Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Колумбия округінің мэрі (1975 - 1979)
Mayor of the District of Columbia from 1975 to 1979
Уолтер Эдвард Вашингтон (15 сәуір 1915 - 27 қазан 2003) – американдық мемлекеттік қызметкер және саясаткер. Тұрғын үй саласындағы қызметтен кейін, Конгресс астанаға өзін-өзі басқару құқығын берді, бірақ бірқатар өкілеттіктерді өзінде қалдырды. Вашингтон 1974 жылы өткен алғашқы мэр сайлауында жеңіске жетіп, 1975 жылдан 1979 жылға дейін мэр болып қызмет етті.
Walter Edward Washington (April 15, 1915 – October 27, 2003) was an American civil servant and politician. After a career in public housing, Congress had passed a law granting home rule to the capital, while reserving some authorities. Washington won the first mayoral election in 1974, and served from 1975 until 1979.
Жас шағы мен отбасы
Вашингтон құл болған американдықтардың шөбересі еді. Ол Джорджия штатының Доусон қаласында дүниеге келді. Оның отбасы Ұлы көші-қон кезінде Солтүстікке көшіп келді, ал Вашингтон Нью-Йорктің Джеймстаун қаласында өсті, мемлекеттік мектептерде оқыды. Ол Говард университетінде бакалавр және Говард университетінің құқық мектебінде заңгер мамандығын бітірді. Ол "Омега Пси Фи" студенттік қауымының мүшесі болды. Вашингтон Бенетта Буллокпен, педагогпен үйленді. Олардың Беннетта Жюль Розет есімді қызы болды, ол социолог атанды. Оның әйелі Беннетта Вашингтон Әйелдер жұмыс корпусының директоры болды, ал ол мэр болып сайланғанда Колумбия округінің бірінші ханымы болды. Ол 1991 жылы қайтыс етті.
Washington was the great grandson of enslaved Americans. He was born in Dawson, Georgia. His family moved North in the Great Migration, and Washington was raised in Jamestown, New York, attending public schools. He earned a bachelor's degree from Howard University and a law degree from Howard University School of Law. He was a member of Omega Psi Phi fraternity. Washington married Bennetta Bullock, an educator. They had one daughter together, Bennetta Jules Rosette, who became a sociologist. His wife Bennetta Washington became a director of the Women's Job Corps, and First Lady of the District of Columbia when he was mayor. She died in 1991.
Мансап
1948 жылы Говард университетін бітіргеннен кейін Вашингтон Колумбия округінің Аллейдегі тұрғын үйлер басқармасына жетекші болып жұмысқа қабылданды. Ол 1961 жылға дейін осы басқармада жұмыс істеді, содан кейін президент Джон Ф. Кеннеди оны Ұлттық астана тұрғын үй басқармасының атқарушы директоры етіп тағайындады. Бұл Колумбия округінің тұрғын үй департаменті болды, сол кезде оны Конгресс басқарды. 1966 жылы Вашингтон Нью-Йорк қаласына көшіп, қала әкімі Джон Линдсейдің басшылығымен ондағы одан да ірі Тұрғын үй басқармасын басқарды.
After graduating from Howard in 1948, Washington was hired as a supervisor for D. C.'s Alley Dwelling Authority. He worked for the authority until 1961, when he was appointed by President John F. Kennedy as the Executive Director of the National Capital Housing Authority. This was the housing department of the District of Columbia, which was then administered by Congress. In 1966 Washington moved to New York City to head the much larger Housing Authority there in the administration of Mayor John Lindsay.
1967-1975: Қала әкімі-комиссионер
1967 жылы президент Линдон Джонсон 1967 жылғы 3 қазандағы No. 3 қайта ұйымдастыру жоспары бойынша өкілеттіктерін пайдаланып, 1871 жылдан бері Конгресс бақылауымен астананы басқарып келген үш комиссарлық үкіметті алмастырды. Джонсон президент тағайындаған бір комиссар, комиссардың көмекшісі және тоғыз мүшелі қалалық кеңес басқарған, көбірек заманауи үкіметті енгізді. Джонсон Вашингтон комиссарын тағайындады, ол бұл кезде бейресми түрде «Мэр-комиссар» деп аталды. (Вашингтон Пост газетінің баспашысы Кэтрин Грэм сияқты ықпалды тұлғалар ақ нәсілді адвокат Эдвард Беннетт Уильямсты қолдады.) Вашингтон – Американың ірі қалаларының алғашқы афроамерикандық мэрі және 1967 жылы ірі қалаларды басқаруға таңдалған үш қара нәсілді адамның бірі болды. Сол жылы Индиана штатының Гэри қаласынан Ричард Хэтчер және Кливлендтен Карл Стокс сайланды. Вашингтон нәсілдік шиеленістерге толы қаланың мұрагері болды және маңызды азаматтық құқықтар заңдары қабылданғаннан кейін консервативті Конгресс тарапынан туындаған қарсылыққа да төтеп беруге тиіс болды. 1967 жылдың соңында Конгреске бірінші бюджетін жібергенде, Колумбия округі жөніндегі Палата комитетінің төрағасы, демократ Джон Л. Макмиллан, Вашингтонның кеңсесіне жүк көлігімен арбуз жеткізу арқылы жауап берді. 1968 жылдың сәуір айында Мартин Лютер Кингтің қазасынан кейін Вашингтонда тәртіпсіздіктер болды. ФБР директоры Дж. Эдгар Гувер наразыларды атуға бұйрық бергені хабарланғанмен, Вашингтон бас тартты. 1999 жылы The Washington Post газетіне берген сұхбатында ол: «Мен қалада жалғыз жүріп, ашулы жастарды үйлеріне қайтуға шақырдым. Мен олардан өрт сөндіруге және қираған үйлерге көмектесуге өтіндім», – деді. Тек бір адам ғана оның сөзін тыңдамады. Оның әрекеттері аймақтағы кең ауқымды тәртіпсіздіктердің алдын алуға көмектескеніне сендіреді. 1971 жылы АҚШ Әділет министрлігі Пенсильвания авенюінде Вьетнамға қарсы демонстрацияға тыйым салды. Зорлық-зомбылыққа ұшырау қаупі болды. Вашингтон Ақ үйге барып, президент Никсоннан демонстрацияға рұқсат беруді сұрады. Өтініш қабылданды және демонстрация 250 мың адамның қатысуымен басталды. Өзінің басшылығымен ол көптеген жаңа бастамаларды іске қосты, мысалы, Колумбия округінің Латино істері жөніндегі кеңсесі. 1978 жылғы демократиялық партияның мэрлік сайлауында Вашингтон Барри мен Таккерден кейін үшінші орынды иеленді. 1979 жылдың 2 қаңтарында ол қызметтен кетті. Қызметтен кеткеннен кейін, қаланың федералды үкіметтің ақшалай есеп жүйесіне сүйенген 41 миллион долларлық бюджеттік артығы бар екенін жариялады. Барри билікке келгеннен кейін қаланың қаржысын жинақтау жүйесіне ауыстырып, осы жүйе бойынша қалада 284 миллион долларлық дефицит болғанын мәлімдеді.
In 1967, President Lyndon Johnson used his reorganization power under Reorganization Plan No. 3 of 1967 to replace the three commissioner government that had run the capital since 1871 under congressional supervision. Johnson implemented a more modern government headed by a single commissioner, assistant commissioner, and a nine member city council, all appointed by the president. Johnson appointed Washington Commissioner, which by this time had been informally retitled as "Mayor Commissioner." (Power brokers such as Katharine Graham, publisher of the Washington Post, had supported white lawyer Edward Bennett Williams.) Washington was the first African American mayor of a major American city, and one of three blacks in 1967 chosen to lead major cities. Richard Hatcher of Gary, Indiana, and Carl Stokes of Cleveland were elected that year. Washington inherited a city that was torn by racial divisions, and also had to deal with conservative congressional hostility following passage of major civil rights legislation. When he sent his first budget to Congress in late 1967, Democratic Representative John L. McMillan, chair of the House Committee on the District of Columbia, responded by having a truckload of watermelons delivered to Washington's office. In April 1968, Washington faced riots following the assassination of Martin Luther King Jr. Although reportedly urged by FBI director J. Edgar Hoover to shoot rioters, Washington refused. He later told The Washington Post in 1999, "I walked by myself through the city and urged angry young people to go home. I asked them to help the people who had been burned out." Only one person refused to listen to him. His actions are credited with helping prevent large scale riots in the area. In 1971, the United States Department of Justice prohibited an anti Vietnam demonstration on Pennsylvania Avenue. There were public concerns that violence would spark. Washington visited the White House, and he requested that President Nixon issue permits for the demonstration. The request was honored, and the demonstration commenced with 250,000 marchers. During his administration he started many new initiatives, for example, the Office of Latino Affairs of the District of Columbia. In the 1978 Democratic mayoral primary, Washington finished third behind Barry and Tucker. He left office on January 2, 1979. Upon his departure from office, he announced that the city had posted a $41 million budget surplus, based on the Federal government's cash accounting system. When Barry took office, he shifted city finances to the more common accrual system, and he announced that under this system, the city actually had a $284 million deficit.
Кейінгі өмірі
Қала әкімі лауазымын аяқтағаннан кейін Вашингтон Нью-Йорктегі Бернс, Джексон, Миллер және Саммит заң фирмасына қосылып, серіктес атанды. Ол фирманың Вашингтон, округ Колумбиядағы кеңсесін ашты. Бірінші әйелі Беннета 1991 жылы қайтыс болды. 1994 жылы ол экономист және мемлекеттік қызметкер Мэри Берк Николасқа үйленді. Ол 2014 жылдың 30 қарашасында 88 жасында дүние салды. Вашингтон 1990-шы жылдардың ортасында жартылай зейнеткерлікке шықты. Ол онжылдықтың соңында, сексен жасына жеткенде толық зейнеткерлікке кетті. Вашингтон округте құрметті қоғам қайраткері болып қала берді және оның саяси пікірлері мен кеңестеріне зор сұраныс болды. 2002 жылы ол Антони А. Уильямсты екінші мерзімге мэрлікке қолдады. Вашингтонның қолдауы жергілікті ақпарат құралдарында кеңінен жарияланды. Вашингтон 2003 жылдың 27 қазанында Говард университетінің ауруханасында қайтыс болды. Жүздеген адамдар Джон А. Вильсон ғимаратында (қала әкімшілігі) оның сақталған денесімен қоштасуға келді, сондай-ақ Вашингтон ұлттық соборында өткен жерлеу рәсіміне қатысты.
After ending his term as mayor, Washington joined the New York based law firm of Burns, Jackson, Miller & Summit, becoming a partner. He opened the firm's Washington, D. C. office. His first wife, Benneta, died in 1991. In 1994, he married Mary Burke Nicholas, an economist and government official. She died November 30, 2014, at age 88. Washington went into semi retirement in the mid 1990s. He fully retired at the end of the decade in his early eighties. Washington remained a beloved public figure in the District and was much sought after for his political commentary and advice. In 2002, he endorsed Anthony A. Williams for a second mayoral term. Washington's endorsement carried sufficient weight to be noted by all local news outlets. Washington died at Howard University Hospital on October 27, 2003. Hundreds of mourners came to see him lying in state at the John A. Wilson Building (City Hall), and also attended his funeral at Washington National Cathedral.
Мұра мен құрмет
13½ көшесі, Уилсон ғимаратының шығыс жағындағы қысқа далада орналасқан, оның құрметіне Уолтер Э. Вашингтон жолы деп аталды. 8-аудандағы жаңа тұрғын үй кешені Уолтер Э. Вашингтон Эстейтс деп аталды. 2006 жылы Колумбия округінің кеңесі 801 Mt. Вернон Плейс NW мекенжайындағы Вашингтон конгресс орталығын Уолтер Э. Вашингтон атындағы конгресс орталығы деп атады.
13½ Street, the short alley running alongside the east side of the Wilson Building, was designated Walter E. Washington Way in his honor. A new housing development in Ward 8 was named the Walter E. Washington Estates. In 2006, the Council of the District of Columbia named the Washington Convention Center at 801 Mt. Vernon Place NW, as the Walter E. Washington Convention Center.