Вашингтон айналма жолы

Кіріспе

Вашингтон қаласының аймағындағы тас жол

Капитал белдеуі – Вашингтон қаласын, АҚШ-тың астанасын, сондай-ақ оған жақын жатқан Мэриленд және Вирджиния штаттарындағы ішкі қалаларды қоршап тұратын 103 шақырымдық (64 миль) көмекші мемлекетаралық тас жол. Бұл "белдеу ішінде" деген тіркес пайда болған себебі, ол АҚШ федералдық үкіметі мен саясатына қатысты мәселелерді талқылауда қолданылады. Тас жолдың барлық бөлігі Interstate 495 (I 495) деп белгіленген, ал оның оңтүстік және шығыс бөлігі I 95 тас жолымен бірге өтеді. Көбінесе Мэриленд және Вирджиния штаттарында орналасқан бұл айналма жолдың шағын бөлігі (0,11 шақырым, немесе 0 км) Колумбия округі арқылы, Потомак өзеніндегі Вудро Вильсон көпірінің батыс жағынан өтеді. Белдеу Мэриленд штатындағы Принс Джордж және Монтгомери округтерінен, Вирджиния штатындағы Фэрфакс округінен және Александрия қаласынан өтеді. I 495 және Клара Бартон Парквейі арасындағы, Потомак өзенінің жанындағы, Мэриленд және Вирджиния шекарасының маңындағы Кэбин Джон Парквейі Мэриленд штатының автомобиль жолдары басқармасы (MDSHA) бойынша Interstate тармағы (I 495X) саналады.

Маршрут сипаттамасы

Вудро Вильсон көпірінің ең батыс бөлігін қоспағанда (астындағы су Колумбия округінің бөлігі саналады), Капитал айналымы Вашингтон қаласын, сондай-ақ жақын орналасқан Мэриленд және Вирджиния штаттарын қоршайды. Картаға қарағанда, сағат тілімен және сағат тіліне қарсы жүретін екі бағыт сәйкесінше «Ішкі айналым» және «Сыртқы айналым» деп аталады. Төмендегі маршрут сипаттамалары Сыртқы айналым бағытын ұстанады, ол Вашингтонның оңтүстігіндегі Потомак өзені арқылы өтетін Вудро Вильсон көпірінен басталады. Көптеген айналымдық қиылыстар Вашингтонға қатынау мүмкіндігін ұсынады, олардың ішінде оңтүстіктен I 95 және I 295, батыстан I 66, ал батыс және шығыстан АҚШ 50 (US 50) ең көп қолданылатындары. Айналымнан Вашингтонға көрікті маршруттарды Джордж Вашингтон ескерткіштік саябағы (Потомак өзенінің Вирджиния жағында), Клара Бартон саябағы (өзеннің Мэриленд жағында) және Балтимор-Вашингтон саябағы (B–W Parkway) (Вашингтонға солтүстік-шығыстан жақындасады) ұсынады. Бастапқыда бүкіл айналым I 495 болып құрылған, ал I 95 оңтүстік және солтүстік жақтан қала орталығына қызмет етуі жоспарланған, Вирджиния және Мэрилендте айналыммен қиылысуы тиіс болған. Алайда, экологиялық сот процесі бұл жоспарды тоқтатып, I 95-тің оңтүстіктен солтүстікке қарай қала орталығына дейінгі айналым ішіндегі салынған бөлігі 1977 жылы I 395 деп қайта тағайындалды. Солтүстік жақтағы шағын салынған бөлік тұраққа айналдырылды. I 95 кейін айналымның шығыс жағынан қайта бағытталды (және осылай белгіленді), ал I 495 атауы тек батыс жағында қалды. 1989 жылы I 495 атауы шығыс бөлігіне де қайтарылды, бұл бағытта магистраль I 95 және I 495 деп бірдей белгіленді.

Колумбия округі

I 95 және I 495 тас жолдары бірігіп, әр бағытта төрт қатарлы айналма жол Александрия, Вирджиния және Мэриленд штатының Оксон Хилл қаласындағы Ұлттық Порт ауданы арасындағы Вудроу Уилсон көпірі арқылы Potomac өзенінің үстінен өтеді. Федералдық тас жолдар басқармасы (FHWA) көпірдің 0,11 милінің (0 км) Колумбия округінің ең оңтүстік бұрышының ұшынан өтетінін мойындайды, бірақ Мэриленд және Вирджиния штаттарының шекараларын көрсететін белгілер болғанымен, DC үшін ешқандай белгі жоқ.

Принс-Джордж округі

Белдік жол (I 95 және I 495 бірге) Мэрилендке Форрест-Хайтс пен National Harbor-дан батысқа қарай Вудро Вильсон көпірі арқылы Потомак өзенін кесіп өту кезінде 10 жолақты тас жол ретінде кіреді, онда әр бағытта үш жергілікті және екі экспресс жолағы бар. Потомак өзенін кесіп өткеннен кейін I 95/I 495 әр бағытта екі жергілікті және екі экспресс жолағымен сегіз жолаққа дейін тарылады және бірден I 295 оңтүстік терминалына, Анакостиа тас жолына, сол арқылы Downtown-ға және Вашингтон қаласында I 695-ке қосылады. Бұл ірі айырық сонымен қатар National Harbor Boulevard-қа қосылады, ол National Harbor-ды белдік жолымен және I 295 тас жолымен байланыстырады. Тас жол Oxon Cove Park және Oxon Hill Farm-ның оңтүстігінен өтеді, содан кейін Мэриленд тас жолы 210 (MD 210; Indian Head Highway)мен қиылысады, бұл Оңтүстік DC-ден Charles округіндегі Indian Head-ке дейінгі маңызды солтүстік-оңтүстік бағыты, сонымен қатар солтүстікке қарай Forest Heights қаласына да қызмет көрсетеді. Шығысқа қарай, белдік жолының (I 95/I 495) жергілікті-экспресс жолақты конфигурациясы әртүрлі жергілікті тас жолдарымен, соның ішінде Andrews әуе күштері базасының екі жағында орналасқан MD 5 және MD 4 тас жолдарымен айырысу алдында аяқталады. (MD 5 және MD 4 екеуі де батысқа қарай DC-ге және оңтүстік-шығысқа қарай Оңтүстік Мэрилендке дейін созылады.) MD 4 айырығын өткеннен кейін белдік жолы Glenarden арқылы солтүстікке бұрылып, MD 202-мен айырысады. Содан кейін белдік жолы US 50/белгісіз I 595-пен, орталықтан шығысқа қарай Annapolis-ке және Chesapeake шығанағының көпірімен Мэрилендтің шығыс жағалауына дейінгі маңызды тас жолымен айырысады. US 50 және MD 450 (белдік жолымен сәл солтүстікке қарай айырысатын) New Carrollton станциясына, Washington Metro Orange Line, MARC Train Penn Line және Amtrak Northeast Corridor теміржол желісімен, сондай-ақ New Carrollton аймағына қол жеткізеді. Солтүстік-батысқа бұрылып, белдік жолы Greenbelt Park-ке кіреді, парктің солтүстік-шығыс шетінде B–W Parkway-мен қиылысады. B–W Parkway-ден кейін I 95/I 495 MD 201-мен айырысады, ол DC шебіне жақын US 50-де B–W Parkway-дің оңтүстік терминалына жалғасады. Енді толық батысқа бұрылған белдік жолы College Park-тің солтүстік шетінен өтеді, Washington Metro Green Line және Greenbelt-тегі MARC Train Camden Line-ға қызмет көрсететін Greenbelt станциясына кіретін жолмен айырысады, содан кейін US 1. US 1 айырығынан кейін I 95 I 495-тен College Park айырығында бөлінеді. I 495 Capital Beltway арқылы батысқа қарай жалғасады, ал I 95 солтүстік-шығысқа қарай Baltimore қаласына бұрылады. Айырыққа парктік және көлік алаңына кіру кіреді, ол бастапқыда I 95 тас жолының белдік жолы ішіндегі бөлігі ретінде асфальтталған.

The beltway (where I 95 and I 495 together) enters Maryland during its Potomac River crossing over the Woodrow Wilson Bridge, west of Forest Heights and National Harbor as a 10 lane highway with a local–express lane configuration including three local lanes and two express lanes in each direction. After crossing the Potomac River, I 95/I 495 narrows to eight lanes with two local and two express lanes in each direction and immediately meets the southern terminus of I 295, known as the Anacostia Freeway, a route that serves Downtown to the north, connecting in Washington, D. C., to I 695. This large interchange also connects to National Harbor Boulevard, which links the National Harbor with the beltway and I 295. The highway passes south of Oxon Cove Park and Oxon Hill Farm and next intersects Maryland Route 210 (MD 210; Indian Head Highway), a major north–south route from southern DC to Indian Head in Charles County, which also serves the town of Forest Heights to the north at another interconnected interchange. Heading eastward, the beltway's (I 95/I 495) local–express lane configuration ends before it interchanges with various local highways, including MD 5 and MD 4 on either side of Andrews Air Force Base, which the beltway travels near its northern edge. (Both MD 5 and MD 4 extend westward into DC and southeastward into Southern Maryland.) Past the MD 4 interchange, the beltway turns north through Glenarden, interchanging with MD 202. The beltway then interchanges with US 50/unsigned I 595, a major highway from Downtown eastward to Annapolis and the Chesapeake Bay Bridge to the Eastern Shore of Maryland. Both US 50 and MD 450 (which interchanges with the beltway slightly northward) provide access to New Carrollton station serving Washington Metro's Orange Line, MARC Train's Penn Line, and Amtrak's Northeast Corridor railroad line and the New Carrollton area. Turning northwest, the beltway then enters Greenbelt Park, intersecting the B–W Parkway on the northeastern edge of the park. Just after the B–W Parkway, I 95/I 495 passes an interchange with MD 201, which connects to the southern terminus of the B–W Parkway at US 50 near the DC line. Now turned fully west, the beltway runs through the northern edge of College Park, interchanging with the access roadway for Greenbelt station serving Washington Metro's Green Line and MARC Train's Camden Line in Greenbelt, then US 1. Beyond the US 1 interchange, I 95 separates from I 495 at the College Park Interchange. I 495 continues west, alone, on the Capital Beltway, while I 95 turns northeast toward Baltimore. The interchange includes access to a park and ride lot, paved initially as part of I 95's route within the beltway.

Монтгомери округі

Колледж Парк алмасуынан батысқа қарай жалғасып, I 495 Монтгомери округіне өтеді, тығыз дамыған және көп халқы бар аймаққа кіреді. 212-ші тас жолдың астынан өте келе, маршрут Жорж Вашингтон зиратының жанындағы 650-ші тас жолмен алмасады, бірақ шығу жолы жоқ. Солтүстік-Батыс Бранч паркін екіге бөлгеннен кейін, айналма жол Төрт Бұрыштың оңтүстігінде MD 193 және US 29 тас жолдарымен алмасады; екі алмасудың арақашықтығы жарты мильден де аз. Оңтүстікке қарай US 29 – Сильвер Спринг қаласының орталығына бағытталатын басты маршрут, ол Вашингтон қаласына жалғасады. Аргайл жергілікті саябағы мен Слайго Крик гольф алаңының арасынан өте келе, айналма жол Сильвер Спрингтің солтүстік-батысында MD 97 тас жолымен алмасады, содан кейін бұрын Рок Крик Парквей деп аталған бағытты ұстанады. Маршрут Рок Крик паркі арқылы және оның айналасында иіліп өтеді, содан кейін Уолтер Рид Ұлттық әскери медициналық орталығының жанында MD 185 тас жолымен алмасады. Солтүстік-батысқа бұрылатын I 495 көп ұзамай I 270 тас жолының оңтүстік соңын кездестіреді, ол солтүстік-батысқа қарай кеңейіп, Фредерик қаласындағы I 70 тас жолымен қосылады. I 270 және I 495 өте күрделі Y түйісінде бөлінеді, I 270-тің арнайы көліктер (HOV) жолақтарына екі бөлек қосылыс бар, сондай-ақ MD 355 (бұрынғы US 240) тас жолына және одан бөлек пандустар бар. Ескі Рок Крик Парквей бағыты I 270 тас жолымен солтүстікке қарай жалғасады, ал I 495 батысқа бұрылып, айналма жолдың әлі де бар жалғыз алты жолақты бөлігіне кіреді; I 270 тас жолының солтүстігіне қарай көптеген көліктер шығып, алты жолақты бөліктің батысында жеткілікті орын қалдырады. Олд Джорджтаун жолымен (MD 187) алмасып, I 495 көп ұзамай I 270 Spur тас жолымен кездеседі, бұл I 270/I 495 үшбұрышының екінші жағы. I 495 I 270 Spur тас жолымен Y түйісінде қосылады; Ішкі айналым қозғалысы I 270 Spur тас жолының оңтүстік соңында өзінен шығып кетеді, ал Сыртқы айналым қозғалысы spur тас жолынан өтіп, оң жағынан кіреді. I 495 тас жолының екі бағыты уақытша бес жолаққа дейін кеңейтіледі, MD 190 және Кэбин Джон Парквей алмасуларына дейін. (MD 190 Вашингтон қаласының солтүстік-батыс бөлігіне, сондай-ақ Монтгомери округінің Потомак және Грейт-Фолс аймақтарына кіруді қамтамасыз етеді, ал Кэбин Джон Парквей Потомак өзені бойындағы Клара Бартон саябағына дейін созылады.) Осы алмасулардан кейін айналма жол тағы сегіз жолаққа дейін тарылады. Батысқа қарай күрт бұрылатын I 495 Потомак өзенінің солтүстік жағында Клара Бартон саябағымен кездеседі; бұл саябақ жолы шығысқа қарай Вашингтон қаласының батыс бөлігіне және батысқа қарай Потомак өзенінің Ұлы шарлауына қарай көрнекті маршрут ұсынады. Осы алмасудан кейін айналма жол Матер шатқалынан Вирджиния штатына 10 жолақты Американдық легионның естелік көпірі арқылы өтеді.

Continuing west from the College Park Interchange, I 495 crosses into Montgomery County, entering a heavily developed and populated area. Passing underneath MD 212 with no access, the route interchanges with MD 650 near the George Washington Cemetery. After bisecting Northwest Branch Park, the beltway interchanges with MD 193 and US 29 south of Four Corners; the two interchanges are little more than half a mile apart. Southbound US 29 is the main route into downtown Silver Spring, continuing into Washington, D. C.

Squeezing past Argyle Local Park and Sligo Creek Golf Course, the beltway interchanges with MD 97 northwest of Silver Spring, then follows an alignment formerly known as Rock Creek Parkway. The route twists along the alignment, through and around Rock Creek Park, then interchanges with MD 185 near the Walter Reed National Military Medical Center. Turning northwest, I 495 soon encounters the southern terminus of I 270, which extends northwestward to meet I 70 in Frederick. I 270 and I 495 split at a highly complex Y junction, with two separate high occupancy vehicle (HOV) connections to I 270's HOV lanes and separate ramps to and from MD 355 (formerly US 240). The old Rock Creek Parkway alignment follows I 270 north, while I 495 turns west and enters the only other six lane segment of the beltway still in existence; significant levels of traffic exit onto I 270 north, leaving the six lane segment west of the split adequate. Interchanging with Old Georgetown Road (MD 187), I 495 soon meets the I 270 Spur, the other side of the I 270/I 495 triangle. I 495 joins I 270 Spur at a converging Y junction; Inner Loop traffic exits from itself at the southern terminus of I 270 Spur, while Outer Loop traffic crosses the spur and enters it from the right. The two carriageways of I 495 temporarily widen to five lanes each until the MD 190 and Cabin John Parkway interchanges. (MD 190 provides access to the northwestern portion of Washington, D. C., and to the Potomac and Great Falls areas of Montgomery County, while the Cabin John Parkway extends to the Clara Barton Parkway along the Potomac River.) After these interchanges, the beltway then narrows to eight lanes again. Turning sharply to the west, I 495 meets the Clara Barton Parkway along the north side of the Potomac River; this parkway provides a scenic route eastward into the western part of Washington, D. C., and westward toward the Potomac River's Great Falls. After this interchange, the Beltway soon crosses the Mather Gorge into Virginia over the 10 lane American Legion Memorial Bridge.

Вирджиния

Фэрфакс округіне кіргеннен кейін бірден I 495 Джордж Вашингтон мемориалдық саябағының батыс соңымен қиылысады, бұл саябақ Арлингтон мен қала орталығына көркем жол ұсынады. Белдеулі тас жол оңтүстікке қарай жалғасады, содан кейін Дрансвилл аудандық саябағының оңтүстігінде 193 мемлекеттік тас жолымен (SR 193) тоғысады, кейін I 495, Даллес кіру жолы, SR 267 және SR 123 арасындағы кең қиылыстардың үшбұрызына жетеді. Шығысқа қарайғы Даллес кіру жолы I 66-ға сыртқы белдеулік қозғалыс үшін қосылыс ұсынады. Бұрынғы тоғысқан жер (SR 267) бағытталған тоғысқан жер, ал соңғысы – үш жапырақты қиылыс; бұл кешен Тайсон бизнес ауданынан шығысқа қарай орналасқан. Енді оңтүстікке қарай жүретін белдеулі тас жол Тайсонның шығысында SR 7 (Лисбург тас жолы) арқылы тоғысады; Дунн Лорингтен шығысқа қарай өтіп, I 495 жақын арада I 66-мен күрделі тоғысқан жерге жетеді, ол Шенноа аңғарындағы Страсбург маңында I 81-ге батысқа қарай және Арлингтон мен қала орталығына шығысқа қарай созылады. I 270/I 495 тоғысқан жеріне ұқсас конструкцияда I 495 және I 66 арасында арнайы HOV (жоғары жүк көлігі) қосылыстары бар, ал қалған қосылыстарды бағытталған пандустар қамтамасыз етеді. Бұл тоғысқан жерде сыртқы белдеу мен шығысқа қарайғы I 66 арасында тікелей қосылыс жоқ. Оның орнына, сыртқы белдеулік қозғалыс I 66 шығысына жету үшін солтүстікке қарай 5 км (3 миль) қашықтықтағы Даллес кіру жолының шығуын пайдалануы керек. I 66 шығысынан ішкі белдеуге бірнеше пандус бар, олардың бірі I 66 шығысының сол жағынан, екіншісі оң жағынан шығады. Даллес кіру жолы Даллес халықаралық әуежайына жетелейді, содан кейін Даллес жасыл жолына ауысып, Лисбургте аяқталады. I 66 тоғысқан жерінен оңтүстікке қарай, белдеу 29 және SR 237 тас жолдарымен қиылыспайды, содан кейін I 495, US 50 және екі жергілікті тас жолдар арасындағы үлкен тоқыма тоғысқан жерге жетеді; I 495 және US 50 арасындағы тікелей тоғысқан жер толық үш жапырақты қиылыс, ал I 495, US 50 және жергілікті тас жолдар арасындағы тоқыма жергілікті тоғысқан жерлер бір нүктелі қалалық тоғысқан жерлер болып табылады. Бұл кешеннің солтүстік-шығыс жағында Фэрвью көлі, оңтүстік-батыс жағында кеңсе кешені орналасқан. Оңтүстікке қарай жалғасып, тас жол содан кейін Гэллоус тас жолымен тоғысады, содан кейін Милл Крик саябағының шығыс жиегінен өтіп, Аннандал қауымдық саябағының оңтүстік-батысында SR 236 тас жолымен тоғысады. Уэйкфилд саябағының шығыс жиегімен жүретін белдеулі тас жол оңтүстік-шығысқа бұрылып, SR 620 тас жолымен тоғысады, содан кейін Флаг Рун саябағына жақын шығысқа бұрылып, Спрингфилдке кіреді, Ширли индустриалдық кешенінің оңтүстік-шығысында I 95 тас жолымен Спрингфилд тоғысқан жерін кездестіреді. I 95 Спрингфилд тоғысқан жерінде белдеуге қосылады. I 495 сондай-ақ I 395 тас жолының оңтүстік соңымен сол бір үлкен тоғысқан жерде кездеседі. Беклик стрим аңғары саябағының оңтүстігінен шығысқа қарай соқпақпен жүретін белдеулі тас жол (қазіргі I 95/I 495) Спрингфилд тоғысқан жерінен шығысқа қарай SR 613 тас жолымен қиылысады. Шығысқа қарай жалғаса отырып, белдеулі тас жол Эйзенхауэр даңғылына жалғасатын алмаз тәрізді тоғысқан жерге жетеді, бұл даңғыл белдеуге параллель жүреді. Лофтридж және Бургундия саябақтарының солтүстік жиектерін орап өтетін екі тас жол Александрияға кіріп, көп ұзамай қазіргі уақытта ірі қайта құру жұмыстары жүргізіліп жатқан SR 241 тас жолына жетеді. Тоғысқан жердің ішінде белдеулі тас жол Вудро Вильсон көпіріне батыс жақтан жақындайды. Шығысқа қарай жалғаса отырып, екі тас жол Александрияға, Арлингтонға және қала орталығына, сондай-ақ Фэрфакс округінің оңтүстігіндегі әртүрлі нүктелерге қол жеткізе алатын маңызды солтүстік-оңтүстік тас жолы – US 1 тас жолымен қиылысады. Ақырында, осы күрделі тоғысқан жерден кейін I 95 және I 495 бірге Александрияның Джонс Пойнт саябағын кесіп өтіп, Вудро Вильсон көпірі арқылы Вирджиниядан шығады.

Immediately after crossing into Fairfax County, I 495 encounters the western terminus of the George Washington Memorial Parkway at a trumpet interchange; the parkway provides a scenic route to Arlington and Downtown. The beltway then continues south, next interchanging with State Route 193 (SR 193) south of Dranesville District Park, then reaches the extensive triangle of interchanges between I 495, the Dulles Access Road, SR 267, and SR 123. The eastbound Dulles Access Road also provides access to I 66 for Outer Loop beltway traffic. The former interchange with the toll road (SR 267) is a directional interchange, while the latter is a cloverleaf; the entire complex occurs east of the Tysons business district. Now running south, the beltway interchanges with SR 7 (Leesburg Pike) east of Tysons; passing Dunn Loring to the east, I 495 soon reaches the complex interchange with I 66, which extends westward to I 81 in the Shenandoah Valley near Strasburg and eastward to Arlington and Downtown. In a similar design as the I 270/I 495 interchange, dedicated HOV connections exist between I 495 and I 66, with directional ramps providing the remaining connections. There is no access between the Outer Loop and eastbound I 66 at this interchange. Instead, Outer Loop traffic must use the eastbound Dulles Access Road exit 3 mile (5 km) to the north in order to reach I 66 east. There are multiple ramps from I 66 east to the Inner Loop, with one ramp exiting from the left side of I 66 east and the other exiting from the right. The Dulles Access Road leads to Dulles International Airport, which then changes over to the Dulles Greenway and ends at Leesburg. South of the I 66 interchange, the beltway crosses under US 29 and SR 237 with no access, then encounters a large braided interchange between I 495, US 50, and two local roads; the direct interchange between I 495 and US 50 is a full cloverleaf, while the braided local interchanges between I 495, US 50, and the local roads are modified single point urban interchanges. The entire complex is bounded on the northeast side by Fairview Lake and on the southwest side by an office complex. Continuing due south, the route then interchanges with Gallows Road, then skirts the eastern edge of Mill Creek Park before interchanging with SR 236 southwest of Annandale Community Park. Running along the eastern edge of Wakefield Park, the Beltway turns southeast and interchanges with SR 620 before turning east near Flag Run Park and entering Springfield, meeting the Springfield Interchange with I 95 southeast of the Shirley Industrial Complex. I 95 joins the beltway within the Springfield Interchange. I 495 also meets the southern terminus of I 395 within the same massive interchange complex. Running due east away from the interchange, crossing to the south of Backlick Stream Valley Park, the beltway (now I 95/I 495) interchanges with SR 613 east of the Springfield Interchange. Continuing east, the beltway encounters a diamond interchange with a connector road linking to Eisenhower Avenue, which parallels the beltway for a short distance. Skirting the northern edges of Loftridge and Burgundy parks, the two routes enter Alexandria and soon reach SR 241, a direct route into the city, currently under major reconstruction. Within the interchange, the beltway nears the western approach to the Woodrow Wilson Bridge. Continuing east, the two routes encounter US 1, a major north–south highway providing access to Alexandria, Arlington, and Downtown, as well as various points south in Fairfax County. Finally, beyond this complex interchange, I 95 and I 495 together cross Alexandria's Jones Point Park and exit Virginia via the Woodrow Wilson Bridge.

Тарих

Вашингтонның маңындағы тас жол салу идеясы кемінде 1944 жылдан бері талқыланып келді, сол кезде Ұлттық астана паркі мен жоспарлау комиссиясының жоспарлау директоры Фред В. Туммлер Интер-ауданылық метрополитендік тас жолын ұсынған болатын. 1951 жылы Сенаттың Қоғамдық жұмыстар жөніндегі комитеті тас жол салу идеясын қолдап, Қоғамдық жолдар бюросынан тас жолдың жоспарларын дайындауды сұрады. Оңтүстік Дакота штатының сенаторы Фрэнсис Х. Кейс қолдаған жоспар бойынша тас жол Белтсвиллде, жартылай дайын Б–В тас жолынан басталып, Сильвер Спринг және Бетесда арқылы батысқа қарай жалғасатын, Потомак өзенін жаңа көпірмен кесіп өтіп, Тайсонс бұрысы мен Фоллс-Черч маңынан оңтүстікке қарай, содан кейін Ширли ескерткіш тас жолынан шығысқа бұрылып, Гам Спрингстегі АҚШ 1-жолында аяқталуы тиіс болған. 1952 жылғы түзетуге сәйкес, тас жол Александриядан өтіп, Потомак өзенін жаңа көпірмен кесіп, Мэриленд штатындағы Б–В тас жолымен қайта қосылуы керек еді. 1952 жылдың желтоқсанына қарай жоспар Вашингтонның маңындағы елді мекендерді толық қоршайтын тас жолға айналды. Тас жол көлік жүктемесін азайтуға, сондай-ақ төтенше жағдайларда әскерилерге баламалы бағыт ұсынуға арналған еді. 1989 жылы I 495 белгісі шығыс бөлігіне қайта орнатылып, ол I 95/I 495 екі жолды тас жолына айналды. Сағат тілімен жүргенде, тас жолы "Ішкі шеңбер" деп, ал сағат тіліне қарсы жүргенде "Сыртқы шеңбер" деп аталады. Бұл терминология да жаңсақтыққа әкелді, өйткені тәжірибесіз жүргізушілер екі бөлек, бірін-бірінен қашық жерде орналасқан тас жолдарды көзге елестетеді. Тас жолына кіретін жолдарда және тас жолы бойындағы жол белгілерінде "Ішкі шеңбер" және "Сыртқы шеңбер" белгілері маршрут белгілерімен бірге орналастырылған, бірақ белгілерде бұл терминдер ерекше атап көрсетілмейді. Тас жолы бастапқыда Вашингтон, округ Колумбия арқылы тікелей өтуден аулақ болу үшін, шығыс жағалауындағы алыс қашықтыққа саяхаттайтын көліктерге арналған айналма жол ретінде жоспарланған еді. Алайда, тас жолының салынысынан кейін Вашингтон, округ Колумбияның маңындағы тұрғын үйлер мен бизнес өркендеп өсіп, тас жолы жергілікті көлік үшін аймақтың "басты көшесіне" айналды. Көптеген ірі сауда орталықтары, колледждер, спорт және концерт ареналары, сондай-ақ корпоративтік кеңселер тас жолдың жанына әдейі салынды, бұл көлік жүктемесін арттырды, сонымен қатар тас жолына қосылатын аймақтық әуежайлардың жолаушылар ағыны да өсті. Оңтүстік Мэрилендтегі тұрғын үй бағасының Солтүстік Вирджинияға қарағанда арзандығына байланысты ондаған мың адамдар Оңтүстік Мэрилендте тұрып, Вирджинияға тас жол арқылы жұмысқа баруда. 1990 жылдары салыныс аяқталған Fairfax округінің тас жолы Вирджиниядағы тас жолдағы көлік жүктемесін азайтуға көмектесті. Алайда, сыртқы қала маңындағы тағы бір сыртқы тас жол салу туралы ұсыныстар жергілікті үкіметтердің қарсылығына байланысты іске аспады, себебі Мэрилендтегі үкімет Потомак өзені арқылы қосымша көпірлер салуға, сондай-ақ қорғалатын "ашық кеңістікті" жоюға және қаланың шеңберін кеңейтуге қарсы болды.

The idea of building a highway around the Washington, D. C., suburbs had been discussed at least since 1944, when Fred W. Tummler, director of planning of the National Capital Park and Planning Commission, proposed an Inter County Metropolitan Freeway. The Senate Committee on Public Works backed the idea of building the highway in 1951, asking the Bureau of Public Roads to prepare plans for the highway. Backed by Senator Francis H. Case of South Dakota, the plan called for the highway to begin in Beltsville at the nearly completed B–W Parkway, continue west through Silver Spring and Bethesda, cross the Potomac River over a new bridge, head south near Tysons Corner and Falls Church, turn east by the Shirley Memorial Highway, and end at US 1 in Gum Springs. A 1952 amendment called for continuing the highway past Alexandria, over the Potomac River on a new bridge, and reconnect to the B–W Parkway in Maryland. By December 1952, the plan had evolved into a highway that fully encircled Washington DC's suburbs. The highway was intended to reduce traffic and also to offer an alternative route for the military in case of emergency. In 1989, the I 495 designation was restored to the eastern portion, making it a dual I 95/I 495. Traveling clockwise, the beltway is designated as the "Inner Loop"; traveling counterclockwise, it is designated as the "Outer Loop". This parlance too has led to its own confusion, with unfamiliar motorists imagining two separate, distinct highway alignments, one some distance inside the other. At entrance ramps to the beltway and on the on highway signage, "Inner Loop" and "Outer Loop" shields are posted in conjunction with the route marker shields, although the terms are not emphasized in signage. The beltway was originally envisioned as primarily a bypass for long distance eastern seaboard traffic to avoid driving directly through Washington, D. C. However, the explosive growth both of housing and business in the Washington, D. C., suburbs following the beltway's completion quickly made the beltway the area's "main street" for local traffic as well. Numerous large shopping malls, community colleges, sports and concert stadiums, and corporate employment centers were purposely built adjacent to the beltway, and these added greatly to the traffic, as has the passenger growth of regional airports accessed by the beltway. The formerly more affordable price of housing in Southern Maryland versus Northern Virginia, also led tens of thousands of commuters to live in Southern Maryland and commute on the beltway to Virginia. The newer Fairfax County Parkway in the 1990s helped ease some traffic on the Virginia beltway; however, various proposals to build another complete outer beltway in the outer suburbs has not gotten off the ground because local governments in Maryland object to building additional Potomac River crossings as well as destroying protected "open space" and creating sprawl.

Колледж паркімен алмасу

Колледж Парк айырығы – Мэриленд штатының Колледж Парк қаласындағы I-95 және I-495 тас жолдарының солтүстік айырығының ресми емес атауы. Айырық 1971 жылы I-95-ке қосылатын учаскемен бірге ішінара ашылды, бұл Балтимор және Капитал айналма жолдары арасындағы I-95 жолын аяқтады. Алғашқы жоспар бойынша, I-95 магистральдық көлігі айырық арқылы тікелей өтіп, Вашингтон қаласына оңтүстікке қарай, Солтүстік-Шығыс тас жолы ретінде жалғасуы, DC ішіндегі Солтүстік-Орталық тас жолына қосылып, оңтүстікке қарай орталық бизнес ауданына қарай жүруі тиіс еді. Бірақ 1977 жылы DC үкіметі I-95 учаскесін жойғаннан кейін, I-95 Капитал айналма жолының шығыс жартысына бағытталды, ол I-495 атауын жоғалтты (бұл 1989 жылы қайта орнатылды, I-95 және I-495 шығыс жартысында бір уақытта қолданысқа енді). Осы қайта бағыттаудың нәтижесінде, айырыққа оған есептелмеген көлік ағынына қатысты үлкен жүктеме түсті. Бастапқыда, I-95-тен оңтүстікке қарай Ішкі айналымға барушы жүргізушілер айырықтың оңтүстік-батыс бөлігіндегі бір қатарлы клеверлиф пандусымен өтуі керек еді; пандустан шыққаннан кейін, көліктер US-1 бағытындағы Ішкі айналым арқылы өтуге мәжбүр болды. Бұл қауіпсіз емес жағдай 1986 жылдың қарашасына дейін түзетілді, сол кезде I-95-тен оңтүстікке қарай Ішкі айналымға тікелей өту үшін эстакада салынды; бұрынғы бір қатарлы клеверлиф пандусы US-1 айырығындағы Ішкі айналымдағы жаңа жинақтау-тарату жолына қосылу үшін сақталды, бұл I-95-тен оңтүстікке қарайғы магистральдық және US-1 үшін жергілікті көлік ағынын бөлуге мүмкіндік берді. Айырықтың қалдық бөлігі де қазіргі конфигурациясына сәйкес өзгертілді және тұрақ орнатылды.

Жол қозғалысының тығыны

Тарихында көптеген кеңейту жобаларына қарамастан (әсіресе Вирджиния штатында), белдеудегі жол жүктемесінің ауырлығы мәселесі шешілмей тұр. Вудро Вильсон көпірі – сегіз қатарлы жолдың алты қатарға сығысып қалған жері – ерекше қиындық тудыратын, сағат түскісі мен кешкі уақытта, сондай-ақ демалыс күндері шақырымдап созылатын көлік тіліміне себеп болатын. 2008 жылдың 30 мамырында 12 қатарлы жаңа көпірдің екі бағыттағы қозғалысқа ашылуымен бұл тұйыққа шешім табылды (сыртқы қатарлы қозғалысқа арналған алты қатарлы бөлігі 2006 жылдың маусым айында ашылған еді). Вильсон көпіріндегі екі қатар болашақта автобус жедел транзиті немесе теміржол транзиті үшін резервте ұсталып тұр. Елордалық белдеудегі екі қиылыс «елдегі ең нашар тұйықтар» туралы зерттеудегі алғашқы 20-лыққа кірді. Олар – Мэриленд штатының Монтгомери округіндегі I 495 және I 270 қиылысы, күніне 760 425 автомобиль қабылдап, жалпы тізімде үшінші орында, және 340 125 автомобильмен 11-ші орында тұрған Принс-Джордж округіндегі Колледж Парк қиылысы. I 395, I 95 және I 495 тас жолдарының кездесетін Спрингфилд қиылысы бұрын елдегі ең нашар бес қиылысқа кірген, бірақ соңғы жақсартулар оны алғашқы 20-лықтан шығарды. Жергілікті жүргізушілер Спрингфилд қиылысын «Араластыру ыдысы» деп атайды, бірақ бұл атау Арлингтондағы SR 27 маңындағы, алғашқы Генри Г. Ширли ескерткіш тас жолында (қазір I 395 деп белгілі) орналасқан, одан да күрделі қиылыс кешеніне арналған. 2005 жылдың сәуір айында Вирджиния көлік департаменті (VDOT) Спрингфилд пен Джорджтаун Пайк арасындағы белдеу жолының бөлігінде жоғары жүктемелі (HOT) қатарларын салу үшін екі жеке компаниямен келісімге келді. Құрылыс 2008 жылы басталды. Мэриленд штатының лауазымды тұлғалары өздерінің белдеу жолының бөлігінде, сондай-ақ штаттың басқа да маңызды жүргізушілерге арналған тас жолдарында мұндай қатарларды қарастырып жатыр. Бұл жобаларды мақұлдамайтын жергілікті тұрғындар қатарларды пайдалану құнының жоғары болуына байланысты оларды «Лексус қатарлары» деп атады. Бұл жаңа қатарлар белдеу жолын кеңейтудің даулы жобасының бір бөлігі болып табылады, екінші кезеңі белдеу жолын 12 қатарға дейін кеңейтуді қамтиды; қарсыластар бұл жобаға және даулы ауданаралық байланыс жобасына қатысты көптеген баламаларды ұсынады, бұл солтүстік белдеу жолынан көптеген көліктерді ауыстыруға мүмкіндік береді. 2022 жылға қарай салынып жатқан MDOT SHA-ның «Purple Line» жеңіл теміржол транзиттік желісі – осының бір мысалы ғана. Белдеу жолы ашылғаннан бері жақсартылды. Америка Легионы көпірі екі қатарға кеңейтілді. Монтгомери округінің Ривер Роуд пен I 270 арасында HOV қатарлары қосылды. I 95 және Принс-Джордж округінің белдеу жолы арасындағы қиылыс бастапқыда I 95-тің оңтүстікке қарай Колумбия округіне қарай созылуына мүмкіндік беретін клейверлист ретінде жобаланған. I 95 жолы белдеу жолына қайта орналасқаннан кейін, I 95 транзиттік көліктерінің жылдам өтуі үшін екі жолақты көпір салынды. Принс-Джордж округінің US 50 және I 95/I 495 арасындағы қиылысы қарапайым клейверлисттен гибридтік турбиналық қиылысқа дейін жаңартылды. Белдеу жолының бастапқы конфигурациясында I 295 және Индиан Хед тас жолының бөлек қиылыстары болды. Нәтижесінде I 295 және Индиан Хед тас жолы арасындағы солтүстік-оңтүстік бағыттағы қозғалыс белдеу жолының тығыздалған бөлігіне шамамен 1 мильге (2 км) бірігуге мәжбүр болды. Тығынның алдын алу мақсатында I 295 белдеу жолынан ұзартылды және оған параллель жалғастырылды, осылайша екі тас жол белдеу жолына тәуелсіз тікелей байланысты болды. Алайда, бұл қиылыстар Вудро Вильсон көпірінің кеңейтілуіне және Ұлттық Портқа арналған қосымша пандустардың салынуына байланысты қайта жобаланды және қайта құрылды. 2018 жылдың қаңтар айында Мэриленд штатының демократ сенаторы Джоанн С. Бенсон Принс-Джордж округіндегі белдеу жолының Мэриленд бөлігіндегі жылдамдық шегін көтеру туралы заң жобасын (Сенат заң жобасы 55) ұсынды, бұл белдеу жолындағы қозғалыс тығынын азайтуға бағытталған.

Despite numerous widening projects during its history (particularly in Virginia), heavy traffic on the beltway is a continuing problem. The Woodrow Wilson Bridge—where eight lanes were squeezed into six—was particularly onerous, with miles long backups daily during commuter rush hours and on heavily traveled weekends. Relief for this bottleneck came on May 30, 2008, when the 12 lane replacement bridge opened to traffic in both directions (the six lane span carrying Outer Loop traffic had opened in June 2006). Two of the lanes on the Wilson are being held in reserve for future use as bus rapid transit or rail transit. Two intersections on the Capital Beltway are ranked in the top 20 on a study of the "worst bottlenecks in the nation". They are the I 495 at I 270 interchange in Montgomery County, Maryland, ranked third overall, which receives 760,425 cars daily, and the College Park Interchange in Prince George's County, Maryland, ranked 11th, with 340,125 cars. The Springfield Interchange, where I 395, I 95, and I 495 meet, was previously ranked fifth worst in the nation, but recent improvements have taken it off the top 20. Local commuters refer to the Springfield Interchange as "The Mixing Bowl". although this designation is reserved by highway officials for the even more complicated interchange complex adjacent to the Pentagon on the original Henry G. Shirley Memorial Highway (currently better known as I 395) at SR 27 in Arlington. In April 2005, the Virginia Department of Transportation (VDOT) signed an agreement with two private companies to build high occupancy toll (HOT) lanes on the stretch of the beltway between Springfield and Georgetown Pike. Construction began in 2008. Maryland officials are considering such lanes on their segment of the beltway, as well as other major commuter highways in the state. Locals who disapprove of these projects have nicknamed them "Lexus Lanes" because of the potential high price for using the lanes in exchange for bypassing congestion. These new lanes are one stage of a controversial project to widen the beltway, with the second stage involving widening the beltway to 12 lanes; opponents have called for various alternatives to this project (as well as the controversial Intercounty Connector project) which would divert many vehicles off the northern beltway. The MDOT SHA's Purple Line light rail transit line, under construction as of 2022, is just one example. The beltway has been improved since it opened. The American Legion Bridge was expanded by two lanes. HOV lanes were added between River Road and the I 270 Spur in Montgomery County. The interchange between I 95 and the beltway in Prince George's County was originally designed to be a cloverleaf to allow I 95 to extend southward toward the District of Columbia. After I 95 was realigned onto the beltway, a flyover ramp was built to allow I 95 through traffic to have two high speed lanes. The interchange between US 50 and I 95/I 495 in Prince George's County was upgraded from a simple cloverleaf to a hybrid turbine interchange. In the beltway's original configuration, I 295 and Indian Head Highway had separate interchanges. As a result, north–south traffic between I 295 and Indian Head Highway was forced to merge onto a congested section of the beltway for approximately 1 mile (2 km). As a congestion relief measure, I 295 was extended over the beltway and continued parallel to it so that the two highways were directly connected independent of the beltway. However, these interchanges were redesigned and rebuilt to accommodate the expansion of the Woodrow Wilson Bridge and the construction of dedicated ramps to National Harbor. In January 2018, Maryland State Democratic Senator Joanne C. Benson of Prince George's County proposed legislation (Senate Bill 55) to increase the speed limit of the Maryland section of the beltway from in a bid to reduce traffic congestion on the beltway.

Көпірлер мен түйіспелерді жақсарту

Вирджиниядағы Спрингфилд қиылысы 2007 жылы қайта жаңартылды. Сегіз жылдық, шамамен 676 миллион долларлық жоба I-95, I-395, айналма жол және SR 644 арасындағы жергілікті және магистральдық трафик араласуын болдырмауға бағытталған. Вудро Вильсон көпірі 1999 жылы басталған ауқымды жоба аясында қайта жаңартылды; қазір ол ішкі және сыртқы айналымдар үшін жедел және қалалық бағыттарды қамтамасыз етеді. Жаңа Вудро Вильсон көпірі бастапқы 1961 жылғы көпірден биік және кең, ол 2006 жылы бұзылды. Сыртқы айналымның бөлігі 2006 жылдың маусымында, ал ішкі айналымның бөлігі 2008 жылдың мамырында ашылды. Сонымен қатар, Вильсон көпірі жобасымен байланысты, Вирджиния штатының Александрия қаласындағы Телеграф жолы және US 1 қиылыстары (176 және 177 нөмірлі шығулар) қайта салынды. Мэриленд штатындағы I-295 және MD-210 қиылыстары (2 және 3 нөмірлі шығулар) да қайта жаңартылды. Бұл жақсартулар 2013 жылға дейін жалғасты. Бранч авеню (MD 5) қиылысы да жақсартылды.

Шығу нөмірлері

Жолдың шығу нөмірлері бірнеше рет өзгеріске ұшырады. Алғашқыда, айналма жолдағы барлық шығулар сағат тілімен ретті түрде нөмірленген, Александриядағы US 1 шығуынан басталып, соңғы шығу нөмірі Принс Джордж округіндегі I 295 үшін 38 болды. 1977 жылы Белтвейдің шығыс жартысы I 95 деп қайта нөмірленгеннен кейін, Мэриленд бөлігіндегі шығулар қазіргі форматқа, яғни сағат тіліне қарсы бағытта қайта нөмірленді, шығу нөмірлері мильдік белгілерге сәйкес тағайындалды. Бұл Мэриленд пен Вирджинияда бірдей нөмірлі шығулардың болуына байланысты проблема тудырды. Шамамен 2000 жылы бұл мәселе Вирджиниядағы барлық шығуларды қайта нөмірлеу арқылы шешілді. Американдық Легион ескерткіш көпірі мен Спрингфилд торабы арасындағы шығу нөмірлері – I 495-тің Вирджиниядағы I 395 және I 95-пен қиылысы – Вудро Вильсон көпірінен Американдық Легион ескерткіш көпіріне дейінгі Мэриленд шығу нөмірлерінің жалғасы болды. Спрингфилд торабы мен Вудро Вильсон көпірі арасындағы шығу нөмірлері Вирджиниядағы I 95 шығу нөмірлерінің жалғасы болды; мұндай шығу нөмірлері айналма жолдың қалған бөлігіндегілерден әлдеқайда жоғары, бірақ сағат тіліне қарсы бағытта өсуді жалғастырады. Капитал айналма жолындағы сағат тіліне қарсы нөмірлеу сирек кездеседі, себебі Балтимор айналма жолы сияқты көптеген ұқсас айналма магистральдардың шығу нөмірлері/мильдік белгілері сағат тілімен орналастырылған.

Негізгі желі

2000 жылға дейін Вирджиния штаты штат шекараларындағы шығу нөмірлерін өзгертіп, оларды сағат тіліне қарсы бағыттан сағат тілімен бағытқа қарай нөмірлеген.

Жедел жолдар

Бүкіл маршрут Вирджиния штатының Фэрфакс округінде орналасқан.