Кіріспе

Саясат көбінесе ел ішіндегі мәселелерге қатысты болады.

Ішкі саясат, сондай-ақ ішкі мемлекеттік саясат деп те аталады, мемлекеттік шекаралар ішіндегі барлық мәселелер мен қызметке тікелей байланысты әкімшілік шешімдерді қадағалайтын мемлекеттік саясаттың бір түрі. Ол елдің сыртқы саясатынан ерекшеленеді, ол үкіметтің сыртқы саясаттағы мүдделерін ілгерілету жолдарын білдіреді. Ішкі саясатқа бизнес, білім беру, энергетика, денсаулық сақтау, құқық қорғау, ақша және салықтар, табиғи ресурстар, әлеуметтік көмек, жеке құқықтар мен бостандықтар сияқты кең ауқымды салалар кіреді.

Іске асыру

Кез келген мемлекеттің үкімет нысаны оның ішкі саясатының қалыптасуын және іске асырылуын үлкен дәрежеде анықтайды. Авторитарлық үкіметтерде биліктегі топ өздерінің ішкі саясатының мақсаттарына басқарылатын халықтың қатысуы немесе келісімі болмастан қол жеткізе алады. Алайда, парламенттік демократиялық қоғамдарда азаматтардың еркі күштірек әсер етеді. Демократияда ішкі саясатты ресми түрде құруға негізінен сайланған басшылар, заң шығарушы органдар және мамандандырылған мемлекеттік органдар жауапты. Бірақ, осы процеске тағы да бірнеше факторлар әсер етеді. Мысалы, сайлаушылар саясатты анықтауға өкілеттік алған тұлғалар мен саяси партияларды анықтайды. Бұқаралық ақпарат құралдары ішкі мәселелер туралы ақпаратты таратып, пікір білдіреді және халықтың сенімдері мен көзқарастарына әсер етеді. Лоббистер, қоғамдық белсенділер тобы және басқа да ұйымдар түрлі әдістер арқылы саясатқа ықпал ету үшін жұмыс істейді. Мұндай әдістерге ақшалай көмек, қолдау туралы уәделер, жарнамалық науқандар немесе демонстрациялар мен наразылық акциялары жатуы мүмкін. Ішкі саясаттың тиімділігі заңдар мен бағдарламаларды іске асыратын мемлекеттік бюрократияға (агенттіктер жүйесіне) байланысты. Кейбір жағдайларда бюрократия баяу немесе тиімсіз жұмыс істейді, немесе саясатты бастапқы мақсаты бойынша қолдана алмайды. Ішкі саясат сотта да сынауға ұшырауы мүмкін. Көптеген елдерде соттардың сотқа дейінгі тексеру құқығы бар, ол судьяларға саясаттың конституциясын бұзатын кез келген заңнамалық немесе атқарушылық әрекетті жоюға мүмкіндік береді.

Мәдениет саясаты

Мәдени саясат – үкіметтің немесе оның азаматтарының өнер және шығармашылық қызметіне қатысты мәселелерді қамтиды. Мемлекеттің мәдени саясаты бюрократиялық жолмен «эстетикалық шығармашылықты және ұжымдық өмір салтын» бағыттап, қолдануға арналған. Мәдени саясат ұлттың өмір сүруінің көптеген маңызды аспектілерін, мысалы, мемлекеттік тілді анықтайды. Бұл саясаттар ұлттық сананы қалыптастыруға, азаматтық жауапкершілікті нығайтуға және этикалық нормаларды белгілеуге әсер ете алады. Көптеген елдерде үкіметтің мәдени саясатын басқаратын Мәдениет министрлігі бар. Өнер саясаты, тіл саясаты, спорт саясаты және мұражай жоспарлау – мәдени саясат шеңберінде реттелетін саясат салалары.

Экономикалық саясат

Экономикалық саясат – елдің экономикасы мен қаржысына қатысты. Ақша-кредит саясаты мемлекеттегі ақша айналымын және пайыздық ставкаларды реттейді, ал фискалдық саясат мемлекеттің қаржыны қалай жинап, оны қалай жұмсайтынын анықтайды. Дамыған елдерде әдетте саяси актерлерден жартылай тәуелсіз ақша-кредит саясатын реттейтін орталық банк болады. Салық саясаты, реттеу, ақша жүйесі, корпоративтік құқық, инфрақұрылымдық жобалар, бәсекелестік құқығы, табыс деңгейін реттеу саясаты, азық-түлік саясаты, энергетикалық саясат және табиғи ресурстарды басқару – бәрі экономикалық саясатпен реттелетін саясат салалары.

Әлеуметтік саясат

Әлеуметтік саясат – қоғамның әл-ауқатын қамтамасыз ету және қоғамдық мәселелерге жауап беруге қатысты. Азаматтық және саяси құқықтар, білім беру саясаты, есірткіге қатысты саясат, денсаулық сақтау саясаты, тұрғын үй саясаты және қоғамдық қауіпсіздік – бәрі де әлеуметтік саясатпен реттелетін салалар.