USS Ray (SSN 653) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Sturgeon классына жататын шабуылдық суасты қайығы. Құрылысы, тарихы, және Атлант мұхитындағы операциялары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың USS Ray (SSN 653) су асты кемесі, Sturgeon классының шабуылдық су асты кемесі, АҚШ Теңіз күштеріндегі "Ray" атымен аталатын екінші кеме болды.
Submarine of the United States
USS Ray (SSN 653), a Sturgeon class attack submarine, was the second ship of the United States Navy to be named for the rays.
Құрылыс және іске қосу
Рейді салуға арналған келісімшарт 1963 жылғы 26 наурызда Вирджиния штатының Ньюпорт Ньюс қаласындағы «Ньюпорт Ньюс кеме құрылысы және құрғақ док» компаниясына тапсырылды. Оның қазығы 1965 жылғы 4 қаңтарда сонда қаланды. 1966 жылғы 21 маусымда ол теңізге спускалды, оны Калифорния штатының АҚШ сенаторы Томас Х. Кучелдің (1910–1994) әйелі, Томас Х. Кучелдің әйелі демеушілік етті және 1967 жылғы 12 сәуірде пайдалануға берілді.
The contract to build Ray was awarded to Newport News Shipbuilding and Dry Dock Company at Newport News, Virginia, on 26 March 1963 and her keel was laid down there on 4 January 1965. She was launched on 21 June 1966, sponsored by Mrs. Thomas H. Kuchel, the wife of United States Senator Thomas H. Kuchel (1910–1994) of California, and commissioned on 12 April 1967.
Қызмет тарихы
Вирджиния штатының Норфолк қаласындағы базалық портында орналасқан "Рэй" 1967 жылдың 6 қазанына дейін сынақтан өтті және жаңадан құрылған кемелерді сынау мен сонар жабдықтарын тексерумен айналысты. 1968 жылы "Рэй" Атлантика мұхитында су асты операцияларын жүргізу үшін 8 сәуірден 10 маусымға дейін және 13 қарашадан 20 желтоқсанға дейін теңізге шықты. 1969 жылдың қаңтар-мамыр айларында "Рэй" АҚШ-тың шығыс жағалауында және Кариб теңізінде шабуылдық су асты кемелерді даярлау және флоттық жаттығуларға қатысты. 6 маусымда "Рэй" Норфолктан арнайы тапсырмамен шығып, 26 маусымда Шотландиядағы Холи-Лохқа жетті. 31 шілдеде Холи-Лохтан шығып, 12 тамызда Норфолкке оралды. 1969 жылдың қалған бөлігінде және 1970 жылы "Рэй" флоттың басқа бөлімшелерімен бірге Атлантикада жаттығулар жасады. 1970 жылдың көп бөлігін "Рэй" Норфолктан Атлантикада өткізді. Оның жұмысы негізінен оқу мен сынақтарға бағытталған. 1970 жылдың желтоқсанында "Рэй" Портсмуттегі Норфолк кеме құрылыс шебінде 14 айлық күрделі жөндеуге кірді. Жөндеуден кейін 5 наурызда Норфолктан шығып, 1972 жылдың қалған бөлігінде түрлі сынақтар мен жаттығуларға қатысты, соның ішінде екі НАТО жаттығуына – "Strong Express" және "Escort Deep". 12 желтоқсанда Норфолкке оралды. 1973 жылдың ақпан айының соңында "Рэй" Норфолктан шығып, жаздың ортасына дейін Жерорта теңізінде круиз жасады, содан кейін Норфолкке оралып, Атлантикадағы қалыпты жұмысын жалғастырды. 1975 жылдың тамызына дейін "Рэй" Атлантикада жұмыс істеді, содан кейін Чарльстондағы SubRon4 бөліміне ауыстырылды, онда 18 айлық күрделі жөндеу және отын толықтыру жүргізілді. Жөндеуден кейін "Рэй" жаңа Лондонға (Коннектикут штаты) қайта оқуға, содан кейін Кариб теңізінде (Пуэрто-Рико және Сент-Круа) бір ай бойы сынақтан өтуге және сонарды калибрлеуге барды. 1977 жылдың тамызында "Рэй" Жерорта теңізіне круизге жіберілді. 20 қыркүйекте "Рэй" Тунис жағалауынан 16 шақырым (26 км) қашықтықта Жерорта теңізінде су астында жүзген кезде, жабдықтардың істен шығуы мен экипаждың тәжірибесіздігі салдарынан кеме мұздан құлап, кемеге зақым келді. Гидравликалық күш салдарынан кеменің алдыңғы бөлігі ашылып, сол жағында екі "қанат" пайда болды. Сонар жабдығы қирады және кеме қабығында бірнеше жарықтар пайда болды. Су асты кемесіне басқа зақымдар келмеді, бірақ бірнеше экипаж мүшелері көкжиегіне соқтығысып, жарақат алды. Ең ауыр жарақатты 2-ші қосалқы машина бөліміндегі бір экипаж мүшесі алды, ол жамбасынан жарақаттанып, 70 тігіс салған. Кеме Ла-Маддаленаға (Сардиния) қанаттарын кесу, босап қалған жабдықтарды алып тастау және кеме қабығын нығайту үшін келді. Одан кейін кеме жөндеу үшін Шарльстондағы Шарльстон кеме құрылыс шебіне бет алды, бұл жұмысқа бір жыл уақыт кетті. 1977 жылдан 1988 жылға дейін "Рэй" Жерорта теңізінде және Солтүстік Атлантикада көптеген миссияларды орындады, соның ішінде 1986 жылы ICE EX жаттығуында USS Hawkbill (SSN 666) және USS Archerfish (SSN 678) сеңлес кемелерімен бірге Солтүстік полюске шықты, бұл үш шабуылдық су асты кемесінің бірге полюске шығуының алғашқы жағдайы болды. 1988 және 1991 жылдары "Рэй" Арктикалық шеңбердің солтүстігіне жол тартты және әр жолы "Meritorious Unit Citation", "Navy Expeditionary Medal" және "Arctic Service Ribbon" марапаттарын алды. 1989 жылдың қазанынан 1990 жылдың сәуіріне дейін "Рэй" Форрестал ұшақ тасымалдаушы ұрыс тобының құрамында алты айлық Жерорта теңізі круизіне қатысты. Ол түрлі жаттығуларға және су асты операцияларына қатысты, соның ішінде Ливияның аумақтық суларының шекарасын құрайтын "Өлім сызығы" деп аталатын Сидра шығанағындағы операцияларға қатысты, бірақ АҚШ бұл талапты мойындамады. Круиз кезінде "Рэй" Италиядағы Ла-Маддалена, Франциядағы Канн және Тулон, Гибралтар сияқты бірнеше портына тоқтады. Чарльстонға оралғаннан кейін кеме Шарльстон кеме құрылыс шебіндегі құрғақ докта қалыпты жөндеуден өтті. 1992 жылы "Рэй" қызметтен шығарылған кезде ол бес "Navy Unit Citation", алты "Meritorious Unit Citation", алты "Navy Expeditionary Medal" және кем дегенде үш "Arctic Service Ribbon" марапаттарын алды, бұл "Рэйді" Атлантикалық флоттағы ең көп марапатталған шабуылдық су асты кемелерінің біріне айналдырды. "Рэй" 1993 жылдың 16 наурызында қызметтен шығарылып, сол күні Әскери кемелер тізілімінен шығарылды. Ядролық қуатпен жұмыс істейтін кемелерді және су асты кемелерді қайта өңдеу бағдарламасы аясында Пьюгет Саундтағы Бремертон әскери кеме құрылыс шебінде 2002 жылдың 15 наурызында кеменің құрамын бөлшектеу жұмысы басталды және 2003 жылдың 30 шілдесінде аяқталды.
With her home port at Norfolk, Virginia, Ray underwent shakedown training and weapons and sonar testing until 6 October 1967, when she deployed to conduct Atlantic Ocean submarine operations until 12 December 1967. In 1968 Ray again deployed for submarine operations in the Atlantic, from 8 April to 10 June and again from 13 November to 20 December. Ray January through May 1969 in attack submarine training and fleet exercises off the United States East Coast and in the Caribbean Sea. She departed Norfolk on 6 June 1969 on a special operation before proceeding to Holy Loch, Scotland, where she arrived on 26 June 1969. She departed Holy Loch on 31 July 1969 and returned to Norfolk on 12 August. For the remainder of 1969 and into 1970, Ray trained in the Atlantic with other units of the fleet. Ray spent most of 1970 operating in the Atlantic out of Norfolk. Her operations were concentrated primarily upon training and testing. In December 1970, she entered Norfolk Naval Shipyard at Portsmouth, Virginia, for a 14 month overhaul period. After its completion, she departed Norfolk on 5 March 1972 and engaged in various tests and exercises—notably two North Atlantic Treaty Organization exercises, "Strong Express" and "Escort Deep"—during the remainder of 1972. She returned to Norfolk on 12 December 1972. Ray departed Norfolk in late February 1973 to conduct a Mediterranean Sea cruise which lasted until mid summer, at which time she returned to Norfolk and normal Atlantic operations. The Ray performed Atlantic operations until August 1975 when it was transferred to SubRon4 in Charleston SC, where it underwent an extensive 18 month overhaul and refueling. After the overhaul the Ray went to New London CT for refresher training and then for a month in the Caribbean (Puerto Rico and St. Croix) for shakedown and sonar calibration. In August 1977 the Ray was deployed to a Med cruise. On 20 September 1977 Ray struck a coral mountain while submerged in the Mediterranean Sea 10 mile (16 km) off the coast of Tunisia due to a combination of equipment failure and crew inexperience. Her nose was blown open by a hydraulic displacement of water, making two "wings" on the port side. The sonar equipment was destroyed and there were several cracks along the hull. There was no other damage to the submarine, but quite a few crew members sustained contusions and got banged around. The worst injuries were sustained by a crew member thrown the length of Auxiliary Machinery 2, who had a dislocated hip and needed 70 stitches. The boat limped to La Maddalena, Sardinia, to cut off the wings, remove loose equipment and shore up the hull. This was followed by a surface transit back to the states for repairs that required a year of work at Charleston Naval Shipyard in Charleston, South Carolina. From 1977 through 1988 Ray made numerous Mediterranean and North Atlantic deployments including an ICE EX in 1986 where she surfaced at the North Pole along with sister ships USS Hawkbill (SSN 666) and USS Archerfish (SSN 678), the first time three attack submarines had ever surfaced at the pole together. In 1988 and again in 1991 she deployed north of the Arctic Circle, earning a Meritorious Unit Citation, Navy Expeditionary Medal and Arctic Service Ribbon each time. Ray participated in a six month Mediterranean cruise as a part of the Forrestal aircraft carrier battle group from October 1989 to April 1990. She participated in various exercises and underwater operations which included operating in the Gulf of Sidra inside what Libya claimed was the "Line of Death" that formed the boundary of Libyan territorial waters, a territorial claim the United States did not recognize. She pulled into several liberty ports during this cruise, including La Maddalena in Italy, Cannes and Toulon in France, and Gibraltar. After her return to Charleston, she underwent routine repairs in drydock the Charleston Naval Shipyard. At the time of Ray'''s deactivation in 1992, she had earned five Navy Unit Citations, six Meritorious Unit Citations, six Navy Expeditionary Medals and at least three Arctic Service ribbons, making Ray one of the most decorated attack submarines in the Atlantic Fleet. Decommissioning and disposalRay'' was decommissioned on 16 March 1993 and stricken from the Naval Vessel Register the same day. Her scrapping via the Nuclear Powered Ship and Submarine Recycling Program at Puget Sound Naval Shipyard at Bremerton, Washington, began on 15 March 2002 and was completed on 30 July 2003.