз гувернанткасын (үй қызметшісі, немесе әйел тәрбиеші) алуға мүмкіндігі болса, провинциялық "жоғарғы топтың" мұндай мүмкіндігі шектеулі болды. Дегенмен, білімдерін көрсетуге деген құштарлық Александр Грибоедовтың "Ақылға сыймас қайғы" пьесасында "тілдердің қосылуы: француз және нижегородтық" (смесь языков: французского с нижегородским) деп сипатталды. Француз тіліндегі нижегородтық тілі әдебиетте және театр өнерінде көбінесе комедиялық эффект үшін қолданылған.
The earliest use of the word in English to describe inappropriate usage was in the 16th century to refer to mixing other languages with Latin or Greek, especially in texts treating classics. Hybrid words, which combine affixes or other elements borrowed from multiple languages, were sometimes decried as barbarisms. Thus, the authors of the Encyclopædia Metropolitana criticized the French word linguistique ("linguistics") as "more than ordinary barbarism, for the Latin substantive lingua is here combined, not merely with one, but with two Greek particles". Such mixing is "casual and massive" in modern English. Speaking in French had become not only fashionable but also a sign of distinction of a properly groomed person. One may see a prominent example in Leo Tolstoy's War and Peace. While the cream of the high society could afford a genuine French gouvernante (governess, or female live in tutor), the provincial "upper class" had problems. Still, the desire to show off their education produced what Aleksander Griboyedov's Woe from Wit termed "the mixture of the tongues: French with Nizhegorodian" (смесь языков: французского с нижегородским). French Nizhegorodian was often used for comical effect in literature and theatre.