Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Wickes класты эсминец
Wickes class destroyer
Бірінші USS Israel (DD 98) – Бірінші дүниежүзілік соғыс және одан кейінгі жылдары АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен эсминец.
The first USS Israel (DD 98) was a in the United States Navy during World War I and the years following.
Есімдес
Джозеф Израиль шамамен 1780 жылы туған. 1801 жылдың 15 қаңтарында мичман болып әскери-теңіз флотына қабылданды. Франциямен болған Квази соғысы кезінде «Мэриленд» кемесінде, ал Бірінші Барбарий соғысы кезінде «Чесапик», «Нью-Йорк» және «Конституция» кемелерінде қызмет етті. Мичман Израиль 1804 жылдың 4 қыркүйегінде Триполи портында лейтенант Ричард Сомерстің басшылығымен жау кемелерін жою мақсатындағы түнгі операция кезінде «Интрепид» кешінің жарылуынан қаза тапты. Израильдің және оның офицерлері мен теңізшілерінің естелігіне арналған ескерткіш Аннаполистегі АҚШ Әскери-теңіз академиясының аумағында орналасқан. Израильдің яһуди дінін ұстанғаны айтылған, бірақ «Израильдің яһуди екеніне немесе яһуди тегінен екеніне ешқандай дәлел жоқ».
Joseph Israel was born c. 1780. He entered the Navy as Midshipman on 15 January 1801. He served on Maryland during the Quasi War with France and on Chesapeake, New York and Constitution during the First Barbary War. Midshipman Israel was killed 4 September 1804 when ketch Intrepid exploded in the harbor of Tripoli during the night effort to destroy the enemy shipping led by Lieutenant Richard Somers. A monument to the memory of Israel and his fellow officers and men stands on the grounds of the United States Naval Academy at Annapolis. Israel was reported to be of the Jewish faith, although "there was no evidence that Israel is a Jew or of Jewish ancestry."
Тарих
Израиль 1918 жылдың 22 маусымында Массачусетс штатындағы Квинси қаласындағы Fore River Shipbuilding Corporation компаниясымен, Дороти Браун ханымның демеушілігімен суға түсірілді. Эсминец 1918 жылдың 13 қыркүйегінде қолданысқа берілді. Бостоннан шыққаннан кейін Израиль 1918 жылдың 24 қыркүйегінде Ньюпорт, Род-Айленд штатында «Оңтүстік Каролина» соғыс кемесімен кездесіп, Атлантика флотының эсминецтер күшінің құрамында Шығыс жағалауда сүйемелдеу міндетін орындады. Ол 13 қазан күні Нью-Йорк портынан конвоймен бірге шығып, 6 қарашада Азор аралдары мен Португалияның Порту-Лейшоэс порты арқылы Гибралтарға жетті. 9 қарашада Бразилиялық бөлімшені Гибралтар портына сүйемелдеп жеткізгеннен кейін, Израиль 18 қарашада Венецияға келді және Шығыс Жерорта теңізі күштеріне қосылды. 1919 жылдың 1 сәуірінде ол «Олимпия» және «Лансдейл» кемелерімен бірге Спалатода, қазіргі Сплит қаласында болды. Израиль Венеция мен Сплиттен базалық кеме ретінде, 1919 жылдың 12 шілдесіне дейін жүк пен қызметкерлерді тасымалдады. Ол 24 шілдеде Бостонға жеткен Гибралтар мен Азор аралдары арқылы Францияның Вильфранш портына аттанды. Портсмут теңіз базасында күрделі жөндеуден өткен кезде Израиль жеңіл мина тастаушы ретінде жабдықталды және оның классы 1920 жылдың 17 шілдесінде DM-3 болып өзгертілді. 1921 жылдың 4 наурызында Портсмуттен (Нью-Гэмпшир штаты) шығып, Израиль 5 шілдеде Атлантика флотының 1-ші миналық эскадрильясына Глостерде (Массачусетс штаты) қосылып, Шығыс жағалау бойымен круиз жасады. Жылдың қалған бөлігінде ол Шығыс жағалауда миналау тәжірибелері мен жаттығуларға қатысты; ал 1922 жылдың қаңтар және сәуір айларында Кубаның Гуантанамо шығанағында және Пуэрто-Риконың Кулебра аралдарында өткен флоттық жаттығуларға қатысты. Израиль 1922 жылдың 15 мамырында Филадельфияға келді және 7 шілдеде қызметтен босатылды. Келесі жылдары қолданыстан шығарылған ол 1936 жылы Лондон шартына сәйкес корпусы бұзылды. Оның аты 1937 жылдың 25 қаңтарында Әскери-теңіз күштерінің тізімінен өшірілді және 1939 жылдың 18 сәуірінде Балтимор қаласындағы Union Shipbuilding Company компаниясына металл терісі үшін сатылды.
Israel was launched on 22 June 1918 by the Fore River Shipbuilding Corporation, Quincy, Massachusetts, sponsored by Miss Dorothy Brown. The destroyer was commissioned on 13 September 1918. Following shakedown out of Boston, Israel rendezvoused with the battleship South Carolina at Newport, Rhode Island on 24 September 1918, and performed escort duty on the East Coast as a unit of the Destroyer Force, Atlantic Fleet. She departed New York on 13 October with a convoy, and arrived at Gibraltar on 6 November, via the Azores and Port Leixoes, Portugal. Having escorted the Brazilian Detachment to Gibraltar Harbour on 9 November, Israel arrived at Venice on 18 November and joined the Eastern Mediterranean Forces. On 1 April 1919, she was in Spalato, now Split, with Olympia and Lansdale. She operated out of Venice and Split as a station ship transporting supplies and personnel until 12 July 1919 when she departed Villefranche, France, via Gibraltar and the Azores, arriving at Boston on 24 July. While undergoing overhaul at the Portsmouth Navy Yard, Israel was fitted out as a light minelayer and her classification changed 17 July 1920 to DM 3. Sailing from Portsmouth, New Hampshire on 4 March 1921, Israel cruised along the East Coast until 5 July when she joined Mine Squadron 1, Atlantic Fleet, at Gloucester, Massachusetts. During the remainder of the year she engaged in mining practice and exercises on the East Coast; and from January to April 1922, participated in fleet exercises based at Guantanamo Bay, Cuba and Culebra, Puerto Rico. Israel arrived in Philadelphia 15 May 1922 and decommissioned there 7 July. Remaining inactive during the following years, she was reduced to a hulk in 1936 in accordance with the London Treaty. Her name was struck from the Navy List on 25 January 1937, and she was sold to the Union Shipbuilding Company, Baltimore, Maryland for scrap on 18 April 1939.