Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Науқаста психологиялық реакция тудыратын зиянсыз зат.
Harmless substance that creates negative psychologically induced response in a patient
Ноцебо әсері, науқастың емдеуге қатысты жағымсыз күтілімдері емдеудің әдеттегіден гөрі нашар әсер етуіне себеп болғанда пайда болады. Мысалы, егер науқас дәрінің қосымша әсерін күтсе, ол әсерді тіпті "дәрі" инертті зат болғанына қарамастан сезінуі мүмкін. Плацебо әсері – бұл оң күтілімдер нәтижені жақсартқанда болатын құбылыс. Ноцебо әсері сондай-ақ, адам зиянды затқа, мысалы, ЭМ сәулелену сияқты денсаулыққа зиянды деп санайтын физикалық құбылысқа ұшырады деген жаңылыс сенімнен туындаған ауруға шалдыққанда да кездеседі. Плацебо және ноцебо әсерлері психогендік деп саналады, бірақ олар денеде байқалатын өзгерістерді тудыруы мүмкін. Ноцебо әсеріне қатысты 31 зерттеуді қарастырған бір мақалада ноцебо әсері ретінде көрінетін көптеген симптомдар тізілген, олардың ішінде: жүрек айну, асқазан ауыруы, қышу, ісіну, депрессия, ұйқы бұзылысы, тәбет жоғалуы, жыныстық дисфункция және қаназдық қысымның күрт төмендеуі.
A nocebo effect is said to occur when negative expectations of the patient regarding a treatment cause the treatment to have a more negative effect than it otherwise would have. For example, when a patient anticipates a side effect of a medication, they can experience that effect even if the "medication" is actually an inert substance. The complementary concept, the placebo effect, is said to occur when positive expectations improve an outcome. The nocebo effect is also said to occur in someone who falls ill owing to the erroneous belief that they were exposed to a toxin, e. g. a physical phenomenon they believe is harmful, such as EM radiation. Both placebo and nocebo effects are presumably psychogenic, but they can induce measurable changes in the body. One article that reviewed 31 studies on nocebo effects reported a wide range of symptoms that could manifest as nocebo effects, including nausea, stomach pains, itching, bloating, depression, sleep problems, loss of appetite, sexual dysfunction, and severe hypotension.
Этимологиясы мен қолданылуы
Ноцебо (лат. *nocebo* – «мен зиян келтіремін», *nocere* – «зиян келтіру») термині 1961 жылы Уолтер Кеннеди плацебоға (лат. *placebo* – «мен ұнатуға тырысамын», *placere* – «ұнату») қарсы тұратын нәрсені білдіру үшін қолданылған, бұл пайдалы, денсаулыққа жақсы, жағымды немесе қалаулы әсер ететін зат. Кеннеди ноцебо терминін қатаң түрде емделушіге байланысты жауапты білдіретінін, емдік зат емес, пациентке тән қасиет екенін атап өтті. Яғни, Кеннеди бұл терминді кининнің әсерінен туындаған құлақтағы шуыл сияқты фармакологиялық түрде шақырылған жағымсыз әсерлерге қолданудан бас тартты. Бұл пациенттің психологиялық жауабы физиологиялық әсерлерді қамтымайды дегенді білдірмейді. Мысалы, ауырсынуды күту қорқынышқа әкелуі мүмкін, бұл өз кезегінде холецистокининнің бөлінуіне себеп болып, ауырсынудың таралуын жеңілдетеді.
The term nocebo (Latin , 'I shall harm', from , 'I harm') was coined by Walter Kennedy in 1961 to denote the counterpart to the use of placebo (Latin , 'I shall please', from , 'I please'), a substance that may produce a beneficial, healthful, pleasant, or desirable effect. Kennedy emphasized that his use of the term nocebo refers strictly to a subject centered response, a quality inherent in the patient rather than in the remedy". That is, Kennedy rejected the use of the term for pharmacologically induced negative side effects such as the ringing in the ears caused by quinine. That is not to say that the patient's psychologically induced response may not include physiological effects. For example, an expectation of pain may induce anxiety, which in turn causes the release of cholecystokinin, which facilitates pain transmission.
Жауап
Ең тар мағынада, ноцебо реакциясы дәрілік сынаққа қатысушының симптомдары плацебо деп аталатын инертті, жалған немесе симуляторлық емнің қолданылуымен нашарлаған кезде пайда болады. Қазіргі фармакологиялық білім мен себеп-салдар туралы түсінікке сәйкес, плацебода қатысушының симптомдарын нашарлатуға мүмкіндік беретін ешқандай химиялық зат (немесе басқа да агент) жоқ. Осылайша, кез келген нашарлау субъективті факторларға байланысты болуы керек. Жағымсыз күтулер анестезиялық препараттардың құдаландырушы әсерін де жоюы мүмкін. Плацебо әсеріне ұшыраған қатысушының симптомдарының нашарлауы немесе пайдалы әсерлердің төмендеуі – плацебоға ұшырауының тікелей салдары, бірақ бұл симптомдар плацебоның химиялық әсерінен туындамайды. Бұл симптомдардың пайда болуы «қатысушының ішкі» қызметтерінің күрделі жиынтығын қамтиды, сондықтан біз симуляторға бағытталған «ноцебо әсерлері» туралы емес, тек қатысушыға бағытталған «ноцебо жауаптары» туралы ғана айта аламыз. Кейбір зерттеушілер ноцебо жауаптарын (немесе плацебо жауаптарын) қатысушылардың ұсынысқа бейімділігімен байланыстырса да, бір емге ноцебо/плацебо жауабын көрсеткен адамның кез келген басқа емге де сондай жауап беретінін көрсететін ешқандай дәлел жоқ; яғни, ноцебо/плацебоға жауап беруге бейімділік немесе қасиет жоқ. Макглашан, Эванс және Орн 1969 жылы «плацебо тұлғасы» деп аталатын нәрсеге ешқандай дәлел таппады. Сонымен қатар, 1954 жылы Лазанья, Мостеллер, фон Фелсингер және Бичер жасаған мұқият жоспарланған зерттеуде, ешбір зерттеушінің сынақ немесе сұхбат арқылы қай қатысушының плацебо реакциясын көрсететінін және қайсысының көрсетпейтінін анықтай алмайтыны анықталды. Тәжірибелер адамның гипнозға бейімділігі мен ноцебо немесе плацебо жауаптары арасында ешқандай байланыс жоқ екенін көрсетті. Биосемиотикалық модельге (2022) сүйене отырып, Голи зиянды және/немесе жазылу күтулерінің мультимодальдық бейнеге қалай әкелетінін және уақытша аллостатикалық немесе гомеостатикалық интероцептивтік сезімдерді қалай тудыратынын түсіндіреді, сондай-ақ потенциалдық дене тәжірибесінің қайталануы эпигенетикалық өзгерістерге қалай әкелетінін және нақты денеде ноцебо мен плацебо сияқты жаңа тартымды факторларды қалай қалыптастыратынын көрсетеді.
In the narrowest sense, a nocebo response occurs when a drug trial subject's symptoms are worsened by the administration of an inert, sham, or dummy (simulator) treatment, called a placebo. According to current pharmacological knowledge and the current understanding of cause and effect, a placebo contains no chemical (or any other agent) that could possibly cause any of the observed worsening in the subject's symptoms. Thus, any change for the worse must be due to some subjective factor. Adverse expectations can also cause the analgesic effects of anesthetic medications to disappear. The worsening of the subject's symptoms or reduction of beneficial effects is a direct consequence of their exposure to the placebo, but those symptoms have not been chemically generated by the placebo. Because this generation of symptoms entails a complex of "subject internal" activities, in the strictest sense, we can never speak in terms of simulator centered "nocebo effects", but only in terms of subject centered "nocebo responses". Although some observers attribute nocebo responses (or placebo responses) to a subject's gullibility, there is no evidence that an individual who manifests a nocebo/placebo response to one treatment will manifest a nocebo/placebo response to any other treatment; i. e., there is no fixed nocebo/placebo responding trait or propensity. McGlashan, Evans & Orne found no evidence in 1969 of what they termed a placebo personality. Also, in a carefully designed study, Lasagna, Mosteller, von Felsinger and Beecher in 1954, found that there was no way that any observer could determine, by testing or by interview, which subject would manifest a placebo reaction and which would not. Experiments have shown that no relationship exists between an individual's measured hypnotic susceptibility and their manifestation of nocebo or placebo responses. Based on a biosemiotic model (2022), Goli explains how harm and/or healing expectations lead to a multimodal image and form transient allostatic or homeostatic interoceptive feelings, demonstrating how repetitive experiences of a potential body induce epigenetic changes and form new attractors, such as nocebos and placeboes, in the actual body.
Дәрі-дәрмектердің жанама әсерлері
Ноцебо әсеріне байланысты, дәрілердің қосымша әсерлері туралы пациенттерді ескерту, дәрінің нақты немесе жалған екендігіне қарамастан, осы әсерлердің пайда болуына себеп болуы мүмкін екені дәлелденді. Бұл әсер клиникалық сынақтарда байқалды: 2013 жылғы шолуға сәйкес, Паркинсон ауруына арналған 41 клиникалық зерттеудің мета-талдауында плацебомен емделген пациенттердің арасында емнен бас тарту деңгейі 8,8% құрады. 2013 жылғы шолу көрсеткендей, депрессияға арналған клиникалық сынақтарда плацебо алған 20 науқастың шамамен біреуі, ноцебо әсерінен туындаған деп саналатын жағымсыз құбылыстарға байланысты емделуден бас тартқан. 2022 жылдың қаңтар айында жүргізілген жүйелі шолу және мета-талдау COVID-19 вакцинасының бірінші дозасынан кейін пайда болған жағымсыз әсерлердің 72%-ы, ал екінші дозадан кейін 52%-ы ноцебо реакциясының нәтижесі екенін көрсетті. Көптеген зерттеулер ноцебо реакцияларының қалыптасуына тиімсіз денсаулық сауаттылығы, БАҚ және денсаулыққа қатысты алаңдаушылық пен жағымсыз күтулерді тудыратын басқа да әсерлі тұлғалар ықпал ететінін көрсетеді.
It has been shown that, due to the nocebo effect, warning patients about side effects of drugs can contribute to the causation of such effects, whether the drug is real or not. This effect has been observed in clinical trials: according to a 2013 review, the dropout rate among placebo treated patients in a meta analysis of 41 clinical trials of Parkinson's disease treatments was 8.8%. A 2013 review found that nearly 1 out of 20 patients receiving a placebo in clinical trials for depression dropped out due to adverse events, which were believed to have been caused by the nocebo effect. In January 2022, a systematic review and meta analysis concluded that nocebo responses accounted for 72% of adverse effects after the first COVID 19 vaccine dose and 52% after the second dose. Many studies show that the formation of nocebo responses are influenced by inappropriate health education, media work, and other discourse makers who induce health anxiety and negative expectations.
Электромагниттік сезімталдық
Дәлелдер электромагниттік гиперсезімталдық симптомдарының ноцебо әсерінен туындайтынын көрсетеді.
Evidence suggests that the symptoms of electromagnetic hypersensitivity are caused by the nocebo effect.
Ауырсыну
Ауызша ұсыныстар ноцебо әсері нәтижесінде гипералгезияны (ауырсынуға сезімталдықтың күшеюі) және аллодинияны (қалыпты тиісуді ауырсыну ретінде сезіну) тудыруы мүмкін. Ноцебо гипералгезиясы холецистокинин рецепторларының жұмысымен байланысты деп саналады.
Verbal suggestion can cause hyperalgesia (increased sensitivity to pain) and allodynia (perception of a tactile stimulus as painful) as a result of the nocebo effect. Nocebo hyperalgesia is believed to involve the activation of cholecystokinin receptors.
Медициналық қолданудың түсініктілігі
Стюарт Уильямс пен Подд "плацебо" және "ноцебо" деген қарама-қайшы терминдерді жағымды, денсаулықты жақсартатын немесе қалаулы нәтижелерге, ал жағымсыз, денсаулықты нашарлататын немесе қалаусыз нәтижелерге (сәйкесінше) әкелетін инертті заттарды атау үшін қолданудың өте зиянды екенін айтады. Мысалы, дәл сол инертті заттар анальгезия мен гиперналгезияны тудыруы мүмкін, біріншісі осы анықтама бойынша плацебо, ал екіншісі ноцебо болады. Екінші мәселе – иммунодепрессия сияқты әсер аутоиммундық ауруы бар пациент үшін қалаулы болса, көптеген басқа пациенттер үшін қалаусыз болуы мүмкін. Осылайша, бірінші жағдайда әсер плацебо, ал екінші жағдайда ноцебо болады. Үшінші мәселе – дәрі тағайындаушы дәрілерді қабылдағаннан кейін біраз уақыт өткен соң ғана пациенттердің өздері сезінетін әсерлерді қалаулы немесе қалаусыз деп бағалайтынын біледі. Төртінші мәселе – барлық пациенттерде бірдей құбылыстар пайда болады, оларды бір дәрі тудырады және ол барлық пациенттерге бірдей механизм арқылы әсер етеді. Бірақ бұл құбылыстар бір топқа ұнайды, ал екіншісіне жоқ деп есептелгендіктен, олар енді екі өзара байланыссыз жолмен (яғни плацебо және ноцебо) белгіленеді; және бұл дәрінің екі түрлі құбылысты тудырғаны туралы қате түсінік береді.
Stewart Williams and Podd argue that using the contrasting terms "placebo" and "nocebo" to label inert agents that produce pleasant, health improving, or desirable outcomes versus unpleasant, health diminishing, or undesirable outcomes (respectively), is extremely counterproductive. For example, precisely the same inert agents can produce analgesia and hyperalgesia, the first of which, from this definition, would be a placebo, and the second a nocebo. A second problem is that the same effect, such as immunosuppression, may be desirable for a subject with an autoimmune disorder, but be undesirable for most other subjects. Thus, in the first case, the effect would be a placebo, and in the second, a nocebo. A third problem is that the prescriber does not know whether the relevant subjects consider the effects that they experience to be desirable or undesirable until some time after the drugs have been administered. A fourth problem is that the same phenomena are being generated in all the subjects, and these are being generated by the same drug, which is acting in all of the subjects through the same mechanism. Yet because the phenomena in question have been subjectively considered to be desirable to one group but not the other, the phenomena are now being labelled in two mutually exclusive ways (i. e., placebo and nocebo); and this is giving the false impression that the drug in question has produced two different phenomena.
Этика
Бірнеше зерттеушілер емнің болуы мүмкін жағымсыз әсерлері туралы пациенттерге хабарлаудың зияны этикалық мәселе тудыратынын көрсетіп берді. Автономияны құрметтеу үшін, емнің қандай зиян келтіруі мүмкін екені туралы пациентті хабардар ету қажет. Дегенмен, ықтимал зиян туралы хабарлау жолы қосымша зиянға себеп болуы мүмкін, бұл зиян келтірмеу этикалық қағидасын бұзуға әкелуі мүмкін. Әртүрлі келісім моделін пайдалану арқылы, соның ішінде кадрлық эффектіні және рұқсат етілген жасыруды қолдану арқылы ноцебо эффектісін азайтуға болады, сонымен қатар автономияны сақтауға да болады.
A number of researchers have pointed out that the harm caused by communicating with patients about potential treatment adverse events raises an ethical issue. In order to respect autonomy, one is required to inform a patient about what harms a treatment is likely to cause. Yet the way in which potential harms are communicated could cause additional harm, which may violate the ethical principle of non maleficence. It may be possible that nocebo effects can be reduced while respecting autonomy using different models of informed consent, including the use of a framing effect and the authorized concealment.