Кіріспе

Конрад Майкл Рихтер (13 қазан 1890 жыл - 30 қазан 1968 жыл) – американдық романист. Оның лирикалық туындыларының көп бөлігі әртүрлі кезеңдердегі американдық шекарадағы өмірге арналған. Оның «The Town» (1950) романы, Огайо шекарасы туралы «The Awakening Land» трилогиясының соңғы бөлімі, 1951 жылғы көркем әдебиет бойынша Пулитцер сыйлығына ие болды. Оның әкесі, ағасы және атасы да лютеран дін қызметкерлері болған, олар неміс отаршылдарының ұрпақтарынан тараған. Рихтер бала кезінде отбасымен бірге Пенсильвания штатының орталық аймағындағы бірнеше кішкентай шахта қалаларында тұрды, онда он сегізінші және тоғызыншы ғасырлардағы пионерлердің ұрпақтарымен кездесіп, олардың әңгімелерін естіді. Бұл оны Америка шекараларының өзгеруі туралы тарихи көркем әдебиет жазуға шабыттандырды. Рихтер жергілікті мемлекеттік мектептерде оқып, он бес жасында орта мектепті бітірген кезде формальды білімін аяқтады.

Ертедегі мансабы, үйлену және Нью-Мексикоға көшіру

19 жасында Рихтер жергілікті апталық газеттің редакторы, «Паттон, Пенсильвания курьері» болып жұмыс істей бастады. 1911 жылы Рихтер Огайо штатының Кливленд қаласына көшіп, бай өндіріс отбасының жеке хатшысы болып жұмыс істеді. 1915 жылы Рихтер Харвена Мария Аченбахқа үйленді. 1917 жылы олардың жалғыз баласы Харвена Рихтер дүниеге келді. Соңынан Рихтер шағын баспа компаниясында жұмыс істеді, жасөспірімдер журналын іске қосты және әңгімелер жаза бастады. 1930 жылдары ол Голливудтағы Metro Goldwyn Mayer Studios киностудиясында сценарийші ретінде екі рет жұмыс істеді. Оның 1914 жылы «Форум» журналында жарияланған «Туған-туысқандары жоқ ағайындылар» атты әңгімесі 1973 жылы жарық көрген жинақтың атауы ретінде қайта басылды. 1928 жылы Рихтер әйелінің денсаулығы үшін Альбукеркиге (Нью-Мексико штаты) көшіп барды. Осы кезеңде ол Оңтүстік-Батыс шекарасының ерте күндері туралы әңгімелер үшін көптеген материал жинады. 1933 жылға қарай Рихтер және оның әйелі туған қаласы Пайн-Гроувқа (Пенсильвания штаты) қайта оралды. Кейін олар Пайн-Гроув, Альбукерки және Флорида арасында кезекпен тұрды.

Жазушылық мансап

1930 жылдардың басында Рихтердің көптеген әңгімелері "Трипл Х", "Шорт Сториз", "Комплит Сториз", "Гост Сториз" және "Блю Бук" сияқты арзан басылым журналдарында жарияланды. Оның "Ерте Америка және басқа да әңгімелер" (1936) еңбегі оның алғашқы табысты кітабы деп есептелді. Соңғы романына жазған шолуында Луис Бромфилд, ол да Огайолық жазушы және Пулитцер сыйлығының иегері, трилогия туралы былай деп жазды:

> Үш кітап тек Сейвард пен оның отбасы туралы ғана емес, сонымен қатар ұлт тарихында маңызды рөл атқарған бүкіл аймақтың өсуі мен таңғажайып жылдам дамуын көрсетеді. Рихтер мырза осы адамдардың мінезін және сөйлеуін осыншалықты дәл бейнелегендіктен, мың жыл өткен соң оның кітаптарын оқыған адам олардың қандай болғанын және үш-төрт буын ішінде шекаралық даланың жер-жерінен өнеркәсіптік аймаққа айналған дәуірде өмір сүрудің қандай екенін біле алады. "Қала" жеке тұрған толыққанды шығарма және қарапайым, бірақ өздерінің шағын жолдарымен батыл адамдардың өміріне негізделген бай, жан-жақты роман ретінде оқылуға лайық.

Рихтер қайтыс болғаннан кейін, екі әңгіме жинағы постхумалды түрде жарық көрді. Сонымен қатар, оның бірнеше романдары академиялық басылымдарда қайта басылды. "Кронос сулары" 2003 жылы жұмсақ мұқабамен қайта басылғанда, бір рецензент былай деп жазды:

Мұра мен құрмет

Рихтер ұлттық және өңірлік әдеби сыйлықтарға ие болды, сондай-ақ бірнеше құрметті докторлық дәреже алды. 1937 – "Арман теңізі" үшін Ұлттық кітап сыйлығына үміткер болды. 1942 – "Арман теңізі" және "Ағаштар" шығармалары үшін Нью-Йорк университеті кітапханалар қоғамының әдебиет бойынша алтын медалі. 1947 – "Егіздер" үшін Огайоана кітапханалық медалі. 1951 – "Қала" романы үшін Пулитцер сыйлығы. 1959 – Ұлттық өнер және әдебиет институтының әдебиетке арналған гранты. 1959 – "Леди" үшін Мэгги сыйлығы. 1961 – "Кроностың сулары" үшін Ұлттық кітап сыйлығы. 1944 – Litt. D., Сускехана университеті. 1958 – Litt. D., Нью-Мексико университеті. 1966 – Litt. D., Лафайетт колледжі. 1966 – LL. D., Темпл университеті. 1966 – L. H. D., Ливан аймағы колледжі. 1967 – Флоренс Р. Хед естелік сыйлығы, Марта Кини Купер Огайоана қауымдастығынан.