Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын заңгері және саясаткері (1891–1965)
English lawyer and politician (1891–1965)
Уолтер Тернер Монктон, 1-ші Бренчли виконты (17 қаңтар 1891 – 9 қаңтар 1965) – британдық заңгер және саясаткер.
Walter Turner Monckton, 1st Viscount Monckton of Brenchley, (17 January 1891 – 9 January 1965) was a British lawyer and politician.
Алғашқы жылдар
Монктон Солтүстік Кенттегі Плакстол ауылында дүниеге келді. Ол қағаз өндіруші Франк Уильям Монктонның (1861–1924) және оның әйелі Дора Констанстың (1915 жылы қайтыс болған) үлкен баласы болды. Букингемширдегі Вобурн-Сэндс қаласындағы The Knoll дайындық мектебінің бас оқушысы болды және 1904 жылдан 1910 жылға дейін Харроу мектебінде оқыды. Ол Англияның Лорд-бас судьясы болуды армандаған, тіпті Черчилль мен одан кейінгі екі премьер-министр оған осы лауазымды уәде еткен еді, бірақ 1957 жылы ол Мидленд банкінің директорлар кеңесіне қосылуды шешті. Монктон Мидленд банкінің төрағасы (1957–1964), Мэрилебон крикет клубының президенті (1956–1957) болды, клубтың бас комитетін тори кабинетінен де "солшылдар тобы" сияқты көрінетінін айтқан болатын, сондай-ақ Суррей округтік крикет клубының президенті (1950–1952 және 1959–1965), Ирак Мұнай Компаниясының төрағасы (1958) және Суссекс университетінің канцлері (1961–1965) қызметтерін атқарды. 1960 жылы ол Монктон комиссиясын (кейде "Орталық Африка жөніндегі кеңес комиссиясы" деп те аталады) басқарды. Комиссияның есебінде Родезия мен Ньясаленд Федерациясын күш қолдану арқылы немесе нәсілдік заңнамаға үлкен өзгерістер енгізу арқылы ғана сақтап тұруға болатыны айтылды. Комиссия Ньясаленд және Солтүстік Родезия парламенттерінде африкалық депутаттардың көпшілігі болуын және осы территорияларға бес жылдан кейін Федерациядан шығу мүмкіндігін беруді ұсынды.
Monckton was born in the village of Plaxtol in north Kent. He was the eldest child of paper manufacturer Frank William Monckton (1861–1924), and his wife, Dora Constance (d. 1915). He was head boy of his preparatory school, The Knoll, at Woburn Sands in Buckinghamshire, and attended Harrow School from 1904 to 1910. He had wanted to become Lord Chief Justice of England and indeed had been promised the job by Churchill and the two subsequent prime ministers, but in 1957 he decided instead to join the board of Midland Bank. Monckton was chairman of Midland Bank (1957–1964), President of the Marylebone Cricket Club (1956–1957) despite reportedly once describing the club's main committee as making the Tory Cabinet look like "a band of pinkos", President of Surrey County Cricket Club (1950–1952 and 1959–1965), Chairman of the Iraq Petroleum Company (1958), and Chancellor of the University of Sussex (1961–1965). In 1960 he headed the Monckton Commission (sometimes known as the "Advisory Commission on Central Africa"), whose report concluded that the Federation of Rhodesia and Nyasaland could not be maintained except by force or through massive changes in racial legislation. It advocated a majority of African members in the Nyasaland and Northern Rhodesian legislatures and giving these territories the option to leave the Federation after five years.
Жеке өмір
Ол Сер Томас Колйер Фергюсонның қызы Поли Колйер Фергюсонға үйленді, оның отбасы Севеноакстағы Игтем Мотке ие болған. 1947 жылы ол екінші рет Бриджит Монктонға, Фрилендтің 11-ші леди Рутвеніне, CBE орденінің иесіне, соғыс кезінде Үндістандағы ATS-тің қарсы әрекетін ұйымдастырған, Әйелдер Армия Корпусының (Үндістан) және Әйелдер Корольдік Үнді Теңіз Қызметінің (WRINS) басшысы болды. 1965 жылы 73 жасында қайтыс болғаннан кейін, виконт титулын оның бірінші некесінен туған ұлы Гилберт мұраға алды.
He married Polly Colyer Fergusson, daughter of Sir Thomas Colyer Fergusson, the family who owned Ightham Mote, Sevenoaks. In 1947, he married, secondly, Bridget Monckton, 11th Lady Ruthven of Freeland, CBE, the wartime head of the ATS counterpart in India, the Women's Army Corps (India), and also of the Women's Royal Indian Naval Service (WRINS). He was succeeded in the viscountcy by his son Gilbert, born of his first marriage, on his death in 1965 at the age of 73.