Канада Шығысы – 1841-67 ж.ж. аралығындағы Канада провинциясының бөлігі, кейін Квебек провинциясы. Тарихы, құрылу себептері, және Квебекке қалай айналғаны туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канада провинциясының бөлінісі (1841-1867); қазіргі уақытта Канаданың Квебек провинциясы. Солтүстік Америка 4 сериясында өнер көрсететін регби одағы командасы.
Subdivision of the Province of Canada (1841 67); now the Canadian province of Quebec
the rugby union team that competes in the North America 4 Series
Канада шығысы – Канаданың Біріккен провинциясының солтүстік-шығыс бөлігі болған. Лорд Дурхамның Жоғарғы және Төменгі Канада көтерілістерінің себептерін зерттеген есебі осы екі колонияны біріктіруді ұсынды. Ұлыбритания Парламенті қабылдаған 1840 жылғы Одақ заңымен құрылған жаңа колония, 1841 жылы күшіне енді. Әкімшілік тұрғысынан жаңа провинция Канада батысы және Канада шығысы деп екіге бөлінді. "Төменгі Канада" деген бұрынғы атау 1849 жылы қайтадан ресми қолданысқа енгізілді, ал 1867 жылғы Канада Конфедерациясынан бастап ол жаңа құрылған Квебек провинциясын құрады. 1851 жылы Канада шығысында шамамен 890 000 адам тұрды.
Canada East was the northeastern portion of the United Province of Canada. Lord Durham's Report investigating the causes of the Upper and Lower Canada Rebellions recommended merging those two colonies. The new colony, known as the Province of Canada, was created by the Act of Union 1840 passed by the Parliament of the United Kingdom, having effect in 1841. For administrative purposes, the new Province was subdivided into Canada West and Canada East. The former name of "Lower Canada" came back into official use in 1849, and as of the Canadian Confederation of 1867 it formed the newly created province of Quebec. An estimated 890,000 people lived in Canada East in 1851.
1866 жылы фендіктердің шабуылы
Монреальдің оңтүстігі мен шығысындағы Канада-АҚШ шекарасында фениандық шабуылдардың қаупі болды. Британ үкіметі 1837 және 1838 жылдардағы көтеріліс сияқты жағдайдың қайталануын қаламады, себебі АҚШ-қа тағы екі отарды жоғалтудан сескенді.
There was a danger of Fenian raids along the Canada–United States border south and east of Montreal. The British government did not want a repeat of the rebellion of 1837 and 1838, for fear of losing two more colonies to the United States.
Экономика
Ең маңызды шаруашылық өнімдері картоп, қара бидай, гречка, клен қанты және мал болды. Конфедерация құруға келгенде, франкофондар француздық мұраларын жоғалтудан қорқып, алаңдады. Олардың бұл мұра ағылшыздардың ықпалымен жойылып кетеді деп қауіптенді. Конфедерация құрылған кезде (1867 ж.), Монреаль 107 225 тұрғынымен Британдық Солтүстік Америка колонияларының ең ірі қаласы еді. Канаданың ең бай адамдары Монреальде тұрды. 1850 жылдардың соңына қарай Канада Батысының барлық жері сатып алынды. Келесі шекара Супериор көлінің батысында жатты. Бірақ, бұл жерлер Гудзон Бэй компаниясына тиесілі еді. Канада Шығысының көп бөлігі осы жерлерді иеленуге қарсы болды, себебі бұл заң шығарушы органдағы өкілдік теңгерімін өзгертетін еді. Сент-Лоуренс өзені жылдың жартысын мұзбен жабылған күйде болады. Осы кезеңде тауарларды американдық теміржолдарымен тасымалдауға тура келді. Халық Канада Шығысынан Галифаксқа дейін теміржол салуды қолдады, бұл сауда және қорғаныс үшін толығымен британдық бағытты қамтамасыз ететін еді. 1860 жылдары Grand Trunk Railway компаниясының қарызы 72 миллион долларға жетті, ал жылдық кірісі шамамен 200 долларды құрады. Осының салдарынан Канада провинциясы Интерколониал теміржолы бойынша келіссөздерден бас тартты. Канада Шығысының халқының тек 20 пайызы қалаларда тұрды. Ал қалғаны шаруалар, өздерін «хабитан» деп атаған. Олар өздеріне арнап тас үйлер мен ағаштан жасалған жиһаз салды. Киімдерін өздері тікті, ал тамақтарын шаруашылықтарында өсірді. Ағаш Канада Шығысының ең маңызды табиғи ресурсы болды. Орманшылар жүздеген ағаштарды кесіп, көктемгі су тасқыны кезінде оларды Сент-Лоуренс өзенімен ағызып жіберді. Ағаш өңдеу зауыттары осы ағаштардан АҚШ нарығына сату үшін тақтайлар мен доскалар жасады. Канада Шығысының фабрикалары терезелер, шатыр жамылғылары, кір жуатын тақталар және есік қаптамаларын шығарды.
The most important farm products were potatoes, rye, buckwheat, maple sugar and livestock. When it came time to confederate, the Francophones were nervous because they did not want to lose their French heritage. They were afraid that it would be overwhelmed by the English. At the time of Confederation (1867), Montreal was the largest city of the British North American colonies, with a population of 107,225. Some of the richest people in Canada lived in Montreal. By the late 1850s all the land of Canada West had been bought. The next frontier was west of Lake Superior. However, this land was owned by the Hudson's Bay Company. Most in Canada East resisted the takeover of this land, as it would have changed the balance of the seats in the legislature. The St. Lawrence River was full of ice for half the year. For that half of the year, goods had to be transported on American railways. People supported construction of a railway through Canada East to Halifax to provide an all British route for trade and defence. By the 1860s, the Grand Trunk Railway was about $72 million in debt. Its annual income was about $200. Partly because of this, the Province of Canada pulled out of the negotiations for the Intercolonial Railway. Only 20% of Canada East's residents lived in cities. The rest were farmers, habitants as they called themselves. They built their own stone houses and wooden furniture. Their clothes were homemade and their food was grown on the farms. Lumber was the most important natural resource of Canada East. In the woods, hundreds of workers cut down trees, then floated the logs down the St. Lawrence River during the spring floods. Sawmills turned the logs into planks and boards to sell to markets in the United States. Factories in the District of Canada East made windows, shingles, washboards, and door frames.