Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық кинорежиссер Элси Джейн Уилсон (7 қараша 1885 – 16 қаңтар 1965) – киноның алғашқы дәуіріндегі актриса, режиссер және сценарист. Ол үнсіз фильмдердің жасалуына қатысып, триыздан астам фильмде түсті. 1916-1919 жылдар аралығында Уилсон продюсер ретінде де жұмыс істеген. Ол ең көп драма және комедиялық драма жанрларында танымал болды.
Australian film director
Elsie Jane Wilson (7 November 1885 – 16 January 1965) was a cinema actress, director, and writer during the early film era. She took part in the productions of the silent film era and starred in over thirty films. Between the years of 1916 and 1919, Wilson was credited for producing, She was best known in the genres of dramas and comedy dramas.
Өмірбаян
Элси Джейн Уилсон Австралияның Сидней қаласында дүниеге келген. Ол екі жасында кәсіби актриса ретінде мансабын бастады. Ол өзінің табысын жыл сайынғы ағылшын Рождестволық пантомимаға қатысуымен байланыстырды, бұл оған киноға дайындалуға және тәжірибе жинауға көмектесті. Уилсон Лондон, Оңтүстік Африка және Нью-Йорк қалаларында өнер көрсетті. Ол бірнеше J. C. Уильямсон компанияларымен Австралия мен Жаңа Зеландияны аралап, 1906 жылы Руперт Джулианмен танысып, үйленді. Олар 1913 жылы АҚШ-тың Нью-Йорк қаласына көшіп, кейіннен Джозеф де Грасспен Голливудта актерлік жұмыс тапты.
Elsie Jane Wilson was born in Sydney, Australia. She began her career as a professional actress at the age of two. She credited her success to participating in the English Christmas Pantomime every year, allowing her to gain training and experience for the pictures. Wlison acted in London, South Africa, and New York City. She toured Australia and New Zealand with a number of J. C. Williamson companies, where she met and married Rupert Julian in 1906. They immigrated to New York, United States in 1913 and eventually found work as actors in Hollywood under Joseph de Grasse.
Кино мансабы
Уилсон мен Руперт 1914 жылы Лос-Анджелеске Universal Studios Rex Company компаниясымен айналысу үшін көшіп келді. Уилсон Universal-дан үзіліс жасап, American Studios сияқты басқа студиялардың фильмдерінде де түсті. Ол «Оливер Твист» (1916) және басқа Paramount фильмдерінде ойнады, содан кейін 1917 жылы Universal-ке қайтып оралып, негізінен жеңіл комедияларда продюсерлік және режиссерлік қызметін бастады. 1916 жылы The Pittsburg Press газетінде оның «Құмарлық» фильміндегі рөлі «айқын табыс» деп бағаланған. Ол 1917 жылы 10 қыркүйекте шыққан «Кішкентай қарақшы» фильмімен жеке режиссерлік мансабын бастады. Сол кездегі сын-пикирлерге сәйкес, Уилсон қарапайым режиссер болған, ол көбінесе ешқандай қызығушылық танытпаған актерлардан жақсы ойын шығаруы үшін жоғары бағаланған. Оның туындылары көркем, қызықты және киноиндустрияда танымал болды. Уилсон фильмдерінде көптеген әйел рөлін сомдады және көбінесе балалар мен әйелдер аудиториясын қызықтырды. 1918 жылы Photoplay жазушысы Фрэнсис Дентон Universal Studios-қа сапар шегіп, Уилсонның жасаған жұмысын «жасқанақ көріністер» деп сипаттады және ол Universal-де балалар туралы фильмдер түсіретін әйел режиссерлердің бірі ретінде танылды. 1919 жылы шыққан «Ойын бітті» фильмі Уилсонның мансабының аяқталуын білдірді.
Wilson and Rupert moved to Los Angeles in 1914 to pursue Universal Studios’ Rex Company. Wilson took a break from Universal and starred in films from other studios including American Studios. She appeared in Oliver Twist (1916) and other Paramount movies, then in 1917 returned to Universal and started her producer/directorial career, mainly in light comedies. It was noted in The Pittsburg Press in 1916 that her supportive role in Temptation was a "pronounced success". She started her solo director career in 1917 with her film “The Little Pirate” which released on September 10, 1917. According to the reviews of the day, Wilson was a modest filmmaker, being best appreciated for eliciting good performances from otherwise indifferent talent. Her work was seen as artistic, enjoyable and popular in the film industry. Wilson featured as many female roles in her films and tended to appeal to child and female audiences. When writer Frances Denton of Photoplay visited Universal Studios in 1918, she described the work that Wilson was creating as “sob stuff” and was noticed as one of the female directors at Universal that created films centering around children. “The Game’s Up”, released in 1919, marked the end of Wilson's career.
1910-шы жылдардағы универсалдық
Тарихшылар Universal Studios студиясын феминистік саясаты үшін атап өтті. Эльзи Джейн Уилсонның жағдайы 1918 жылға дейін жанр мен гендер институттағы еңбек бөлінісін қалыптастыру үшін қалай өзара әрекеттескенін көрсетеді. Гендерге қатысты институттың нақты көзқарасы болғандықтан, жұмыс пен жанрлар гендерленді. Осы кезеңде Universal бірлескен жұмыстан гөрі иерархиялық құрылымға ие болды. Moving Picture World журналы осындай фильмдерді "әйелдерге арналған фильмдер" деп атады, соның ішінде Уилсонның жеке режиссерлік жұмыстарын, "әйелдер" деген сөзді "режиссер" сөзінен ажыратып көрсетті. Бұл әйелдерді режиссерлік орыннан шеттетуге бастады. The Moving Picture Weekly журналы Уилсонды Bluebird студиясының белгілі әйел продюсері деп жазды. Оның туындылары гендерлік рөлдерді пайдаланды. Уилсон режиссерлік еткен фильмдердің бірі – "Арман әйелі" (1918) фильмінің сюжеті гендерлік көрінуді және гендер – бұл өнер екенін көрсетеді.
Historians noted Universal Studios for their feminist politics. Elsie Jane Wilson's case exemplifies how genre and gender, up until 1918,worked together to establish the institution's division of labor. Work and genres became gendered because the institution thought of gender in a particular manner. During this time, Universal was more hierarchal than collaborative. Moving Picture World began to identify such films as “woman’s features”, including Wilson's solo directed films, separating “women” from the word “director”. This begins to exclude the women from the director's chair. The Moving Picture Weekly recorded Wilson as Bluebird's noted woman producer. Her work played upon gender roles. In one of the films directed by Wilson, The Dream Lady (1918), the plot highlights gender visibility and insisting that gender is a performance.
Өлім
1943 жылы қайтыс болған күйеуінен кейін Вильсон өмір сүрді. Вильсон 79 жасында Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында қайтыс болды және күйеуінің қасында Калифорния штатының Глендейл қаласындағы Форрест-Лаун еске алу паркі зиратында жерленді. Оның жекелеген туындыларының көп бөлігі бір ғасыр ішінде жойылған, алайда "Әйелдер киноның алғашқы жасампаздары" жобасы және сол дәуірдегі түрлі киноға қатысты сілтемелер оның еңбегін ескермей кеткен жоқ.
Wilson survived her husband, who died in 1943. Wilson died in Los Angeles, California, at age 79, and was buried in the Forest Lawn Memorial Park Cemetery in Glendale, California alongside her husband. Much of Wilson's personal work has been destroyed over the century though her efforts have not gone unnoticed by the “Women Film Pioneers Project” and various other cinematic references from the times.