Кіріспе
Ирландияның тығыз орналасқан аудандары жөніндегі кеңес 1891 жылы Бас хатшы, Rt. Сүйіктім. А. Ж. Балфур, П. С., М. П. тарапынан Ирландияның батысында және солтүстік-батысының бір бөлігіндегі кедейлік пен тығырыққа толы тұрғын жағдайларын жеңілдету үшін құрылды. Уильям Лоусон Микс кеңестің құрылғаннан бастап соңғы күніне дейін, алдымен хатшы, ал 1909 жылдан бастап мүше ретінде жұмыс істеді. Кеңес 1923 жылы Ирландия еркін мемлекетінің жаңа үкіметі тарапынан таратылды, ал оның қызметкерлері Ирландия жер комиссиясына қосылды, оның функциялары Балық шаруашылығы және ауылдық өнеркәсіп министрлігіне жүктелген кезде. КДБ консервативті саясаттың – «жақсылықпен үй басқаруды басу» құрамына кірді. Оның мақсаты кедейлікті жеңілдету, мысалы, батыс жағалауындағы шағын портерлерге кемежайлар салу, балық аулауға көмектесу, егін шаруашылығын жаңғырту немесе жұмыс орындарын құру және Ирландиядан эмиграцияны тоқтату үшін жергілікті фабрикаларды демеу болды. Аран аралдарында осы күнге дейін жергілікті білікті тоқымашылар мен дизайнерлерді пайдалана отырып, Аран тоқымасын коммерциялық негізде ұсынатын тоқыма өнеркәсібі құрылды. Кеңестің қарамағындағы аудандарда салық салынатын құны 30 шиллингтен кем болды. Осылай жіктелген барлық аудан 1901 жылы 550 000 халқымен тіркелді. КДБ үшін қаражат Ирландия шіркеуінен түсті, бірақ 1912 жылға қарай басқа да қаражаттар бөлінді және оның активтері 530 000 фунт стерлингті құрады (2010 жылғы шамамен 40 миллион фунт стерлинг). 1903 жылғы Жер сатып алу (Ирландия) заңына сәйкес КДБ жалға алушылардың шағын шаруашылықтарын кеңейту үшін ірі иеліктерден қосымша жер сатып алуға уәкілдік алды. 1909 жылы оған міндетті сатып алу құқығы берілді және 1000-нан астам иелікті қайта бөлуге кірісті. КДБ-нің мұрасының бірі – алғашқы кеңестің мүшесі ретінде жұмыс істеген тәжірибесінен қатты әсер көрген сер Хорас Планкетт құрған кооперативтік қозғалыс болды. Кеңестің үлкен жетістігі – шаруашылықтардың кеңейтілуі және жақсартылуы болды. Бұл кең егістіктерден жер сатып алу және кішігірім, тиімді шаруашылықтар құру үшін меншіктерді кеңейтуді қамтыды. Галвей графтығындағы Баллигарға жақын орналасқан Француз иелігі кеңестің алғашқы жер сатып алуы болды. Жерге 7 600 фунт стерлинг жұмсалды, 1919 жылға қарай кеңес жерге барлығы он миллион фунт стерлинг жұмсады. Галвей және Роскоммон округтеріндегі Дилион иелігін жақсарту – бұл тығыз орналасқан аудандық кеңестердің жұмысының жарқын мысалы. 1899 жылы кеңес 93 652 акр жерді құрайтын Дилион иелігін 290 000 фунт стерлингке сатып алды, бұл КДБ кез келген иелік үшін төлеген ең үлкен сома болды. Бұл иеліктердің көпшілігі нашар дренажға және тұрақты су тасқынына бейімделген нашар жерлерге ие болды. Кеңес бұл мәселені кең ауқымды дренаждық жұмыстарға инвестиция салу арқылы шешті, бұл иеліктердегі жүздеген акр жердің өнімділігін екі есеге арттырды. Олар жолдарды, қоршауларды және үйлерді де салған. Барон Ардиланның, лорд Бингемнің, Кланрикард графының және виконт Диллонның иеліктері КДБ сатып алған көптеген иеліктердің қатарында болды. КДБ тығыз орналасқан аудандардағы балық шаруашылығына үлкен әсер етті. КДБ құрылыс жұмыстарына, соның ішінде теңіз жұмыстарына, мысалы, порттар, кемежайлар, жолдар, көпірлер және дренаждық жұмыстарға 100 000 фунт стерлингтен астам қаражат жұмсады. Бұл жұмыс балықшыларға, фермерлерге және бағбандарға мүмкіндіктер мен ресурстар ұсыну үшін жүзеге асырылды. Кеңес балық шаруашылығы саласымен жұмыс істеді, шелек жасау, тор жасау және қайық құрылысы бойынша нұсқаулар берді. Кеңес Ирландия бойынша тоқсан бір палубалы балық аулау қайығын ұсынды, олардың жиырма үшi Коннемара жағалауында және Донегал графтығындағы Киллбигсте салынды. Бұл қайықтар желісіз және құрал-жабдықсыз 15 000 фунт стерлингке бағаланды.
One legacy of the C. D. B. was the Co Operative movement which was founded by Sir Horace Plunkett who had been shocked by his experiences working as a member of the first Board. A great achievement for the board was the enlargement and improvement of holdings. This involved the board purchasing land from larger estates and expanding the properties in order to create smaller more efficient holdings. The French estate, near Ballygar in County Galway, was the board’s first purchase of land. The land cost the board £7,600, by 1919 the board had spent a total of ten million pounds on land. The amelioration of The Dillion Estate in the counties Galway and Roscommon is a great example of the Congested District Boards work. In 1899 the board purchased the Dillion Estate of over 93,652 acres which valued £290,000, the largest price paid by the CDB for any one estate. The majority of the holdings on this estate had poor drainage and poor land which were accustomed to constant flooding. The board solved this issue by investing in large scale drainage operation which also doubled the productive value of hundreds of acres across the estates. They also did work on the roads, fencing and created houses. Baron Ardilaun's estate, Lord Bingham's estate, the Marquess of Clanricarde's estate and Viscount Dillon's estate were among the many estates purchased by the C. D. B
The Congested District Board has had a crucial impact on the fishing industry in the congested districts. The C. D. B spent over £100,000 in construction works, including marine works for example, the building of harbours, piers, roads, bridges and drainage works. This work was undertaken to offer facilities and resources to fishermen, farmers and gardeners. The board worked with the fishing industry providing instruction on barrel making, net making and boat building. The board provided ninety one decked fishing boats around Ireland and twenty three of these boats were built on the coast of Connemara and in Killybegs in County Donegal. These boats were valued at £15,000 without any nets or gear
Қазіргі заманғы бағалау
Ирландиялық тарихшы Джозеф Ли өзінің "Ирландия қоғамының жаңғыруы" атты кітабында К.Д.Б.-ді былай бағалады: "Қысқасы, Басқарманың берген уәдесі көбінесе оның іске асырылуынан асып кетті". Ол К.Д.Б.-нің Ирландияның батысында және Ольстердің батысындағы Донегал округінде экономикалық тұрғыдан тиімсіз жобаларға көп инвестиция салғанын, ал субсидия тоқтатылған соң бұл жобалар сәтсіз аяқталғанын көрсетті. Осының салдарынан, Ирландияның батысы мен солтүстік-батысынан эмиграция ағыны, үміттенгендей, дамыған шығысқа қарай ішкі көші-қонға ұласпады.