Кіріспе
Даниял 3:23 аятынан кейінгі үзінді, Киелі кітаптың кейбір аудармаларында Азарияның дұғасы және Үш қасиетті бала әні деп аталатын, Pr Azar деген қысқартылған түрі бар, – бұл Киелі кітаптың кейбір аудармаларында, соның ішінде ежелгі грек тіліндегі Септуагинта аудармасында Даниял 3:23 аятынан кейін кездесетін үзінді. Кейбір христиан дінтері бұл үзіндіні канондық деп мойындайды. Үзінді үш негізгі бөлімнен тұрады. Біріншісі – Даниялдың досы Азарияның (Даниял 1:6–7 бойынша, Бабыл тілінде Әбдінего деп аталған) үш жастың отты пеште болған кезде айтқан өкінішті дұғасы. Екінші бөлімде пеште оларды қарсы алған, бірақ өртке түспеген жарқыраған бейне туралы қысқаша айтылады. Үшінші бөлім – олар құтқарылғанда орындаған мадақтау гимні. Гимн "Оны мәңгілікке мақтаңыздар және жоғарылатыңыздар" деген қайта-қайта келетін ұранды қамтиды, әр қайталауда әлемнің бір қыры сипатталады.
The Prayer of Azariah and Song of the Three Holy Children, abbreviated Pr Azar, is a passage which appears after Daniel 3:23 in some translations of the Bible, including the ancient Greek Septuagint translation. The passage is accepted by some Christian denominations as canonical. The passage includes three main components. The first is the penitential prayer of Daniel's friend Azariah (called Abednego in Babylonian, according to Daniel 1:6–7 (NIV)) while the three youths were in the fiery furnace. The second component is a brief account of a radiant figure who met them in the furnace yet who was unburned. The third component is the hymn of praise they sang when they realized their deliverance. The hymn includes the refrain, "Praise and exalt Him above all forever ", repeated many times, each naming a feature of the world.
Мәтіндер мен шығу тегі
Бұл дұға мен оған қосатын ән Даниял кітабының еврей және арамей тілдеріндегі түпнұсқа мәтіндерінде табылмайды, сондай-ақ ерте еврей жазбаларында да еске алынбаған. Бұл жазбалардың пайда болуы құпия. Бұл оқиғалар алғашқыда еврей (немесе арамей) тілінде, әлде грек тілінде жазылған-жазылмағаны белгісіз, алайда көптеген қазіргі ғалымдар мәтіндік деректерге сүйене отырып, түпнұсқа семит тілінде болған деген қорытындыға келеді. Бұл құжаттардың жазылған мерзімі де нақты емес, бірақ көптеген ғалымдар б.з.б. II немесе I ғасырда жазылған болуы мүмкін деп санайды.
Қасиеттілік
Оны католик және шығыс православиелік христиандар қанондық кітап ретінде қабылдайды, бірақ көптеген протестанттар оны канондық емес деп есептейді. Дегенмен, бұл үзінді 80 кітаптан тұратын протестанттық Киелі кітаптарда Апокрифтар бөлімінде кездеседі. Осыған байланысты, Англия шіркеуінің Отыз Тоғыз Бабының VI бабында ол канондық емес деп тізілген (бірақ, басқа апокрифтік мәтіндермен бірге, "шіркеу оны өмірлік үлгі және мінез-құлыққа қатысты нұсқаулар үшін оқиды"). Реформацияланған шіркеулердің Бельгиялық Иман Жарғысында былай делінген: "Шіркеу осы [апокрифтік] кітаптарды, олар қанондық кітаптармен сәйкес болған жағдайда, оқып, олардан үйренуге болады".