Кіріспе

Француз ұлтшылы; француз социалистік көшбасшысы Жан Жоресті 1914 жылы өлтірген Рауль Вилен (19 қыркүйек 1885 - 17 қыркүйек 1936) – француз ұлтшылы. Ол негізінен 1914 жылғы 31 шілдеде Парижде француз социалистік көшбасшысы Жан Жоресті өлтіргенімен еске алынады. 1919 жылы сот алқасы Виленді кінәсіз деп таныды, кейін ол Балеар аралдарындағы Ибица аралына қашып кетіп, Испания азамат соғысының басында қаза тапты.

Ерте өмірі және өмірбаяны

Вилен 1885 жылдың 19 қыркүйегінде Францияның Марна департаментіндегі Реймс қаласында дүниеге келген. 29 жастағы Лувр мектебінің археология факультетінің студенті ретінде ол "Эльзас-Лотарингияның жас достары лигасы" ("Ligue des jeunes amis de l'Alsace Lorraine") атты ұлтшыл студенттік ұйымның мүшесі болды. Франко-прусс соғысында Франция жеңілгеннен кейін, Францияның Эльзас және Лотарингия провинциялары Германияға қосылып кетті. Бұл Францияда ашу-ыза мен наразылық тудырды, көптеген адамдар Германиямен қайтадан соғыс ашу арқылы екі аймақты да, француздық мақтанышты да қайтарып алу керек деп ойлады. Сондықтан Вилен сияқты көптеген адамдар Жан Жорестің бейбітшілік саясатына қарсы болды. Вилен Англияда, Лоутон қаласында біраз уақыт тұрды, онда ол Энни Фрэнсис ханыммен бірге болды, ол 1915 жылғы 6 маусымдағы The Observer газетінде оны "жағымды және өте мейірімді адам" деп сипаттады.

Жауреске шабуыл және нәтижесі

Виллен Жауреске ден қойып, револьвер сатып алып, оны қуалай бастайды, социалистік көшбасшының мінез-құлқы туралы ұғымсыз жазбаларды кішкентай дәптеріне түсіріп алады. 1914 жылғы 31 шілде күні, жұма сағат 21:40 шамасында Виллен Жаурстің басына терезе арқылы екі оқ атып, оны өлтіреді. Оның құрбаны Монмартр және Круассан көшелерінің қиылысындағы Le Croissant мейрамханасында үлескерлерімен кешкі ас істеп отырған. Ертесі күні Францияның барлық жерінде жалпы әскер жинау туралы хабарламалар ілінді, ал Жаурстің өлімінен үш күн өткен соң соғыс жарияланды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталды. Соғыс жылдары түрмеде отырған Виллен 1919 жылы сотқа тартылды. 1919 жылғы 29 наурызда ол әріптес қазылар алқасымен ақталды, ал Анатоль Франс L'Humanité газетінде былай деп жазды: "Жұмысшылар! Жаурстің қаны төгілуі қылмыс емес деп үкім шығарылды". Жаурстің әйелі, талапкер ретінде, сот шығындарын төлеуге міндетті болды.

Ақтаудан кейін

1920 жылы Парижде жалған валюта өткізуге тырысқаннан кейін қысқа мерзімге тұтқындалғаннан кейін Виллан Испанияның Балеар аралдарындағы Ибицадағы Кала-де-Сант-Висентке қашып кетті. Мұраға ақша алған соң, ол Франциядан қашып, Ибицаға келді. Виллан Ибицаның шалқары солтүстік-шығыс бөлігінде жасырынып, есімнен шығып, тыныш өмір сүре алады деп ойлады. 1933 жылы Кала-де-Сан-Висент шығанағы дамылмаған, тыныш жай болатын, тіпті аңғарға дейін жол да болмаған. Виллан сол жерде үй салмаққа бел буды. Жергілікті жұмысшыларды және Пол Гогеннің немересі Пол Рене Гогеннің көмегімен, ол бетоннан үй салды және 1936 жылдың тамызына қарай құрылыстың көп бөлігін аяқтады. 13 қыркүйекте жауынгерлердің шағын тобы Кала-де-Сан-Висент жағасына қайықпен келді. Көзі куәгерлері олардың FAI анархистері болуы мүмкін деп ойлады. Бұл сарбаздар үлкен топтың бір бөлігі болды. Топ аралды ұлтшылдардың, жаяу әскер командирі Джули Местре басшылығымен жасаған шағын төңкерістен кейін қайта бақылауға алу үшін келді. Виллан солдаттар келген кезде Санта-Эулария-де-Риуда француз әйелін аралап жүрген еді, бірақ олардың келгенін естіген соң дереу үйіне қайтты. Өзін осал сезініп, сарбаздар оның аяқталмаған үйінде сақтап қойған бағалы заттарын ұрлап кетеді деп қорқады. Қоршылары қайта-қайта ескерткеніне қарамастан, ол үйіне оралды.

Өлім

Сол күні жағаға келген офицер мен әскерлер осы французға күдікпен қарады, ол да офицерге үйінің артындағы төбеге неге айқыш орнатқанын түсіндіру арқылы оны ренжітті. Осы діни құлшынысты сыртқа көрсетуінен бөлек, офицер Вилленнің сол күні қайда болғанына да күдікпен қарады және оны үйіне қамауға шешім қабылдады. Ол фашист және тыңшы саналды, сондықтан аралды қайта басып алу жоспарларына қауіп төндірді. 1936 жылдың 17 қыркүйегінде түстен кейін Италия әуе күштерінің үш бомбалаушы ұшағы Кала-де-Сант-Висент жағалауымен ұшып өтіп, Ибица қаласын бомбалады, оның шуы алыстан да естілді. Әскерлер шабуылдың дыбысын естіп, астанаға қайтуға және Виллен мен оның бағалы заттарын алып кетуге тырысқандықтары айтылады. Ол бұған қарсылық көрсетті, соның салдарынан оның арқасынан оқ өткен, мойнынан шығып кеткен. Виллен тек жараланған еді, бірақ жауапты офицер оқиғаны көруге келген ауыл тұрғындарына оған көмектеспеу және араласпау туралы ескертті. Виллен екі күн бойы құмда жалғыз жатып қайтыс болды. Жергілікті тұрғындар оның денесін уақытша жасалған табытқа салып, үйінен тапқан француз триколорымен жауып, жақын жердегі Сант-Висент-де-са-Кала зиратына жерледі.