Кіріспе
Кез келген кедергіден немесе жер бетінен кем дегенде 500 фут биіктіктегі биіктік. Авиацияда (әсіресе әуе навигациясында) ең төменгі қауіпсіз биіктік (LSALT) – бұл ұшқыш ұшуы мүмкін маршруттың белгіленген қауіпсіздік буферлік аймағындағы кез келген кедергіден немесе жер бетінен кем дегенде 500 фут биіктіктегі биіктік. Қауіпсіздік буфері ұшқыштың бағыттан ауытқу мүмкіндігін ескере отырып, қателіктерге мүмкіндік береді. Осы биіктікте немесе одан жоғары ұшу арқылы ұшқыш сол ұшу кезеңіндегі жерден қашықтау талаптарын сақтайды.
In aviation (particularly in air navigation), lowest safe altitude (LSALT) is an altitude that is at least 500 feet above any obstacle or terrain within a defined safety buffer region around a particular route that a pilot might fly. The safety buffer allows for errors in the air by including an additional area that a pilot might stray into by flying off track. By flying at or above this altitude a pilot complies with terrain clearance requirements on that particular flight leg.
Аймақтың ең төменгі биіктігі
Канаданың IFR жоғары және төменгі деңгей карталарында төртбұрышты аймақтар үшін аймақтық ең төменгі биіктіктер (AMA) жарияланады, олар VFR ең жоғары биіктік көрсеткішінен артық қосымша қауіпсіздік шегін қамтамасыз етеді. AMA – аспаптық метеорологиялық жағдайларда (IMC) қолданылатын, бағыттан тыс ең төменгі биіктік, ол аймақтағы барлық кедергілерден кемінде 1000 фут (AGL) немесе белгіленген таулы жерде 2000 фут биіктікте вертикальді арақашықтықты қамтамасыз етеді, және ең жақын 100 футқа дейін дөңгелектенеді.
VFR ұшулары
VFR ұшулары жердегі радио навигациялық хабар таратушылар арасында тік сызықтармен жүргізілмейтіндіктен, IFR ұшуларына арналған биіктік шектеулері қолданылмайды. Оның орнына, VFR ұшуы пилотаж арқылы жүзеге асырылуы мүмкін, мұнда ұшқыш өзінің орнын және қажетті бағытын анықтау үшін маңызды нысандарды бақылайды. Мұндай жағдайда ең төменгі қабылдау биіктігі маңызсыз болып табылады, ал басты назар кедергілерден қауіпсіз өтуге бөлінеді. АҚШ-та пилотаж көбінесе жердің деңгейі мен адам жасаған нысандарды жоғары дәлдікпен көрсететін бөлімдік карталардың көмегімен жүзеге асырылады. Карталар Дүниежүзілік географиялық анықтама жүйесімен (GEOREF торлары) белгіленген, және әрбір тор шаршысының ортасында сол тор ішіндегі ең биік кедергінің биіктігі (теңіз деңгейінен) көрсетілген (ең жоғары биіктік көрсеткіші немесе MEF). Осылайша, ұшқышқа барлық мүмкін кедергілерден қауіпсіз өту үшін сол тор арқылы ұшқанда қанша биіктікте ұшу керектігі туралы ескертіледі. Содан кейін, ұшқыш осы кедергілерден жоғары қажетті қашықтықты қамтамасыз ететін ұшу биіктігін таңдайды. Бөлімдік карталарда 200 футтан төмен биіктіктегі адам жасаған кедергілер көрсетілмеуі мүмкін.