Кіріспе

Барлық азаматтардың игілігі үшін мемлекеттік қызметтерді тиімді атқару.

Жақсы басқару – мемлекеттік институттардың мемлекеттік істерді қалай жүргізуін, мемлекеттік ресурстарды қалай басқаруын бағалау және адам құқықтарының іс жүзінде іске асырылуын, сыбайлас жемқорлықтан мүлдем босатылып, құқықтық мемлекет принциптеріне лайықты құрмет көрсетілуін қамтамасыз ету процесі. Басқару – «шешім қабылдау процесі және қабылданған (немесе қабылданбаған) шешімдерді іске асыру процесі». Бұл контексте басқару корпоративтік, халықаралық, ұлттық немесе жергілікті басқаруға қатысты болуы мүмкін. Көмек ұйымдары мен дамыған елдердің билік органдары көбінесе «жақсы басқару» ұғымын ұйымның бағдарламасына сәйкес келетін талаптар жиынтығымен байланыстырады, бұл «жақсы басқарудың» әртүрлі жағдайларда әртүрлі мағыналарды білдіруіне әкеледі. Мемлекеттің қабілеттілігі мен бюрократияның тәуелсіздігі – басқарудың жақсы немесе нашар екенін анықтайтын екі фактор. Олар бір-бірін толықтырады, яғни мемлекет салық жинау сияқты мәселелерде қабілетті болғанда, бюрократтар көп нұсқаусыз өз міндеттерін жақсы орындай алатындықтан, көбірек автономияға ие болуы керек. Дегенмен, қабілеті төмен мемлекеттерде шектеулердің аз болуы және реттеудің күшті болуы қажет. Тиімді басқаруға қатысты тағы бір көзқарас – нәтижелерге баса назар аудару. Жақсы басқару туралы ойлаудың ең жақсы жолы – азаматтардың қажеттіліктерін қанағаттандыратын нәтижелер, яғни қауіпсіздік, денсаулық сақтау, білім беру, су, келісімшарттарды орындау, мүлікті қорғау, қоршаған ортаны қорғау, сайлау құқығы және әділ еңбекақы. Өйткені үкіметтер өз сайлаушыларына қоғамдық игіліктер ұсыну мақсатымен жұмыс істейді. Сондай-ақ, жақсы басқару мемлекеттік қызметтерді тиімді ұсынумен, халықтың кедейлер мен аз ұлт өкілдері сияқты белгілі бір топтарының қатысуын арттырумен, азаматтардың үкіметтің іс-әрекетін бақылау және тепе-теңдік құру мүмкіндігіне кепілдік берумен, азаматтар мен олардың мүлкін қорғау нормаларын орнату және күшінде ұстаумен, сондай-ақ тәуелсіз сот жүйесінің болуымен шартталады. Лоусон (2011) Ротштейннің «Үкімет сапасы: жемқорлық, әлеуметтік сенім және халықаралық перспективадағы теңсіздік» атты кітабына жасаған шолуында автордың жақсы басқаруды бейтараптық тұжырымдамасымен байланыстырғанын айтады. Бұл, негізінен, бюрократтар өздерінің жеке мүдделерін емес, қоғамдық мүдделерді ескере отырып, өз міндеттерін орындағанда болады. Лоусон онымен келіспейді, себебі заңды бейтарап түрде қолдану экономикалық өсумен байланысты экономикалық либерализм сияқты маңызды факторларды ескермейді. Бір партиялық үкіметтердің тиімділігі тартымды көрінуі мүмкін, бірақ басшылар елдің билік құрылымын және «әдептік экономикасын» терең түсінуі керек дейді Мег Ритмир. Оның «Нақты емес байланыстар: Азияның авторитарлық елдеріндегі бизнес және мемлекет» атты кітабы аймақтағы капиталистер мен автократтар арасындағы нәзік қарым-қатынасты зерттейді. Бо Ротштейн мен Ян Теореллдің пікірінше, жақсы басқарудың басты ерекшелігі – мемлекеттік институттардың бейтараптығы.

Реформа және стандарттар

Жақсы басқаруды қамтамасыз ету үшін үш институтты реформалауға болады: мемлекет, жеке сектор және азаматтық қоғам. Елдік деңгейдегі бастамалар мен халықаралық қозғалыстар басқару реформасының түрлі аспектілеріне назар аударады. Әрбір реформалық қозғалыс жақсы басқару критерийлерін өзінің қажеттіліктері мен басымдықтарына сәйкес анықтайды. Халықаралық қауымдастықтың белгілі ұйымдарының жақсы басқару стандарттарының мысалдары төменде келтірілген.

Біріккен Ұлттар Ұйымы

Біріккен Ұлттар Ұйымы (БҰҰ) жақсы басқарудағы рөлін арттырып келеді. БҰҰ-ның бұрынғы бас хатшысы Кофи Аннанның айтуынша, "жақсы басқару – адам құқықтары мен заң үстемдігіне құрмет көрсетуді қамтамасыз ету; демократияны нығайту; мемлекеттік басқаруда ашықтық пен қабілеттілікті дамыту". Осыны іске асыру үшін БҰҰ сегіз принципті ұстанады. Халықаралық валюта қоры (ХВҚ) экономикадағы сыбайлас жемқорлықтың себебін экономиканы тиімсіз басқару деп санайды, яғни тым көп немесе тым аз реттеу. Дүниежүзілік басқару көрсеткіштері – 200-ден астам елдің басқару сапасын өлшеуге бағытталған, Дүниежүзілік банкпен қаржыландырылатын бағдарлама. Ол басқарудың алты өлшемін пайдаланады: дауыс беру және жауапкершілік, саяси тұрақтылық және зорлық-зомбылықтың жоқтығы, үкіметтің тиімділігі, реттеудің сапасы, заң үстемдігі және сыбайлас жемқорлықты бақылау. Олар 1996 жылдан бері елдерді зерттеп келеді.

Халықаралық гуманитарлық қаржыландыру

Жақсы басқару – толыққанды жетілуі қиын идеал, бірақ дамуды қолдаушылар оған қаржы жұмсауға дайын. Ірі донорлар мен Халықаралық валюта қоры (ХВҚ) сияқты халықаралық қаржы институттары, көмек және несие беруді алушы елдердің жақсы басқаруды қамтамасыз ететін реформаларды жүргізуіне байланыстырып отыр.

Демократиялық жүйе

Азаматтық қоғам, орталықсыздандыру, бейбіт дауларды шешу және есептілік сияқты ұғымдар жақсы басқару ұғымын анықтауда жиі қолданылатындықтан, жақсы басқарудың анықтамасы тиімді демократиялық басқарумен жақын байланысы бар көптеген идеяларды қамтиды. Сондықтан, жақсы басқаруға назар аудару кейде демократиялық үкіметті ілгерілетумен шатастырылуы мүмкін. Дегенмен, 2011 жылы Overseas Development Institute институтының Алина Роша Менокаль жасаған демократия мен даму арасындағы байланысты талдаған әдебиеттерге шолу, осы қарым-қатынас туралы нақты дәлелдердің жетіспеушілігін көрсетті.

Мысал

Кейбір саясатшылар үшін батыс демократиялық үкіметтік басқару мен жақсы басқару тұжырымдарының тығыз байланысын көрсететін жақсы мысал – АҚШ Мемлекеттік хатшысы Хиллари Клинтонның 2009 жылғы 12 тамызда Нигерияда жасаған келесі мәлімдемесі:

Президент Обаманың сөзіне қайта оралып айтар болсам, Африкаға күшті жетекшілердің көбеюі емес, уақыт сынағынан өтетін күшті демократиялық институттар қажет. (Қол соғу) Жақсы басқару болмаса, қанша мұнай болса да, қанша көмек көрсетілсе де, қанша күш жұмсалмаса да Нигерияның табысын қамтамасыз ету мүмкін емес. Бірақ жақсы басқару болған жағдайда Нигерияны тоқтатуға ешкімнің қолы жетпейді. Мен барлық кездесулерімде, соның ішінде бүгін түстен кейін президентіңізбен болған кездесуімде де осы мәселені көтердім. АҚШ президент Яр'Адуа ұсынған жеті тармақты реформа жоспарын қолдайды. Біз жолдар, электр энергиясы, білім беру және осы жоспардың басқа да бағыттары бойынша нақты прогресс жасау Нигерия халқы күтіп отырған жетістіктерді көрсетеді деп сенеміз.

Сын

Сэм Агеренің айтуынша, "Басқару саласының нақты белгіленбегендігінен туындаған дискрециялық кеңістік пайдаланушыларға өздерінің параметрлерін таңдау және белгілеу мүмкіндігін береді". "Жақсы" басқаруға күмәнді қарау" кітабында Ева Полуха мен Мона Розендалл батыс демократиясындағы қалыпты стандарттарды үкіметтегі "жақсылықтың" өлшемдері ретінде сынға алады. Саяси антропологиялық әдістерді қолдану арқылы, үкіметтер шешім қабылдау кезінде жақсы басқару принциптерін қолданатынына сенсе де, мәдени айырмашылықтар халықаралық қауымдастықтың әртүрлі стандарттарымен қақтығыс тудыруы мүмкін деген қорытындыға келеді. Майкл П. Кройзердің "Жүйелерді қайта қарастыру: Заманауи басқарудағы саясат пен саясат конфигурациялары" еңбегі де жақсы басқаруды талдауға арналған тағы бір жұмыс. Кройзердің мақаласында коммуникация жүйелеріндегі өзгерістердің әртүрлі динамикасы және оның басқаруға тигізетін әсері талқыланады. Мақалада түрлі көзқарастар ұсынылған. Бұл оқырманға заманауи басқаруды әртүрлі тұрғыдан қарауға мүмкіндік береді. Кройзердің мақсаты – қоғамдағы басқару мен саясаттың қалай жұмыс істейтініне, әсіресе күнделікті болатын өзгерістерге ашық көзқарас қалыптастыру болды. Соңғы сын-ескертпелер экономикалық өсудің басты себептерінің бірі – жақсы басқару мен институттар идеясына бағытталған, Кауфманн мен Край, Ацемоглу мен Робинсон атап өткендей, бұл институционалдық реформаларды жаһандық даму күнтәртібінің басына қойды. Бұл сынның негізгі мәселесі – соңғы 70 жылда қарқынды дамыған салыстырмалы түрде аз елдерде "дұрыс" институттар болмағандығы. Керісінше, Қытай мен Оңтүстік Корея сияқты елдер даму жолында сыбайлас жемқорлық пен тежегіш-бақылау жүйесінің болмауынан зардап шекті. Немесе даму экономисі Дани Родрик айтқандай: "Қытайдағы сыбайлас жемқорлыққа қарсы стратегия 1978 жылдан бері осы елде болған өсім деңгейіне жете алмайтын еді, сондай-ақ 400 миллионнан астам адамды ең қанағаттандырмайтын кедейліктен құтқара алмайтын еді". Осыған байланысты, сыбайлас жемқорлыққа қарсы күрес пен үкіметтік реформалардың, әсіресе осал елдерде, өте теріс салдарлары болуы мүмкін екені атап өтілді. Экономикалық өсуге сыбайлас жемқорлық пен институционалдық сападан гөрі әлдеқайда үлкен кедергілер болуы мүмкін, ал сыбайлас жемқорлыққа қарсы күрес пен басқару реформалары жергілікті әлеуметтік-саяси ахуалды дұрыс түсінбегендіктен көбінесе сәтсіздікке ұшырайды. Сонымен қатар, көптеген авторлар "жақсы басқару" даму күнтәртібін тиімсіз деп санайды, себебі "дұрыс" институттар қандай және оларды қалай іске асыру керектігі белгісіз, тіпті егер олардың қажетті немесе пайдалы екенін мойындасақ та.