Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1791–1841 Солтүстік Америкадағы британдық колония
1791–1841 British colony in North America
Төменгі Канада провинциясы – Сент-Лоуренс өзенінің төменгі ағысында және Сент-Лоуренс шығанағының жағалауында орналасқан британдық колония (1791–1841). Ол қазіргі Квебек провинциясының оңтүстік бөлігін және қазіргі Ньюфаундленд және Лабрадор провинциясының Лабрадор аймағын қамтыды (1809 жылы Лабрадор аймағы Ньюфаундлендке берілгенге дейін). Төменгі Канада – бұрынғы Жаңа Франция колониясының бір бөлігі, ол 1763 жылы аяқталған Жеті жылдық соғыста (АҚШ-та француз-үнді соғысы деп те аталады) Ұлыбритания тарапынан басып алынған. Ұлыбритания басып алған Жаңа Францияның басқа бөліктері Жаңа Шотландия, Нью-Брансуик және Принс-Эдуард аралы колонияларына айналды. Төменгі Канада провинциясы 1791 жылғы Конституциялық акті бойынша 1763–1791 жылдардағы Квебек провинциясының британдық колониясы Төменгі Канада және Жоғарғы Канада провинцияларына бөлінуі нәтижесінде құрылды. Оның атауындағы «төменгі» деген префиксі Сент-Лоуренс өзенінің бастауынан қарағанда, сол замандағы Жоғарғы Канадаға (қазіргі Оңтүстік Онтарио) қарағанда төмен орналасқан географиялық ерекшелігін көрсетеді. Төменгі Канада 1841 жылы іргелес Жоғарғы Канадамен бірігіп, Канада провинциясын құрғанда таратылды.
The Province of Lower Canada was a British colony on the lower Saint Lawrence River and the shores of the Gulf of Saint Lawrence (1791–1841). It covered the southern portion of the current Province of Quebec and the Labrador region of the current Province of Newfoundland and Labrador (until the Labrador region was transferred to Newfoundland in 1809). Lower Canada consisted of part of the former colony of Canada of New France, conquered by Great Britain in the Seven Years' War ending in 1763 (also called the French and Indian War in the United States). Other parts of New France conquered by Britain became the Colonies of Nova Scotia, New Brunswick, and Prince Edward Island. The Province of Lower Canada was created by the Constitutional Act 1791 from the partition of the British colony of the Province of Quebec (1763–1791) into the Province of Lower Canada and the Province of Upper Canada. The prefix "lower" in its name refers to its geographic position farther downriver from the headwaters of the St. Lawrence River than its contemporary Upper Canada, present day southern Ontario. Lower Canada was abolished in 1841 when it and adjacent Upper Canada were united into the Province of Canada.
Көтеріліс
Жоғарғы Канада сияқты, маңызды саяси толқулар болды. АҚШ-тың 1812 жылғы соғыста басып кіргеніне 22 жыл өткен соң, енді көтеріліс британдық билікке қарсы шықты, оның халқының көп бөлігі француз тілді болды. 1837-1838 жылдардағы көтерілістердегі Патриот көтерілісі үкіметтік әскерлер мен адал еріктілер тарапынан басып жанылғаннан кейін, 1791 жылғы Конституция 1838 жылдың 27 наурызында күштен шығарылды және колонияны басқару үшін арнайы кеңес тағайындалды. Революционер Роберт Нельсонның Төменгі Канада Республикасын жариялауға жасаған сәтсіз әрекеті тез арада сәтті болмады. 1841 жылы, 1840 жылғы Одақ заңы күшіне енген кезде, Төменгі Канада және Жоғарғы Канада провинциялары Канаданың Біріккен провинциясы ретінде біріктірілді. Олардың жекелеген заң шығарушы органдары бір парламентке біріктірілді, екі құрамдас бөлік тең өкілдікке ие болды, тіпті Төменгі Канадада халық саны көп болғанымен де.
Like Upper Canada, there was significant political unrest. Twenty two years after an invasion by the United States in the War of 1812, a rebellion now challenged the British rule of the predominantly French population. After the Patriote Rebellion in the Rebellions of 1837–1838 was suppressed by government troops and Loyal volunteers, the 1791 Constitution was suspended on 27 March 1838 and a special council was appointed to administer the colony. An abortive attempt by revolutionary Robert Nelson to declare a Republic of Lower Canada was quickly thwarted. The provinces of Lower Canada and Upper Canada were combined as the United Province of Canada in 1841, when the Act of Union 1840 came into force. Their separate legislatures were combined into a single parliament with equal representation for both constituent parts, even though Lower Canada had a greater population.
Конституция
Төменгі Канада провинциясы 1763–1791 жылдар аралығында Квебек провинциясында болған француз және ағылшын институттарының аралас жиынтығын мұра етті, және олар кейіннен Канада Шығысында (1841–1867) және соңында қазіргі Квебек провинциясында (1867 жылдан бері) сақталды.
The Province of Lower Canada inherited the mixed set of French and English institutions that existed in the Province of Quebec during the 1763–1791 period and which continued to exist later in Canada East (1841–1867) and ultimately in the current Province of Quebec (since 1867).
Көлік
Төменгі Канадада саяхаттау негізінен Сент-Лоуренс өзені арқылы сумен жүзу арқылы жасалатын. Құрлықтағы жалғыз ұзақ қашықтыққа арналған жол 1730 жылдары Жаңа Франция құрған Chemin du Roy немесе King's Highway болды. Патша тас жолы пошта тасымалынан өзге, 1815 жылғы бу кемелер мен 1850 жылдардағы теміржолдар патша жолына бәсекелес бола бастағанға дейін ұзақ қашықтыққа жолаушы тасымалының басты құралы еді. Корольдік жолдың маңызы 1850 жылдардан кейін азайды және 20 ғасырда Квебек автокөлік жүйесі құрылғанға дейін маңызды көлік құралы ретінде қайта қолданылмады.
Travelling around Lower Canada was mainly by water along the St. Lawrence River. On land the only long distance route was the Chemin du Roy or King's Highway, built in the 1730s by New France. The King's Highway was, in addition to the mail route, the primary means of long distance passenger travel until steamboats (1815) and railways (1850s) began to challenge the royal road. The royal road's importance waned after the 1850s and would not re emerge as a key means of transportation until the highway system of Quebec was created in the 20th century.