Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландтық клан
Шотландтық клан
Scottish clan
the Scottish clan
Хью де Морвилл Нормандияның Морвилл қаласынан шыққан. Асыл текті отбасылар өздерінің тегі бойынша анықталған дәуірде, Уильям де Кердің (Уильям Керден) отбасының тамыры Кер деген атпен белгілі қалада болуы мүмкін. Бұл 1902 жылы Criel sur Mer деп аталған Нормандиядағы Криел қаласы болуы ықтимал. 1740 жылғы жарияланымда былай делінген: "Ker үйді білдіреді; және Криел ауылының аты одан шыққан деп ойлаймын" ("Ker дегеніміз үй; және менің ойымша, Криел ауылының атауы одан алынған").
Hugh de Morville hailed from the Normandy town of Morville. In an era when noble families defined themselves by their location of origin, it is conceivable that the roots of the family of William de Ker (William from Ker) lie in a town bearing the name of Ker. Though speculative, this could be the Normandy town of Criel, renamed Criel sur Mer in 1902. According to a publication from 1740: "Ker veut dire une maison; & je crois que le nom du bourg de Criel en est derivé " ("Ker means a house; and I think that the name of the village of Criel is derived from it ")
Уильям де Кердің немересі шотландтық тәуелсіздік күресінде сэр Уильям Уоллеспен одақтас болған делінеді: "Керслендтік Уильям Кер 1296 жылы Уоллеске қосылды. Ол және Ирландиялық Стивен – Уоллестің Елхо шайқасынан аман қалған жалғыз екі серігі болды. Кер Уоллестің тұрақты досы және серігі болды. 1305 жылы Уоллес Робройстонда тұтқынға алынғанда, оның қасында тек Уильям Кер болды. Олар екеуі де ұйықтаған күйі табылды, Кер, өкінішке орай, қақтығыста қаза тапты". Отбасылық дәстүр басшылардың нормандық тегі екі бауыр – Ральф пен Роберттен (кейде Джон деп те аталған) басталады дейді, олар Ланкаширден Роксбургке келген. Керрдің тағы бір көп тараған айтылуы, мысалы, АҚШ-тың көп бөлігінде "кур" деп естіледі.
William de Ker's grandson is said to have been allied to Sir William Wallace in the struggle for Scottish independence: "William Ker of Kersland joined Wallace in 1296. He and Stephen of Ireland are said to have been the only two of Wallace's men who survived the battle of Elcho. Ker was the constant friend and companion of Wallace. In 1305, when Wallace was taken prisoner at Robroyston, William Ker only was with him. They were found both asleep, and Ker was unfortunately killed in the scuffle". Family tradition asserts the Norman origin for the chiefs comes from two brothers, Ralph and Robert (also called John), who came to Roxburgh from Lancashire. Another common pronunciation of Kerr, such as in the majority of the United States, is "kur".
15 және 16 ғасырлардағы кландық қақтығыстар
Керр кланының екі негізгі тармағы, Фернихерст Керрлері мен Кессфорд Керрлері, көбінесе бір-бірімен жанжалдасып отырды. Дегенмен, Фернихерст Эндрю Керрі мен Кессфорд Эндрю Керрі екеуі де Орта Шекаралардың сақшылары тағайындалды. Жанжал 1526 жылғы 25 шілдеде басталды, сол күні Беклеухтың сэр Уолтер Скотты Мельроуз шайқасын бастады, ол Мельроуздың батысындағы Дарникте Ангустың Дуглас графында тұтқындалған Шотландияның жас Джеймс V-ін құтқару мақсатымен шабуыл жасады, ал салдарынан Кессфорд Керрі қаза тапты.
The two main branches of the Clan Kerr, the Kerrs of Ferniehurst and the Kerrs of Cessford, often feuded with each other. However, both Andrew Kerr of Ferniehurst and Andrew Kerr of Cessford were made Wardens of the Middle Marches, The feud began on 25 July 1526, when Sir Walter Scott of Buccleuch launched an attack (the Battle of Melrose) to rescue the young James V of Scotland who was being held by the Douglas Earl of Angus at Darnick just west of Melrose, and in the ensuing fight Kerr of Cessford was killed.
18 ғасыр және якобит көтерілісі
Лорд Марк Керр, Лотианның 1-ші маркизі Роберт Керрдің ұлы, көрнекті кәсіби әскери болған және жеке құрмет сезімі жоғары және шаршаңқы мінезді болғандығы айтылады. Эндрю Кер (1471–1545), Дан атымен танымал, Фернихирстті күшті бекініске айналдырды. Дан мен оның әкесінің әкесі, Кессфордтық Эндрюдің екеуі де сол қолмен семсер соққан деген сенім бар. Сол қолды жалдамалы әскер өз қызметі үшін жоғары төлем ала алатын, ал Фернихирст және Кессфорд тулары астында шайқасқандар "сол қолмен" күресуге ынталандырылған. Керрлер мен солжақтаулық арасында аңызға айналған байланыс бар. 1972 жылғы «Британдық медициналық журналында» жарияланған мақалада Керр тегі бар адамдардың шамамен 30% солжақтау екені, ал әлем халқының 11% солжақтау екені көрсетілген. Дегенмен, 1993 жылғы зерттеу Керр немесе Карр тегі бар адамдар арасында солжақтаулықтың статистикалық жағынан маңызды артуы байқалмады.
Lord Mark Kerr, son of the Chief, Robert Kerr, 1st Marquis of Lothian, was a distinguished professional soldier and is reputed to have had a high sense of personal honour and a quick temper. Andrew Ker (1471–1545), known as Dand, developed Ferniehirst into a formidable stronghold. Both Dand and his paternal grandfather, Andrew of Cessford, are believed to have been left handed swordsmen. A left handed mercenary warrior could command a higher fee for his services, and those who fought under the Ferniehirst and Cessford banners were encouraged to fight "ker handed". There is an anecdotal link between the Kerrs and left handedness. An article in the British Medical Journal around 1972 stated that about 30% of those with the surname Kerr were left handed, compared to 11% as the world's population. However, a 1993 study found no statistically significant increase in left handedness among people with the family name Kerr or Carr.