Кіріспе
Батыс Вирджиния және Мэриленд штаттарындағы I-68 (I 68) – АҚШ-тың Батыс Вирджиния және Мэриленд штаттарында орналасқан 182 км (113.15 миль) ұзындығындағы тас жол, ол I 79 тас жолын Батыс Вирджиния штатының Моргантаун қаласынан шығысқа қарай I 70 тас жолына дейін жалғастырады. I 68 сонымен қатар Аппалачи аймағының даму автожолдары жүйесінің (ADHS) E дәлізін құрайды. 1965 жылдан бастап, 1991 жылы тас жолдың құрылысы аяқталғанға дейін ол АҚШ 48-ші тас жолы (US 48) деп белгіленген. Мэриленд штатында бұл тас жол Ұлттық тас жол деп аталады, бұл тарихи Ұлттық жолға жасалған құрмет, себебі I 68 тас жолы Keysers Ridge және Hancock арасында осы жолмен қатар жүреді. Тас жол басым түрінде ауылдық жерлермен және көптеген тау жоталарымен өтеді. Сидлинг Хиллде жасалған қазба таудың геологиялық ерекшеліктерін ашып көрсетті және туристер арасында танымал орынға айналды. US 219 және US 220 тас жолдары I 68 тас жолымен сәйкесінше Гаррет округінде және Камберленд қаласында, ал US 40 тас жолы Кейзерс Риджден бастап Ханкок қаласындағы тас жолдың шығыс бөлігіне дейін қиылысады. I 68 тас жолының құрылысы 1965 жылы басталды және 25 жылдан астам уақытқа созылды, 1991 жылдың 2 тамызында аяқталды. Құрылыс кезінде I 68 тас жолымен байланысқан бес округтың экономикалық жағдайы жақсарады деп болжанды: Мэриленд штатындағы Алегани, Гаррет және Вашингтон округтары, сондай-ақ Батыс Вирджиния штатындағы Престон және Мононгалия округтары. Тас жол арқылы байланысқан екі ірі қала – Моргантаун (Батыс Вирджиния) және Камберленд (Мэриленд). Бұл тас жол ірі қалаларға тікелей қызмет көрсетпесе де, Мэриленд штатының батысында және Батыс Вирджиния штатының солтүстігінде маңызды көлік арнасын қамтамасыз етеді, сонымен қатар Вашингтон және Балтимор қалаларынан батысқа қарай бағытталған қозғалыс үшін Пенсильвания тас жолына балама болып табылады. Батыс Вирджиния штатының бірнеше лауазымды тұлғалары тас жолды батысқа қарай Огайо өзенінің жайпағына дейін ұзартуды ұсынды, ол Маундсвилл немесе Уиллинг қалаларында аяқталады. Бір кездегі федералдық лауазымды тұлғалар Маундсвиллге қарай кеңейтуді мақұлдаған, бірақ қаржыландыру мәселелеріне байланысты жоба тоқтатылды.
Interstate 68 (I 68) is a 113.15 mile (182 km) Interstate Highway in the U. S. states of West Virginia and Maryland, connecting I 79 in Morgantown, West Virginia, east to I 70 in Hancock, Maryland. I 68 is also Corridor E of the Appalachian Development Highway System (ADHS). From 1965 until the freeway's construction was completed in 1991, it was designated as U. S. Route 48 (US 48). In Maryland, the highway is known as the National Freeway, an homage to the historic National Road, which I 68 parallels between Keysers Ridge and Hancock. The freeway mainly spans rural areas and crosses numerous mountain ridges along its route. A road cut at Sideling Hill exposed geological features of the mountain and has become a tourist attraction. US 219 and US 220 overlap I 68 in Garrett County and Cumberland, respectively, and US 40 overlaps with the freeway from Keysers Ridge to the eastern end of the freeway at Hancock. The construction of I 68 began in 1965 and continued for over 25 years, with completion on August 2, 1991. While the road was under construction, it was predicted that economic conditions would improve along the corridor for the five counties connected by I 68: Allegany, Garrett, and Washington in Maryland and Preston and Monongalia in West Virginia. The two largest cities connected by the highway are Morgantown, West Virginia, and Cumberland, Maryland. Although the freeway serves no major metropolitan areas, it provides a major transportation route in western Maryland and northern West Virginia and also provides an alternative to the Pennsylvania Turnpike for westbound traffic from Washington DC and Baltimore. Various West Virginia officials have proposed extending the highway westward to the Ohio River valley, ending in either Moundsville, or Wheeling, West Virginia. An extension to Moundsville was approved by federal officials at one point but shelved due to funding problems.
Алдыңғылар
Моргантауннан Хэнкокқа дейінгі тас жол салынар алдында, аймақ бойынша бірнеше түрлі бағыттар көлік қозғалысын жүргізді. Батыс Вирджинияның 73-жолы (WV 73) Бриджпорттан Брусетон Миллзге дейін созылып, қазір I 79 (Бриджпорттан Моргантаунға дейін) және I 68 (Моргантауннан Брусетон Миллзге дейін) қызмет көрсететін аймақтарға қызмет етті. I 68 тас жолы, сол кезде US 48 деп аталған, Батыс Вирджинияда толыққаннан кейін WV 73 белгісі алынып тасталды. Жолдың бөліктері әлі де округтік 73-жол (CR 73), CR 73/73 және CR 857 ретінде сақталған. I 68 Cheat Lake-дегі 10-шы шығу мен Coopers Rock-тағы 15-ші шығу арасында көбінесе ескі WV 73-тің жол төсегінің үстінен салынды. Брусетон Миллсте WV 73 WV 26-да аяқталды, ол сол жерден солтүстік-шығысқа қарай Пенсильванияға қарай жалғасады, штат шекарасында Пенсильванияның 281-ші жолы болып, шекарадан солтүстікке қарай АҚШ-тың 40-шы жолымен қосылады. Сол жерден шығысқа қарайғы қозғалыс АҚШ-тың 40-шы жолымен Мэриленд штатына қарай жүреді. I 68 қазір Мэриленд штатының батысынан өтетін АҚШ 40 тас жолымен қатар жүреді. US 40 Пенсильвания мен Мэриленд арқылы Ұлттық жолдың бағытын ұстанды. Ұлттық жол – АҚШ-та салынған, Конгресс 1806 жылы бекіткен алғашқы федералды қаржыландырылған жол. Құрылыс 1811 жылдан 1837 жылға дейін созылды, Камберлендтен Вандалияға (Иллинойс штаты) дейінгі жол салынды. 1926 жылы АҚШ-тың нөмірленген тас жолдар жүйесі құрылғаннан кейін Ұлттық жолдың бағыты АҚШ-тың 40-шы жолының бір бөлігіне айналды.
Камберленд тас жолы
1960 жылдардың басында, АҚШ-та мемлекетаралық тас жолдар жүйесі салынып жатқан кезде, Мэриленд штатының батысынан шығысқа қарай саяхаттау қиын болды, себебі I 68 тас жолының алдындағы US 40 екі жолақты, тік көлбеулермен және тізгіндей бұрылыстармен жабдықталған қалалық жол еді. Бұл тас жолдың бөлігі, шамамен 1.6 километрлік (1 миль) биік көпірден тұрады. Көпір 1966 жылдың 5 желтоқсанында құрылысы аяқталып, халыққа ашылды. Биік тас жол батыс Камберлендтегі Ли көшесін шығыс Камберлендтегі Мэриленд даңғылымен байланыстырып, US 40 және US 220 арқылы қаладан өтетін жүргізушілерге жылдам бағытты қамтамасыз етті. Камберленд тас жолы 1970 жылға дейін US 220-ға дейін, содан кейін Вокк Роудқа (Мэриленд маршруты 658 немесе MD 658) дейін ұзартылды. Тас жолмен байланысты мәселелер, әсіресе "Мус Керв" деп аталатын аймаққа жақын жерде, тез арада туындады. Мус Кервте жол Хейстак тауының етегінде күрт бұрылады, сондықтан жол-көлік оқиғалары жиі болады.
I-68 деп аталуы
Ұлттық автокөлік жолы АҚШ 48 деп белгіленсе де, автокөлік жолының аяқталуы жақындағанда, оны мемлекетаралық автомобиль жолы ретінде белгілеу мүмкіндігі туындады. 1980 жылдары Вашингтон мен Аннаполис арасындағы US 50 жолын Interstate Highway стандарттарына дейін жетілдіру жобасына I 68 деген атау берілді. Алайда, MDSHA кейіннен US 50 автомагистраліне қосымша бағыт белгілерін қосу жүргізушілерге көмектеспейді деген қорытындыға келді, себебі автомагистральдің шамамен жартысына екі бағыт белгісі (US 50 және US 301) қойылған еді, ал автомагистральдегі жүргізушілер US 50 белгісімен жақсы таныс болды. Бұл осы автожолға тағайындалатын атауды икемдірек етті, сондықтан 1989 жылы АҚШ-тағы жол нөмірлерін анықтайтын әртүрлі штаттық көлік департаменттерінен құралған Америка жол және көлік шенеушілер қауымдастығы (AASHTO) MDSHA-ның US 50 автомагистралін I 68-ден I 595-ке қайта нөмірлеу туралы өтінішін мақұлдады. Сол жылы AASHTO US 48-дің атауын I 68-ге өзгертуге келісім берді. Бұл өзгеріс 1991 жылдың 2 тамызында Ұлттық автокөлік жолының соңғы бөлігі аяқталғаннан кейін күшіне енді. Бұл US 48 нөмірінің автокөлік жолына үшінші рет тағайындалуы, алғашқы қолданылуы 1920 жылдары Калифорнияда болған автокөлік жолына қатысты. 2021 жылдың сәуірінде Батыс Вирджиния штатының Өкілдер палатасына заң жобасы енгізілді, онда I 68 жолының Батыс Вирджиниядағы бөлігіне бұрынғы президент Дональд Трамптың құрметіне «Президент Дональд Трамп тас жолы» деген ат беру ұсынылды. Заң жобасын екі ондаған республикалық заң шығарушылар қолдады, олардың жетекшісі – делегат Гэри Хауэлл.
Оқиғалар
I 68 жолында көптеген апаттар мен оқиғалар болды. 1991 жылдың 1 маусымында Камберленд қаласының орталығына шығыстан келе жатқан жанармай танкері 43D шығу арқылы, Мэриленд даңғылына түсуге тырысты. Танкерді басқарудан шығып, жүргізуші өткір бұрылысты айналып өтуге тырысқанда аударылып кетті. Зақымдалған танкерден жанармай ағып шығып, Камберлендтің үш блок аймағы эвакуацияланды. Шамамен 30 минуттан кейін танкер жарылып, сегіз үй өртенді. Өрт салдарынан шамамен 250 000 долларлық зиян келді (қазіргі шақтағы құны) және MDSHA қауіпті жүк тасымалдайтын көліктердің Мэриленд даңғылынан шығуына тыйым салатын белгілер орнатуға мәжбүр болды. 2003 жылдың 23 мамырында Фростбургтен батысқа қарай Савидж тауында I 68 тас жолындағы 85 көліктің қатысуымен болған ірі апаттың басты себебі тұман болды. Екі адам қаза тауып, шамамен 100 адам жарақат алды. Жолдағы қираған көліктердің көптігіне байланысты I 68 жолы 24 сағатқа жабылды, содан кейін олар тазартылды. Апаттан кейін болашақта тұманмен қалай күресу мәселесі талқыланды. Тұман ескерту жүйесінің құны жоғары болғанымен, MDSHA 2005 жылы мұндай жүйені 230 000 долларға орнатты (қазіргі шақтағы құны).
Қоршаған аймаққа әсері
I-68 тас жолының салынуын қолдаған аргументтердің бірі – бұл тас жолдың Батыс Мэрилендтегі нашар экономикалық жағдайды жақсартуы мүмкін деген болжам еді. Тас жол салынысынан кейін аймақтың экономикасы жақсарды, әсіресе Гаррет округінде, онда тас жол округті Вашингтон мен Балтимор қалаларынан келетін туристерге есік ашты. Осыған байланысты, Гаррет округінде жол салынысы кезінде және одан кейін халық саны мен жұмыспен қамтудың айқын өсімі байқалды, толық және жартылай жұмыспен қамту 1976 жылы 8868 адамды құраса, 1991 жылы 15334 адамға жетті. Дегенмен, Аллегани және Гаррет округтерінде экономикалық қиындықтар әлі де сақталып тұр. 1980-ші жылдары жаңа бағыттың салынуына байланысты негізгі тас жолдан үзіліп қалған кәсіпорындар клиенттерді жоғалтуы мүмкін деген алаңдаушылық туды, нәтижесінде губернатор Гарри Хьюз Sideling Hill тас жолының ашылу салтанатына келген кезде наразылықтар болды.
Ұсынылған ұзарту
1990 жылдары I 68 тас жолын батысқа қарай кеңейту мүмкіндігі талқыланды. Мұндай кеңейту I 68 тас жолының батыс соңын Моргантауннан WV 2 тас жолына дейін, Моундсвилл қаласына дейін жалғастыратын еді. 1989 жылғы ұсыныс бойынша осы бағытта ақылы жол салу қарастырылған. 2003 жылы Федералдық тас жолдар басқармасы (FHWA) кеңейтуді мақұлдады, бұл федералдық қаржыландыруға және жол аяқталғаннан кейін Ұлттық тас жол жүйесінің бір бөлігіне енуге мүмкіндік берді. Алайда, жоба қаражаттың жетіспеуіне байланысты қиындықтарға ұшырады. 2008 жылы Батыс Вирджиния штатының губернаторы Джо Манчин жобаны толығымен тоқтатуды ұсынды, бұл I 68 тас жолын батысқа қарай кеңейтуді жақын арада жүзеге асыру мүмкін емес етті. 2014 жылы Маршалл округінің шенеуніктері I 68 тас жолын кеңейтуді мұнай компанияларының аймаққа оңай қол жеткізуі үшін қайта көтерді, мүмкін, фрекинг арқылы бұрғылау жұмыстарын жүргізуге ыңғайлы болу үшін. Питтсбург аймағындағы PA 576 (Оңтүстік айналма жолы) екінші кезеңі сияқты, I 68 тас жолын кеңейтуге Марселл табиғи газының өндірісі ықпал етуде. Егер кеңейту салынса, WV 2 тас жолын төрт қатарлы қылып кеңейту де жоспарланған, бұл шақырымына 5 миллион долларға жуық қаражат қажет етеді. Жобаның екі кезеңге бөлінуі күтілуде: біріншісі Моргантауннан Камеронға, ал екіншісі Камероннан Моундсвиллге дейін. Сондай-ақ, I 68 тас жолын Уиллинг, Батыс Вирджинияға дейін созу және оны I 470 тас жолымен байланыстыру туралы ұсыныстар да бар.