Мидың бір жағының зақымдануынан туындаған кеңістіктік назарсыздану синдромы
Hemispatial neglect
Ми жартылай кеңістіктік назарсыздану туралы айтамыз: инсульттан кейін мидың бір жағына назар аудармау, көру қабілетінің бұзылуы. Оң жақ ми зардап шегуі жиі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гемиспатиалды елеусіздік – мидың бір жарты шары зақымданғаннан кейін (мысалы, инсульттан кейін), ми зақымдалған жаққа қарама-қарсы кеңістікке (контралезиялық кеңістікке) назар аудару және хабардар болу тапшылығы байқалатын нейропсихологиялық жағдай. Ол дене немесе қоршаған ортаның контралезиялық жағына келетін күйбелгілерді өңдеу және қабылдау мүмкіндігінің болмауымен сипатталады.
Hemispatial neglect is a neuropsychological condition in which, after damage to one hemisphere of the brain (e. g. after a stroke), a deficit in attention and awareness towards the side of space opposite brain damage (contralesional space) is observed. It is defined by the inability of a person to process and perceive stimuli towards the contralesional side of the body or environment.
Презентация
Гемипространдық назардың жоғалуы көбінесе инсульт пен мидың оң жартышарындағы бір жақты зақымданудан туындайды, соның салдарынан ауыр жағдайда 80%-ға дейін кеңістіктің сол жағына қатысты көру назардың жоғалуына әкеледі. Назардың жоғалуы көбінесе мидың орталық артериялық аймағындағы ауқымды инсульттардың нәтижесі болып табылады және түрліше көрінеді, сондықтан көптеген науқастар синдромның барлық белгілерін көрсетпейді. Оң жақты кеңістіктің назардан тыс қалуы сирек кездеседі, себебі оң жақты кеңістік сол және оң жартышарлардың екеуімен де артық өңделеді, ал көптеген сол жақты басым миларда сол жақты кеңістік тек оң жартышармен өңделеді. Бұл ең айқын түрде көру қабылдауына әсер етеді («көзбен назардан тыс қалу»), бірақ назардың жоғалуының басқа да түрлері де кездесуі мүмкін, жеке немесе көру назардың жоғалуымен бірге. Мысалы, мидың оң париеталдық бөлігіне әсер ететін инсульт көру өрісінің сол жағына қатысты назардың жоғалуына алып келуі мүмкін, бұл науқастың сезім кеңістігінің сол жағы жоқ деп әрекет етуіне себеп болады (бірақ олар сол жаққа бұрыла алады). Ең нашар жағдайда, назардан тыс қалған пациент аш екенін айтса да, табақтағы тамақтың сол жағындағысын жемеуі мүмкін. Егер назардың жоғалуы бар адамнан сағат салуды сұраса, оның суретінде тек 12-ден 6-ға дейінгі сандар ғана көрсетілуі мүмкін, немесе сағат бетінің бір жартысында барлық 12 сан болуы мүмкін, ал екінші жартысы бұрмаланған немесе бос болуы мүмкін. Назардан тыс қалған пациенттер сондай-ақ денелерінің контрлезиялық жағын елемеуі мүмкін; мысалы, олар тек шаштарын қырқуға немесе макияж жағуға назардан тыс қалған жақтарына ғана қолдануы мүмкін. Бұл пациенттер жиі есіктерге немесе есік жақтағыларға соқтығысады, мысалы, назардан тыс қалған жақтағы есік қаңқасына.
Hemispatial neglect results most commonly from strokes and brain unilateral injury to the right cerebral hemisphere, with rates in the critical stage of up to 80% causing visual neglect of the left hand side of space. Neglect is often produced by massive strokes in the middle cerebral artery region and is variegated, so that most sufferers do not exhibit all of the syndrome's traits. Right sided spatial neglect is rare because there is redundant processing of the right space by both the left and right cerebral hemispheres, whereas in most left dominant brains the left space is only processed by the right cerebral hemisphere. Although it most strikingly affects visual perception ('visual neglect'), neglect in other forms of perception can also be found, either alone or in combination with visual neglect. For example, a stroke affecting the right parietal lobe of the brain can lead to neglect for the left side of the visual field, causing a patient with neglect to behave as if the left side of sensory space is nonexistent (although they can still turn left). In an extreme case, a patient with neglect might fail to eat the food on the left half of their plate, even though they complain of being hungry. If someone with neglect is asked to draw a clock, their drawing might show only the numbers 12 to 6, or all 12 numbers might be on one half of the clock face with the other half distorted or blank. Neglect patients may also ignore the contralesional side of their body; for instance, they might only shave, or apply make up to, the non neglected side. These patients may frequently collide with objects or structures such as door frames on the side being neglected.
Әсерлер
Көп жағдайда назарда ұсталмайтындықтан, бір жақты назарсыздану ауыр салдарға әкелуі мүмкін. Бартелдің АДЛ индексі бойынша өлшенгендей, функционалдық мүмкіндіктерге жас, жыныс, күш, инсульттың орны, тепе-теңдік, дене сезімі, танымдық қабілет және инсультқа дейінгі АДЛ жағдайынан гөрі оның кері әсері зор. Инсульттің алғашқы 10 күнінде оның болуы, бір жылдан кейін функционалдық жазылудың нашар болуын болжауда гемипарез, гемианопсия, жас, визуалды есте сақтау, сөздік есте сақтау және визуалды-конструктивті қабілет сияқты бірнеше факторлардан күштірек көрсеткіш болып табылады. Оң жарты шар зақымдалған науқастардың сол жарты шар зақымдалған науқастарға қарағанда екі есе көп құлауы мүмкін, бұл назарсызданудың салдары болуы ықтимал. Назарсыздануға ұшыраған науқастардың оңалтуы ұзаққа созылады және осыған ұқсас функционалдық жағдайдағы басқа науқастарға қарағанда күнделікті прогресі аз болады. Сондай-ақ, назарсыздануға ұшыраған науқастар ауыр афазия және оң жақ гемипарезі бар науқастарға қарағанда тәуелсіз өмір сүру мүмкіндігі төмен.
Though it is frequently underappreciated, unilateral neglect can have dramatic consequences. It has more negative effect on functional ability, as measured by the Barthel ADL index, than age, sex, power, side of stroke, balance, proprioception, cognition, and premorbid ADL status. Its presence within the first 10 days of a stroke is a stronger predictor of poor functional recovery after one year than several other variables, including hemiparesis, hemianopsia, age, visual memory, verbal memory, and visuoconstructional ability. Neglect is probably among the reasons patients with right hemisphere damage are twice as likely to fall as those with left side brain damage. Patients with neglect take longer to rehabilitate and make less daily progress than other patients with similar functional status. Patients with neglect are also less likely to live independently than patients who have both severe aphasia and right hemiparesis.
Себептер
Мидың тері және маңдай бөліктеріндегі аймақтары назарды жұмылдырумен (ішкі түрде немесе көз қозғалысы, бас бұру немесе қол-аяқ созу арқылы) қарсы жаққа қарата байланысты. Есте қалмаудың ең тікелей себебі – самауры-терілік қосылыстың және артқы терілік қабықтың зақымдануы. Көру, есту, дене сезімі және иіс сезу салаларында кеңістіктің сол жағына назар аудармау көрініс береді. Гемипространдық есте қалмау көбінесе сезімталдық жетіспеушілігі ретінде байқалатын болса да (және көбінесе сезімталдық жетіспеушілігімен бірге жүреді), бұл негізінен сезімталдық ақпаратқа жеткілікті назар бөлмеу болып табылады. Гемипространдық есте қалмау сол жарты шардың зақымдануынан кейін анықталғанмен (соның салдарынан кеңістіктің оң жағы елеусіз қалды), ол оң жарты шардың зақымдануынан кейін көбірек кездеседі. Бұл айырмашылық мидың оң жарты шары кеңістіктік қабылдау және есте сақтау үшін, ал сол жарты шары тіл үшін маманданғанын көрсетеді, сонымен қатар екі жарты шар да оң көру өрісін артық өңдейді. Сондықтан оң жарты шар сол жарты шардың жоғалған функциясын толықтыра алады, бірақ керісінше емес. Есте қалмауды гемианопсиямен шатастыруға болмайды. Гемианопсия – негізгі көру жолдарының зақымдануынан туындайды, бұл ретинадан ми жарты шарларына ақпарат түсуін тоқтатады. Есте қалмау – өңдеу аймақтарына зақым келтіру. Ми жарты шарлары ақпаратты қабылдайды, бірақ өңдеуде түсініксіз қате бар.
Brain areas in the parietal and frontal lobes are associated with the deployment of attention (internally, or through eye movements, head turns or limb reaches) into contralateral space. Neglect is most closely related to damage to the temporo parietal junction and posterior parietal cortex. The lack of attention to the left side of space can manifest in the visual, auditory, proprioceptive, and olfactory domains. Although hemispatial neglect often manifests as a sensory deficit (and is frequently co morbid with sensory deficit), it is essentially a failure to pay sufficient attention to sensory input. Although hemispatial neglect has been identified following left hemisphere damage (resulting in the neglect of the right side of space), it is most common after damage to the right hemisphere. This disparity is thought to reflect the fact that the right hemisphere of the brain is specialized for spatial perception and memory, whereas the left hemisphere is specialized for language there is redundant processing of the right visual fields by both hemispheres. Hence the right hemisphere is able to compensate for the loss of left hemisphere function, but not vice versa. Neglect is not to be confused with hemianopsia. Hemianopsia arises from damage to the primary visual pathways cutting off the input to the cerebral hemispheres from the retinas. Neglect is damage to the processing areas. The cerebral hemispheres receive the input, but there is an error in the processing that is not well understood.
Механизм теориясы
Зерттеушілер назарсыздықтың кеңістіктік назардың немесе кеңістіктік бейнелеудің бұзылуы екенін, тіпті бір жақты ми зақымдануынан туындайтын бағыттық бейімділікпен біріккен кеңістікке қатысты емес назар тапшылығы екенін талқылап келді.
Researchers have debated about whether neglect is a disorder of spatial attention or spatial representation, or even non spatial deficits of attention combined with a directional bias that results from unilateral brain injury.
Аумақтық көңіл
Ғарыштық назар – бір орналасқан нысандар екінші орналасқан нысандарға қарағанда өңдеу үшін таңдалатын процесс. Бұл теория бойынша, назарсыздану – көру қабыршағының бұзылуынан туындаған назар мен бағдардың бұзылуы ретінде қарастырылады. Бұл бұзылысқа шалдыққан пациенттер назарын және қозғалыстарын зақымдалған жаққа бұрады және көру өрістері сақталған болса да, қарсы жақтағы стимулдарды елемейді. Мұның салдарынан әсер етпеген жақтағы көру өнімділігі артады.
Spatial attention is the process where objects in one location are chosen for processing over objects in another location. In this theory, neglect is seen as disorder of attention and orientation caused by disruption of the visual cortex. Patients with this disorder will direct attention and movements to the ipsilesional side and neglect stimuli in the contralesional side despite having preserved visual fields. The result of all of this is an increased sensitivity of visual performance in the unaffected side.
Аумақтық бейнелеу
Пространдық бейнелеу – мида кеңістіктің қалай бейнеленгені. Франция картасын жақсы білетін назарсыздау науқастан ел картасындағы Франция қалаларының аттарын картаның ойдағы образы және физикалық бейнесі арқылы атауын сұрады. Содан кейін бейне екі жағынан – ойда да, физикалық түрде де 180 градусқа бұрылды. Ойшағы бейнесімен назарсыздау науқастың жағдайы бейнеге сәйкес болды; яғни, карта бастапқы күйінде болғанда науқас Францияның шығыс жағындағы қалаларды атады, ал картаны ойша бұрғанда – батыс жағындағы қалаларды атады, себебі батыс жағалауы енді бейнеленген кеңістіктің оң жағында болды. Дегенмен, картаның физикалық көшірмесімен науқастың назары картаның бағытына қарамастан Францияның шығыс жағында болды. Бұл зерттеушілерді есте сақтаудағы бейнелерге қатысты назарсыздаулықтың экстраперсональды кеңістіктегі тітіркендіргіштерге қатысты назарсыздаулықтан ерекшеленуі мүмкін деген ойға жетеді. Зерттеу науқастың ұйқыдағы REM фазасындағы көз қозғалысын бақылау арқылы жүргізілді. Нәтижелер көрсеткендей, көз қозғалысының көп бөлігі оң жағына бағытталған, бұл оның түсіндегі бейнелерге де жартылай кеңістіктік назарсыздаулықтың әсер еткенін көрсетеді. Мысалы, сол жаққа бұрылуды сипаттамаған науқастың таныс маршрутты сипаттауы. Бұл контралезиялық жақтан нәрселерді сипаттаудағы сәтсіздіктің сөздік элементтерге де әсер етуі мүмкін екенін көрсетеді. Бұл зерттеулер кеңістікті бейнелеудің символдық емес, топологиялық екенін көрсетеді. Науқастан кітаптан бір бетті оқуын сұрауға болады. Науқас көзін сол жақ жиегіне бағыттай алмай, бетті ортасынан оқи бастайды. Науқасқа бір сөз ұсынғанда, ол сөздің іпсилезиялық бөлігін ғана оқиды немесе көрінбейтін бөлігін логикалық нәрсемен ауыстырады. Мысалы, оларға "жеміс" деген сөзді көрсеткенде, олар "жаңғақ" деп оқиды немесе "жаңғақ" деп айтады. Назарсыздаулықта көптеген механизмдер бұзылады. Бұл механизмдердің өзі назарсыздаулықты тудырмайды. Бұл науқастар дене, бас немесе торлы қабықтың орта сызығына сүйене отырып, зақымданудың қарама-қарсы жағын елемеуге бейім. Мысалы, олқылықты анықтау тестінде оң жақтағы эгоцентрикалық жартылай кеңістіктік назарсыздаулығы бар адамдар көбінесе оң жақтағы парақшада қателіктер жасайды, себебі олар оң жақ көріс өрісінің кеңістігін елемейді. Назарсыздаулықтың келесі ауқымы – "аллоцентрикалық" назарсыздаулық, онда адамдар жеке немесе жеке емес кеңістігін елемейді. Жеке кеңістік пациенттің қалыпты қол жетімділігі шегіндегі кеңістікке, ал жеке емес кеңістік дененің қазіргі байланысы немесе қол жетімділігі шегінен тыс объектілерге / ортаға қатысты. Бұл екі кең санатқа қосымша бөлуге болады. Өзін-өзі қадірсіз сезінген науқастар өздерінің сүйектерінің, бастарының немесе торлы қабықтарының сол жағындағы тітіркендіргіштерді елемеуі мүмкін. Мысалы, егер науқастарға бет-әлпетінің суретін ұсынса, олар суретті оң жақтан жоғары қарай бұрып, сол жақ суретті елемеуі мүмкін. Басқа бір мысалда, егер пациенттерге штанга ұсынылса, оң жақ сопақша жамбас зақымдануымен күтілетіндей, пациенттер штанганың сол жағын едәуір елемейтін болады. Егер штанга сол жағы оң жақта болғанда айналдырылса, пациенттер нысанның сол жағын елеулі түрде елемейтін болады, тіпті ол қазір кеңістіктің оң жағында болса да. Зерттеу барысында науқастарға жеті үшбұрышты екі массив ұсынылды. Бірінші массив оңтүстік-батыстан солтүстік-шығысқа қарай, ал екінші массив оңтүстік-шығыстан солтүстік-батысқа қарай жүретін. Эксперименттік сынақтардың бір бөлігінде массивтегі ортаңғы үшбұрышта бір жағында бос орын болды. Қатысушылар осы бос орынды байқау қабілеті бойынша сынақтан өтті және егер бос орын болса, бір жауап батырмасын, ал ол болмаса, екінші жауап батырмасын басу туралы нұсқау берілді. Екі рет бір мезгілде ынталандыру әдісі қолданылды, оның барысында науқастарды бір қолдың билегінің сол және оң жағына бір мезгілде жеңіл-желпі жанады. Пациенттерге қолдары төменге қарай және жоғары қарай қаратылған күйде тестілеу жүргізілді. Алайда бұл әдіс нистагм, бас айналу және құсу сияқты жағымсыз жанама әсерлерге әкеп соғады. Шиндлер мен оның әріптестері жасаған зерттеуде мойын бұлшық еттерінің тербелісі мойынның артқы бұлшық еттерінде қолданылып, көздің субъективті тікелей алға қарай бұрылуын болды. Емтиханға қатысушылар 15 рет бірінен соң бірі емделіп, қараусыздықтың әртүрлі аспектілері, соның ішінде орта сызықты қабылдау және сканерлеу кемшіліктері бойынша бағаланды. Зерттеу нәтижесінде мойын бұлшық еттерін ынталандырудың тиімді болуы мүмкін екеніне дәлелдер бар, әсіресе визуалды сканерлеу техникаларымен үйлестірілгенде. Жақсарту емдеу аяқталғаннан кейін 2 ай өткен соң байқалды. Басқа да жаңа емдеу мүмкіндіктеріне призмаларды қолдану, визуалды сканерлеу жаттығулары, ойша бейнелеу жаттығулары, бейне кері байланыс жаттығулары, дене бұру, гальвандық вестибулярлық стимуляция (GVS), транскраниалды магниттік стимуляция (TMS) және транскраниалды тұрақты ток стимуляциясы (tDCS) кіреді. Бұл жаңа емдеу мүмкіндіктерінің ішінде ең көп зерттелген араласу – призмалық адаптация және салыстырмалы түрде қысқа мерзімді қолданудан ұзақ мерзімді функционалдық пайда табуға дәлелдер бар. Дегенмен, бұл емдеу араласуларының барлығы (әсіресе стимуляциялық техникалар) салыстырмалы түрде жаңа және рандомизацияланған, бақыланатын сынақтар бойынша дәлелдер әлі де шектеулі. Бұл зерттеу саласында дәлелдерге негізделген тәжірибеге қосымша қолдау көрсету үшін қосымша зерттеулер қажет. Пирс пен Буксбаумның (2002) шолу мақаласында олар гемисфералық белсендіру тәсілдеріне қатысты дәлелдердің, яғни назарсыздаулық жағындағы ағзаны қозғауға бағытталған, әдебиетте қайшылықты екенін атап өтті. Авторлар бұл тәсілдің мүмкін шектеуі науқастардың назарсыздаулыққа ұшыраған ағзаны белсенді түрде қозғауының қажеттігі екенін атап өтеді, бұл көптеген науқастар үшін мүмкін болмауы мүмкін. Шешілген Индукциялық Терапия (CIT) әртүрлі зерттеулерде назарсыздаулықты жақсарту үшін тиімді, ұзақ мерзімді ем болып көрінеді. Дегенмен, CIT қолданылуы білезік және қолды кеңейтуді белсенді түрде бақылай алатын науқастармен шектеледі. Призмалық Көзілдірлер, Жартылай Көзілдірлер және Көзді жабу назарсыздаулық тесттерінде өнімділікті жақсартуға тиімді болып көрінеді. Калориялық Стимуляция емдеуі назарсыздаулықты жақсартуға тиімді болып көрінеді; алайда, әсерлер әдетте қысқа мерзімді болады. Шолу сонымен қатар оптокинетикалық стимуляцияның позициялық сезімді, моторлық дағдыларды, дене бағдарын және қысқа мерзімді назарсыздаулықты жақсартуға тиімді екенін көрсетеді. Калориялық Стимуляция емдеуі сияқты, оның тиімділігін көрсету үшін ұзақ мерзімді зерттеулер қажет болады. Дене Бұру Терапиясының бірнеше зерттеулері оның назарсыздаулық тесттеріндегі және Функционалдық Тәуелсіздік Шарасындағы (FIM) өнімділікті жақсартуға тиімді екенін көрсетеді. Көп зерттелмеген емдеу мүмкіндіктеріне визуалды өңдеудің дорсальды ағынына бағытталған емдеулер, ойша бейнелеу жаттығулары және мойын тербелісі терапиясы кіреді.
Spatial representation is the way space is represented in the brain. A neglect patient who was very familiar with the map of France was asked to name French towns on a map of the country, both by a mental image of the map and by a physical image of the map. The image was then rotated 180 degrees, both mentally and physically. With the mental image, the neglect stayed consistent with the image; that is, when the map was in its original orientation, the patient named towns mostly on the East side of France, and when they mentally rotated the map they named towns mostly on the West side of France because the West coast was now on the right side of the represented field. However, with the physical copy of the map, the patient's focus was on the East side of France with either orientation. This leads researchers to believe that neglect for images in memory may be disassociated from the neglect of stimuli in extrapersonal space. The study was run on a neglect patient by tracking his eye movements while he slept, during the REM cycle. Results showed that the majority of the eye movements were aimed to his right side, indicating that the images represented in his dreams were also affected by hemispatial neglect. Another example would be a left neglect patient failing to describe left turns while describing a familiar route. This shows that the failure to describe things in the contralesional side can also affect verbal items. These findings show that space representation is more topological than symbolic. A patient may also be asked to read a page out of a book. The patient will be unable to orient their eyes to the left margin and will begin reading the page from the center. Presenting a single word to a patient will result in the patient either reading only the ipsilesional part of the word or replacing the part they cannot see with a logical substitute. For example, if they are presented with the word "peanut", they may read "nut" or say "walnut". A vast array of impaired mechanisms are found in neglect. These mechanisms alone would not cause neglect. These patients tend to neglect the opposite side of their lesion, based on the midline of the body, head, or retina. For example, in a gap detection test, subjects with egocentric hemispatial neglect on the right side often make errors on the far right side of the page, as they are neglecting the space in their right visual field. The next range of neglect is "allocentric" neglect, where individuals neglect either their peri personal or extrapersonal space. Peri personal space refers to the space within the patient's normal reach, whereas extrapersonal space refers to the objects/environment beyond the body's current contact or reaching ability. These two broad categories may be further subdivided. Patients with egocentric neglect may ignore the stimuli leftward of their trunks, their heads, or their retinae. So, for example, if patients are presented with an upside down photograph of a face, they may mentally flip the object right side up and then neglect the left side of the adjusted image. In another example, if patients are presented with a barbell, patients will more significantly neglect the left side of the barbell, as expected with right temporal lobe lesion. If the barbell is rotated such that the left side is now on the right side, patients will more significantly neglect the left side of the object, even though it is now on the right side of space. During the study, the patients were presented with two arrays of seven triangles. The first array ran from southwest to northeast (SW NE) and the second array ran from southeast to northwest (SE NW). In a portion of the experimental trials, the middle triangle in the array contained a gap along one side. Participants were tested on their ability to perceive the presence of this gap, and were instructed to press one response button if the gap was present and a second response button if the gap was absent. A double simultaneous stimulation procedure was utilized, during which the patients were touched lightly and simultaneously on the left and right side of the wrist of one hand. The patients were tested both with their palms facing down and with their palms facing up. however this technique has been known to elicit unpleasant side effects such as nystagmus, vertigo and vomiting. A study done by Schindler and colleagues examined the use of neck muscle vibration on the contralesional posterior neck muscles to induce diversion of gaze from the subjective straight ahead. Subjects received 15 consecutive treatment sessions and were evaluated on different aspects of the neglect disorder including perception of midline, and scanning deficits. The study found that there is evidence that neck muscle stimulation may work, especially if combined with visual scanning techniques. The improvement was evident 2 months after the completion of treatment. Other areas of emerging treatment options include the use of prisms, visual scanning training, mental imagery training, video feedback training, trunk rotation, galvanic vestibular stimulation (GVS), transcranial magnetic stimulation (TMS) and transcranial direct current stimulation (tDCS). Of these emerging treatment options, the most studied intervention is prism adaptation and there is evidence of relatively long term functional gains from comparatively short term usage. However, all of these treatment interventions (particularly the stimulation techniques) are relatively new and randomised, controlled trial evidence is still limited. Further research is mandatory in this field of research in order to provide more support in evidence based practice. In a review article by Pierce & Buxbaum (2002), they concluded that the evidence for Hemispheric Activation Approaches, which focuses on moving the limb on the side of the neglect, has conflicting evidence in the literature. The authors note that a possible limitation in this approach is the requirement for the patients to actively move the neglected limb, which may not be possible for many patients. Constraint Induced Therapy (CIT), appears to be an effective, long term treatment for improving neglect in various studies. However, the use of CIT is limited to patients who have active control of wrist and hand extension. Prism Glasses, Hemispatial Glasses, and Eye Patching have all appeared to be effective in improving performance on neglect tests. Caloric Stimulation treatment appears to be effective in improving neglect; however, the effects are generally short term. The review also suggests that Optokinetic Stimulation is effective in improving position sense, motor skills, body orientation, and perceptual neglect on a short term basis. As with Caloric Stimulation treatment, long term studies will be necessary to show its effectiveness. A few Trunk Rotation Therapy studies suggest its effectiveness in improving performance on neglect tests as well as the Functional Independence Measure (FIM). Some less studied treatment possibilities include treatments that target Dorsal Stream of visual processing, Mental Imagery Training, and Neck Vibration Therapy.