Екінші дүниежүзілік соғыстағы MG 15 машиналық мылтығы
MG 15
MG 15: 1930-жылдарғы неміс авиациялық пулеметі. MG 30-нан дамытылған, жаңа үлгідегі (MG 15nA) өзгертілген. Тарихы, құрылысы, ерекшеліктері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
MG 15 – неміс 7,92 мм пулеметі, 1930 жылдардың басында әскери ұшақтарда қолмен басқарылатын қорғаныс қаруы ретінде әзірленген. 1941 жылы ол басқа түрлерімен алмастырылды және жаяу әскерлерінде жаңа қолданыстар тапты.
The MG 15 was a German 7.92 mm machine gun designed specifically as a hand manipulated defensive gun for combat aircraft during the early 1930s. By 1941 it was replaced by other types and found new uses with ground troops.
Тарих
MG 15, MG 30 құралынан жасалды, оны Rheinmetall компаниясы 1920-жылдардың ортасында Луи Стэндж ойлап тапқан құлыптау жүйесін пайдалана отырып құрастырды. MG 15nA (neuer Art, яғни жаңа үлгі, бұрынғы нұсқасынан өңделген) екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі қарумен модель нөмірінен басқа ешқандай ортақ белгісі жоқ. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы қаруда құлыптау жүйесі басқа болса, екінші дүниежүзілік соғыстағы MG 15 айналмалы құлып және сақинаны пайдаланды. Екінші дүниежүзілік соғыста MG 15 Люфтваффе ұшақтарының дерлік барлығында икемді орнатылған қорғаныс позициясында қолданылды. Бұл құрылымдық түрде жасалған қару болатын, оның әртүрлі қосымша жабдықтарын жылдам орнатуға және алып тастауға болатын. Бұрандалы механизмі дәстүрлі ашық бұрандалы пулемет принципімен жұмыс істейді, онда бұранда бос болғанда алға қарай соғылады және жаңа дүрыл орнатылғаннан кейін немесе одан кейін қайтадан қайта зарядталуын қажет етеді. MG 15 ашық бұрандадан оқ атып, атылуға дайын болғанда бұранда артқа тартылып тұрады, сондықтан ол фюзеляжға орнатылғанда "перне арқылы" синхронды алға қарай оқ атуға жарамсыз. Оқ ату үшін басқышты тартып, бұранда босатылып, алға жылжып, дүрылді дүрыл қабылдағыштан шығарады. Бұранда дүрылді патронға итеріп, құлып сақинасы айналып, бұранда мен ұңғыны біріктіргенде құлыптайды. Осы сәтте оқ ату механизмі босатылып, оқ атылады. Қайтарылған күш ұңғыны, құлыпты және бұранданы артқа қарай итереді, құлып сақинасы оны айналдырып, құлыпты және ұңғыны босататын тетікке тиеді. Инерция бұранданы артқа қарай жылжытады, содан кейін атылған гильза эжекторға тиіп, бос гильзаны қабылдағыштан шығарады. Егер басқышты басып тұрса, цикл жалғасады. Егер басқышты жіберсе, бұранда артқа тартылған күйде қалады. "Жақсы барабан" деп аталатын дүрыл қабылдағышы, қарудың екі жағына орналасқан екі кері симметриялық спиральды барабанымен қаруды қамтиды. 75 оқ-дәрі (жиі қате айтылатын 150 емес) екі барабанға тең бөлінеді және оқ атылғанда пружиналық күшпен ортаға жиналады, содан кейін төмен қарай оқ ату механизміне өтеді. Атыс жылдамдығы минутына 1000-нан астам оқ болатын MG 15, дүрыл қабылдағышын 4,5 секундта немесе одан да аз уақытта босата алады, сондықтан әдетте әрбір қаруға кемінде 10 қосымша дүрыл қабылдағышы беріледі. Бұл қаруды қайта зарядтау мәселесін тудырып, жаудың ұшақтарына шабуыл жасауға мүмкіндік береді. 1940 жылдың соңынан бастап MG 15, 7.92 мм-лік Mauser MG 81, MG 81Z (екі MG 81), MG 131 13 мм-лік пулеметтер немесе MG 151/20 20 мм-лік зеңбіректермен ауыстырылды. Бастапқы мақсатынан қалыс қалған MG 15 қаруларының көптеген түрлері жаяу әскерге бейімделді, сондай-ақ үш жақсы барабанды тасымалдауға арналған құрылғы да шығарылды. (Авиациялық және жердегі нұсқаларындағы қаруларды көрсеткен бірнеше суреттерде MG 13 пулеметінен 25 оқтан тұратын дүрыл қабылдағыштары бар, бірақ бұл дүрыл қабылдағыштары MG 15-ке сәйкес келмейді.) 1944 жылдың 1 қаңтарына қарай ресми түрде 17 648 қару түрлендірілді, бірақ нақты саны одан да көп болуы мүмкін. Лицензия бойынша шығарылған MG 15 жапондық ұшақтарда 98-ші үлгідегі икемді орнатылған пулемет ретінде, ал Жапон императорлық теңіз күштерінде 1-ші үлгі ретінде қолданылды. 98-ші үлгідегі пулеметтер Корей соғысы кезінде коммунистік күштер тарапынан да қолданылды.
The MG 15 was developed from the MG 30, which was designed by Rheinmetall using the locking system invented by Louis Stange in the mid to late 1920s. Though it shares the MG 15 designation with the earlier gun built by Bergmann, the MG 15nA (for neuer Art, meaning new model having been modified from an earlier design) has nothing in common with the World War II gun except the model number. The World War I gun used a tipping lock system while the WWII aircraft gun uses a rotating bolt and lockring. The World War II MG 15 was used in nearly all Luftwaffe aircraft with a flexible mount defensive position. It was a modular design with various attachments that could be quickly attached or removed. The bolt mechanism acted as a traditional open bolt machinegun design, in which the bolt will slam forward when empty, and require re cocking either before or after a new magazine was fitted in order to be able to fire again. The MG 15 fires from an open bolt, meaning that the bolt stays back when the gun is ready to fire, and is thus unsuitable for "through the propeller" synchronized forward firing on a fuselage mount. Pulling the trigger releases the bolt and allows it to go forward, stripping a round from the magazine. The bolt continues pushing the round into the chamber and locks up when the lockring rotates and locks the bolt and barrel extension together. At this point the trip lever releases the firing pin and the gun fires. Recoil pushes the barrel, lock and bolt backwards until the lockring hits a cam that rotates it unlocking the bolt and barrel. Inertia carries the bolt backwards until the base of the fired case hits the ejector, flinging the empty out of the receiver. If the trigger is held down the cycle will continue. If the trigger is released the bolt will remain in the rearward position. The "saddle drum" magazine was so called because it straddled the gun, with two inversely symmetrical spiral drums that fitted on either side of the receiver. The 75 rounds of ammunition (not 150 as is often mistakenly claimed) was shared evenly by both drums and as the gun fired, converged under spring tension towards the centre and from thence passed downwards into the action. The MG 15, having a firing rate of over 1,000 rpm, could empty the magazine in 4.5 seconds or less, and typical practice was to provide at least 10 spare magazines for each gun on the aircraft. This still left the gunner with the problem of reloading in combat, offering a brief opportunity for enemy fighters to attack with impunity. Starting in late 1940 the MG 15 was replaced by the belt fed Mauser 7.92 mm MG 81, MG 81Z (twin MG 81), MG 131 13 mm machine guns, or MG 151/20 20 mm cannons. As they became redundant in their original role, many MG 15s were modified for infantry use, and a carrying device was also issued that held three of the saddle drums. (There are a number of pictures showing the guns, both aircraft and ground versions, with 25 round magazines from another machine gun, the MG 13, however the magazines are not compatible with the MG 15.) The official total of conversions was about 17,648 by January 1, 1944, although the actual number may have been greater. The license produced MG 15 was used in the Japanese aircraft as the Type 98 flexible mounted machine gun and as the Type 1 in the Imperial Japanese Navy. Type 98 machine guns were also used by the Communist forces during the Korean War.