Дуглас Камерон: Канада саяхатшысы және Манитобаның бұрынғы губернаторы

Кіріспе

Сэр Дуглас Колин Кэмерон (8 маусым 1854 – 27 қараша 1921) – канадалық саясаткер. Ол 1902–1905 жылдары Онтарио заң шығару жиналысында қызмет етті және 1911–1916 жылдары Манитобаның сегізінші вице-губернаторы болды. Кэмерон Канаданың Батыс бөлігінде (қазіргі Онтарио) Хоуксбери қаласында дүниеге келді және Вэнклик Хилл орта мектебінде білім алды. Ол жоғары оқу орнына түспеген. Кэмерон 1878 жылы Манитобаға көшіп келіп, Брэндонда мердігер болып жұмыс істеді. Содан кейін Кэмерон сол кезде Манитоба мен Онтарионың иелігінде болған Рат-Портеджге (қазіргі Кенора) көшіп барды. Ол ағаш өңдеу және кен өндіру салаларының дамуын қадағалады, арақ диірменін ашты және «Кеспе жапырақты ұн диірмендері» компаниясының негісқалаушыларының бірі болды. Кейінірек ол «Рат-Портедж Ламбер Компани» компаниясының президенті болды. Кэмерон 1901 жылы саясатқа қатысып, Рат-Портеджте кеңесші болып сайланды. Кейін ол қаланың мэрі болып қызмет етті. 1902 жылы ол Онтарио заң шығару жиналысына Форт-Уильям және Лейк-оф-Вудс округінен либералдық партиядан сайланды, консерватор Томас Смеллиді 1483 дауысқа 1121 дауыспен жеңді. Кэмерон келесі үш жыл бойы премьер-министр Джордж Россқа қолдау көрсетті. 1905 жылғы сайлауда либералдық партия жеңіліске ұшырады, ал Кэмерон өзінің сайлау округін Смеллиге 1536 дауысқа 1228 дауыспен жеңіліп қалды. Одан кейін ол өзінің бизнесін жақсырақ бақылау үшін Виннипегке көшіп барды. Кэмерон 1908 жылғы федералды сайлауда Виннипегтен либералдық кандидат ретінде түсті, бірақ консерватор Александр Хаггарттан 6729 дауысқа 8747 дауыспен жеңілді. 1911 жылдың 1 тамызында премьер-министр Уилфрид Лориер Кэмеронды Манитобаның вице-губернаторы етіп тағайындады. Бұл лауазым сол кезде көбінесе рәсімдік сипатта болды, сондықтан Кэмерон провинция үкіметінің күнделікті істеріне көп араласпады. Алайда 1915 жылы Кэмерон провинцияның жаңа заң шығару ғимаратының құрылыс шығындарына байланысты туған дауға қатысты патшалық тергеу комиссиясын құру үшін өкілеттігін пайдаланды. Комиссия оппозициялық либералдардың Родмонд П. Роблин үкіметіне қарсы айыптауларын растады, нәтижесінде Роблин отставкаға кетуге мәжбүр болды. Кэмерон 1914 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсетулерде Святого Михаила и Святого Георгия орденінің командирі аталды. Кэмеронның өкілеттігі 1916 жылы аяқталды. Ол 1921 жылы қайтыс болды.

Sir Douglas Colin Cameron KCMG (June 8, 1854 – November 27, 1921) was a Canadian politician. He served in the Ontario Legislature from 1902 to 1905, and was the eighth Lieutenant Governor of Manitoba from 1911 to 1916. Cameron was born in Hawkesbury, Canada West (now Ontario), and was educated at Vankleek Hill High School. He did not attend college. Cameron moved to Manitoba in 1878, and worked as a contractor at Brandon. Cameron then moved to Rat Portage (now Kenora), which was claimed by both Manitoba and Ontario at the time. He oversaw developments in the lumbering and mining trades, opened a saw mill, and was one of the founders of the Maple Leaf Flour Mills. In later years, he would become President of Rat Portage Lumber Company. Cameron entered politics in 1901, having been elected as a councillor in Rat Portage. He would later serve as the city's mayor. In 1902, he was elected to the Legislative Assembly of Ontario as a Liberal for the riding of Fort William and Lake of the Woods, defeating Conservative Thomas Smellie, 1483 votes to 1121. Cameron sat as a backbench supporter of Premier George Ross for the next three years. The Liberals lost the election of 1905, and Cameron lost his own riding to Smellie, 1536 votes to 1228. Shortly thereafter, he moved to Winnipeg to better oversee his business ventures. Cameron stood as a Liberal candidate for Winnipeg in the 1908 federal election, but lost to Conservative Alexander Haggart by 8747 votes to 6729. Prime Minister Wilfrid Laurier appointed Cameron Lieutenant Governor of Manitoba on August 1, 1911. The position was largely ceremonial by this time, and Cameron had little involvement in the day to day affairs of the province's government. In 1915, however, Cameron used his constitutional authority to call a Royal Commission of Enquiry into an ongoing scandal involving the construction costs of the province's new legislative buildings. The Commission upheld charges against Rodmond P. Roblin's government by the opposition Liberals, and Roblin was forced to resign. Cameron was made a Knight Commander of the Order of St Michael and St George in the 1914 New Year Honours. Cameron's term in office ended in 1916. He died in 1921.