Александр Рэймонд: Комикстер және суретшінің өмірі мен шығармалары
Alex Raymond
Александр Рэймонд: американ суретші, «Flash Gordon» комиксінің авторы. 1934 ж. жасалған, фильмдерге, сериалдарға бейімделген. Комикс тарихы, ғылыми-фантастика.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық карикатурист және суретші (1909–1956)
American cartoonist and illustrator (1909–1956)
Александр Гиллеспи Раймонд-младший (2 қазан 1909 – 6 қыркүйек 1956) – американдық карикатурист және суретші, ол 1934 жылы King Features Syndicate үшін «Флэш Гордон» комиксін жасағандығымен әйгілі. Кейіннен бұл комикс үш Universal фильміне («Флэш Гордон», 1936; «Флэш Гордон Марсқа сапар», 1938; «Флэш Гордон Ғаләмді жаулайды», 1940), 1950-жылдардағы телесериалға және 1980 жылғы көркем фильмге бейімделді. Раймондтың әкесі сурет салуды ұнатқан және ұлын кішкентай кезінен сурет салуға ынталандырған. 1930-жылдардың басында бұл Раймондты «Тилли Туалер» және «Тим Тайлердің бақыты» сияқты комикстерге көмекші суретші ретінде жұмыс істеуге алып келді. 1933 жылдың соңында Раймонд танымал «Бак Роджерс» комиксімен бәсекелесу үшін «Флэш Гордон» ғылыми-фантастикалық комиксін жасады. Көп ұзамай «Флэш» комиксі одан да танымал болды. Раймонд сонымен қатар «Джунгли Джим» сагасымен және «Флэшпен» бірге «Құпия агент Х 9» шпиондық комиксімен жұмыс істеді, бірақ жұмыс жүктемесінің артуына байланысты 1935 жылы «Құпия агент Х 9» комиксін басқа суретшіге қалдыруға мәжбүр болды. 1944 жылы ол теңіз жаяу әскеріне қосылып, 1945 жылы Тынық мұхитындағы соғыс қимылдарына қатысты, ал 1946 жылы демобилизацияланды. Азаматтық өмірге оралғаннан кейін Раймонд көпке танымал «Рип Кирби» жеке детектив комиксін жасап, суреттеді. 1956 жылы Раймонд 46 жасында автокөлік апатында қаза тапты. Ол «суретшілердің суретшісі» ретінде танымал болды және оның көптеп еліктелген стилін көптеген комикстерден көруге болады. Көптеген суретшілер, соның ішінде комикстер суретшілері Джек Керби, Боб Кейн, Расс Мэннинг және Ал Уильямсон Раймондты өздерінің шығармалары үшін шабыт көзі ретінде атады. Джордж Лукас «Жұлдызды соғыстар» фильміне Раймондтың үлкен әсер еткенін айтты. Ол 1996 жылы Уилл Эйснердің комикс кітаптарының Даңқ залына енгізілді. Морис Хорн Раймондтың барлық комикс жасаушылардың ішінде «ең жан-жақты талантқа» ие екенін айтты. Ол оның стилін «нақты, анық және өткір» деп сипаттады. Оның әкесі инженер-құрылысшы және жол салушы болған, ол ұлының сурет салуға деген сүйіспеншілігін ерте кезден бастап қолдаған, тіпті «Вулворт ғимаратындағы кеңсесінің бір қабырғасын» жас ұлының суреттерімен жапқан. Ол үшін ол өзінің ең керемет шығармаларын жасады. Раймондқа түрлі карикатуралар мен журнал иллюстраторлары әсер етті, соның ішінде Мэтт Кларк, Франклин Бут және Джон Ла Гатта. Раймонд Лайман Янгқа «Тим Тайлердің бақыты» комиксі бойынша көмектесті, ақырында «1932 және 1933 жылдары күнделікті және жексенбілік беттерде» жұлдыз суретшісі болды, оны «сол кездегі ең көзге түсетін комикстің біріне» айналдырды. Сонымен қатар Раймонд «Құпия агент Х 9» комиксін жасады, ол 1934 жылдың 22 қаңтарында, басқа екі комикстен екі апта кейін жарық көрді. «Флэш Гордон» комиксі одан ұзаққа созылып, тез арада «Бак Роджерс» комиксінен асып түсті. 1935 жылдың қыркүйегінде комикске жазу үшін Saint авторы Лесли Чартерис шақырылды, бірақ олар тек бір сюжет желісінде ғана ынтымақтасты. 1935 жылдың соңында «Раймонд үшін [жұмыс] жүктемесі тым ауыр болды».
Alexander Gillespie Raymond Jr. (October 2, 1909 – September 6, 1956) was an American cartoonist and illustrator who was best known for creating the Flash Gordon comic strip for King Features Syndicate in 1934. The strip was subsequently adapted into many other media, from three Universal movie serials (1936's Flash Gordon, 1938's Flash Gordon's Trip to Mars, and 1940's Flash Gordon Conquers the Universe) to a 1950s television series and a 1980 feature film. Raymond's father loved drawing and encouraged his son to draw from an early age. In the early 1930s, this led Raymond to become an assistant illustrator on strips such as Tillie the Toiler and Tim Tyler's Luck. Towards the end of 1933, Raymond created the epic Flash Gordon science fiction comic strip to compete with the popular Buck Rogers comic strip. Before long, Flash was the more popular strip. Raymond also worked on the jungle adventure saga Jungle Jim and spy adventure Secret Agent X 9 concurrently with Flash, though his increasing workload caused him to leave Secret Agent X 9 to another artist by 1935. He left the strips in 1944 to join the Marines, saw combat in the Pacific Ocean theater in 1945, and was demobilized in 1946. Upon his return to civilian life, Raymond created and illustrated the much heralded Rip Kirby, a private detective comic strip. In 1956, Raymond was killed in a car crash at the age of 46. He became known as "the artist's artist" and his much imitated style can be seen on the many strips that he illustrated. Raymond worked from live models furnished by Manhattan's Walter Thornton Agency, as indicated in "Modern Jules Verne," a profile of Raymond published in the Dell Four Color Flash Gordon #10 (1942), showing how Thornton model Patricia Quinn posed as a character in the strip. Numerous artists have cited Raymond as an inspiration for their work, including comic artists Jack Kirby, Bob Kane, Russ Manning, and Al Williamson. George Lucas cited Raymond as a major influence for Star Wars. He was inducted into the Will Eisner Comic Book Hall of Fame in 1996. Maurice Horn stated that Raymond unquestionably possessed "the most versatile talent" of all the comic strip creators. He has also described his style as "precise, clear, and incisive." His father was a civil engineer and road builder who encouraged his son's love of drawing from an early age, even "covering one wall of his office in the Woolworth Building" with his young son's artwork. and for whom he would produce his greatest artwork. Raymond was influenced by a variety of strip cartoonists and magazine illustrators, including Matt Clark, Franklin Booth, and John La Gatta. Raymond assisted Lyman Young on Tim Tyler's Luck, eventually becoming the ghost artist in "1932 and 1933 [on] both the daily strip and the Sunday page", turning it "into one of the most eye catching strips of the time". Alongside ghostwriter Don Moore, Raymond was concurrently illustrating Secret Agent X 9, which premiered January 22, 1934, two weeks after the two other strips. It was Flash Gordon that would outlast the others, quickly "develop[ing] an audience far surpassing" that of Buck Rogers. Saint author Leslie Charteris was hired to take over the writing of the strip in September 1935, but the pair would only collaborate on one storyline. By the end of 1935, "the [work]load was too much for Raymond,"
Раймондтың «Х 9» комиксінде «сол кездегі ең жақсы целлюлозалық интерьер суретінің сезімін беруге» тырысқандығы айтылады, бұл стиль оның «үлкен гүлденулері» деп аталатын және «кейін «Флэш Гордон» және «Джунгли Джим» комикстерінде толыққанды гүлденген» стилімен дамыды. «Флэш Гордоннан» жоғары жарияланған Раймондтың «Джунгли Джим» комиксі Армандо Мендес тарапынан «әдемі нәрсе, ол тек қана топпер емес, Хол Фостердің тамаша «Тарзан» комиксіне жасалған үстірт жауап» деп сипатталды. Содан кейін ол «Авиация офицерлері мектебінің оқу бағдарламасында оқу үшін Квантикоға жіберілді» және көп ұзамай «Филадельфиядағы үкімет кеңсесінен плакаттар мен патриоттық суреттерді» жасады. Комикстердің сюжетін анықтау қиын, өйткені Раймонд тек суретші ғана емес деген пікірді қолдайтын дәлелдер аз. Комикс көптеген пульп-фантастикалық детективтік троптардан (мысалы, алкоголизм, екі тұмсықты көмекші және бір-біріне ауыстыратын фем-фаталь) бас тартты. Оның орнына, «[Рип] ұрыс-керіс емес, ойлануды көбірек жасады, және ол мұны жасағанда тыныштай түтін тартты»; «екі тұмсықты көмекшінің орнына әлсіз, шашты көмекшісі болды»; «қалыпты қыз-келіншегі болды [және] [i] егер бұл жеткіліксіз болса, ол тіпті көзілдірік киетін! Рип «адамның әлсіздігі мен арамдығына қатысты жағдайларды тану үшін танымал, сәнді, заманауи Нью-Йоркте өмір сүрді және жұмыс істеді», және «комикс дамыған сайын үлкейді», сол кездегі комикстерде сирек кездесетін жаңалық (бірақ «Газолин Аллей» және «Мэри Уорт» комикстерінде бұрыннан қолданылған). Комикс толығымен қара-ақ түспен шығарылған болса да, Раймонд суреттеу техникасы арқылы тонды қосуға көп еңбек етті. «Раймонд әлдебір түрлі сызықтарды қолдану арқылы [түс] қосты [және] контраст арқылы түс жасады». Оның жаңа стилі бүкіл индустрияда көптеп еліктелді және «Раймонд стилі» ретінде танылды. Комикстің таралымы тұрақты түрде өсті, және суретшіге көп мақтаулар берілді – тіпті 1949 жылы төртінші Reuben сыйлығымен марапатталды. Прентис 1999 жылы қайтыс болғанға дейін «Рип Кирби» комиксін суреттеді, ал комикс бір айдан кейін аяқталды.
Raymond's work on X 9 is said to particularly reach for "the feel of the best pulp interior art of the time," a style that would evolve with his own so called "great flourishes" and "later blossom to full effect in Flash Gordon and Jungle Jim". Run above Flash Gordon, Raymond's Jungle Jim is described by Armando Mendez as "a thing of beauty always more than just a topper or a shallow response to Hal Foster's exquisite Tarzan". Shortly thereafter, he "was sent to Quantico for training in the curriculum of the Aviation Ground Officer's School," and was soon producing "posters and patriotic images from a government office in Philadelphia." The plotting of the strips is harder to attribute, the scant evidence available supporting the notion that Raymond was more than simply an illustrator. the strip eschewed many of the pulp fictional detective tropes (e. g. alcoholism, two fisted assistants, and an assortment of interchangeable femmes fatale). Instead, "[Rip] did more cogitating than fisticuffing, and smoked a leisurely pipe while he did it;" "had a frail, balding assistant instead of a two fisted sidekick;" "had a steady girlfriend [and] [i]f that wasn't enough, he even wore glasses! Rip "lived and worked in a recognizable, glamorous, modern New York City on cases involving very human frailties and vice", and "grew older as the strip progressed", a continuity advancement little seen in the strips of the time (although pioneered in Gasoline Alley and Mary Worth Although the strip was published entirely in black and white, Raymond worked hard to add tone through artistic technique. "Raymond nevertheless [colored] through his use of varying linework [creating] color through contrast". His new style was much imitated throughout the industry and became known as 'the Raymond style'. Circulation of the strip rose steadily, and it was the artist who was apportioned most of the praise – including being awarded the fourth Reuben Award in 1949. Prentice drew Rip Kirby until just before he died in 1999, the strip itself concluding a month later.
Мұра
1967 жылы Вуди Гелман өзінің Nostalgia Press баспасында Реймондтың ертедегі комикс жұмыстарының бір бөлігін қатты мұқабамен қайта басып шығарды. 1974 жылы Time журналы Реймондты, Prince Valiant авторы және суретшісі Хал Фостермен бірге, «бір түрлі гений» деп бағалап, ал Джерри Бейлс пен Хеймс Уэрдің «Америкалық комикстерде кім кім» атты кітабында «алғашқы комикстерге ең зор ықпал еткен суретші» деп сипаттады. Реймондтың көркемдік шабыттандырушы мұрасы зор. Харви Реймонд пен Фостердің еңбектерінің арқасында иллюстрациялық стиль оқиғалық комикстерде басым стильге айналғанын айтты. «Оның және Фостердің жұмысы барлық осындай комикстерді бағалау үшін визуалды стандартты құрды». Реймондтың жұмысында «уақыттан тыс тартымдылық» бар, оның көптеген аспектілері – қауырсын тәсілі (объектінің контурын көрсететін жұмсақ, параллель сызықтардан тұратын көлеңкелеу техникасы) сияқты – Морт Мескин, Шелдон Молдофф, Луис Гарсия Мозос, Джо Орландо, Мак Рабой, Джон Ромита-младший, Курт Шаффенбергер, Джо Синнотт, Дик Спранг және Алекс Тот сияқты көптеген суретшілерге әсер етті. Әсіресе, Реймондты барлық уақыттағы ең ықпалды және маңызды комикс суретшілерінің көптегені маңызды ықпал деп атады. EC Comics-тің белгілі суретшісі Ал Уильямсон Реймондты маңызды әсер деп санайды және Реймондтың «Мен суретші болғанымның себебі осы» деген сөзін келтіреді. Шындығында, Уильямсон 1950 жылдардың ортасында Флэш Гордон комикстерінде, ал 1960 жылдардың ортасында Рип Кирби комикстерінде (бәрі Реймондтан кейін) көмектесті. Реймондтардың екі ұлы болды: Алан В. және Дункан. Оның кіші інісі Джим Реймонд та карикатурашы болды және «Блонди» комиксінде Чик Янгтың ассистенты болып жұмыс істеді.
In 1967, Woody Gelman reprinted in hardcover some of Raymond's earlier comic strip work under his Nostalgia Press imprint. Regarded by Time magazine in 1974—alongside Prince Valiant author illustrator Hal Foster—as "some sort of genius", and described in Jerry Bails and Hames Ware's Who's Who in American Comic Books as "[p]ossibly the most influential artist on early comic books", Raymond's legacy as an artistic inspiration is immense. Harvey argued that it is because of Raymond and Foster that the illustrative style became the dominant one used for adventure strips. "His work and Foster's created the visual standard by which all such comic strips would henceforth be measured." Raymond's work has a "timeless appeal," many aspects of which—including the use of feathering (a shading technique in which a soft series of parallel lines helps to suggest the contour of an object) Mort Meskin, Sheldon Moldoff, Luis Garcia Mozos, Joe Orlando, Mac Raboy, John Romita Jr., Kurt Schaffenberger, Joe Sinnott, Dick Sprang and Alex Toth, among many others. In particular, Raymond has been named as a key influence by many of the most influential and important comic book artists of all time. EC Comics staple Al Williamson cites Raymond as a major influence, and is quoted as saying that Raymond was "the reason I became an artist". Indeed, Williamson ultimately assisted on the Flash Gordon strips in the mid 1950s, and Rip Kirby in the mid 1960s (all post Raymond). The Raymonds also had two sons: Alan W. and Duncan. His younger brother, Jim Raymond, was also a cartoonist, and worked as assistant to Chic Young on Blondie.
Өлім
1956 жылдың 6 қыркүйегінде, 47 жасқа толуға бір ай қалғанда, Реймонд Коннектикут штатының Вестпорт қаласында автокөлік апатында қаза тапты. Ол әріптесі, карикатурист Стэн Дрейктің 1956 жылғы "Корвет" көлігін рұқсат етілген жылдамдықтан екі есе жоғары жылдамдықпен айдап бара жатқан.
On September 6, 1956, a month before his 47th birthday, Raymond was killed in an automobile accident in Westport, Connecticut. He was driving fellow cartoonist Stan Drake's 1956 Corvette at twice the speed limit
Марапаттар
Алекс Реймонд 1949 жылы «Рип Кирби» туындысы үшін Ұлттық карикатуристер қоғамынан «Рубен» сыйлығын алды, ал 1950 және 1951 жылдары қоғамның президенті қызметін атқарды. Морис Хорн Реймондты «барлық уақыттағы ең танымал комикс суретшілерінің бірі, өйткені ол төрт керемет комикс туындысының авторы (осы күнге дейін теңдесі жоқ құбылыс)» деп атады, сондай-ақ ол «карикатурист және журнал иллюстраторы ретінде өмір бойы көптеген наградалар мен марапаттарға ие болды» деп мәлімдеді.
Alex Raymond received a Reuben Award from the National Cartoonists Society in 1949 for his work on Rip Kirby, and he later served as president of the society in 1950 and 1951. Maurice Horn calls Raymond "one of the most celebrated comic artists of all time as the creator of four outstanding comic features (a feat unequaled to this day)," noting that he "received many distinctions and awards during his lifetime for his work, both as a cartoonist and as a magazine illustrator."