Колумбия округінің экс-мэрі Энтони Уильямс

Кіріспе

Колумбия округінің 1999-2007 жылдар аралығындағы мэрі Энтони Аллен Уильямс (1951 жылғы 28 шілдеде туған) – американдық саясаткер. Ол 1999-2007 жылдар аралығында екі мерзімге Колумбия округінің мэрі болды. Уильямс бұрын округтің бас қаржы директоры болып қызмет еткен, ол бюджетті теңгеруге және тағайындалғаннан кейін екі жыл ішінде профицитқа қол жеткізді. Ол округтік үкіметте қызмет етуден бұрын елдегі қалалар мен штаттарда түрлі басқарушы лауазымдарды атқарды. 2012 жылдан бері ол Федералдық қалалық кеңестің бас атқарушы директоры/атқарушы директоры қызметін атқарып келеді. Оның мэрлік қызметі саясаткерлер мен тарихшылар қауымдастығы тарапынан жоғары бағаланды, MSNBC оны "АҚШ тарихындағы ең жақсы және ең табысты мэрлердің бірі" деп атады.

Ерте өмір, білім және әскери қызмет

Уильямс, 28 шілдеде 1951 жылы Энтони Стивен Эгглтон болып дүниеге келді, үш жасында Вирджиния мен Льюис Уильямстар (пошта жұмыскері) оны асырап алды. Ол үйде сегіз баламен өсті: Льюис IV, Вирджиния II, Карла, Синтия, Лейф Эрик I, Кимберли және Лорис. Уильямс Лос-Анджелестің Батыс Адамс ауданында өскен. Кейін Лос-Анджелестегі Лойола орта мектебін бітіріп, содан кейін Санта-Клара университетіне түсті. Ол онда Вьетнам соғысына қарсы қозғалысқа қатысып, екінші курс студенттерінің президенті болды. Бірақ оқуы нашарлап, мектепті тастап кетті. Ұзақ уақыт өтпей ол Әуе күштеріне қосылды. Вьетнамға ерікті болып баруға ниеттенді, бірақ 354-ші тактикалық истребитель эскадрильясының бас штабында көмекші болып жұмыс істеу үшін елде қалды. Ол АҚШ Әуе күштері академиясына түсуге өтініш берді, бірақ Санта-Кларадағы нашар бағаларына байланысты академияның дайындық мектебіне жіберілді. Ол жақсы оқып, академияға қабылданды. Бірақ Уильямс Әуе күштерінен наразылық білдіріп кетуге тырысты және 1974 жылы құрметті түрде босатылды. Содан кейін ол соқыр балаларға фортепиано, саз балшықтан мүсін жасау және басқа да қолмен жасалатын өнер сабақтарын берді, сондай-ақ Лос-Анджелесте Вьетнам соғысының ардагерлеріне кеңес берді. 1975 жылы ол Йель университетіне түсті, ветерандық артықшылықтарымен оқу ақысын төледі. Бірақ ол оқуын тастап, сәтсіз аяқталған карта бизнесін бастады және 1979 жылы қайта оқуға келді. Алайда, сол кезде Вашингтон мұндай ауқымды қаржылық дағдарысқа тап болды, Конгресс округтің қаржысын бақылау және басқарумен айналысатын қаржылық бақылау кеңесін құрды. Осы заңмен әрбір қалалық мекеменің күнделікті қаржылық операцияларын тікелей бақылайтын және мэр кеңсесінен тәуелсіз бас қаржы директоры лауазымы құрылды. Барри Уильямсты тағайындауға құқылы болса, оны жұмыстан босатуға бақылау кеңесі ғана құқылы болды. Бұл Уильямске қала әкімімен қарым-қатынаста ерекше саяси күш берді, олармен көптеген көпшілік алдындағы дау-жанжалдар болды. Бақылау кеңесі мен Конгрестің қолдауына ие болған Уильямс осы дауларда көбінесе жеңіске жетіп, тіпті 1996 жылы бюджетке байланысты барлық қалалық қызметкерлерді жалдау және жұмыстан босату құқығын алды. Осы саяси ықпалды ескере отырып, Уильямс округтің қаржысын жақсартуға бағыттап, 1995 жылдың соңында 355 миллион долларлық тапшылықтан 1997 жылғы қаржы жылында 185 миллион долларлық артықшылыққа жеткізді. Уильямстың округтегі қаржылық жетістіктері оны танымал тұлғаға айналдырды. 1998 жылдың қаңтар айында жергілікті БАҚ Уильямстың сол жылғы сайлауда мэрліке үміткер болуды қарастырып жатқанын хабарлады. Ол бұл идеяны тез қабылдамады, бірақ «Энтони Уильямсты қолдау» қозғалысы бастау алды. 1998 жылдың көктемінде Барри бесінші мерзімге мэрлікке түсуден бас тартқанда, Уильямс сайлауға қатысып, науқан жүргізу үшін бас қаржы директоры лауазымынан кетті. Уильямс бірден жарысқа фаворит атанды және қыркүйекте алты үміткердің ішінде демократиялық сайлауда 50% дауыспен жеңіске жетті, содан кейін қарашаның 3-індегі жалпы сайлауда 2:1 есебімен жеңіске жетті, өйткені ол 1982 жылдан бері сайланған лауазымда болған емес. Сайланғаннан кейін Бақылау кеңесі Барридің өкілеттігі кезінде мэр кеңсесінен тартып алынған атқарушы биліктің көп бөлігін Уильямске қайтаруға бастайтынын мәлімдеді.

Williams, born Anthony Stephen Eggleton on July 28, 1951, was adopted at age three by Virginia and Lewis Williams (a postal worker), and is one of eight children raised in the home: Lewis IV, Virginia II, Carla, Cynthia, Leif Eric I, Kimberly, and Loris. Williams grew up in the West Adams area of Los Angeles. He later attended Loyola High School in Los Angeles, and then Santa Clara University. There he became active in the anti Vietnam War movement as well as President of his sophomore class. But his academics suffered and he eventually left school. Shortly thereafter he joined the Air Force. He volunteered for Vietnam, but was kept in the country to work as an aide in the 354th Tactical Fighter Wing command post. He sought an appointment to the United States Air Force Academy but was instead sent to the academy's preparatory school because of his poor grades at Santa Clara. He excelled and earned an appointment to the academy. Instead Williams sought to leave the Air Force as a conscientious objector, and was given an honorable discharge in 1974. After that, he worked giving piano and clay sculpture and other tactile art lessons to blind children and counseling Vietnam War veterans in Los Angeles. In 1975, he enrolled at Yale using his veteran's benefits to help pay the bill. He left school to start a map business that failed and returned in 1979. By that time, however, Washington was in the midst of a fiscal crisis of such proportion that Congress had established a financial control board charged with oversight and management of the District's finances. The same legislation had created the position of Chief Financial Officer, which had direct control over day to day financial operations of each city agency, and independence from the mayor's office; while Barry had the authority to appoint Williams, only the Control Board had the authority to fire him. This gave Williams an unusual level of political strength in dealings with the mayor, with whom he had a number of very public battles; Williams, who had the support of the Control Board as well as Congress, tended to win these battles, even gaining power in 1996 to hire and fire all budget related city staffers. Given this political clout, Williams began steering D. C.'s finances toward financial recovery, moving from a $355 million deficit at the end of 1995 to a $185 million surplus in the city's fiscal year 1997. Williams' financial successes in the District made him a popular figure. In January 1998, local media reported that Williams was considering a run for mayor in that year's election; he quickly dismissed the notion, but a "Draft Anthony Williams" movement began building nonetheless. When Barry declined to seek a fifth term as mayor in the spring of 1998, Williams finally entered the race, resigning as CFO to campaign. Williams instantly assumed frontrunner status in the race, and in September won the D. C. Democratic primary with 50% of the vote in a six person race, then won the November 3 general election by a 2–1 margin despite not having held any elected office since 1982. Upon his election, the Control Board announced that it would begin ceding back to Williams much of the executive authority it had stripped of the mayor's office during Barry's tenure.

Қала әкімі бірінші мерзім

Бірінші мерзімінде ол қаланың қаржысын жақсартты, жыл сайын бюджеттен түсім артықшылығына қол жеткізіп, бақылау кеңесіне жоспардан екі жыл бұрын қызметін тоқтатуға мүмкіндік берді. Ол қалаға 40 миллиард долларға жуық инвестиция тартты. Уильямс әкімшілігі кезінде бұрын-соңды болмаған капиталдық инвестициялар мен қызмет көрсету сапасының жақсаруы, әсіресе, қиын жағдайдағы аудандарға жетті. 2001 жылға қарай жылжымайтын мүліктің құны тұрақты түрде өсіп, Вашингтон, округ, тұрғын үй, коммерциялық және бөлшек сауда нарықтарында жылжымайтын мүлік инвестицияларының өркендеуі байқалды. 2001 жылдың қыркүйегінде Конгресс Қаржылық бақылау кеңесін таратып жіберді. 2002 жылы Шетелдік Инвесторлар Ассоциациясы (AFIRE) Вашингтонды жылжымайтын мүлік инвестициялары бойынша әлемдік және АҚШ-тағы үздік қала деп таныды. (Ол 2003 және 2004 жылдары да осы көрсеткіш бойынша көшбасшы болды.) Уильямс сонымен қатар кейбір аз қамтылған тұрғындарды ренжітті. Оның алғашқы мерзімі қала бойынша gentrification кезеңінің басталуымен еректелді. Ұзақ жылдар бойы тұрған тұрғындар өз үйлері мен аудандарының қымбаттап, көршілес Принс-Джордж округіне көшірілуге мәжбүр болғанына шағымданады. Бұған қоса, Уильямстың бюджетті үнемдеу шараларының бірі округтегі жалғыз мемлекеттік аурухана – DC General Hospital-дегі стационарлық бөлімдерді жабу болды. 2001 жылдың көктемінде округтік кеңес Уильямстың жабу туралы ұсынысын қабылдамады, бірақ олардың шешімі көп ұзамай Бақылау кеңесі тарапынан жоққа шығарылды.

Қала әкімі екінші мерзім

2002 жылы Уильямс қайта сайлануға түсіп, саяси дауға қабылды. Ол өзінің атын Демократиялық партияның алғашқы сайлау бюллетеніне енгізу үшін қол жинауға жалдаған фирмада петициялардағы жүздеген есімдерде бұзушылықтар анықталды. Бұзылған петициялардың нәтижесінде Уильямстың сайлау штабына Колумбия округінің Сайлау және Этика жөніндегі кеңесі 277 700 доллар айыппұл салды және оның аты Демократиялық партияның алғашқы сайлау бюллетенінен алынып тасталды. Ол өзін-өзі жазбалы кандидат ретінде тіркеуге мәжбүр болды. Оның басты қарсыласы, пастор Уилли Уилсон да жазбалы кандидат ретінде сайлауға қатысты. Осы қиындыққа қарамастан, Уильямс Демократиялық және Республикалық партиялардың алғашқы сайлауларында жазбалы кандидат ретінде жеңіске жетті және кейіннен жалпы сайлауда қайта сайланды. Екінші мерзімінде Уильямс округтің қаржысын тұрақтандыру жұмысын жалғастырды. Қала 1997 және 2006 жылдар аралығында он жыл қатарынан бюджетін теңгерді; жиынтық қордың күйі 1996 жылғы қаржы жылында 518 миллион долларлық тапшылықтан 2005 жылғы қаржы жылында шамамен 1,6 миллиард долларлық артықшылыққа дейін өсті. Осы кезеңде округтік облигациялардың рейтингісі барлық үш ірі рейтингтік агенттіктер бойынша "қоқыс облигацияларынан" "A" санатына дейін көтерілді. Уильямс қаржылық қиындыққа тап болған Монреаль Экспос бейсбол командасын Вашингтонға көшіру жөніндегі келісімге қол жеткізді. Уильямс көптеген D.C. Кеңесі мүшелерінен қарсылыққа ұшырағанына қарамастан, соңында жеңіске жетті. 2004 жылдың желтоқсан айының соңында Кеңес жаңа стадионды қаржыландыру жоспарын бір дауыспен мақұлдады. Жаңа команда, Вашингтон Нэшнлс, 2005 жылдың сәуірінде ойнауын бастады, бұл ел астанасында 1971 жылдан бері алғаш рет өз бейсбол командасының болуын білдірді. Қызмет еткен кезеңінде Уильямс 2004 жылдың желтоқсан айында Ұлттық қалалар лигасының президенті болып сайланды. 2005 жылдың қаңтарында ол Вашингтон агломерациялық үкімет кеңесінің (COG) вице-төрағасы болып сайланды. Уильямстың қарсыластары да болды. Оның халықаралық сапарлары сынға ұшырады, сондай-ақ D.C.-де үй сатып алмағаны, қала тұрғындарын қалада үй сатып алуға шақыруға бағытталған белсенді жарнамалық кампаниясына қарамастан. Оның кейбір сайлаушылары мен D.C. Кеңесінің мүшелері (оның ішінде оның ізбасары Адриан М. Фенти) Уильямстың Бейсбол лигасымен жасаған келісіміне тым көп жеңілдік бергені және жаңа бейсбол алаңын қаржыландыруға жұмсалатын қаражатқа шектеу қоймағаны үшін сынға алды. Уильямс 2004 жылы Вашингтон соборында өткен Рональд Рейганның қоштасу рәсіміне қатысқанда, 1973 жылдан бері Вашингтонның қазіргі кездегі әкімдерінің арасында президенттің қоштасу рәсіміне қатысқан алғашқысы болды. Оның әкім ретіндегі соңғы сөзі де 2006 жылы соборда айтылды. 2005 жылдың 28 қыркүйегінде Уильямс 2006 жылы қайта сайлануға түспейтінін мәлімдеді. Уильямс Кеңестің төрағасы Линда В. Кропты ізбасары ретінде қолдады; алайда, Кропп Демократиялық партияның алғашқы сайлауында 4-аудандық кеңес мүшесі Адриан Фентиден жеңілді. Фенти кейіннен жалпы сайлауда жеңіске жетті.

In 2002, Williams ran for re election and stumbled into a political scandal. The firm which he hired to collect signatures to put his name on the Democratic Primary ballot had irregularities with hundreds of names on the petitions. As a result of the irregular petitions, the Williams campaign was fined $277,700 by the District of Columbia Board of Elections and Ethics and his name was removed from the Democratic Primary ballot. He was forced to run as a write in candidate. His chief opponent, minister Willie Wilson, also ran as a write in candidate. Despite this handicap, Williams won both the Democratic and Republican primaries as a write in candidate and went on to be re elected in the general election. During his second term, Williams continued his record of stabilizing the finances of the District. The city was able to balance its budget for ten consecutive years between the 1997 and 2006 fiscal years; the cumulative fund balance swung from a deficit of $518 million in the 1996 fiscal year to a surplus of nearly $1.6 billion in the 2005 fiscal year. During this same period, the District's bond ratings went from "junk bond" status to "A" category by all three major rating agencies. Williams was instrumental in arranging a deal to move the financially ailing Montréal Expos, a Major League Baseball (MLB) team, to Washington, D. C. Although he faced opposition from much of the D. C. Council, Williams eventually prevailed. In late December 2004, the Council approved by one vote a financing plan for a new stadium. The new team, the Washington Nationals, began playing in April 2005, the first time since 1971 that the nation's capital had its own MLB team. While in office, Williams was elected president of the National League of Cities in December 2004. In January 2005, he was elected Vice Chair of the Metropolitan Washington Council of Governments (COG). Williams was not without detractors. His international traveling was criticized, as was his failure to purchase a home in D. C., despite his aggressive publicity campaign to convince residents to buy homes in the city. Some of his constituents and members of the D. C. Council (including his successor, Adrian M. Fenty) criticized Williams' deal with Major League Baseball for conceding too much and not providing a spending cap on the public financing of the new baseball park. Williams was the first sitting mayor of Washington since 1973 to participate in a Presidential funeral in 2004, when he spoke at Ronald Reagan's funeral, held at Washington National Cathedral. His final speech as mayor would also come at the Cathedral in 2006. On September 28, 2005, Williams announced he would not seek re election in 2006. Williams endorsed Council Chair Linda W. Cropp as a successor; however, Cropp lost to Ward 4 Councilmember Adrian Fenty in the Democratic primary. Fenty went on to win the general election.

Саясатта болғаннан кейінгі мансап

2018 жылы Уильямс Элисса Сильверманның кеңестегі жалпы округтік орынға кандидат болған, бұрынғы сақтандыру саласының басшысы С. Кэтрин Алленнің сайлау штабының тең төрағасы болды. Жүргізілген тергеу нәтижесінде Аллен жинаған қолтаңбалардың жартысынан астамы заңсыз жолмен алынғаны және оның аты бюллетеньге тіркелмегені анықталды. Уильямс бұл оқиғаға қатысты ресми мәлімдеме жасаған жоқ.

Мұра мен құрмет

Уильямс көбінесе орташа саясаткер ретінде қарастырылды; ол Конгресс пен Ақ үймен, бизнес пен еңбек ұйымдарымен, қоғамдық ұйымдармен және аймақпен жақсы қарым-қатынас орнатқан. Көптеген демократтардан өзгеше, ол Сэм Браунбэк ұсынған D.C.-де бірыңғай салық жүйесін енгізуге "ашық" екенін айтты және мектептерге купондар беруді қолдады. Оның қоғамдық бейнесі – зиялы бюрократ, әсіресе, жарқыраған Барримен салыстырғанда. Ол өзінің ерекше галстук-баулысымен танымал. 1997 жылы Governing Magazine журналы оны «Жылдың мемлекеттік қызметкері» деп атады. Жергілікті кірістердің, табыс пен сату салығының өсуіне байланысты Уильямс аудандық ресурстарды басқарып, қызметтерді жақсартуға, салық ставкалары мен бағаларын төмендетуге, қалалық мекемелердің жұмысын жетілдіруге және инфрақұрылым мен әлеуметтік салаға инвестиция жасауға мүмкіндік берді. Бұл күрт өзгеру үшін ақша айналымын басқару, бюджетті орындау және кіріс жинау салаларында трансформациялық жақсартулар қажет болды. Ұзақ жылдар бойы халық саны төмендегеннен кейін, ауданда халық саны тұрақты түрде өсуде. Black Enterprise журналы 2004 жылғы шілде айындағы санында Вашингтонды африкалық американдықтар үшін тұруға және жұмыс істеуге ең қолайлы екінші қала деп таңдады, себебі онда тұрғын үйлер, жұмыс орындары, денсаулық сақтау және экономикалық даму жақсы деңгейде. Уильямс басшылығымен аудандағы қылмыс деңгейі күрт төмендеді. Оның қызметі аяқталған кезде, қонақүйлердің бос жатқан орындары 2% құрады. Аймақтық және ұлттық тенденцияларға қарамастан, ауданның жылжымайтын мүліктерінің құны жоғары деңгейде сақталды. Уильямстың 2006 жылы қызметтен кетер алдында The Washington Post газетінің жазушысы Колберт И. Кинг мынадай пікір білдірді:

Уильямс өзінен кейін жақсы облигациялық рейтингісі бар қала, айтарлықтай ақшалай резервтер, нашар қамтылғандар үшін қолжетімді денсаулық сақтау жүйесі, бірнеше перспективалы аудандық жобалар, кәсіби бейсбол командасы, салынып жатқан жаңа стадион және енді елдің күлкісіне айналмаған туған қала қалдырды. Оның басшылығымен аудан ұрпақтар бойындағы ең терең өзгерістерге ұшырады. Уильямс инвестициялық ахуызды жақсартты, нәтижесінде қала жаңарып, гүлденді. Уильямс қаладағы тұрақты дамудың негізін қалады. Оның қызметінің соңғы күні Джеральд Фордтың Вашингтондағы жерлеу рәсімімен бірге өтті.

Жеке өмір

1999 жылы Пулитцер сыйлығын жеңіп алған журналист Джин Вайнгартен Уильямспен сұхбаттасып, «Вашингтон Пост» газетінің стиль бөлімінде «Мэр туралы бір қызық жайт – Ол қызық!» деген мақала жариялады. 2016 жылдың қазан айында, екеуі де қазылар алқасына шақырылғанда Уильямспен кездескен Вайнгартен онлайн-чатта Уильямстың «ешкім білмейтін жағын көрсеткенін, оның әзіл-қалжыңы соншалықты өткір және шебер болғандықтан, ол мені әрқашан озып кетті» деп жазды. Ол Уильямсты «өзін-өзі сынай білуді өнерге айналдырған, керемет, табиғи және әзілқой адам» деп сипаттады. Сондай-ақ, ол азаматтық жауапкершілікке терең сенімді. 2007 жылдың қаңтарында Уильямс Вашингтон аймағындағы «Фридман Биллингс Рамси Груп, Инк.» инвестициялық банкімен серіктестік құрып, мемлекеттік және коммерциялық емес жылжымайтын мүлікті сатып алып, жалға беруге бағытталған «Primum Public Realty Trust» жылжымайтын мүлік инвестициялық трастын (REIT) құрды. 2009 жылы Уильямс бас директорлық қызметтен бас тартатынын және «Primum» таратылатынын хабарлады. 2009 жылдың 14 мамырында ол «Arent Fox» DC заң фирмасына Мемлекеттік және жергілікті практика директоры болып кірді, үкіметтер мен муниципалитеттерге стимулдық қаражат алуға және бюджеттерін басқаруға көмектесті. Уильямс сонымен қатар жергілікті білім беру бастамаларына белсенді қатысып, «D. C. Children First» мен «Alliance for School Choice» атты коммерциялық емес ұйымдар кеңесінде қызмет етті. 2008 жылдың наурыз айында Уильямс DC-де үй сатып алып, қаланың қайта жанданып келе жатқан H Street NE дәлізінде пәтер сатып алды. Уильямс Екі партиялық саясат орталығының Қарызды азайту жөніндегі жұмыс тобының мүшесі болды. 2012 жылы Уильямс «Bank of Georgetown» директорлар кеңесіне қосылды. 2012 жылдың сәуірінде Уильямс Федералдық қалалық кеңестің бас атқарушы директоры/атқарушы директоры болып тағайындалды. 1954 жылы құрылған бұл жеке ұйым Вашингтонда экономикалық даму мен тұрғын үй жағдайын жақсартуға мүдделі бизнес, қоғамдық, білім беру және басқа да салалардың жетекшілерінен тұрады. Ол қаладағы ең беделді ұйымдардың бірі саналады. Уильямс католик дінін ұстанады.

In 1999, Pulitzer Prize winning journalist Gene Weingarten interviewed Williams and wrote a feature article titled "A Funny Thing About the Mayor He's Funny" published in The Washington Post Style Section. In October 2016, after bumping into Williams when both men were called for jury duty, Weingarten wrote in an online chat that Williams "had shown a side of himself absolutely no one knew, a sense of humor so shrewd and adroit he was way ahead of me the whole time." He went on to describe Williams as "an incredibly, organically, wryly funny man who has turned self deprecation into an art form. He also believes deeply in civic responsibility." In January 2007, Williams entered into a partnership with the Washington area investment bank Friedman Billings Ramsey Group, Inc. to form Primum Public Realty Trust, a real estate investment trust (REIT) focused on buying and leasing back government and not for profit real estate. In 2009 Williams announced he was stepping down as CEO and that Primum would be dissolved. He joined D. C. law firm Arent Fox on May 14, 2009, as Director of State and Local Practice, assisting governments and municipalities with securing stimulus money and managing their budgets. Williams has also been actively involved in local education initiatives, including serving on the boards of the nonprofit organizations D. C. Children First and the national nonprofit Alliance for School Choice. In March 2008, Williams made headlines by purchasing a home in D. C., a condominium on the city's revitalizing H Street NE corridor. Williams served as a member of the Debt Reduction Task Force at the Bipartisan Policy Center. In 2012, Williams joined the board of directors of the Bank of Georgetown. In April 2012, Williams was appointed the chief executive officer/executive director of the Federal City Council. The private organization, founded in 1954, is a group of business, civic, educational, and other leaders interested in promoting economic development and livability in Washington, D. C. It is considered one of the most influential groups in the city. Williams is Catholic.