Кіріспе
Айдағы жанартаулық түзілім Гигинус – Синус Медиидің шығыс шетінде орналасқан айлық кальдера. Оған ежелгі римдік астроном Гай Юлий Гигиннің есімі берілген. Оның шетін 220 шақырымдық Рима Гигинус тіреуі бөліп тұрады, ол солтүстік-батысқа және оңтүстік-шығысқа қарай тармақталады. Кратер тіреуден терең жатыр және тіреудің тармақтарының қиылысында орналасқан. Кратер мен тіреу бірге, әдеттегідей тегіс бетте көзге түсетін ерекше құрылымды құрайды. Тіреу бойындағы кішкентай кратерлер төмендегі құрылымның күлдіреуінен пайда болған болуы мүмкін. Гигинус – Ай бетінде соққыдан пайдалмаған, керісінше, жанартаулық текті деп саналатын сирек кратерлердің бірі. Онда әсер кратерлеріне тән биік сыртқы шеті жоқ. Гигинус Аполлон бағдарламасы кезінде қонуға ықтимал орын деп қарастырылған, себебі ол потенциалды активті вулканизм ортасы деп есептелген. Қондыру орны кратерден солтүстік-батысқа қарай, негізгі кратер шетінен және батыстағы тіреуден бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан. Басты мақсаттарға Кэйли формациясын және қараңғы жамылғы тау жыныстарын, кратер шетін және еденін, сондай-ақ аймақтағы басқа да жанартаулық белгілерін зерттеу және сынама алу кіретін еді. 1878 жылы Герман Клейн Гигинус маңынан жаңа кратер ашқанын мәлімдеген.
Hyginus is a lunar caldera located at the east end of the Sinus Medii. It was named after ancient Roman astronomer Gaius Julius Hyginus. Its rim is split by a 220 kilometer long rille, Rima Hyginus, that branches to the northwest and to the east southeast. The crater is deeper than the rille, and lies at intersection of the rille's branches. Together, the crater and the rille form a prominent feature in an otherwise flat surface. Smaller craters along the length of the rille may have been caused by the collapse of an underlying structure. Hyginus is one of the few craters on the Moon that was not created as a result of an impact, and is instead believed to be volcanic in origin. It lacks the raised outer rim that is typical with impact craters. Hyginus was considered a possible landing site during the Apollo Program, because it was thought to be a site of potentially active volcanism. The landing point would have been northwest of the crater, within a few kilometers of the main crater rim and the rille to the west. Major objectives would have included examining and sampling the Cayley Formation and dark overlying rocks, the crater rim and floor, and other possible volcanic features in the area. It was near Hyginus that in 1878 Hermann Klein claimed to have discovered a new crater.
Спутник кратерлері
Конвенция бойынша бұл ерекшеліктер Ай карталарында әріпті Гигинусқа ең жақын кратер ортасының жағына орналастыру арқылы анықталады. ГигинусЕнДікБойлықДиаметрА6.3°С 5.7°Ш 8 кмБ7.6°С 5.1°Ш 6 кмС7.7°С 8.3°Ш 5 кмД11.4°С 4.3°Ш 5 кмЕ8.7°С 8.5°Ш 4 кмФ8.0°С 8.6°Ш 4 кмГ11.0°С 6.0°Ш 4 кмН10.5°С 7.4°Ш 11 кмО6.4°С 8.0°Ш 29 кмТ9.7°С 7.7°Ш 22 кмЗ8.0°С 9.5°Ш 28 км