Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын мемлекет қайраткері (1507–1587), XVI ғасырдың шенеунігі
English statesman (1507–1587)
the sixteenth century official
Сэр Ральф Садлер немесе Садлер ПК, Knight banneret (1507 – 30 наурыз 1587) – Генри VIII-ге Жеке кеңесші, Мемлекеттік хатшы және Шотландияға елші болып қызмет еткен ағылшын мемлекет қайраткері. Садлер Эдуард VI-ға да қызмет етті. 1553 жылы Джейн Грейге тәжді беру туралы құжатқа қол қойғандықтан, Мэри I билік құрған кезеңде өзінің иеліктеріне қайтаруға мәжбүр болды. Садлер Елизавета I билік құрған жылдары патшалық құрметке ие болып, Жеке кеңесші қызметін атқарды және ағылшын-шотланд дипломатиясына қайта қатысты. 1568 жылдың мамыр айында Ланкастер герцогтігінің канцлері болып тағайындалды.
Sir Ralph Sadler or Sadleir PC, Knight banneret (1507 – 30 March 1587) was an English statesman, who served Henry VIII as Privy Councillor, Secretary of State and ambassador to Scotland. Sadler went on to serve Edward VI. Having signed the device settling the crown on Jane Grey in 1553, he was obliged to retire to his estates during the reign of Mary I. Sadler was restored to royal favour during the reign of Elizabeth I, serving as a Privy Councillor and once again participating in Anglo Scottish diplomacy. He was appointed Chancellor of the Duchy of Lancaster in May 1568.
Отбасы және ерте өмірі
Ральф Садлер Миддлсекс қаласындағы Хакниде, Дорсет маркизі мен сэр Эдвард Белкнаптың қызметіндегі кіші лауазымды Генри Садлердің үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Генри Садлер бастапқыда Уорвикширден шыққан, бірақ кейін Хакниде қоныстанды. Ральфтың інісі Джон 1544 жылы Булонь қамалында ротаға қолбасшылық етті. Шамамен жеті жасында Садлер Томас Кромвельдің үйіне жіберілді, кейіннен ол Эссекс графы болды, онда ол тамаша білім алды. Ол оқу мен жазуды үйреніп, француз, латын және грек тілдерін жетік меңгерді, сондай-ақ заң саласындағы негізгі білімдерге ие болды. Ол тек зиялы және тапқыр ғана емес, сонымен қатар атқа мінуде де шебер, соққылауда да дағдылы болды. Роджер Ашам Садлердің терісінің түсін, сыртқы келбетін және сақалын герцог Мориске ұқсас деп айтты, бірақ герцог одан биік болған. Садлер Стандондағы қабір мүсінімен бейнеленген, және оның суретін Ханс Холбейн кіші салған болуы мүмкін.
Ralph Sadler was born in Hackney, Middlesex, the elder son of Henry Sadler, a minor official in the service of the Marquess of Dorset and Sir Edward Belknap. Henry Sadler was originally from Warwickshire, but later settled in Hackney. Ralph had a brother, John, who commanded a company at the Siege of Boulogne in 1544. At around seven years of age, Sadler was placed in the household of Thomas Cromwell, later Earl of Essex, where he received an excellent education. He was taught to read and write, becoming fluent in French, Latin and Greek and acquired a working knowledge of the law. He proved to be not only intelligent and resourceful but also capable of great feats of horsemanship and was skilled at falconry. Roger Ascham compared Sadler's appearance in terms of complexion, countenance and beard to Duke Maurice, although the Duke was taller. Sadler is also represented by his tomb effigy at Standon, and he may have been painted by Hans Holbein the Younger.
Кромвель мен патшаның қызметінде, 1526 - 1539 жылдар
19 жасына келген кезде Садлер Томас Кромвельдің хатшысы болып қызмет етіп, әкімшілік, қаржы және саясат салаларын үйренді. Осы лауазымда ол Кромвельдің үй шаруасын басқарды, сонымен қатар оның хат-хабарларын дайындауға және жазуға қатысты. 1529 жылға қарай ол Кромвельдің ең жақын достарының біріне айналып, оның өсиетін орындаушысы болып тағайындалды. 1525-1529 жылдар аралығында оның аты Кромвельдің монастырларды жабу туралы хаттарында кездеседі. Осы шамада оның қабілеті патшаның назарына түскен болуы мүмкін. Оған Боудағы Сент-Леонард монастырының жабылған жерлері мен иеліктері берілді. Кромвельдің 1536 жылдың 9 шілдесінде пэрлік дәрежесіне көтерілуінен кейін, Садлер Тайлық палатаның джентльмені болып тағайындалды. Сол жылы ол Уилтшир графтығының Хиндон округінен парламент депутаты болды, ал оның аты Катерина Арагонның өсиетіндегі әкімшілер тізімінде де бар. 1537 жылдың қаңтар айында Садлер Шотландияға корольдің қарындасы Маргарет Тюдордың үшінші күйеуі Генри Стюартқа қарсы айтқан шағымдарын тексеру үшін және ағылшын-шотланд қарым-қатынастарын жақсарту үшін жіберілді. Ол екі мақсатқа да қол жеткізді. 1537 жылдың 1 сәуірінде Ральф Руанда Шотландия королі Джеймс V-пен кездесті, ол Валуа әулетінен Мадленге үйленген болатын. Король Садлердің жұмысына риза болып, оны тағы да Шотландияға жіберді, бұл жолы Шотландия королі Джеймс V-ті кардинал Битон ұсынған франко-шотланд одағын қабылдамауына көндіру үшін. Садлер бұл мәселеде сәтті болмады, бірақ король оның еңбегіне қанағаттанды. 1539 жылы ол Миддлсекс графтығының рыцары (депутат) болып сайланды.
By the time he was 19 Sadler was serving as Thomas Cromwell's secretary, learning about administration, finance and politics. In this role, he handled Cromwell's household business and was also involved in drafting and writing his correspondence. By 1529 he had become one of Cromwell's most trusted friends and was appointed an executor of his will. Between 1525 and 1529, his name appeared in Cromwell's correspondence in connection with the suppression of monasteries. It was probably around this time that his talents came to the attention of the king. He was granted the manor and lands from the suppressed St Leonard's Priory in Bow. It was probably soon after Cromwell's elevation to the peerage, on 9 July 1536, that Sadler was named a gentleman of the Privy Chamber. In the same year, he became M. P. for Hindon, Wiltshire and his name also appears in the list of administrators named for Catherine of Aragon's will. In January 1537, Sadler was sent to Scotland to investigate complaints made by Margaret Tudor, the King's sister, against her third husband, Henry Stewart, 1st Lord Methven, and to improve Anglo Scottish relations. He succeeded in both respects. On 1 April 1537, Ralph met James V of Scotland, newly married to Madeleine of Valois, at Rouen. The King was pleased with Sadler's work and sent him again to Scotland, this time to discourage the King of Scotland, James V, from accepting Cardinal Beaton's proposed Franco Scottish alliance. Sadler failed in that respect, but the King was nonetheless impressed with his work. In 1539 he was elected knight of the shire (MP) for Middlesex.
Генрих VIII мен Эдуард VI, 1540 - 1557 жылдар
1540 жылдың сәуірінде Садлер патшаның бас хатшысы болып тағайындалды, бұл қызметті ол Томас Уриотслимен бірлесіп атқарды. Сол жылы ол рыцарь атағын алды, патшалық кеңесші болды және 30 жылдан астам уақыт бойы парламентте Гертфордширді өкілдік етті. 1545 жылы ол Престонды өкілдік етті. Садлер 1540 жылы досы мен кеңесшісінің құлағаннан кейін және одан кейін өлімге кесілгеннен кейін аман қалды; алайда Кромвельдің өлімінен кейінгі билік күресінде ол тұтқындалып, Тауэрге жіберілді. 1541 жылдың 17 қаңтарында императорлық елші Эустас Шапуи мен француз елшісі Шарль де Марилак өздерінің үстемдеріне сэр Ральф Садлер мен сэр Томас Уайт, сондай-ақ тағы бір сарай адамы сэр Джон Уоллоп тұтқындалғанын хабарлады. Келесі күні таңертең оларды Хэмптон-корттан қолдары байланған күйі, 24 садақшының сүйемелдеуімен Тауэрге алып кетті. Марилак атап көрсеткендей, бұл "маңызды мәселе болуы керек", өйткені Уайттың "Кромвельге қарсы біріккендердің барлығы жауы болып саналады, ол оның жақтасы болған". Садлер өзін ақтады және бірнеше күннен кейін босатылып, кеңес палатасына оралды. 1541 жылдың қараша айында Кэтрин Говард пен оның туыстарын тексеруде маңызды рөл атқарды, корольдің сенімін қайта жеңіп алды және лордтар Одли мен Хертфордпен үштік министрлікте соттың жазғы сапары Солтүстікке бару кезінде мемлекеттік мәселелерді басқаруға атсалысқандығы үшін рыцарь атағын алды. Кеңестегі одақтастарымен, әсіресе Томас Кранмермен бірге Садлер Томас Кромвельдің құлауына себепкер болған Норфолк пен Гардинердің беделін түсіру үшін сәтсіз әрекет жасап, куәліктер жинады.
In April 1540 Sadler was made principal secretary to the king, a position he held jointly with Thomas Wriothesley. In the same year, he was knighted, made a privy councillor, and began more than 30 years of service representing Hertfordshire in Parliament. He represented Preston in 1545. Sadler survived the fall from power and subsequent execution of his friend and mentor in 1540; however, during the power struggle following Cromwell's demise, he was arrested and sent to the Tower. On the evening of 17 January 1541, the Imperial ambassador, Eustace Chapuys, and the French ambassador, Charles de Marillac, reported to their masters that Sir Ralph Sadler and Sir Thomas Wyatt had been arrested, as had another courtier Sir John Wallop. The following morning they were taken from Hampton Court, with their hands bound, accompanied by 24 archers, to the Tower. Marillac noted that it "must be some great matter" for Wyatt "has for enemies all who leagued against Cromwell, whose minion he was." Sadler was able to clear himself and was released in a few days, returning to the council chamber. He played a leading role in the examination of Catherine Howard and her relatives in November 1541, regained the King's trust, and was knighted for his part in holding matters of state while the court went on a summer progress of the North in a tripartite ministry with Lords Audley and Hertford. Together with his allies in the council, notably Thomas Cranmer, Sadler gathered evidence in an unsuccessful attempt to discredit Norfolk and Gardiner, the men who had orchestrated Thomas Cromwell's downfall.
Сот қызметкерінен кәсіби дипломатқа: Шотландияға іссапар
Сэдлер бірнеше рет Шотландияға жіберілді. 1540 жылы ол Францияның одақтасы кардинал Бетонның беделін түсіруге және ықпалын әлсіретуге тырысты, оның хабаршысы Александр Крайтоннан тәркіленген хаттар арқылы. Крайтонның кемесі дауылға ұшырап, Англияға келуге мәжбүр болды. Алайда, Шотландия королі V Джеймс хаттардың оны құрылытпайтынын мойындамады және корольдің өзінің билігінен бөлек, кардиналдың Шотландияда жеке рухани билігі бар екенін айтты. Кейін, кардиналдың қатысуымен Джеймс пен Садлер тәркіленген хаттарды Бетонның көшірмелерімен салыстырып, айырмашылықты анықтады. Джеймс V Садлер мен оның туысы VIII Генрихке алғыс айтты, бірақ кардиналдың іс-әрекетінде кінә таба алмады. Солвей Мосс шайқасынан кейін Садлер 1543 жылдың наурыз айында Шотландия королевасы Мэри мен Уэльс ханзадасы Эдуардтың некелерін ұйымдастыру үшін Шотландияға қайтадан жіберілді. Ол Гринвич шарты бойынша келіссөздер жүргізуге сәттілік танытты, бірақ неке аяқталған жоқ. 1543 жылдың 22 наурызында ол королеваны алғаш рет көру үшін Эдинбургтен Линлитгоу сарайына аттанды. Мария Гизтің күтімшісі Жан Синклерден патшайымды орағыш киімдерінен көрсетуін сұрады. Бұл көріністі 19 ғасырдың суретшісі Бенджамин Хейдон бейнелеген. Садлер нәресте "көргенімнің ең әдемі баласы, өмір сүруге лайық" екенін жазды. Мэри оған регент Арранның ұлы Джеймс Гамильтонның ханшайым Элизабетке үйленуін қалағанын еске салды. Мэри кардинал Бетонды түрмеден босату үшін регент Арранға араласуға тырысты, оның саяси білігі екі жаққа да пайдалы болуы мүмкін екенін айтты. VIII Генрих Мэридің үйіне ағылшын қызметшілерін алғысы келді, ал Садлер бұл рөлге оның досы, Кэтрин Эджкамбты, Питер Эджкамбтың жесірін ұсынды. Садлер 1543 жылдың шілдесінде Арран мен кардинал Бетон арасындағы Линлитгоудағы дауға жақыннан куә болды. Келісімге қол жеткізілгеннен кейін Леннокс графы Мэриді Стирлинг қамалына алып барды. 9 тамыз 1543 жылы Садлер VIII Генрихке Мария де Гиз бен нәресте патшайымға жасаған сапары туралы жазды: "(Мария де Гиз) Стирлингте болғанына қатты қуанды, және ол үй туралы көп мақтады, менің алдымда: "Қызы тез өсіп келеді; жақын арада, - деді ол, - анасы сияқты болса, әйелге айналар еді;" ол, шындығында, әйелдердің арасындағы ең бойы үлкендердің бірі. Сондықтан ол маған баланы көрсетуін сұрады, мен оны көруім үшін, сіздің мәртебеңізге сендіремін, оның жасына сай әдемі және сүйкімді бала екенін." Қараша айында Садлер Эдинбургтегі көңіл-күй Англияға қарсы болғандықтан, қауіпсіздігі үшін қорқып, Ангус графына тиесілі Танталлон қамалына көшті. Регент Арран Ротсей жаршысын Танталлонға жіберіп, Садлерді Англияға қайтаруды бұйырды, өйткені ол "оның осы патшалықтың адал азаматтарын Англияның пікіріне бұрып, құрылытпауға жасаған үлкен әрекеттерін күн сайын көрді". Графтың туыстары оны 1543 жылдың 11 желтоқсанында Бервик-апон-Твидке жеткізді. Оның ағылшын-шотланд қарым-қатынастарын нығайтуға бағытталған барлық жұмысы сәтсіз аяқталды, ал 1543 жылдың желтоқсанында шотландтар Гринвич шартын қабылдамағаннан кейін соғыс басталды. Садлер 1543 жылдың сәуір айында дипломатиялық миссияларда жиі болмағандықтан Мемлекеттік хатшы лауазымынан Уильям Пейджетпен ауыстырылды, бірақ Ұлы гардеробтың басқарушысы болып тағайындалды. Ол Шотландияға қарсы соғыс кезінде Гертфорд графымен бірге 1544 жылдың мамыр айында Эдинбургке жасалған жазалау экспедициясы кезінде қазынашы болды. Садлер Гертфордпен бірге Шотландияға 1545 жылдың қыркүйегінде сол лауазымда барды. Ол Лорд Гертфордпен бірге болды, бұл жолы Пинки шайқасында армияның жоғары қазынашысы лауазымында. 1547 жылдың 10 қыркүйегінде Садлер соғыстағы қызметі үшін кавалер атағын алды. Сэдлер Винчестер епискобы Стивен Гарднердің тұтқындалуына куә болды, сондай-ақ Роберт Кетттің Норфолк көтерілісін басуға көмектескен күшпен бірге болды. VIII Генрих 1546 жылдың 26 желтоқсанында өсиетін дайындағанда, ол Садлерді VI Эдуардтың билігінде Англияны басқаратын Регенттік кеңесіне тағайындады және оған өсиетінде 200 фунт стерлинг қалдырды. 1550 жылы Садлер Хакнидегі үйін сатты. Ол 1553 жылы VI Эдуардтың өсиетіне қол қойған, бұл оның протестанттық үкіметтегі радикалдардың бірі екенін көрсетті. Ол протестант Джейн Грейдің тажын бекітуге қол қойды және Лорд Бергли оны оның атынан әрекет етуді күткендердің бірі ретінде атады.
Sadler was sent to Scotland several times. In 1540 he tried to embarrass and undermine the authority of Cardinal Beaton, an ally of France, with letters captured from his messenger Alexander Crichton of Brunstane whose ship had been forced by a storm to put into England. However, James V of Scotland refused to accept that the letters were compromising, and argued in favour of the Cardinal that he had a separate spiritual authority in Scotland apart from the King's own temporal powers. Later, when the Cardinal was present, James and Sadler compared the captured letters with Beaton's copies and found a discrepancy. James V said he was thankful to Sadler and his uncle Henry VIII but still would not find fault in the Cardinal's actions. Following the Battle of Solway Moss, Sadler was sent to Scotland again, in March 1543, to arrange a marriage between the infant Mary, Queen of Scots, and Edward, Prince of Wales. He was a successful negotiator for the Treaty of Greenwich, although the marriage was not concluded. On 22 March 1543, he rode from Edinburgh to Linlithgow Palace to see the queen for the first time. Mary of Guise asked the nurse Jean Sinclair to show him the queen out of her swaddling clothes. The scene was depicted by a 19th century artist Benjamin Haydon. Sadler wrote that the infant was "as goodly a child I have seen, and like to live". Mary reminded him that in turn Regent Arran wanted his son James Hamilton to marry Princess Elizabeth. Mary tried to work on him to intercede for Regent Arran to release Cardinal Beaton from imprisonment, alleging the Cardinal's political expertise could be employed to mutual benefit. Henry VIII wanted English servants in Mary's household, and Sadler recommended "Lady Edongcomb" for this role, his friend, Katherine Edgcumbe the widow of Peter Edgecumbe of Cotehele. Sadler closely followed a controversy at Linlithgow between Arran and Cardinal Beaton in July 1543. When an agreement was reached, the Earl of Lennox escorted Mary to Stirling Castle. On 9 August 1543 Sadler wrote to Henry VIII describing his visit to Mary of Guise and the infant Queen;"(Mary of Guise) is very glad that she is at Stirling, and much she praised there about the house, and told me, "That her daughter did grow apace; and soon," she said, "she would be a woman, if she took of her mother;" who indeed, is of the largest stature of women. And therefore she caused also the child to be brought to me, to the intent I might see her, assuring your majesty, that she is a right fair and goodly child, as any that I have seen for her age." By November Sadler, fearing for his safety as the mood in Edinburgh turned against England, moved to Tantallon Castle, which belonged to the Earl of Angus. Regent Arran sent the Rothesay Herald to Tantallon, ordering him to return Sadler to England, having "seen daily his great practices made to seduce and corrupt true faithful subjects of this realm to the opinion of England." The Earl's kinsmen conveyed him to Berwick upon Tweed on 11 December 1543. All of his work in solidifying Anglo Scottish relations came to nothing, and war followed after the Scottish rejection of Treaty of Greenwich in December 1543. Sadler was replaced by William Paget as Secretary of State in April 1543, owing to his frequent absences on diplomatic missions, but was appointed Master of the Great Wardrobe. He was treasurer for the war against Scotland with the Earl of Hertford during his punitive expedition to Edinburgh in May 1544. Sadler accompanied Hertford into Scotland, in the same role in September 1545. He accompanied Lord Hertford again, this time at the Battle of Pinkie in the post of High Treasurer of the Army. On 10 September 1547, in recognition of his services during the fighting, Sadler was made a knight banneret. Sadler was present when Stephen Gardiner, Bishop of Winchester, was arrested, and he also accompanied the force that put down Robert Kett's Norfolk Rebellion. When Henry VIII was preparing his will on Boxing Day 1546, he had already appointed Sadler onto the Council of Regency that was to rule England during Edward VI's minority and left him £200 in his will. In 1550 Sadler sold his mansion at Hackney. He was one of the signatories of Edward VI's will in 1553, proving one of the radicals in a Protestant government. He signed the device settling the crown on the Protestant Jane Grey, and was noted by Lord Burghley as one of those expected to act on her behalf.
Мэри I және Елизавета I, 1558 - 1587 жылдар
Католик Мария I таққа отырғанда, мұрагерлік дағдарыс шешілгеннен кейін, Садлер көптеген лауазымдарынан айырылды, соның ішінде Ұлы гардероб шебері қызметінен босатылды, бейбітшілік комиссияларынан алынып, Жеке кеңестен шығарылды. Ол 25-30 шілде 1553 жылдары қысқа мерзімге үй қамауында болды, ал 6 қазанда кешірім алды. Мария I билігінің қалған уақытында ол парламентке қатыспады, Гертфордширдегі Стэндон қаласында жартылай зейнеткерлікте тұрды. Елизавета I билікке келгенде, патшалық құрметке қайта оралған Садлер 1559 жылдың 8 тамызында Шотландия протестанттарымен одақ құру және Конгрегация лордтары мен Шательро герцогының ісін ілгерілету үшін Шотландияға жіберілді. Ағылшындар Лейт шайқасына тікелей араласқаннан кейін, ол Эдинбург шартының жасалуына бірнеше авторлардың бірі болды. 1568 жылы Ланкастер герцогтығының канцлері болып тағайындалды, ал Шотландия королевасы Мэри Англияға қашқанда, Садлер осы мәселе бойынша шотланд комиссарларымен кездесуге құлшынбады. Ол 1572 жылы Солтүстік графтардың көтерілісінен кейін Шотландияда Норфолк герцогін тұтқындау үшін жіберілді. Садлер Шотландия королевасы Мэридің түрме сақшысы болып тағайындалды. 1584 жылдың жазынан 1585 жылдың көктеміне дейін Мэри Садлердің қадағалауымен Уингфилд үйі мен Тутбери қамалында ұсталды. Осы кезеңде Елизавета Мэридің оған қарсы жоспарларына қатысты алаңдады. Андреа Кларктің сөзіне сүйенсек, "Елизаветаның үкіметі мен министрлері арасында, көптеген католиктер үшін бейнелі тұлға болған Шотландия королевасы Мэриден туындаған қауіптің ортасында оның қауіпсіздігіне қатысты үлкен қорқыныш сезімі болды". Садлер Мэридің бостандығын шектеуге бұйрық алды. Фрэнсис Уолсингэм Садлерді Мэриді "аң аулауға" алып шығуын және оған "Шрусберидің қарауында болған кезге қарағанда" көбірек еркіндік беруін сынады. Садлер қамал төңірегіне күзет қоюға және айына "бір немесе екі рет" аумақты тінтіп қарауға міндетті болды. Бэбингтон қастандығынан кейін Садлер Мэриге өлім жазасын кескен кеңесте болды.
On the accession of the Catholic Mary I to the throne, after the resolution of the succession crisis, Sadler lost most of his offices, including master of the great wardrobe, he was removed from the commissions of the peace and excluded from the Privy Council. He was briefly under house arrest from 25 to 30 July 1553 before being granted a pardon on 6 October. For the rest of Mary I's reign he did not sit in any parliament, remaining in semi retirement at Standon, Hertfordshire. During the reign of Elizabeth I, restored to royal favour, Sadler was sent to Scotland on 8 August 1559 to arrange an alliance with the Scottish Protestants, and forward the cause of the Lords of the Congregation and Duke of Chatelherault. After the English became directly involved in the fighting at the Battle of Leith, he was one of the architects of the Treaty of Edinburgh. In 1568 he was appointed Chancellor of the Duchy of Lancaster, and when Mary, Queen of Scots, fled to England, Sadler was unwillingly appointed to meet with the Scottish commissioners regarding that problem. He was sent to arrest the Duke of Norfolk in Scotland in 1572 following the Rising of the Northern Earls. He was reluctantly appointed jailer of Mary, Queen of Scots. From summer 1584 to spring 1585, Mary was housed at Wingfield Manor and Tutbury Castle, under Sadler's charge. During that time, Elizabeth was nervous about Mary's plans against her. According to Andrea Clarke there was "a tangible, palpable sense of heightened levels of fear among Elizabeth's government and ministers about her safety in the midst of the danger posed by Mary Queen of Scots, who for many Catholics was a figurehead". Sadler was instructed to restrict Mary's freedom. Francis Walsingham chided Sadler for taking Mary "hawkyng" and for giving her "more lybertye now then at any tyme when she was in the E of Shrewsbury chardge". Sadler was required to post guards round the castle and to search the grounds "once or twice a moneth". After the Babington Plot, Sadler was on the council that sentenced Mary to death.
Мэтью Баррдың оралуы
Ральф пен Эллен үйленгеннен кейін он бір жылдан астам уақыт өткен соң Мэтью Барр Ирландиядан аман-есен оралып, Лондонның бір тавернасында Садлердің әйеліне заңды күйеуі екенін айтқанын естіді. Ральф пен оның әйелі жеті баласы болды, ал ол қазір патша сарайында өте бай және ықпалды адам болды, оның беделі қауіпте болды. Садлер әйелі мен балаларына адал адам еді. «Мырза Садлер бұл мәселеге өте қиындықпен қарады», - деп хабарлады лорд-канцлер Вриотсли министр Пейджетке. 1526 жылы Элен Митчелл мен Мэтью Барр Эссекстің Данмоу қаласында заңды түрде үйленген. Барр оларды тастап, Ирландияға кеткенге дейін олардың екі қызы болды. Элен шамамен бір жыл Данмоуда болды, оның қайда кеткенін білуге тырысты. Содан кейін ол Клеркенвелл монастырындағы монахиняның қызметшісі болды. Мэтьюді табуға бекініп, оның туған жеріне сапар шекті және оның бауырларымен бірге одан әрі іздестірді, бірақ сәттілік болмады. Үмітін үзген Элен Клеркенвеллге қайтып келді. Біраз уақыттан кейін Солсбери қаласынан келген бір адам оның күйеуінің қайтыс болғанын сенімді түрде мәлімдеді. Клеркенвеллдің приоры ұсынған Элен Томас Кромвельдің енесі, Мерси Прайордың қызметіне кіріп, Ральф Садлер оған ғашық болған кезде оның үйінде тұрды. Ральф Садлер мен Элен Мэтью Барр қайтыс болды деп ойлап үйленді. Эленнің оқиғасының нұсқасын Элизабет дәуірінің жазушысы Николас Сандер берді және оның мінез-құлқына күмән келтіруге тырысты, бірақ сәттілікке жетпеді. Сандер Эленнің (туған есімі Митчелл) Томас Кромвельмен туыс екенін және оның үйінде жұмыс істегенін мәлімдеді. Кромвель жесірлерге қайырлылықпен қарағандықтан, мұның болуы мүмкін. XVII ғасыр тарихшысы Гилберт Бернет Сандердің оқиғасының қияли екенін есептеді. Сандер иезуит, католик, дінінен бас тартқан, мақсаты бар жазушы еді. Ол Англияның жетекші тұлғаларын жамандауға құмарлық танытты. Элен мен Ральфтің некесі кезінде ешқандай дау болған жоқ. Кромвельдің әкесінің әпкесі Маргарет Митчелл болды, ал Элен Маргарет пен оның күйеуі Уильямның туысы немесе Уильямның бауыры Томас болуы мүмкін, олардың барлығы бір кезде Уолтер Кромвельмен бірге тұрып, жұмыс істеген. Бұл Элен мен Ральфті жамандаудың орнына, олардың отбасылық байланысының достықпен басталганын көрсетеді. Тергеу көрсеткендей, Эленнің алғашқы некесі заңды болды, сондықтан Садлер балаларының заңдылығын Парламент актісімен растауға міндетті болды. 1546 жылы оның атынан 37 Hen. 8. c. 30 Парламент актісі қабылданды. Акт Эленнің Мэтью Баррмен жасаған некесін жойды және оның Ральф Садлермен жасаған некесін нақты және дұрыс одақ деп мойындады. Садлер актінің жариялануын болдырмауға тырысты және оның егжей-тегжейлері сол кезеңнің заңдарында жарияланбады. Акт туралы заманауи сілтемелердің жалғыз белгілі нұсқасы Ішкі ғибадатхана кітапханасындағы «Сэр Ральф Садлердің бұрын-соңды болмаған ісі» деген транскриптте сақталған. Мэтью Барр оқиға орнынан жоғалып кетті. Бұл оқиға Садлердің беделіне нұқсан келтірді, бірақ ол толығымен жойылған жоқ. Оның Эленмен жасаған некесі сақталды және олар көп жылдар бойы басқа оқиғаларсыз өмір сүрді.
More than eleven years after Ralph and Ellen had married, Matthew Barre returned alive and well from Ireland and was overheard in a London tavern claiming to be the lawful husband of Sadler's wife. Ralph and his wife had seven surviving children, and he was now a very wealthy and influential person at court whose reputation was at stake. Sadler, a man devoted to his wife and children, was informed of the matter in October 1545 while on a diplomatic mission in Scotland. "Master Sadler took his matter very heavily," the Lord Chancellor, Wriothesley reported to Secretary Paget. Ellen Mitchell and Matthew Barre had been legally married in 1526, in Dunmow in Essex. They had two daughters before Barre abandoned them and went to Ireland. Ellen stayed in Dunmow for about a year trying to find out where he had gone. She then became a servant of the prioress at the nunnery of Clerkenwell. Determined to find Matthew, she visited his birthplace and with his brothers made further enquiries, but without success. Despairing of an answer she returned to Clerkenwell. Not long afterwards a man belonging to the city of Salisbury positively assured her that her husband was dead. Recommended by the Prioress of Clerkenwell, Ellen entered the service of Thomas Cromwell's mother in law, Mercy Pryor, and was dwelling in his house when Ralph Sadler became enamoured of her. Ralph Sadler and Ellen married believing that Matthew Barre was dead. A version of Ellen's story was given by an Elizabethan writer, Nicolas Sander, and attempted to cast doubt on her character, without success. Sander claimed that Ellen (née Mitchell) was related to Thomas Cromwell, and that she had worked for him in his household. Given that Cromwell was known to take pity on widows, this is not unlikely. The 17th century historian Gilbert Burnet considered that Sander's story was a fiction. Sander was a Jesuit, a Catholic recusant writing with an agenda. He took delight in attempting to discredit leading public figures in England. There was no scandal surrounding the marriage between Ellen and Ralph when it took place. Cromwell's paternal aunt was Margaret Mitchell, and Ellen may have been a relative of Margaret and her husband William, or William's brother Thomas, all of whom once lived with and worked for Walter Cromwell. Rather than slandering Ellen and Ralph, this shows a friendly familial beginning. An investigation found that Ellen's first marriage was valid, and Sadler was therefore obliged to have his children legitimised by a private act of Parliament. In 1546, this act of Parliament 37 Hen. 8. c. 30 was passed on his behalf. The act set aside Ellen's marriage to Matthew Barre and made her marriage to Ralph Sadler a true and proper union. Sadler managed to prevent the publication of the act and its details never appeared among the statutes of the period. The only known contemporary reference to the act appears in a transcript entitled The Unprecedented Case of Sir Ralph Sadleir in the Library of the Inner Temple. Matthew Barre disappeared from the scene. This episode damaged Sadler's reputation, but not irretrievably. His marriage to Ellen was saved and the couple lived on, without further incident, for many years.
Өлім
Садлердің әйелі 1569 жылы әлі тірі болды; алайда, одан кейін оның жазбалары жоқ және оның қабірі сақталмаған. Сэр Ральф 1587 жылдың 30 наурызында қайтыс болды, оның «Англиядағы ең бай қарапайым адам» екені айтылады. Оның қабірі Гертфордширдегі Стэндон қаласындағы Сент-Мария шіркеуіндегі әсем қабырғалық ескерткіштің астында орналасқан. Ол өзінің кең аумақтарының көп бөлігін, соның ішінде Стэндон мен Бантингфордты, Гертфордширді, үлкен ұлы және мұрагері Томас Садлерге қалдырды. Генри Садлер Беркширдегі Хангерфорд және Уилтширдегі Эверли иеліктерін алды, Джейн Баш алмаз сақина алды, ал Ричард Садлерге жылдық жәрдемақы белгіленді.
Sadler's wife was still living in 1569; however, there is no further record of her and there is no surviving tomb for her. Sir Ralph died 30 March 1587, reputedly, "the richest commoner in England". His tomb lies beneath a magnificent wall monument in St. Mary's Church, Standon, Hertfordshire. He left the majority of his vast landholdings, including Standon and Buntingford, Hertfordshire, to his eldest son and heir, Thomas Sadler. Henry Sadler received the manors of Hungerford, Berkshire, and Everley, Wiltshire, Jane Bash received a diamond ring and an annuity was provided for Richard Sadler.
Шығармалары
Садлер – өте сирек кездесетін Ренессанс дәуірінің мемлекет қайраткерлерінің бірі, оның Парламентте сөйлеген сөздері сақталған. Олардың ішінде 1563 жылғы мұрагерлік туралы және 1566 жылғы субсидия туралы сөздері бар. Осы сөздердің көшірмелері оның хаттарының 1809 жылғы екі томдық жинағында жарияланған, сондай-ақ оған Уолтер Скотт жазған өмірбаян да енген.
Sadler is one of the few Renaissance statesmen for whom extant Parliamentary orations survive, including a speech on succession in 1563 and one on subsidy in 1566. Copies of the orations appear in the 1809 two volume publication of his letters, which includes a biography by Walter Scott.
Шығармалық бейнелер
Садлер – Хилари Мантелдің 2009 жылғы «Волк Холл» романындағы маңызды кейіпкерлердің бірі. Роман Томас Кромвельдің үйінде Садлердің жастық шағы мен ер жеткен кезеңін көркемдеп суреттейді. BBC 2 сериалында оны Томас Броди Сангстер сомдайды. Садлер «Бриг ап де бодиз» және «Айна мен жарық» кітаптарында да маңызды рөлде көрінеді, бұл кітаптар Мантелдің «Волк Холл» романының жалғасы. Ол Филиппа Грегоридің «Басқа патшайым» кітабында да екінші дәрежелі кейіпкер болып бейнеленеді, онда ол Шотландия патшайымын қамауда ұстаған кезі туралы айтылады. Ральф Садлер Кэролайн Ангустың «Патшайымды жасаушы» сериясындағы маңызды тұлға, бұл серия Томас Кромвельдің 1529-1540 жылдар аралығындағы өміріне негізделген. Ральф Садлер патша сарайында және Генрих VIII-нің Шотландиядағы елшісі ретінде өркендейді.
Sadler is one of the major characters in Hilary Mantel's 2009 novel Wolf Hall, which gives a fictional portrayal of Sadler's youth and early manhood in the household of Thomas Cromwell. During the BBC 2 series, he is portrayed by Thomas Brodie Sangster. Sadler also appears prominently in Bring Up the Bodies and The Mirror & the Light, Mantel's sequels to Wolf Hall. He is also a minor character in Philippa Gregory's book The Other Queen, with an account given of the time he spent as the Queen of Scots' gaoler. Ralph Sadler plays a large role in the Queenmaker Series by author Caroline Angus, based on Thomas Cromwell's life between 1529 and 1540, with Ralph Sadler rising at the royal court and as a Scottish ambassador for Henry VIII.