АҚШ Жоғарғы Сотының авторлық құқық жөніндегі алғашқы шешімі: Wheaton v. Peters ісі
Wheaton v. Peters
Wheaton v. Peters ісі – АҚШ-та авторлық құқық бойынша алғашқы сот шешімі. Конгрестің авторлық құқық беру өкілеттігін растады, жарияланған туындыларға авторлық құқық жоқ екенін мәлімдеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уитон Петерске қарсы, 33 АҚШ (8 Пет.) 591 (1834) – Құрама Штаттар Жоғарғы Сотының авторлық құқық бойынша шығарған алғашқы қаулысы болды. Бұл іс Конгрестің авторлық құқық қорғауды белгілі шарттармен беруге құқығын растады және жарияланған туындыларға қатысты ортақ құқық негізінде авторлық құқық болуы мүмкін емес екенін көрсетті. Сонымен қатар, Сот өз шешімдеріне авторлық құқық таралмайтынын жариялады.
Wheaton v. Peters, 33 U. S. (8 Pet.) 591 (1834), was the first United States Supreme Court ruling on copyright. The case upheld the power of Congress to make a grant of copyright protection subject to conditions and rejected the doctrine of a common law copyright in published works. The Court also declared that there could be no copyright in the Court's own judicial decisions.
Фактілер
Бұл іс Жоғарғы соттың өз шешімдерін басып шығарудан туындады. Сот шешімдерінің үшінші баяндамашысы Генри Уитон Сотта айтылған дәлелдердің түсіндірмелері мен қорытындыларымен бірге Соттың пікірлерін жинақтады. Бұл пайдалы материал болды, бірақ оның баяндамаларының томдары қымбатқа соқты және көптеген заңгерлерге қол жетімді болмады. Оның репортерлік қызметін жалғастырған Ричард Петерс, қазіргі томдарды жариялаумен қатар, өзінің алдыңғысының жұмысын қайта қарап, кеңесшілердің дәлелдерін және пікірлерден басқа материалдарды алып тастады, содан кейін жиырма төрт томды алты томға дейін қысқартып, қысқартылған басылым шығарды. Репортердің жылына 1000 долларлық жалақысы есептерді дайындауға кеткен барлық шығындарды жаба алмады, сондықтан репортерлер өз кітаптарын сату арқылы шығындарын өтеуге тырысты. Арзан томдарды жасау арқылы Петерс Уитонның қымбат кітаптарына деген сұраныстың азаюына себеп болды. Уитон Пенсильвания штатында Петерске қарсы сотқа жүгінді, бірақ округтік сотта жеңіліске ұшырады. Судья Джозеф Хопкинсон авторлық құқықтың тек заңмен құрылатынын және авторлық құқық қорғауын алу үшін авторлық құқықты тіркеу және туындыға авторлық құқық туралы хабарлама қою сияқты ресми талаптарды орындау қажет деп шешті. Сотшы Хопкинсон сондай-ақ, федералдық жалпы құқық жоқ екенін, жалпы құқық үшін штаттарға жүгіну қажет екенін, тіпті сонда да штаттар ағылшынның барлық жалпы құқығын қабылдауы міндетті емес екенін, егер авторлық құқыққа қатысты жалпы құқық болған жағдайда да, мәлімдеді. Уитон Жоғарғы сотқа шағымдануға мәжбүр болды.
The case arose out of the printing of the Supreme Court's own opinions. Henry Wheaton, the third reporter of decisions, had compiled the opinions of the Court, complete with annotations and summaries of the arguments in Court. This was useful material but made the volumes of his reports costly and out of the reach of most lawyers. His successor as reporter, Richard Peters, in addition to publishing the current volumes of reports, had gone over his predecessor's work, eliminated the arguments of counsel and other material beyond the opinions themselves, and published an abridged edition reducing twenty four volumes into six. The Reporter's salary of $1,000 per year did not cover the full expenses of preparing the reports, and the Reporters relied on sales of their books to recoup their costs. By creating more affordable volumes, Peters devastated the market for Wheaton's more expensive ones. Wheaton sued Peters in Pennsylvania and lost in the circuit court. The judge, Joseph Hopkinson, ruled that copyright is purely the creation of statute and that one must comply with the formal requirements for copyright, such as registering the copyright and placing a copyright notice in the work, in order to receive protection. Judge Hopkinson also ruled that there was no federal common law; one must look to the states for common law; and even then, the states did not necessarily adopt the entire English common law if there even was a common law copyright. Wheaton appealed to the Supreme Court.
Нәтиже
Огайо штатында газеттің негізін қалаушы ретінде баспа тәжірибесі бар судья Джон Маклин соттың пікірін жазды. Сот жалпы құқық жарияланбаған жазбалардың авторлық құқығын қорғағанын, бірақ "бұл автордың шығармасын әлемге жариялағаннан кейін, болашақтағы жариялануына мәңгілік және эксклюзивті меншік құқығын талап ету құқығынан мүлдем өзгеше" деп шешім шығарды. Маклин жарияланғаннан кейінгі авторлық құқық АҚШ-та заң арқылы ғана туындайтынын, бұрыннан бар құқық емес екенін мәлімдеді. "Демек, Конгресс осы актімен, ескі құқықты бекіткенің орнына, жаңа құқықты жасады". Маклин сондай-ақ Уитонның авторлық құқықпен қорғалатын жұмыстың көшірмесін тіркеу және Мемлекеттік департаментке тапсыру талаптарының авторлық құқық қорғауына кедергі келтіретінін жоққа шығарды. Конгресс авторларға авторлық құқықтарды қорғау құқығын бергендіктен, олар заңмен белгіленген рәсімдерді орындауын талап ете алады. Бұл прецедент соттың шешімінде сілтеме жасалған Дональдсон мен Беккет ісі бойынша Англияның шешімімен сәйкес келеді. Сот істі аудандық сотқа қайтарып берді, ол Уитон авторлық құқық қорғау талаптарын орындаған-орындамағанын анықтасын. Соңында, жиі цитаталанатын сөйлемде, пікір былай деп қорытындылады: "Соттың бірауыздан келісімі бойынша, ешбір тілшінің осы соттың жазбаша шешімдеріне авторлық құқығы жоқ және бола алмайды, сондай-ақ судьялар тілшіге мұндай құқық бере алмайды деп атап өту орынды". Осылайша, жарияланған сот шешімдеріне авторлық құқықтар тек шешімдердің тұжырымдамалары мен түсіндірмелері сияқты қосымша материалдарды қамтуы мүмкін, бірақ шешімдердің өзінің мәтінін қамтуы мүмкін емес.
Justice John McLean, who had publishing experience as the founder of an Ohio newspaper, wrote the opinion of the Court. It ruled that while the common law protected copyright in unpublished writings (such as diaries or personal letters), "this is a very different right from that which asserts a perpetual and exclusive property in the future publication of the work, after the author shall have published it to the world." McLean declared that post publication copyright did not exist in the United States but only as a function of statute. "Congress, then, by this act, instead of sanctioning an existing right, as contended, created it." McLean also rejected Wheaton's contention that requiring registration and the deposit of a copy of the copyrighted work with the Department of State were improper prerequisites to copyright protection. Because Congress was granting authors the protection of copyright, it could require them to observe the statutory formalities. That precedent corresponded to the English decision in Donaldson v Beckett, which was cited in the Court's opinion. The Court remanded the case to the circuit court to determine whether Wheaton had satisfied the requirements for copyright protection. Finally, in an often quoted sentence, the opinion concluded: "It may be proper to remark that the Court is unanimously of opinion that no reporter has or can have any copyright in the written opinions delivered by this Court, and that the judges thereof cannot confer on any reporter any such right." Thus, any copyright protection for published judicial opinions could cover ancillary materials such as summaries of the opinions and commentaries on them but not the judicially authored texts of the opinions themselves.
Келіспеушіліктер
Сот төрешісі Джастис Смит Томпсон келіспеу пікірін жазды, онда ол Wheaton-ның Питерстің есептерін жариялауына қарсы сотқа шара алуға құқылы екеніне қорытынды жасады. Сот төрешісі Генри Болдуин де келіспеді, бірақ оның негіздемесі бастапқы пікірде тіркелмеген. Ол 1884 жылы қайтыс болғаннан кейін жарық көрген "АҚШ Есептерінің" қайта қаралып басылған нұсқасында пайда болды.
Justice Smith Thompson wrote a dissenting opinion in which he concluded that Wheaton was entitled to an injunction against Peters' publication of his reports. Justice Henry Baldwin also dissented, but his reasoning was not recorded in the original opinion. It appeared in a revised edition of the U. S. Reports, published posthumously in 1884.
Істің шешімі
Жоғарғы соттың тапсырмасы бойынша, Пенсильвания штатының шығыс округінің аудандық соты Уитон авторлық құқықтың талаптарын орындады ма, жоқ па деген мәселе бойынша сот отырысын өткізді. Сот оның орындағанын мойындады. Питерс бұл шешімге шағымданып апелляция жасады, бірақ екінші апелляция қаралып жатқанда, Уитон мен Питерс екеуі де қайтыс болды. Содан кейін іс таратылды, Питерстің мұрагерлері Уитонның мұрагерлеріне 400 доллар төледі.
As the Supreme Court had directed, the Circuit Court for the Eastern District of Pennsylvania held a trial on the issue of whether Wheaton had satisfied the copyright formalities. The court ruled that he had. Peters appealed, but while the second appeal was pending, both Wheaton and Peters died. The case was then settled, with Peters' estate paying Wheaton's estate $400.
Құқықтық тарихы
Уитон мен Питерс ісі – Жоғарғы Соттың авторлық құқық заңдарын, әсіресе баршаны басқаратын заңдардың мәтінін пайдаланып, адамдардың ақпаратты монополиялауына қарсы тұруға тырысқан алғашқы істердің бірі болды. Бұл шешім Банктер мен Манчестер ісінде қолданылып, барлық сот шешімдеріне дейін кеңейтілді, бірақ Каллаган мен Майерс ісі материалдарға редакциялық қосымшалар авторлық құқықпен қорғалатынын көрсетті.
Wheaton v. Peters was the first in a line of cases in which the Supreme Court traditionally tried to prevent people from monopolizing information by using copyright law, especially the text of the laws that govern everyone. The decision was upheld and expanded to all judicial opinions in Banks v. Manchester although Callaghan v. Myers established that editorial additions to the materials could be restricted by copyright.