Кіріспе

Канадалық саясаткер сэр Фрэнсис Годшалл Джонсон (1817 жылдың 1 қаңтары – 1894 жылдың 27 мамыры) – канадалық мемлекеттік қызметкер. 1872 жылдың 9 сәуірінде Манитобаның вице-губернаторы болып тағайындалды, бірақ ол қызметке кіріспей тұрып, оның тағайындамасы күштен шығарылды. 1889 жылы Квебек Жоғарғы сотының 4-ші бас судьясы болып тағайындалды.

Ерте өмір

1817 жылы Жаңа жыл күні Бедфордширдегі Оукли үйінде дүниеге келген. Ол бұрын 10-шы Корольдік гусарлар полкінде капитан болған Годшалл Джонсонның (1780–1859) және оның әйелі Люсидің (1823 жылы қайтыс болған), Сэр Сесил Бишопптың (1753–1828) 8-ші баронеті, Пархэм Парк, Батыс Сассекс және 12-ші Барон Зучтың қызы болған. Ол полковник Сесил Бишопптың туысы еді. Фрэнсис Джонсон Харроу мектебінде, содан кейін Сент-Омер және Брюггеде білім алған. Жастық шағында ол өте жақсы спортшы ретінде танымал болды, ал кейінгі өмірінде білгіштігімен есте қалды. Джонсон 1830 жылдары Төменгі Канададағы Монреаль қаласына көшіп, заң оқыды. 1834 жылдан 1836 жылға дейін Монреальдегі Генри Пирс Дрисколлдың кеңсесінде стажерлікте болды. 1839 жылы адвокаттық құқық алды және қылмыстық құқық саласындағы жетекші тұлға ретінде белгілі болды. Оның екі тілді болуы мансабына әсер еткені сөзсіз. 1848 жылдың 11 ақпанында ол патшаның кеңесшісі (QC) қызметіне тағайындалды. Саяси көзқарасы бойынша Джонсон консерватор болды. 1849 жылы Британдық-американдық лиганың вице-президенті болып сайланды және сол жылы көтеріліс шығындары туралы заңға қарсылық көрсетті. Ол сондай-ақ Аннексия манифестіне қол қойды, осының салдарынан QC атағынан айырылды (1853 жылға дейін қайта қалпына келтірілмеді). 1856 жылдың 4 наурызында ол Ред-Ривердегі Сент-Джон шіркеуінде Сомерсет графтығының Таунтон қаласының Томас Милликен Миллстің үлкен қызы Мэри Луиза Миллсқа үйленді.

Заң мансабы

1854 жылы Джонсонға Гудзон шығанағы компаниясы Ассинибояда заңгер-әкімші ретінде жұмыс істеуге тапсырыс берді. Ол көп ұзамай Компанияның ең қабілетті тұлғаларының бірі ретінде танылды және 1855 жылдың 19 шілдесінде Ассинибояның вице-губернаторы болды. 26 қарашада ол Уильям Блеттерман Колдуэллдің орнын басып, губернатор болды, сонымен қатар заңдық өкілеттіктерін сақтап қалды. Ол осы аумақта халыққа танымал және құрметті адам болды. Джонсон 1858 жылы Монреальға оралып, заңгерлік тәжірибесін жаңадан бастады. 1865 жылы судья болып тағайындалды. 1870 жылы Джордж Этьен Картье оны жаңа Манитоба провинциясының алғашқы заң тіркеушісі етіп тағайындады. Ол 19 қазанда ант берді және провинцияда тиімді заң жүйесін құруға ұмтылды.

Саяси мансап

1870 жылы 21 қазанда губернатор-лейтенант Адамс Джордж Арчибальд Фрэнсисті Солтүстік-Батыс территорияларындағы заң шығару кеңесшісі қызметіне тағайындады. Бұл тағайындау оны аймақтағы алғашқы кеңесші және Атқару кеңесінің мүшесі етті. Бірақ федералды үкімет Уақытша Солтүстік-Батыс кеңесіне жасалған бұл тағайындауды тез арада күштен шығарды, Арчибальдтың оны жасауда өкілеттігін асырып кеткенін мәлімдеді. 1872 жылы 9 сәуірде Джонсон Арчибальдты аумақтардың вице-губернаторы қызметінен алмастыруға мәжбүр болды. Бұл тағайындау да күштен шығарылды, себебі Канаданың Төменгі палатасы үкіметтік тағайындалған адамның екі төленетін лауазымды бірдей атқаруына қарсылық білдірді. Джонсон аймақтағы зор халыққа танымал болса да, қызметке кіріспеді, ант берген жоқ.

Сот мансабы

Джонсон 1872 жылдың соңында Монреальге қайтып келді және Квебек Жоғарғы сотының судьясы болып тағайындалды. 1889 жылдың 9 желтоқсанында ол соттың төрағасы болып тағайындалды.