Кіріспе
Артқы жақ пен сандарының тіндерінің көп мөлшерде болуын сипаттайтын физикалық ерекшелік. Стеатопигия – артқы жақ пен сандарының тіндерінің айтарлықтай көп болу жағдайы. Бұл дене бітімі жамбас аймақтарымен ғана шектелмейді, сонымен қатар сандардың сыртқы және алдыңғы бөліктеріне дейін созылады, тізеге қарай қисық сызықты пішін құрайды. Бұл термин грек тілінен алынған, онда (στέαρ) сөзі «май», ал (πυγή) сөзі «жамбас» дегенді білдіреді. Стеатопигия – генетикалық сипаттама, ол артқы жақ аймағында майлы тіндердің жиналуына әкеледі және ең көп Оңтүстік Африканың хоисан халқының арасында кездеседі, бірақ олармен ғана шектелмейді. Бұл ерекшелік Орталық Африканың пигмейлері мен Андаман аралдарындағы онеге тайпасы сияқты андамандықтардың арасында да байқалады. Бұл генетикалық белгі әйелдерде көбірек кездеседі, бірақ ерлерде де кездесуі мүмкін. Бұл ерекшелік бұрын кеңінен таралған болуы мүмкін деген болжам бар. Еуропадан Азияға дейін табылған палеолиттік Венера мүсіндері, кейде «стеатопигиялық Венера» деп аталатын олар, сандардың айқын дамуын және тіпті кіші еріннің (лабия минора) ұзаруын көрсетеді, бұл теорияны қолдайды. Бұл мүсіндер нақты бейнелеуге, шамадан тыс көрсетуге немесе идеалистік болуға арналған-дығы белгісіз. Дегенмен, бұл мүсіндер стеатопигиялық деп қарастырылмауы мүмкін, себебі оларда арқа мен жамбас арасындағы бұрыш шамамен 120 градусқа жетеді, ал стеатопигия әдетте 90 градус бұрышпен сипатталады. Грузин Англиясында, кем дегенде бір рет стеатопигиясы бар әйелді пайдаланған фрик-шоулар белгілі болды. Ең танымал мысал – Оңтүстік Африканың хоихои әйелі Саарти Баартман, ол липедемамен ауырған деп саналады.
Steatopygia is the state of having substantial levels of tissue on the buttocks and thighs. This build is not confined to the gluteal regions, but extends to the outside and front of the thighs, and tapers to the knee producing a curvilinear figure. The term is from the Greek (στέαρ), meaning "tallow", and ([[wikt:πυγή), meaning "rump". Steatopygia, a genetic characteristic leading to increased accumulation of adipose tissue in the buttock region, is most notably (but not solely) found among the Khoisan of Southern Africa. It has also been observed among Pygmies of Central Africa and also the Andamanese people, such as the Onge tribe in the Andaman Islands. This genetic characteristic is prevalent among women but occurs to a lesser degree in men. It has been suggested that this feature was once more widespread. Paleolithic Venus figurines, sometimes referred to as "Steatopygian Venus" figures, discovered from Europe to Asia presenting a remarkable development of the thighs, and even the prolongation of the labia minora, have been used to support this theory. Whether these were intended to be lifelike, exaggeratory, or idealistic is unclear. These figures, however, may not qualify as steatopygian, since they exhibit an angle of approximately 120 degrees between the back and the buttocks, while steatopygia is typically described with an angle of about 90 degrees only. In Georgian England, freak shows were known to have exploited a woman with steatopygia at least once. The most well known example was a South African Khoikhoi woman named Saartjie Baartman, who is thought to have had lipedema.
Қазіргі заманғы пікірталастар
Қазіргі заманғы стеатопигия туралы түсінік тек генетикалық маркерлермен ғана байланысты емес. Тарихи перспективадағы расалық көзқарас стеатопигияны "Хоттенот Венерасы" сияқты адамдарды сексуалды бейнелеу үшін пайдаланды.