Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1267 жылы Англия мен Уэльс патшалықтары арасында жасалған келісім – Монтгомери келісімшарты. Бұл келісім 1267 жылғы 29 қыркүйекте Монтгомериширде қол қойылды, және Англия королі III Генрих (1216–1272 жылдары билеген) Льюэлин ап Груффыдты Уэльс принці ретінде мойындады. Бұл – ағылшын билеушісінің Гвинед билеушісінің Уэльс үстінен құқығын мойындаған жалғыз жағдай. Льюэлиннің әкесі, Ұлы Льюэлин 1230 жылдары Уэльстің барлық басқа да әулеттерін бағындырғаннан кейін «Аберфрау принці, Сноудон лорды» деген атақты қолданып, Уэльстің нақты принці екенін жариялаған болатын. Сонымен қатар, Льюэлиннің ағасы Дафид ап Льюэлин 1240-1246 жылдар аралығында Уэльс принці атағын талап еткен. Дегенмен, Льюэлиннің 1260 жылдардың соңындағы үстемдігі, ішкі тартыстардан әлсіреген ағылшын тәжінің Уэльстегі оның билігін мойындауға мәжбүр етті.
1267 treaty between the kingdoms of England and Wales
The Treaty of Montgomery was an Anglo Welsh treaty signed on 29 September 1267 in Montgomeryshire by which Llywelyn ap Gruffudd was acknowledged as Prince of Wales by King Henry III of England (r. 1216–1272). It was the only time an English ruler recognised the right of a ruler of Gwynedd over Wales. Llywelyn's grandfather Llywelyn the Great had previously laid claim to be the effective prince of Wales by using the title "Prince of Aberffraw, Lord of Snowdon" in the 1230s, after subduing all the other Welsh dynasties. Likewise Llywelyn's uncle, Dafydd ap Llywelyn, claimed the title of Prince of Wales during his reign from 1240 to 1246. However, Llywelyn's supremacy in the late 1260s forced recognition of his authority in Wales by an English Crown weakened by internal division.
Салдары
Ливелиннің Англия патшасына жер үшін салық төлеуін талап еткен келісім, іс жүзінде принстің билігі мен құқығын мойындау болды. Алайда, 1272 жылы Эдуард I Англия патшасы болғаннан кейін Англия мен Уэльс арасындағы қарым-қатынас нашарлап, Эдуард 1276 жылы Ливелинге соғыс жариялады; 1277 жылғы Аберконви келісімшарты Монтгомериде бекітілген шарттарды жойды және Ливелиннің билігін күрт шектеді. 1282 жылдың желтоқсанында, бастапқы келісімге қол қойылғанынан он бес жыл өткен соң, Монтгомери әскері Ливелинге күтпеген шабуыл жасап, өлтіру үшін Монтгомери қамалынан Бюилт Уэллсқа аттанды. 1295 жылдан кейін және он үшінші ғасырдың соңғы Уэльс соғысынан кейін, қамал майдан желісіндегі бекіністен гөрі, әскери маңызы жойылған жерге және түрмеге айналды.
Though the treaty required Llywelyn to do homage to the king of England for the land, it was in effect an acknowledgement of the power and authority of the prince. However, after the succession of Edward I as king of England in 1272, relations between England and Wales deteriorated, and Edward declared war on Llywelyn in 1276; the Treaty of Aberconwy of 1277 superseded the stipulations laid down at Montgomery and severely curbed Llywelyn's power. In December 1282, fifteen years after the original treaty, the army of Montgomery marched to Builth Wells from Montgomery Castle, to surprise and kill Llywelyn. After 1295 and the final Welsh War of the thirteenth century, the castle became more of a military backwater and prison than a front line fortress.