Кіріспе

Екі жүректі өзен – АҚШ-тың Мичиган штатының шығыс Үстіңгі жарты аралында орналасқан өзен. Ол Лус округінің Макмиллан қалашығының ішінде толығымен орналасқан. Өзен орманды жабайы жерлер арқылы шамамен 38 км (23.6 миль) ағып, Супериор көліне құяды. Ол Лус округінің солтүстік-шығысындағы бірнеше қысқа салаларда басталады, шамамен 24 км (15 миль) Grand Marais қаласының оңтүстік-шығысынан. Солтүстік және батыс салалары Мюскаллонг көлі мемлекеттік паркінен оңтүстік-оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 13 км (8 миль) жерде қосылады. Негізгі сала әдетте солтүстік-шығысқа қарай ағып, Супериор көліне тік бұрышпен жақындайды. Ол Deer Park қаласынан шамамен 16 км (10 миль) шығыста көлге құяды. Кішкентай Екі жүректі өзеннің сағасы Екі жүректі өзеннен шамамен 3 км (2 миль) шығысқа қарай орналасқан. Солтүстік ел жолы Супериор көлі бойындағы Екі жүректі өзеннің сағасына жақын жерден өтеді.

Тарих

Мичиган тарихи белгісі 1876 жылы өзен сағасында салынған "Екі жүрек" өмірді сақтап қалу станциясын еске алады. Бұл қарапайым екі қабатты ғимарат болатын, оның үстінде кішкентай қарау мұнарасы орналасқан. Алтыдан сегізге дейін ерікті құтқарушылар осы станцияда жұмыс істеп, "Сателлит" (1879) және "Финес С. Марш" (1896) кемелерін құтқару операцияларын жүргізді. 1915 жылы станция, АҚШ-тың өмірді сақтап қалу қызметінің қалған бөлігімен бірге, АҚШ Жағалау күзет құрылысына қосылды, 1930 жылдары қызметтен босатылды және 1944 жылы оның құрылыстары бұзылды.

Танымал мәдениет

Bell's Brewery, Мичиган штатының Каламазуо қаласында орналасқан қолөнер сыра зауыты, өте жоғары бағаланған (Америка үйдегі сыра қайнатушылар қауымдастығының журналы Zymurgy Magazine бойынша АҚШ-тағы ең жақсы сыра) «Үнді Пале Эйл» сырасын «Екі жүректі Эйл» деп атайды, оның графикасында өзен бейнеленген. Бұл өзен демалыстық балық аулауға танымал орын. Сондықтан, АҚШ-тың жазушысы Эрнест Хемингуэй осы атты әйгілі әңгімесіне – «Үлкен екі жүректі өзен» деп ат қойған. Хемингуэй осы атауды оның тартымдылығы үшін таңдады, бірақ әңгіменің географиясы Хемингуэйдің іс жүзінде басқа форель өзенін, Сени маңындағы Фокс өзенін сипаттағанын көрсетеді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі оқиғаны баяндайтын бұл әңгіме 1925 жылы «In Our Time» жинағында жарияланып, 1972 жылы «The Nick Adams Stories» жинағында қайта басылды. Кейіннен, әңгімелердің І және ІІ бөлімдері 2000 жылы Ник Лионс редакциялаған «Хемингуэй балық аулау туралы» жинағын ашады.