Ричард Мэтер: Жаңа Англияның пуритан ділдары және оның отбасы тарихы

Кіріспе

Ағылшын отаршыл конгрегационалистік дін қызметкері (1596 – 1669)

Ричард Мэтер (1596 – 22 сәуір 1669) – колониялық Бостондағы Жаңа Англия пуритандық пастыры. Ол Инкрейс Мэтердің әкесі және Котон Мэтердің атасы болды, екеуі де Бостонның белгілі теологтары.

Өмірбаян

Мэтер Англияның Ланкашир графтығындағы Уинвик приходындағы Лоутон қаласында, жағдайы төмен, бірақ елтаңба тағуға құқылы отбасыда дүниеге келген. Ол Уинвик гимназиясында оқыды, онда он бес жасында мұғалім болып тағайындалды және 1612 жылы Ливерпульдегі Токстет паркінде жаңадан ашылған мектептің мұғалімі болды. Оксфордтағы Брасеноз колледжінде бірнеше ай оқығаннан кейін, 1618 жылдың қараша айында Токстетте уағыздауды бастады және 1619 жылдың басында, мүмкін, тек диакон ретінде, осы жерде дінге қабылданып, қызмет етті. 1633 жылдың тамыз және қараша айлары аралығында ол рәсімдерге қатысты наразылық білдіргені үшін қызметтен шеттетілді; ал 1634 жылы Йорк архиепископы Ричард Нилдің өкілдері оны тағы да қызметтен шеттетуге мәжбүр болды. Ол өзінің он бес жылдық қызметі ішінде бірде-бір рет үстеме киім кимегенін естіп, оны қайтадан қызметке алудан бас тарды және "жеті жетім бала өсіргені жақсырақ болар еді" деді. Ол Ливерпуль және оның айналасында белгілі уағыздаушы ретінде зор беделге ие болды; бірақ Джон Коттон мен Томас Хукердің хаттарымен кеңескен соң, 1635 жылдың мамырында паломниктік сапарға қосылуға көндірілді және Бристольден Жаңа Англияға аттанды. 1635 жылдың 4 маусымында Ричард, әйелі Кэтрин және балалары Сэмюэл, Тимоти, Натаниел және Джозеф "Джеймс" кемесімен Жаңа әлемге сапарлады. Жаңа Англияға жақындағанда, дауыл соқты және олар қазіргі Нью-Гэмпшир штатындағы Хэмптонның жағалауынан айналып өтуге мәжбүр болды. Кеме журналы мен Ричард Мэзердің "1635: Өмірі мен өлімі. 1670" журналында мына жазба қалдырылған: Сол сәтте олардың өмірінен үміт үзілді; бірақ содан кейін, бір сәтте, Құдай желдің бағытын өзгертті, оларды көз алдындағы өлім тастарынан алып кетті. Желкендері жыртылып, бөлік-бөлік болып, шіріген мата сияқты шашырады (сол жерде, 29-бет). Олар дауыл кезінде Шоалс аралдарының жанынан өтуге тырысты, бірақ үш якорьді де жоғалтты, өйткені ешқандай кенеп немесе арқан ұстай алмады. Бірақ 17 тамызда 1635 жылы, бірде-бір адам қаза таппастан, "Джеймс" кемесіндегі жүзден астам жолаушының бәрі Бостон портына жетті (сол жерде, 34-бет). Ол белгілі уағыздаушы болғандықтан, "Плимут, Дорчестер және Роксбери қалаларында оны шақырып алды". Ол Дорчестерге барды, онда шіркеу Виндзор, Коннектикутқа көшіп кеткеннен кейін күші әлсіреген еді; және бірнеше ай кідірістен кейін, 1636 жылдың тамызында сот төрешілері мен дін қызметкерлерінің келісімімен шіркеу құрылды, ол өмірінің соңына дейін, 1669 жылдың 22 сәуірінде Дорчестерде қайтыс болғанға дейін, оның "оқытушысы" болды. Пастор ретінде ол Нью-Англиядағы алғашқы африкалық американдық христиандардың бірі Доркас Блэкмордың шомылдыру рәсімін қадағалады және Мэтер оны босатуға көмектесті. Мэтер Дорчестер Солтүстік зираттарында жерленген.

Mather was born in Lowton in the parish of Winwick, Lancashire, England, into a family that was in reduced circumstances but entitled to bear a coat of arms. He studied at Winwick grammar school, of which he was appointed a master in his fifteenth year, and left it in 1612 to become master of a newly established school at Toxteth Park, Liverpool. After a few months at Brasenose College, Oxford, he began in November 1618 to preach at Toxteth, and was ordained there, possibly only as deacon, early in 1619. Between August and November 1633 he was suspended for nonconformity in matters of ceremony; and in 1634 was again suspended by the visitors of Richard Neile, archbishop of York, who, hearing that he had never worn a surplice during the fifteen years of his ministry, refused to reinstate him and said that "it had been better for him that he had begotten seven bastards". He had a great reputation as a preacher in and about Liverpool; but, advised by letters of John Cotton and Thomas Hooker, he was persuaded to join the company of pilgrims in May 1635 and embarked at Bristol for New England. On 4 June 1635, Richard, wife Katherine, and children Samuel, Timothy, Nathaniel, and Joseph, all set sail for the New World aboard the ship James. As they approached New England, a hurricane struck and they were forced to ride it out just off the coast of modern day Hampton, New Hampshire. According to the ship's log and the Journal of Richard Mather. 1635: His life and death. 1670 by Increase Mather, the following was recorded;
At this moment, their lives were given up for lost; but then, in an instant of time, God turned the wind about, which carried them from the rocks of death before their eyes. her sails rent in sunder, and split in pieces, as if they had been rotten ragges (ibid, p.29.) They tried to stand down during the storm just outside the Isles of Shoals, but lost all three anchors, as no canvas or rope would hold, but on 17 August 1635, torn to pieces, and with not one death, all one hundred plus passengers of the James managed to make it to Boston Harbor. (ibid, p.34.) As a famous preacher "he was desired at Plimouth, Dorchester, and Roxbury". He went to Dorchester, where the Church had been greatly depleted by migrations to Windsor, Connecticut; and where, after a delay of several months, in August 1636 there was constituted by the consent of magistrates and clergy a church of which he was "teacher" until his death in Dorchester on 22 April 1669. As pastor, he oversaw the baptism of Dorcas ye blackmore, one of the first African American Christians in New England, and Mather worked to help free her. Mather was buried in the Dorchester North Burying Ground.

Шығармалары

Ол Жаңа Англия конгрегационализмінің жетекшісі болды, оның саясатын қорғады және «Шіркеу үкіметі мен шіркеу келісімі туралы талқылау» трактатында сипаттады, бұл 1639 жылы Жаңа Англияның әр түрлі шіркеулерінің қарттарының 1639 жылы жалпы сот ұсынған шіркеу үкіметіне қатысты 32 сұраққа жауап беруі (жазылған 1639 ж.; басылған 1643 ж.), колония министрлері үшін берілген жауап. Ол Кембриджтік тәртіп платформасын – он жеті тараудан тұратын шіркеулік конституцияны жасады, ол 1646 жылдың тамызында жалпы синодта қабылданды (оны қатты қолдаған «Жарты жол келісімін» жақтаған Матердің параграфы алынып тасталды). Оның Рутерфордқа жауабы (1647) – Англия конгрегационалистерінің сол кезде көңіл бөлген пресвитериандыққа қарсы poleмикалық туынды. Томас Уэлде, Томас Мейхью және Джон Элиотпен бірге ол «Бей Псалмы кітабын» немесе, дәлірек айтқанда, «Псалтирь кітабының ағылшын тіліне адал аударылған толық кітабын» (1640 ж.) жазды, бұл ағылшын колонияларында басылған алғашқы кітап болуы мүмкін. Ол «Ақталу туралы трактаттың» (1652) авторы болды. Матердің көптеген еңбектерін Бостонның алғашқы баспагері Джон Фостер басып шығарды.