Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын теологы және саясаткері (1678 – 1734)
English theologian and politician (1678 – 1734)
Джон Баррингтон, 1-ші виконт Баррингтон (1678 – 14 желтоқсан 1734), 1710 жылға дейін Джон Шут деп аталған, 1715 жылдан 1723 жылға дейін Парламент палатасында отырған ағылшын диссидент теологы және виг саясаткері.
John Barrington, 1st Viscount Barrington (1678 – 14 December 1734), known as John Shute until 1710, was an English dissenting theologian and Whig politician who sat in the House of Commons from 1715 to 1723.
Өмірбаян және білім
Баррингтон Джон Шут ретінде Гертфордширдегі Чешунт қаласына жақын Теобальдс үйінде дүниеге келді. Оның әкесі – саудагер Бенджамин Шут, анасы – пастор Жозеф Кариллдің қызы Элизабет болған. 1694-1698 жылдар аралығында білімінің бір бөлігін Утрехт университетінде алды, ал Англияға оралғаннан кейін Ішкі храмда (Inner Temple) құқық тануды оқыды.
Barrington was born as John Shute at Theobalds House, near Cheshunt, Hertfordshire, the son of Benjamin Shute, a merchant, and his wife Elizabeth, daughter of Rev. Joseph Caryll. He received part of his education at the University of Utrecht between 1694 and 1698 and, after returning to England, studied law in the Inner Temple.
Мансап
Баррингтон диссидент болды және 1701 жылы протестант диссиденттерінің азаматтық құқықтарын қолдаған бірнеше памфлеттер жариялады. Лорд Сомерстің ұсынысымен ол Шотландиядағы пресвитериандарды екі корольдіктің бірігуін қолдауға ынталандырды және 1708 жылы осы қызметі үшін кеден комиссары лауазымына тағайындалды. 1711 жылы үкімет ауысқанда ол осы лауазымынан алынды. Осы аралықта ол екі үлкен мүлікті мұраға алды. Біреуі алыс туысы, Фрэнсис Баррингтон Тофтс болды, ол 1710 жылы парламент актісі арқылы оның тегін қабылдады, ал екіншісі – Шривенхэмдегі (қазіргі Оксфордшир) Беккет Холлдың иесі, құрметті Джон Уайлдман. Баррингтон енді жетекші диссиденттердің біріне айналды. 1725 жылы Баррингтон өзінің ең маңызды еңбегін жариялады, ол «Miscellanea Sacra немесе Әулиелер тарихының Киелі кітапта қамтылған бөлігін қарастырудың жаңа әдісі» деп аталды, кейіннен 1770 жылы оның ұлы Шут қосымшалар мен түзетулермен қайта басып шығарды. Сол жылы ол «Құдайдың адамзатқа жасаған түрлі шаралары туралы эссе» атты еңбегін де жариялады. Баррингтон 1727 жылғы жалпы сайлауда Бервик округінен қайта кандидат болды, бірақ жеңіліске ұшырады. Ол 1734 жылғы сайлауда жеңіске жететініне сенімді болды, бірақ Уолпол оған қарсы жұмыс істеуге шешім қабылдады. Нәтижесінде Баррингтон төрт дауыс айырмасымен жеңіліп қалды. Олардың қызы Анна, сэр Томас Кларджестің ұлы, құрметті Томас Кларджеске тұрмысқа шықты.
Barrington was a Dissenter and in 1701 published several pamphlets in favour of the civil rights of Protestant dissenters. On the recommendation of Lord Somers he was employed to encourage the Presbyterians in Scotland to support the union of the two kingdoms, and in 1708 he was rewarded for this service by being appointed to the office of commissioner of the customs. He was removed from this position on the change of administration in 1711. In the meantime he had benefitted from the bequest to him of two considerable estates. One was left by a distant family connection, Francis Barrington of Tofts, whose name he assumed by act of parliament in 1710, and the other by an admirer John Wildman of Beckett Hall at Shrivenham, Berkshire (now Oxfordshire). Barrington was now one of the leading dissenters. In 1725, Barrington published his principal work, entitled Miscellanea Sacra or a New Method of considering so much of the History of the Apostles as is contained in Scripture,—afterwards reprinted with additions and corrections, in 1770, by his son Shute. In the same year he published An Essay on the Several Dispensations of God to Mankind. Barrington stood again at Berwick at the 1727 general election and was defeated. He was confident of winning at the 1734 election, but Walpole decided to work against him. In the event Barrington lost by four votes. Their daughter Anne married the Hon. Thomas Clarges, son of Sir Thomas Clarges.