Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын пуритан дінбасысы Исаак Амбрози (1604 – 20 қаңтар 1664) – ағылшын пуритан дін қызметкері. 1624 жылы Оксфордтың Брассеноз колледжінде бакалавр дәрежесін алды. 1627 жылы Дербиширдегі Кастелтон қаласындағы Санкт-Эдмунд шіркеуінің пасторы қызметін атқарды. 1631 жылы Ланкаширде патшаның төрт уағыздаушысының бірі болды. Ол екі рет әскери комиссарлармен ұсталды. Ол пресвитериандық дін ұстанымын орнату үшін жұмыс істеді; Лидс, Престон және Гарстанг қалаларында тікелей қызмет етті, 1662 жылы дінге қатысу ережелеріне бағынбағандық үшін қызметтен босатылды. Ол сонымен қатар діни еңбектер де жариялады.
English Puritan clergy
Isaac Ambrose (1604 – 20 January 1664) was an English Puritan divine. He graduated with a BA from Brasenose College, Oxford, on 1624. He obtained the curacy of St Edmund’s Church, Castleton, Derbyshire, in 1627. He was one of king's four preachers in Lancashire in 1631. He was twice imprisoned by commissioners of array. He worked for the establishment of Presbyterianism; successively at Leeds, Preston, and Garstang, whence he was ejected for nonconformity in 1662. He also published religious works.
Өмірбаян
Амбрози 1604 жылы дүниеге келген. Ол Ольмскирк викарі Ричард Амброзидің ұлы және, мүмкін, Фурнесс қаласындағы Ловик Амбрози отбасының, белгілі Рим католиктерінің ұрпағы болған. 1621 жылы 17 жасында Оксфордтың Брассенос колледжіне оқуға түсті. 1624 жылы бакалавр дәрежесін алып, дін қызметкері болып тағайындалды. 1627 жылы Дербиширдегі Кастлтонның кішкентай пастырлық қызметін атқарды. Уильям Рассел, Бедфорд графының ықпалымен, ол Ланкаширде патшаның көшпелі уағыздаушыларының бірі болып тағайындалды. Гарстангта біраз уақыт тұрғаннан кейін, Леди Маргарет Хогтон оны Престон викарі қызметіне таңдады. Ол пресвитериандықпен байланыс орнатып, Командалық кезеңде "зияратты және білімі жоқ министрлер мен мектеп мұғалімдерін" қуу жөніндегі танымал комитетте жұмыс істеді. Амбрози Престонда қызмет еткен кезде Хогтон отбасының жылы достығына ие болды. Олардың ата-бабаларының ормандықтары мен Блэкберн маңындағы мұнара оған терең ойлар мен "тәжірибелерге" арналған уединение орындары болды, олардың бір бөлігі Prima Media & Ultima (1650, 1659) еңбегінде келтірілген. Леди Хогтонның қосылуындағы оның уағызының (Уақытты құтқару) үлкен тыңшылдары бүкіл округте ұзақ уақытқа дейін есте қалды. Азамат соғысының салдарынан туған жағдайларға байланысты Амбрози 1654 жылы Престондағы үлкен шіркеуін тастап, Гарстангтың пастыры болды. Бірақ 1662 жылы, дінге мойын бұйрмаған екі мың пастырмен бірге қызметтен босатылды (Ұлы қууды қараңыз). Оның соңғы жылдары ескі достарымен және Престонда тыныш медитациямен өтті. Шамамен 1664 жылдың 20 қаңтарында инсульттан қайтыс болды.
Ambrose was born in 1604. He was the son of Richard Ambrose, vicar of Ormskirk, and was probably descended from the Ambroses of Lowick in Furness, a well known Roman Catholic family. He entered Brasenose College, Oxford, in 1621, in his seventeenth year. Having graduated B. A. in 1624 and been ordained, Ambroses received in 1627 the little cure of Castleton in Derbyshire. By the influence of William Russell, earl of Bedford, he was appointed one of the king's itinerant preachers in Lancashire, and after living for a time in Garstang, he was selected by the Lady Margaret Hoghton as vicar of Preston. He associated himself with Presbyterianism, and was on the celebrated committee for the ejection of "scandalous and ignorant ministers and schoolmasters" during the Commonwealth. So long as Ambrose continued at Preston he was favoured with the warm friendship of the Hoghton family, their ancestral woods and the tower near Blackburn affording him sequestered places for those devout meditations and "experiences" that give such a charm to his diary, portions of which are quoted in his Prima Media & Ultima (1650, 1659). The immense auditory of his sermon (Redeeming the Time) at the funeral of Lady Hoghton was long a living tradition all over the county. On account of the feeling engendered by the civil war Ambrose left his great church of Preston in 1654, and became minister of Garstang, whence, however, in 1662 he was ejected along two thousand ministers who refused to conform (see Great Ejection). His after years were passed among old friends and in quiet meditation at Preston. He died of apoplexy about 20 January 1664.