Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия саясаткері
New Zealand politician
Джеймс Макандрю (1819(?) – 25 ақпан 1887) – Жаңа Зеландия кеме иесі және саясаткер. Ол 1853 жылдан 1887 жылға дейін Парламент мүшесі және Отаго провинциясының соңғы басқарушысы болып қызмет етті.
James Macandrew (1819(?) – 25 February 1887) was a New Zealand ship owner and politician. He served as a Member of Parliament from 1853 to 1887 and as the last Superintendent of Otago Province.
Ерте өмір
Макандрю Шотландияда, мүмкін Абердинде дүниеге келді, 1819 жылдың 18 мамырында крещениеден өтті. Ол Шотландияның еркін шіркеуінің қызметінде белсенді болды, және содан кейін Отагоны отарлау жобасына қатысты (бұл жобаны Шотландияның еркін шіркеуінің лайықты қауымдастығы, кейін Отаго қауымдастығы қолдады). Қайын інісі Уильям Рейнольдспен серіктестікте Макандрю шкуна сатып алып, оны жүкпен толтырып, отбасымен Отагоға сапарлады. Ол 1851 жылдың қаңтарында жетті. Макандрю бірден Дунединнің іскерлік ортасының маңызды тұлғасына айналды. Рейнольдс, оның қайын інісі, кеме жүргізу бизнесін дамытуға кірісті, ал Макандрю өзі қалада сауда фирмасын құрды. Кейін серіктестер Дунедин мен Мельбурн арасында кемелермен жүк тасымалын ұйымдастырды. Олар екеуі тез арада зор байлыққа ие болды.
Macandrew was born in Scotland, probably in Aberdeen, where he was baptised on 18 May 1819. He became active in the Free Church of Scotland, and from there, in the proposed colonisation of Otago (which was being advocated by the Lay Association of the Free Church of Scotland, later the Otago Association). In partnership with his brother in law William Reynolds, Macandrew bought a schooner, loaded it with cargo, and set sail for Otago with his family. He arrived in January 1851. Still working in partnership with his brother in law, Macandrew immediately became a major figure in the business community of Dunedin. Reynolds, his brother in law, began to build up a shipping business, while Macandrew himself established a trading firm in the city. The partners later established a steamer service between Dunedin and Melbourne, Australia. The two soon became very wealthy.
Саяси мансап
Макандрю Дунедин округінің сайлаушыларының алғашқы Отаго провинциялық кеңесіндегі (1853–1855) алты өкілінің бірі болды. Ол екінші провинциялық кеңесте (1855–1859) Орталық округін, ал төртінші провинциялық кеңесте (1863–1867) Порт Чалмерс округін өкілдік етті. Макандрю 1860–1861 жылдары және 1867 жылдан 1876 жылы таратылғанға дейін Отаго провинциясының басшысы болды. Ол екі рет Отаго провинциясының спикері болды (1853–1854, және 1856–1859). 1854 жылдың қаңтар және қараша айлары аралығында ол кеңестің атқарушы органында қызмет етті. Құрылған кезде Макандрю Жаңа Зеландия Парламентіне сайланып, Дунедин қалалық округін өкілдік етті. Парламентте ол өзінің Отагосы есебінен солтүстік провинцияларға (Окленд пен Веллингтон) көрсетілген ықпалды күреске түсті. Сондай-ақ ол Парламент отырысын дұғамен ашуды қорғады (оны құдайға тәуелділікті мойындаудың қажетті шарты деп сипаттады) және барлық парламенттік пікірталастарды жариялауға шақыру жасады. Ол 1887 жылдың 24 ақпанында қайтыс болғанға дейін парламентте қызмет етті, сайлау округтері үшін тоғыз мерзімге сайланды. Ол алғаш рет 1853–1858 жылдары Дунедин қалалық округінде қызмет етті (1858 жылдың 2 қарашасында отставкаға кетті). Ол 1859 жылдың 14 қаңтарында сол округте өткен қосымша сайлауда жеңіске жетіп, 1860 жылы парламенттік мерзім аяқталғанға дейін қызмет етті. Содан кейін ол 1865–1866 жылдары Брюс округінде, 1866–1870 жылдары Клута округінде, 1871–1875 жылдары Порт Чалмерс округінде және 1875–1879 жылдары Дунедин қалалық округінде қызмет етті. Оның соңғы мерзімі 1879 жылдан 1887 жылға дейін Порт Чалмерс округінде өтті, осы жылдары ол қайтыс болды. Ол 1878 жылдың 5 наурызынан 1879 жылдың 8 қазанына дейін Құрылыс министрі болды. Парламенттегі соңғы алты жарым жылында ол ең ұзақ қызмет еткен депутат ретінде Палатаның әкесі атағын алды.
Macandrew was one of six representatives for the Dunedin Country electorate in the first Otago Provincial Council (1853–1855). He represented the Central electorate in the second provincial council (1855–1859), and the Port Chalmers electorate in the fourth provincial council (1863–1867). Macandrew was Superintendent of Otago Province from 1860 to 1861, and again from 1867 until abolition in 1876. He was Speaker of Otago Province twice (1853–1854, and 1856–1859). From January to November 1854, he was on the council's executive. When it was formed, Macandrew was elected to the New Zealand Parliament, representing the Town of Dunedin electorate. In Parliament, he fought what he saw as a bias towards the northern provinces (Auckland and Wellington) at the expense of his own Otago. He also defended the practice of opening Parliament with prayers (describing them as a necessary "acknowledgement of dependence on the Divine Being"), and lobbied that all Parliamentary debates be published. He remained in Parliament until his death on 24 February 1887, having served in nine separate terms for the electorates. He first served for Town of Dunedin 1853–1858 (he resigned on 2 November 1858). He successfully contested a 14 January 1859 by election in the same electorate and served until the end of the parliamentary term in 1860. Next, he served in the Bruce electorate 1865–1866, followed by Clutha 1866–1870, Port Chalmers 1871–1875 and City of Dunedin 1875–1879. His last term was in Port Chalmers again from 1879 to 1887, when he died. He was Minister of Works from 5 March 1878 to 8 October 1879. For his last six and a half years in Parliament, he held the title of Father of the House, as the longest continuously serving MP.
Жеке өмір
Макандрю мен оның әйелі төрт қыз бен төрт ұлға ие болды. Ұлдарының бірі, доктор Герберт Макандрю, Хокитикадағы «Сивью» психиатриялық ауруханасының бас дәрігері болды. Ол Дунединдегі апат салдарынан қайтыс болды. Макандрю Макандрю шығанағындағы зиратқа жерленген.
Macandrew and his wife had four daughters and four sons. One son, Dr Herbert Macandrew, became medical superintendent of the Seaview Asylum in Hokitika. He died as a result of an accident in Dunedin. Macandrew is buried at Macandrew Bay Cemetery.