Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
«Coming To America» фильміне қатысты сот ісі
Lawsuit about the film Coming To America
Бухвальд vs. Paramount (1990) – Калифорнияда қаралып, шешілген келісімшартты бұзу туралы сот ісі. Юморист және жазушы Арт Бухвальд Paramount Pictures оның сценарий идеясын ұрлап, оны 1988 жылғы «Coming to America» фильміне айналдырғанын мәлімдеді. Бухвальд сот ісінде жеңіске жетіп, өтемақы алды, содан кейін Paramount компаниясынан алдын ала келісім ұсынысын қабылдады. Бұл шешім бастысынан Paramount компаниясы авторларға төлеу мөлшерін анықтауда «арамдық» тәсілдер қолданғанын соттың зиянды өтеу кезеңінде анықтауы болды, бұл кеңінен «Голливуд есебі» деп аталады. Paramount компаниясы фильмнің 288 миллион долларлық кірісіне қарамастан, Бухвальдтың келісімшартындағы «таза пайда» анықтамасына сәйкес таза пайда таппағанын дәлелдеу үшін бухгалтерлік құжаттар ұсынды, демек Бухвальдқа ештеңе төленбеуі керек еді. Сот Бухвальдтың бұл «арамдық» екенін және осылайша жарамсыз екенін айтқан аргументімен келісті. Шағымданудан және оның барлық басқа келісімшарттарына осы арамдықтың салдары тиеді деп қорқып, Paramount 900 000 долларға келісім жасады. Бұл іс 1992 жылы Пирс О'Доннелл, Бухвальдты қорғаған адвокат, және Лос-Анджелес Таймс газетінің тілшісі Деннис Макдугал жазған «Fatal Subtraction: The Inside Story of Buchwald v. Paramount» атты кітаптың тақырыбы болды.
Buchwald vs. Paramount (1990), , was a breach of contract lawsuit filed and decided in California in which humorist and writer Art Buchwald alleged that Paramount Pictures stole his script idea and turned it into the 1988 movie Coming to America. Buchwald won the lawsuit and was awarded damages, and then accepted a settlement from Paramount before any appeal took place. The decision was important mainly for the court's determination in the damages phase of the trial that Paramount used "unconscionable" means of determining how much to pay authors, which is widely called "Hollywood accounting." Paramount claimed, and provided accounting evidence to support the claim, that despite the movie's $288 million in revenues, it had earned no net profit, according to the definition of "net profit" in Buchwald's contract, and hence Buchwald was owed nothing. The court agreed with Buchwald's argument that this was "unconscionable" and therefore invalid. Fearing a loss if it appealed, and the subsequent implications of the unconscionability decision across all its other contracts, Paramount settled for $900,000. The case was the subject of a 1992 book, Fatal Subtraction: The Inside Story of Buchwald v. Paramount by Pierce O'Donnell, the lawyer who represented Buchwald, and Los Angeles Times reporter Dennis McDougal.
Уақыт шкаласы
1982 жылы Бухвальд "Бұл қатал, қатал әлем" (кейін "Бір күндік патша" деп аталды) атты сценарийді жазды, ол Paramount компаниясының Джеффри Катценбергке ұсынылды, сол кезде Paramount компаниясымен келісімшартта болған Эдди Мерфиді басты рөлге бекіту ниетімен. Сот құжаттарына сәйкес, "Бір күндік патша" жобасының синопсисі былай болды:
In 1982, Buchwald wrote a screen treatment titled "It's a Crude, Crude World" (later renamed "King for a Day") that was pitched to Jeffrey Katzenberg of Paramount, with the intention of starring Eddie Murphy, who was under contract to Paramount at the time. According to the court documents, the synopsis for "King for a Day" was:
Paramount 1983 жылдың басында сценарийді сатып алды және бірнеше сценарий жазушылардан сәтсіз болған бірнеше сценарийлер тапсырыс берді. Джон Лэндис уақыт-уақытпен режиссер ретінде қарастырылды. Екі жылдық даму қиындықтарынан кейін Paramount 1985 жылдың наурыз айында жобадан бас тартуға шешім қабылдады. 1986 жылдың мамырында Paramount компаниясының бәсекелесі Warner Bros. Бухвальдтың сценарийін сатып алу опциясын алды. 1987 жылдың жазында Paramount Эдди Мерфидің әңгімесіне негізделген және Джон Лэндис режиссерлік ететін фильмді дамытуға кірісті. Оқиғаның жоспары Бухвальдтың түпкі идеясына және оған негізделген Paramount компаниясының сәтсіз сценарийлеріне ұқсас болды. 1988 жылдың қаңтар айында Warner Bros. Paramount жобасына сілтеме жасай отырып, Бухвальдтың жобасының нұсқасын тоқтатты. 1988 жылы Paramount компаниясы "Америкаға келдім" фильмін шығарғанда, Эдди Мерфиге ғана оқиғаның авторы деген құқық берілді. Бухвальдқа ешқандай төлем жасалмады, тіпті оны оқиғаның авторы деп те санамады. Бухвальд Paramount компаниясын келісімшартты бұзғаны үшін сотқа берді, өйткені Paramount компаниясымен жасалған келісімшартта оның сценарийі фильмге түсірілсе, оған белгілі бір сома төленетіні жазылған.
Paramount optioned the treatment in early 1983 and commissioned several unsuccessful scripts from several screenwriters. John Landis was considered as the director from time to time. After two years of development hell, Paramount decided to abandon the project in March 1985. In May 1986, Paramount's rival Warner Bros. optioned Buchwald's treatment. In the summer of 1987, Paramount began to develop a movie that was credited as being based on a story by Eddie Murphy, and which was to be directed by John Landis. The story outline was similar to Buchwald's story idea, and to the failed Paramount scripts that had been based on it. In January 1988, Warner Bros. canceled their version of Buchwald's project, citing the Paramount project. When the movie Coming to America was released by Paramount in 1988, Eddie Murphy was given sole story credit. Buchwald was not paid, or even credited as the story writer. Buchwald sued Paramount for breach of contract, as his contract with Paramount stated that he would be paid a certain amount if his treatment were made into a film.
Шешім
1990 жылы Калифорнияның Жоғарғы соты Бухвальдтың дәлелдердің басымдылығымен оның тақырыптық жоспары және Paramount компаниясының осы жоспарға негізделген сәтсіз сценарийлері «Америкаға келу» фильмінің тақырыптық жоспарымен «ұқсас» екенін көрсетті деп шешті. Мерфи мен Лэндис бұрын Бухвальдтың жоспарына қол жеткізгендігі туралы дәлелдермен бірге, сот фильмнің тарихы шын мәнінде Бухвальдтың жоспарына «негізделгенін» анықтады. Paramount компаниясы Бухвальдқа ешқашан төлемегендіктен, оның жоспары бойынша фильм шыққан жағдайда опциялық келісімде белгіленгендей төлем жасалуы тиіс болғандықтан, Paramount компаниясы келісім-шартты бұзды. Сот процесінің екінші кезеңінде, сот Бухвальдқа төленетін залалдың мөлшерін анықтады, Paramount фильмнен түскен 288 миллион долларлық билет сатудан қарамастан, фильмнің дамуы мен жарнамалауға көп ақша жұмсағанын және Бухвальдтың келісімшартында көрсетілген формула бойынша Paramount «таза пайда» таппағанын мәлімдеді. Содан кейін сот формула «әділетсіз» деп тапты және Бухвальд компанияға қарсы жеке азаматтық талап арызын қозғауы мүмкін екенін айтты. Апелляцияда жеңіліске ұшыраудан қорқып және авторлардың олар да әділетсіз таза пайда формуласынан зардап шеккенін талап ету толқынынан сақтану үшін, Paramount Бухвальд пен оның продюсерлік серіктесімен 900 000 долларға келісім жасады. Кейбір сарапшылар бұл сот ісі Голливудтың «пайдаға қатысуға» ие болғандарға төлемдеріне әсер ететін шешуші нүкте болды, себебі таза пайда формуласын өзгертуге мәжбүрледі деп мәлімдеді. Алайда, 1989 жылғы «Бэтмен» фильміне қатысты Batfilm Productions v. Warner Bros. ісі бойынша Калифорнияның Жоғарғы сотының шешімінде осыған ұқсас формула әділетсіз емес деп айтылды. Бүгінгі күнге дейін апелляциялық сот мұндай талаптарды қараған жоқ, яғни жоғары тұрған соттар апелляциялық соттың шешімін басшылыққа ала алмайды. Дегенмен, бұл жағдай барлық студиялар мен өндіріс компанияларын сценарийлерді өңдеуге қатысты көбірек сақтық танытуға мәжбүр етті, себебі олар алдын ала келісімсіз жұмыс істеген сюжет элементін кездейсоқ қолданса, ұқсас жағдай туындауынан қорқуда. Болашақтағы сценарий жобалары мен фильмдер арасындағы «ұқсастықтар» сотқа шағымдануға әкелуі мүмкін деп алаңдайтын барлық студиялар мен өндіріс компаниялары қазір авторларынан сұралмаған сценарийлерді ашпай қайтарады.
The California Superior Court decided in 1990 that Buchwald had demonstrated by a preponderance of the evidence that his story treatment and Paramount's unsuccessful scripts based on the treatment were "similar" to that of the Coming to America movie. Together with the evidence that Murphy and Landis previously had access to Buchwald's treatment, the court determined that the movie's story was indeed "based upon" Buchwald's treatment. Since Paramount never paid Buchwald, as the option agreement specified would occur if a movie based on his treatment were ever released, Paramount did indeed breach the contract. In the second phase of the trial in which the court determined the appropriate amount of damages to be paid to Buchwald, Paramount testified that despite the movie's $288 million in ticket sales, it had spent so much money on the movie's development and marketing that, according to the formula specified in Buchwald's contract, Paramount had made no "net profit". The court then found that the formula was "unconscionable" and that Buchwald therefore could pursue a separate tort lawsuit against the company. Fearing a loss on appeal and, presumably, a wave of lawsuits by authors claiming they, too, had been wronged by the unconscionable net profit formula, Paramount settled with Buchwald and his producing partner for $900,000. Some commentators have claimed this lawsuit was a watershed that would affect Hollywood's payments to anyone who enjoyed "profit participation" by forcing a change to the net profit formulas. However, a ruling by the California Superior Court in Batfilm Productions v. Warner Bros. regarding the 1989 Batman movie stated that a similar formula was not unconscionable. To date, there has been no review of this type of claim by an appellate court, meaning that the superior courts cannot look to an appellate court's decision for guidance. Still, the case has caused nearly all studios and production companies to be more careful about how they handle scripts since they do not want to inspire a similar case if they accidentally use a plot element from work that comes without prior agreement. Concerned that "similarities" between future script drafts and movies could cause lawsuits, nearly all studios and production companies now return unsolicited scripts to their authors unopened.