Кіріспе
Жапондық жастар субмәдениеті – жекешелендірілген мотоциклдермен байланысты жапон жастар субмәдениеті. Осындай байкерлік топтар алғаш рет 1950 жылдары пайда болды. 1980 жылдары танымалдылығы артып, 1982 жылы шамамен 42 510 мүшеге жетті. 2000 жылдары олардың саны күрт төмендеді, 2012 жылы 7 297 мүшеден аспады. 2020 жылы мыңдаған адамды тартатын жиынға бар болғаны 53 адам қатысты, полиция көптен бері сонша адамды ұстамағанын мәлімдеді. Стиліне әдетте қол жұмыскерлеріне ұқсас комбинезон немесе кең шалбарлы, биік бут киген былғары әскери күрткілер жатады. Бұл киім "айрықша шабуыл киімі" деп аталды; 特攻服; tokkō fuku және көбінесе кандзи ұрандарымен безендіріледі. Бұл форманың қалыпты аксессуарлары – хирургиялық маскалар және Көтерілетін күннің туын бейнелейтін таңбалар. Мүшелері жапондық мотоциклін алып, үлкен габаритті кабиналар, иілген рульдер, үлкен арқалықтар, әсем бояу және өзгертілген глушительдер сияқты өзгерістер енгізеді. Бұл стильдер чопперлер, гризерлер және Тедди бойс-тан шабыт алады.
is a Japanese youth subculture associated with customized motorcycles. The first appearance of these types of biker gangs was in the 1950s. Popularity climbed throughout the 1980s, peaking at an estimated 42,510 members in 1982. Their numbers dropped dramatically in the 2000s, with fewer than 7,297 members in 2012. Later in 2020 a rally that used to attract thousands of members only had 53 members, with police stating that it was a long time since they had to round up that many people. style traditionally involves boilersuits similar to those of manual laborers or leather military jackets with baggy pants, and tall boots. This uniform became known as the "special attack clothing"; 特攻服; tokkō fuku and is often adorned with kanji slogans. Typical accessories to this uniform are , surgical masks, and patches displaying the Rising Sun Flag. members are known for taking a Japanese road bike and adding modifications such as over sized fairings, lifted handle bars shifted inwards, large seat backs, extravagant paint jobs, and modified mufflers. styles take inspiration from choppers, greasers, and Teddy boys.
Тарих
Бұл топтар алғаш рет Екінші дүниежүзілік соғыстан оралған ардагерлер ретінде құрылды. Бұл наразылық субмәдениеті 1950 жылдары, жас ұшқыштар соғыстан қайтқан кезде пайда болды. Көптеген ардагерлер соғыстан кейін қоғамға қайта бейімделуде қиындықтарға тап болды, ал кейбіреулері адреналин алу үшін қала көшелерінде автомобильдерді өзгерту және топтасқан сияқты әрекеттерге көшті. Бұл ертеректе американдық "greaser" мәдениетінен және батыс фильмдерінен шабыт алды; ол ескі американдық мотоциклшілер мәдениетімен көптеген ұқсастықтарымен белгілі болды. Көптеген жас адамдар бұл өмір салтын өте тартымды деп санады, әсіресе өзгерістерді іздейтін шеттетілген адамдар. 1970 жылдары "босота" термині алғаш рет пайда бола бастады. Бұл кезең полиция мен осы жастар топтары арасындағы қақтығыстармен еректелді. "Босота" терминін осы мотоциклшілердің өзі жасаған жоқ, бірақ ақырында осы әртүрлі топтар тарапынан кеңінен қабылданып, қолданылды. 2004 жылы Жапония үкіметі жол қозғалысы туралы заңға түзетулер енгізіп, полицияға топтасып, бейшаралық жүрген мотоциклшілерді ұстауға көбірек құқық берді. Ұстаулар мен соттаулардың көбеюіне байланысты "босота" қатысуы жылдам төмендеді. 2010 жылы полиция жаңа үрдістің үлкен топтарда бірге жүру және мотоциклдердің орнына скутерлерді пайдалану екенін хабарлады. Айчи префектурасында ең көп мотоциклшілер тіркелді, одан кейін Токио, Осака, Ибараки және Фукуока келді. 2015 жылы бүкіл Жапония бойынша тек 6771 белсенді "босота" тіркелген.
The 1970s were when the term of first truly began to emerge. This was a period of time characterized by actual riots between police and many of these youth groups. The term was not actually created by these biker groups, but was eventually widely adopted and used by these various groups. In 2004, the Japanese government passed a revised road traffic law which gave the police more power to arrest bikers riding recklessly in groups. With increased arrests and prosecutions, participation rapidly went into decline. As of 2010, police reported that the new trend among was to ride together in much smaller groups and to ride scooters instead of heavily modified motorcycles. Aichi prefecture was reported to have the highest number of riders, followed by Tokyo, Osaka, Ibaraki and Fukuoka. By 2015, there were only a reported 6,771 active throughout Japan.
Сый-сыпаттары
әдетте 16 мен 20 жас аралығында болады. Олардың беттеріне әртүрлі ұрандар мен үлкен, күрделі суреттер кестеленген. Көптеген адамдар үшін олар мәртебе символы ретінде қарастырылды, өзіне деген құрмет пен күш-қуатты бейнелейтін. Олар көбінесе алдыңғы жағы ашық, белдеріне бинт оралған күйде тағылған. Сонымен қатар, олар жиі дөңгелек күн көзілдірігімен және белбеумен толықтырылған. Әдеттегі өзгертілген мотоциклді 250-400 см³ көлемді орташа жапондық жол мотоциклінен бастап, шығарынды жүйесін (көп құбырлы коллектор) қосып, рульді ішке қарай қысып ( "қысу" етістігінен туындаған), 3 немесе 4 мүйіз немесе , сәйкесінше орнату арқылы жасайды. Америкада "Босозоку" термині едәуір өзгеріске ұшыраған автомобильдерге де қолданылады. Бұл термин көбінесе жапондық өндірістегі көліктерге ғана қатысты және "Кайдо Рейсер" терминімен шамалы айырмашылығы бар. Жалпы алғанда, "Босозоку" жапондық көліктерді өзгерту тұжырымын білдіреді, ал "Кайдо Рейсер" автомобильді өзгертуге қатысты. Бұл анықтама дұрыс емес қолданылады және тек мотоциклдерді құрастыратын адамдар тобын анықтау үшін қолданылуы керек.
Ұйымдасқан қылмысқа қатысы бар
Жалпы алғанда, Жапония үкіметі оларды бірнеше ұлттық федерацияларға біріккен, жоғары ұйымдасқан топтар ретінде қарастырады. Олардың мүшелерінің көпшілігі жиырма жастан аспаса да, таңқаларлықтай жақсы ұйымдастырылған. Әдетте, олардың нақты ережелері, формалары, символдары және ұйымдық белгілері болады. Кейбір топтар тіпті мүшелік жарналары мен белгілі жазаларына ие. Бұл топтар жапондық қылмыстық әрекеттердің үлкен бөлігін құрайды, вандализм, жол қозғалысы ережелерін бұзу және басқа да қылмыстарға қатысады. Бірақ олардың қылмыстық өмірі жиырмаға толғаннан кейін де аяқталмайды. Статистикалық мәліметтерге сәйкес, олардың шамамен 25 пайызы жиырма жастан асқан. Сонымен қатар, олардың түрлі Якуза ұйымдарымен байланысы бар екені анықталды. Шындығында, Якуза қатарына қосылатын кадрлардың үштен бірі осы топтардың бірінен шығуы мүмкін. Дегенмен, бұл топтардың саны азайған сайын, олардың Якузамен байланысы көрінбей қалады, себебі олар жапондық маргиналды топтар немесе Зайничи этникалық корейлер сияқты басқа топтардан мүшелерді іздеуге көшеді.