Кіріспе

Сүтқоректілер түрі – антилопа.

Коб (Kobus kob) – Орталық Африканың және Батыс Африка мен Шығыс Африканың кейбір аймақтарында кездесетін антилопа. Бұл түр, қамыс антилопасы, су антилопасы, лехве, Нил лехве және пуку сияқты жақын туыстарымен бірге Reduncinae тайпасын құрайды. Солтүстік саваннада таралған коб, көбінесе Угандадағы Мурчисон шарлауығы мен Королева Елизавета ұлттық саябақтарында, Конго Демократиялық Республикасының Гарамба және Вирунга ұлттық саябақтарында, сондай-ақ Оңтүстік Суданның шөбі шалғынды су тасқыны жазықтарында кездеседі. Коб ылғалды жерлерде (мысалы, су тасқынында) өмір сүріп, шөппен қоректенеді. Коб күндіз белсенді, бірақ күннің ыстығында жайлы жатады. Олар аналықтары мен балаларынан немесе тек аталықтарынан тұратын топтарда тіршілік етеді. Бұл топтардың мүшелері әдетте 5-тен 40-қа дейін жетеді. Шығыс Африка кобтарының арасында Уганда кобы (Kobus kob thomasi) Уганданың елтаңбасында бейнеленген, ал Оңтүстік Суданда, Эфиопияның оңтүстік-батысында және солтүстік-шығыс Угандада кездесетін ақ құлақты коб (Kobus kob leucotis) кең көлемді көші-қондарға қатысады.

Сипаттама

Коб импалаға ұқсайды, бірақ денесі мықтырақ болып келеді. Дегенмен, аталықтары аналықтарынан ірілеу және мүйіздері болады. Аталықтарының иық биіктігі және орташа салмағы , ал аналықтарының иық биіктігі және орташа салмағы .

Экология

Кобтың Батыс Африкадан Шығыс Африканың ортасына таралуы дақылды.

Әлеуметтік мінез-құлық және өмір тарихы

Әйелдер мыңдаған басқа тобында өмір сүреді. Олар еркектерге қарағанда көбірек жылжып, әлеуметтік болады. Әйелдер мен бос еркектер 2000-ға дейін ірі топтарда бірігіп, жоғары сапалы шөппен қоршалған, су қоймаларына және көп жүретін жолдарға жақын орналасқан көлдерде қозғалады. Ұгандалық кобтың (К. к. томаси) арасындағы жанжалдар көбінесе рәсімдермен шешіледі және сирек нағыз төбелес болады, ол дәстүрлі аумақтарда да, көлдерде де орын алады. Еркек, әдетте, қарсыласын ығыстыру үшін тік қалыпта оған қарай жүреді. Көлдердегі көрші еркектер де өздерінің шекараларына кездескенде солай жасайды. Ақ құлақты кобтар жиірек төбелес жасайды. Ұгандалық коб кейде ауыр немесе өлімге әкелетін жарақаттар алады, әсіресе аумақты бақылау қауіп астында болғанда. Төбелес кезінде олар мүйіздерімен басын тікелей қойып, бір-бірін соғысып, қысып, бұрады. Бірақ көрші еркек артынан немесе жанынан шабуылдауы мүмкін. Көлдерде еркектердің орнын ауыстыру дәстүрлі аумақтардағыдан гөрі әлдеқайда жиі болады, және көптеген еркектер орталық позицияда бір-екі күн ғана, сирек жағдайда бір аптаға дейін тұра алады. Бұл, негізінен, қатал бәсекелестікке және көптеген еркектердің тамақтану және су ішу үшін өз аумақтарын тастап кетуіне байланысты. Орталықта орналасқан еркектер салыстырмалы тыныштықта тамақтануға кеткен кезде орнын жоғалту ықтималдығын азайтады, бірақ олар жеткілікті тамақ пен су ала алмайды және ақырында көлдерін тастауға мәжбүр болады. Дегенмен, еркек бір-екі аптадан кейін жеткілікті күш жинап, өз орнын қайтаруға тырысады. Әр көлдер тобының жанында еркектер әрқашан орталық көлді иеленуге немесе қайта иеленуге күтіп тұрады. Ұганда кобы (Kobus kob thomasi) адам қоныстары мен егіс шаруашылығының кеңеюіне байланысты Кенияның оңтүстік-батысында және Танзанияның солтүстік-батысында жойылып кетті. Алайда, осы түрдің көптеген популяциялары Ұгандадағы Мурчисон шарлауығы мен Королева Елизавета ұлттық паркінде, сондай-ақ Конго Демократиялық Республикасындағы Гарамба және Вирунга ұлттық парктерінде кездеседі. Ақ құлақты коб Оңтүстік Судандағы Бома және Бандилинго ұлттық парктерінде қорғалады.