Кіріспе
Сот ісі Дональдсон Беккетке қарсы (1774) 2 Браунның парламенттік істері (2-ші басылым) 129, 1 Англия құқығы есебі 837; 4 Burr. 2408, 98 Англия құқығы есебі 257; 17 Коббеттің парламенттік тарихы 953 – бұл британдық Лордтар палатасының шешімі, онда жарияланған туындыларға авторлық құқық мәңгілік емес, заңмен белгіленген мерзімге ғана қолданылатыны айтылды. Кейбір ғалымдар осы шешімнің себептерін әртүрлі түсіндіреді.
Donaldson v Becket (1774) 2 Brown's Parl. Cases (2d ed.) 129, 1 Eng. Rep. 837; 4 Burr. 2408, 98 Eng. Rep. 257; 17 Cobbett's Parl. Hist. 953 is the ruling by the British House of Lords that held that copyright in published works was not perpetual but was subject to statutory limits. Some scholars disagree on the reasoning behind the decision.
Атауы
Кейде осы істің басты жауапкері Томас Беккеттің есімі Беккет деп те жазылады. Егер біреу бір жазуын екіншісінен таңдағысы келсе, Бекетті қолдану дұрыс болар еді. Біріншіден, Бекет өзінің тегін "tt" емес, "t" деп жазған. Екіншіден, іс бойынша көптеген түпнұсқа бір замандас жазбаларында оның тегі Бекет деп көрсетілген. Бұл жазбаларға Әділет министрлігінің (Chancery) сотындағы даудың бастапқы отырыстары да кіреді. Сонымен қатар, Лордтар палатасындағы шағымның қолжазбалары, оның ішінде хаттама мен Лордтар палатасының журналы, іс атауын Бекет деп жазса, іс жүргізу мәтінінде кейде Беккет деп жазылған. Бұл оқиға туралы алғашқы есептерді 1776 жылы Джеймс Берроу, ал 1783 жылы Джозиа Браун (1-ші басылым) дайындаған, олардың екеуі де оның тегін Бекет деп жазған. "Беккет" нұсқасы 1803 жылы Браунның істің екінші басылымын шығарған редакторы Т. Э. Томлинстің, іс атауын Беккетке өзгерту туралы шешімінен кейін пайда болған сияқты. Содан кейін, шамамен 1806 жылы Лордтар палатасы өз қолжазба журналын басып шығарғанда, Лордтар палатасының журнал кеңсесі де солай жасады.
Фактілер
Алғашқы танылатын қазіргі заманғы авторлық құқық туралы заң Анн статуты (8 Ann. c. 21) (1710) болды, онда Парламент авторлық құқық үшін он төрт жылдық мерзім берді, автор тірі болса, бірінші мерзім аяқталғаннан кейін тағы бір рет он төрт жылға ұзартуға болады. Парламент сондай-ақ, бұл заңға дейін жарияланған туындыларға жиырма бір жылдық қорғауды қамтамасыз ететін ерекше ереже енгізді. Жиырма бір жыл өткен соң, кітап сатушылар – өйткені жарияланған туындылардың авторлық құқықтары көбінесе баспагерлер мен кітап сатушыларға тиесілі және олар оны пайдаланды – мерзімді ұзартуды сұрады. Парламент одан бас тартты. Парламент тарапынан тоқтатылған кітап сатушылар сотқа жүгінді. Олар жалпы құқық бойынша авторлық құқықты иеленудің табиғи немесе дәстүрлі құқығы бар екенін растауға тырысты. Кітап сатушылар "Тонсон-Коллинз" ісін жасады, бірақ сот оны қарастырмады. Кейіннен екінші сот процесі басталды, "Миллар Тейлорға қарсы" (4 Burr. 2303, 98 Eng. Rep. 201 (K. B. 1769)), Роберт Тейлордың Джеймс Томсонның "Маусымдар" поэмасына авторлық құқықты бұзуы туралы, және кітап сатушылар пайдалы шешім алды. (Іс бойынша бас судья Лорд Мэнсфилд бұрын 1730 жылдары Канцелярия сотында авторлық құқыққа ие кітап сатушылардың бірнеше ісінде адвокат болған. "Миллар Тейлорға қарсы" істегі сот судьясы Ятс бұрын "Тонсон-Коллинз" ісінде авторлық құқықты даулағандардың адвокаты болған.) "Дональдсон Бекетке қарсы" ісі "Миллар" ісіндегі сол поэмаға қатысты болды және Канцелярия соты "Миллар Тейлорға қарсы" ісінің үлгісімен тыйым салды. 1774 жылдың ақпан айында Канцелярияның шешімінен апелляция Лордтар палатасына жіберілді, ол сол кезде Ұлыбританияның соңғы апелляциялық соты ретінде жұмыс істеді.
Аргумент
4, 7 және 9 ақпанда кеңесшілер тыңдалды. Осыған жеті ай бұрын, Хинтонға қарсы Дональдсон ісінде Шотландияның Сессия соты Шотландияның ортақ құқығында авторлық құқық жоқ деп шешім шығарды, сондықтан Александр Дональдсон (Дональдсон Бекетке қарсы істе ағасы Джонмен бірге апелляция беруші) Томас Стэкхаус жазған "Киелі кітаптың жаңа тарихы" кітабын заңды түрде жариялауға құқылы болды. Бас прокурор Тёрлоу апелляция берушілердің атынан сөйлеген сөзінде шотландтық іске сілтеме жасады. 4 ақпанда Лордтар алдындағы алғашқы сөзінде: [Бас прокурор Тёрлоу] өз сөзін білімді әріптесіне жоғары баға беріп аяқтады және Шотландиядағы сессия лордтары елді әдеби мүліктің қиялға берілген идеясынан туған монополиядан босатқандай, олардың Лордтары да осыған ұқсас шешім арқылы әдебиет пен авторлық құқықты бірнеше монополистік кітап сатушылардың қолынан құтқарады деген үміт білдірді.