Кіріспе

1995 жылы Ресейдің оңтүстігінде шешен сепаратистері жасаған шабуыл.

Будённовск ауруханасындағы кешірімсіз оқиға 1995 жылдың 14-19 маусымы аралығында болды. Шамил Басаев басқарған 195 шешен сепаратисі Ресейдің оңтүстігіндегі Будённовск қаласына шабуыл жасады. Бұл қала, Чеченстанның тәуелсіздік алған Ичкерия Республикасымен шекарадан солтүстікке қарай 70 миль (113 км) қашықтықта орналасқан. Шабуыл нәтижесінде Ресей мен шешен сепаратистері арасында уақытша атысты тоқтату келісіміне қол қойылды, сондай-ақ Ресей мен Ичкерия арасында бейбіт келіссөздер басталды (бірақ олар кейін сәтсіз аяқталды).

Бастапқы шабуыл

Басаевтың адамдары әскери жүк көліктерінің колоннасында жасырынып, Ставрополь крайына өтті. 14 маусым күні шамамен сағат 12-де олар бас полиция бөліміне және қала әкімдігіне шабуыл жасап, мемлекеттік ғимараттарға Чечен туларын көтерді. Ресей күштері келгеннен кейін бірнеше сағат өткен соң, шешендер тұрғын аудандарына шегініп, қалалық ауруханада қайта жиналды. Олар 1500-ден 1800-ға дейін адамды (кейбір есептер бойынша 2000-ға немесе тіпті 2500-ға дейін) кепілге алды, олардың көп бөлігі азаматтар (оның ішінде шамамен 150 бала және нәрестесі бар бірқатар әйелдер). Ауруханаға бара жатқанда олар көмектесуден бас тартқан 100 азаматты атып тастады.

Қалдықтар дағдарысы

Басаев үлтіматум жариялап, талаптары орындалмаса, кепілдерді өлтіреміз деп қорқытты. Оның талаптарында Бірінші Шешен соғысын тоқтату және Ресейдің шешен өкілдерімен тікелей келіссөздер жүргізу кірді. Сонымен қатар, Басаев ресейлік биліктен оқиға орнына журналистерді шақырып, оларға ауруханадағы шешендердің орналасқан жеріне кіруге рұқсат беруді талап етті. Ресей президенті Борис Ельцин кепілдерді босату үшін бар күшін салатынына уәде беріп, осы шабуылды «цинизм мен қатыгездік тұрғысынан бұрын-соңды болмаған» деп айыптады. 15 маусым күні сағат 8 шамасында шешендер бір кепілді өлтірді. Журналистер белгіленген уақытта келмеген соң, Басаевтың бұйрығымен тағы бес кепіл атып өлтірілді. «Нью-Йорк Таймс» газеті аурухананың бас дәрігерінің сөзін келтірді: «Бірнеше шешен кездейсоқ бес кепілді ұстап алып, оларды атып, Ресей әскерлері өз жерлерін тастап кетуі керек деген талаптарындағы қатыгездіктерін әлемге көрсетті». Қауіпсіздік министрі Сергей Степашин осы өлім жазасы туралы хабарларды «алдау» деп мәлімдеді. Үш күндік қоршаудан кейін Ресей билігі қауіпсіздік күштеріне аурухана комплексін қайта басып алуға бұйрық берді. Осы операцияға МІХ полициясы («милиция») және Ішкі әскерлер, сондай-ақ Федералдық қауіпсіздік қызметінің (ФҚҚ) спецназы (арнайы күштер), оның ішінде элиталық «Альфа» тобы қатысты. Шабуыл жасаушы күштер төртінші күні таңертең аурухана комплексіне шабуыл жасап, күшті қарсылыққа тап болды. Бірнеше сағатқа созылған шайқаста көптеген кепілдер өліп, жергілікті атысты тоқтату туралы келісімге қол жеткізілді, нәтижесінде 227 кепіл босатылды, ал 61 кепілді орыс әскерлері босатты. Бірнеше сағаттан кейін ауруханаға жасалған екінші ресейлік шабуыл да, үшіншісі де сәтсіз аяқталды, осының салдарынан тағы да көп адам қаза тапты. Ресей билігі шешендерді кепілдерді «адам қалқаны» ретінде пайдаланғаны үшін айыптады. Ельциннің адам құқықтары жөніндегі кеңесшісі Сергей Ковалев оқиғаны былай сипаттады: «Жарты сағаттың ішінде аурухана өртеніп кетті, ал осы оқ атысының салдарынан не болғанын біз тек келесі күні таңертең ғана білдік. Мен өз көзіммен қабырғалар мен төбеге жабысқан адам денесінің бөліктерін және күлген денелерді көрдім».

Дағдарысты шешу

18 маусымда Басаев пен Ресей премьер-министрі Виктор Черномырдиннің келіссөздері Бірінші Чечен соғысының шешімді нүктесіне айналған келісімге әкелді. Кешірілгендерді босату шартымен Ресей Чечнядағы әскери әрекеттерді тоқтатуға және келіссөздер бастауға келісті. Ал Ельцин сол кезде Канаданың Галифакс қаласында өткен "Сегіздер тобының" саммитіне қатысты. Ельцинмен кездескеннен кейін "Сегіздер тобы" Чечен қақтығысының екі тарапындағы зорлық-зомбылықты айыптады. Журналист дағдарыс туралы сұрағанда, Ельцин көтерілісшілерді "маңдайларына қара лента таққан қорқынышты қарақшылар" деп атады ("Это оголтелые бандиты, понимаешь, с чёрными повязками"). 19 маусымда көптеген кешірілгендер босатылды. Басаевтің 120 ерікті кешірілгеннен құралған тобы (оның ішінде 16 журналист және 9 Мемлекеттік Дума депутаты) Дагестанмен шекараға жақын, Чечняның ішіндегі Зандак ауылына ешқандай оқиғасыз жетті. Қалған кешірілгендер босатылды; Басаев бірнеше журналистермен бірге Дарго ауылына барды, онда оны батыр ретінде күтіп алды. Бұл шабуыл соғыстың шешімді нүктесі деп есептеледі. Ол чечен сепаратистерінің рухын көтеріп, ресейлік қоғамды дүрліктірді және Ресей үкіметінің беделін түсірді. Басталған келіссөздер кешірілгендерге демалып, қайта қарулануға қажетті уақытты сыйлады. Соғыс аяқталғанға дейін Ресей әскерлері бастамашылықты қайтадан қолға алған жоқ.

Қаза тапқандар мен залалдар

Ресми деректерге сәйкес, 129 адам (оның ішінде 18 полицей және 17 әскери қызметкер) қаза тауып, 415 адам жарақат алды (олардың 18-і кейіннен жараларынан қайтыс болды). Оның ішінде кем дегенде 105 кепілдік құрбандары бар. Кем дегенде 11 ресейлік полицей және 14 әскери қызметкер қаза тапты. Қаладағы 160-тан астам ғимарат, соның ішінде 54 мемлекеттік ғимарат және 110 жеке үй қиратылды немесе зақымдалды. Көптеген бұрынғы кепілдер психологиялық жарақаттарға ұшырады және Будённовск қаласындағы жаңа орталықта емделді.

Саяси салдар

Көптеген ресейліктер үкіметтің Будённовск оқиғасын басқаруын тиімсіз деп бағалады. Ресей парламентінің төменгі палатасы – Мемлекеттік Дума 241 дауысқа қарсы 72 дауыспен үкіметке сенімсіздік білдіру туралы резолюцияны қабылдады. Бірақ, бұл тек қана символдық қадам ретінде қарастырылды және үкімет отставкаға кетпеді. Дегенмен, осы оқиға салдарынан Степашин мен ішкі істер министрі Виктор Ерин қызметтерінен босатылды; олар 1995 жылдың 30 маусымында отставкаға кетті. Басаевтің жасағы 11 адамды жоғалтып, біреуі із-түссіз жоғалып кетті; олардың көпшілігі тоңазытқышпен жабдықталған жүк көлігінде Чечняға қайтарылды. Келесі жылдары, кешірілген шабуылдардың 40-тан астам аман қалғандары іздестіріліп, өлтірілді, оның ішінде 2002 жылы Асламбек Абдулхажиев және 2006 жылы Басаевтың өзі, ал 20-дан астамы Ставрополь аймақтық сотымен түрме жазасына кесілді.